0114-KDIP1-1.4012.67.2017.2.IZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy dotacja otrzymana przez Wnioskodawcę na realizacje ww. projektu stanowi obrót w rozumieniu art. 29 ustawy o podatku od towarów i usług?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2017 r. (data wpływu 24 marca 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 maja 2017 r. (data wpływu 24 maja 2017 r.), stanowiącym odpowiedź wezwanie tut. Organu z dnia 5 maja 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania otrzymanej dotacji– jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2017 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 18 maja 2017 r. (data wpływu 24 maja 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania otrzymanej dotacji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Związek jest czynnym podatnikiem VAT.

W ramach prowadzonej działalności statutowej zajmuje się w szczególności:

  • ochroną praw i reprezentowaniem interesów zrzeszonych pracodawców (w szczególności koordynatorów klastrów, powiązań kooperacyjnych i inicjatyw klastrowych) wobec organów władzy publicznej, organizacji i instytucji społecznych i gospodarczych a także zawiązków zawodowych,
  • tworzeniem warunków sprzyjających funkcjonowaniu oraz wzrostowi konkurencyjności podmiotów współpracujących z oraz w ramach powiązań kooperacyjnych i inicjatyw klastrowych w Polsce i za granicą,
  • prowadzeniem działań na rzecz rozwoju innowacyjności gospodarki i tworzenia nowych konkurencyjnych miejsc pracy.

Część usług szkoleniowych i doradczych świadczonych jest poprzez realizację projektów finansowych ze środków Unii Europejskiej, w szczególności w ramach Programów Operacyjnych Europejskiego Funduszu Społecznego.

Obecnie Wnioskodawca działając w Partnerstwie otrzymał dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój Działanie 2.2. Wsparcie na rzecz zarządzania strategicznego przedsiębiorstw oraz budowy przewagi konkurencyjnej na rynku. Projekt finansowany jest ze środków UE oraz budżetu państwa.

Na realizację projektu partnerzy otrzymali dofinansowanie – dotację - przeznaczone zgodnie z umową z PARP nie ma charakteru cenotwórczego i jest przeznaczona na pokrycie wydatków kwalifikowanych ponoszonych w związku z realizacją projektu czyli kosztów związanych z jego realizacją.

Głównym celem projektu jest wsparcie rozwoju 90 MMSP (sekcja KPD-C), działających w sektorze lotniczym przez Związek K.P. oraz Pracodawców Ziemi L. poprzez przeprowadzenie analizy potrzeb rozwojowych oraz opracowania i wdrożenia planów rozwojowych przedsiębiorstw oraz przygotowanie dla nich planów rozwojowych strategii w formie dokumentów.

Stąd główne zadania, które będą realizowane to:

  • identyfikacja i rekrutacja potencjalnych odbiorców wsparcia,
  • analiza potrzeb rozwojowych MMSP,
  • przygotowanie planu rozwojowego, monitoring i doradztwo w zakresie jego wdrożenia,
  • opracowanie analizy faktycznej dostępności usług,
  • upowszechnianie wśród interesariuszy wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach lub barierach rozwojowych oraz podejmowanie działań wdrożeniowych lub interwencji.

Grupę docelową stanowi kadra (kluczowa i kierownicza) z 90 MMSP należących do branży produkcyjnej w sektorze lotniczym. Koszty doradztwa są porównywalne do kosztów doradztwa realizowanego komercyjnie. Budżet projektu został zaakceptowany przez PARP. Usługi doradztwa świadczone będą przez podmioty zewnętrzne, ekspertów i firmy doradcze zobowiązane do wystawienia faktur VAT.

Dziewięćdziesiąt procent kosztów usług doradczych pokrywanych jest ze środków UE i budżetu państwa, otrzymanych w ramach dofinansowania, natomiast dziesięć procent kosztów usługi doradczej wnoszą przedsiębiorcy. Wkład własny od przedsiębiorców jest obowiązkowym warunkiem udziału w projekcie zgodnie z regulaminem PARP i stanowi pokrycie 10% kosztów związanych z realizacją projektu.

Dofinansowanie ze środków UE i budżetu Państwa pokrywa 90% kosztów związanych z realizacją projektu, w tym 90% wynagrodzenia podmiotów zewnętrznych realizujących usługi doradztwa.

Związek Pracodawców Wnioskodawca i Partnerzy projektu oświadczyli, iż nie mają możliwości odzyskania podatku VAT, stąd jest on kwalifikowany w projekcie. Zakupione towary i usługi przewidziane w projekcie nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tym samym wydatki zostały ujęte w budżecie w kwocie brutto.

Dotacja oraz wkład pieniężny od przedsiębiorców przeznaczone są w całości na pokrycie kosztów związanych z realizacją usług doradztwa świadczonego przez podmioty zewnętrzne wyłonione z rynku, zgodnie z zasadą konkurencyjności. Koszty realizacji tych usług odpowiadają w pełni cenom rynkowym tak więc dotacja nie ma wpływu na cenę świadczonych usług.

Koszt usługi doradczej w 90% ( środki z UE i budżetu państwa) stanowi pomoc de minimis dla firm i będzie dokumentowany stosownym zaświadczeniem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy dotacja otrzymana przez Wnioskodawcę na realizacje ww. projektu stanowi obrót w rozumieniu art. 29 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy

W zakresie uzyskanego dofinansowania otrzymane środki z dotacji przeznaczone będą wyłącznie na pokrycie kosztów realizacji projektu. Dofinansowanie nie będzie stanowiło zapłaty za usługi, a jedynie zwrot poniesionych kosztów.

W świetle art. 29a ust. 1 ustawy wskazuje, że podstawa opodatkowania z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku VAT. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę podatku należnego
.

Powyższy przepis stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy Rady nr 2006/112/WE z dnia 23 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, z treści którego wynika, że w doniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług, innych niż te o których mowa w art. 74 -77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. Należy uznać, iż opodatkowanie dotacji stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie dotacje stanowią element opodatkowania VAT.

Z wykładni przytoczonych przepisów wynika, iż dotacja będzie zwiększać obrót, a w konsekwencji podstawę opodatkowania, o ile bezpośrednio wpłynie na cenę dostarczonych przez podatnika towarów lub świadczonych przez niego usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, iż dotacja będzie zwiększać obrót, a w konsekwencji podstawę opodatkowania, o ile bezpośrednio wpłynie na cenę dostarczonych przez podatnika towarów lub świadczonych przez niego usług, natomiast inne dotacje nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania VAT.

Warunek bezpośredniego wpływu dotacji na cenę oznacza w praktyce, iż dotacja musi trafić wprost do podatnika dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę. Wtedy bowiem zaistnieje możliwość, żeby w konsekwencji otrzymania dotacji podatnik mógł obniżyć dla odbiorcy cenę swojego towaru lub usługi.

Zdaniem Wnioskodawcy dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój Działanie 2.2 Wsparcie na rzecz zarządzania strategicznego przedsiębiorstw oraz budowy przewagi konkurencyjnej na rynku są przeznaczone na pokrycie kosztów działalności nie prowadzą jednak do wystąpienia tzw. „bezpośredniego związku”. Dotacja taka wspiera ogólne działanie rozwojowe, a nie finansuje dostawę konkretnych towarów czy świadczenie konkretnych usług.

Jeżeli otrzymana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego działania nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można - i należy - potraktować ją jako płatność niepodlegającą VAT.

Dofinansowanie nie stanowi zapłaty za usługi a jedynie zwrot kosztów. Natomiast opodatkowaniu podatkiem VAT podlegać będą tylko dotacje unijne, które mają bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) dostarczanych przez podatnika towarów lub świadczonych przez niego usług.

Taka sytuacja ma miejsce w przypadku, gdy beneficjent dotacji oferuje usługi lub dostarcza towary w cenie pomniejszonej o jego wartość.

Zatem, obrót zwiększa się jedynie o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Zdaniem Wnioskodawcy taki bezpośredni związek nie występuje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7.

Zatem, każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

  • w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
  • świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ww. ustawy podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Należy zauważyć, że wyżej powołany przepis jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 z późn. zm.). Przepis art. 73 Dyrektywy stanowi, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74 -77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Istotnym zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy o VAT jest wyjaśnienie pojęcia „subwencja bezpośrednio związana z ceną”.

W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners od Customs and Excise, w skrócie KNW).

W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencję, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.

W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.

Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.

Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług). Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo że dotacje oczywiście wpływały na działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.

Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności statutowej zajmuje się w szczególności: ochroną praw i reprezentowaniem interesów zrzeszonych pracodawców (w szczególności koordynatorów klastrów, powiązań kooperacyjnych i inicjatyw klastrowych) wobec organów władzy publicznej, organizacji i instytucji społecznych i gospodarczych a także zawiązków zawodowych, tworzeniem warunków sprzyjających funkcjonowaniu oraz wzrostowi konkurencyjności podmiotów współpracujących z oraz w ramach powiązań kooperacyjnych i inicjatyw klastrowych w Polsce i za granicą, prowadzeniem działań na rzecz rozwoju innowacyjności gospodarki i tworzenia nowych konkurencyjnych miejsc pracy.

Część usług szkoleniowych i doradczych świadczonych jest poprzez realizację projektów finansowych ze środków Unii Europejskiej, w szczególności w ramach Programów Operacyjnych Europejskiego Funduszu Społecznego. Obecnie Wnioskodawca działając w Partnerstwie otrzymał dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój Działanie 2.2. Wsparcie na rzecz zarządzania strategicznego przedsiębiorstw oraz budowy przewagi konkurencyjnej na rynku nr UDA-POWR. 02.02.00-0-0085/16. Projekt finansowany jest ze środków UE oraz budżetu państwa.

Na realizację projektu partnerzy otrzymali dofinansowanie – dotację - przeznaczone zgodnie z umową z PARP nie ma charakteru cenotwórczego i jest przeznaczona na pokrycie wydatków kwalifikowanych ponoszonych w związku z realizacją projektu czyli kosztów związanych z jego realizacją. Głównym celem projektu jest wsparcie rozwoju 90 MMSP (sekcja KPD-C), działających w sektorze lotniczym przez Związek K. P. oraz Pracodawców Ziemi L. poprzez przeprowadzenie analizy potrzeb rozwojowych oraz opracowania i wdrożenia planów rozwojowych przedsiębiorstw oraz przygotowanie dla nich planów rozwojowych strategii w formie dokumentów.

Stąd główne zadania, które będą realizowane to:

  • identyfikacja i rekrutacja potencjalnych odbiorców wsparcia,
  • analiza potrzeb rozwojowych MMSP,
  • przygotowanie planu rozwojowego, monitoring i doradztwo w zakresie jego wdrożenia,
  • opracowanie analizy faktycznej dostępności usług,
  • upowszechnianie wśród interesariuszy wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach lub barierach rozwojowych oraz podejmowanie działań wdrożeniowych lub interwencji.

Grupę docelową stanowi kadra (kluczowa i kierownicza) z 90 MMSP należących do branży produkcyjnej w sektorze lotniczym. Koszty doradztwa są porównywalne do kosztów doradztwa realizowanego komercyjnie. Budżet projektu został zaakceptowany przez PARP. Usługi doradztwa świadczone będą przez podmioty zewnętrzne, ekspertów i firmy doradcze zobowiązane do wystawienia faktur VAT.

Dziewięćdziesiąt procent kosztów usług doradczych pokrywanych jest ze środków UE i budżetu państwa, otrzymanych w ramach dofinansowania, natomiast dziesięć procent kosztów usługi doradczej wnoszą przedsiębiorcy. Wkład własny od przedsiębiorców jest obowiązkowym warunkiem udziału w projekcie zgodnie z regulaminem PARP i stanowi pokrycie 10% kosztów związanych z realizacją projektu.

Dofinansowanie ze środków UE i budżetu Państwa pokrywa 90% kosztów związanych z realizacją projektu, w tym 90% wynagrodzenia podmiotów zewnętrznych realizujących usługi doradztwa.

Wnioskodawca i Partnerzy projektu oświadczyli, iż nie mają możliwości odzyskania podatku VAT, stąd jest on kwalifikowany w projekcie. Zakupione towary i usługi przewidziane w projekcie nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tym samym wydatki zostały ujęte w budżecie w kwocie brutto.

Dotacja oraz wkład pieniężny od przedsiębiorców przeznaczone są w całości na pokrycie kosztów związanych z realizacją usług doradztwa świadczonego przez podmioty zewnętrzne wyłonione z rynku, zgodnie z zasadą konkurencyjności. Koszty realizacji tych usług odpowiadają w pełni cenom rynkowym tak więc dotacja nie ma wpływu na cenę świadczonych usług. Koszt usługi doradczej w 90% (środki z UE i budżetu państwa) stanowi pomoc de minimis dla firm i będzie dokumentowany stosownym zaświadczeniem.

Na tle przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy otrzymana dotacja stanowi obrót w rozumieniu art. 29a ustawy.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego prowadzi do stwierdzenia, że – pomimo wskazania Wnioskodawcy, że dotacja nie ma charakteru cenotwórczego – to jednak sposób odniesienia wysokości tej dotacji do wysokości kosztów całego świadczenia wskazuje, że otrzymana dotacja pokrywa część wartości świadczonej usługi. Należy bowiem podkreślić, że Wnioskodawca wskazał we wniosku, że otrzymana dotacja:

  • stanowi 90% kosztów bezpośrednich wartości projektu, w których znajdują się koszty usług doradczych,
  • przedsiębiorcy, biorący udział w projekcie, pokrywają 10% wartości kosztów związanych z realizacją projektu, tj. kosztów usługi doradczej.

Uwzględniając powyższe okoliczności nie można zgodzić się z poglądem Wnioskodawcy, że w przedmiotowej sprawie otrzymana dotacja nie będzie stanowiła zapłaty za usługi, a jedynie zwrot poniesionych kosztów. Z przedstawionego opisu sprawy wyraźnie wynika, że przedsiębiorcom znana jest wartość usługi doradczej, a w rezultacie otrzymanej przez Wnioskodawce dotacji uczestnicy projektu - przedsiębiorcy - ponoszą niższe koszty świadczonej usługi.

W konsekwencji stwierdzić należy, że opisana we wniosku dotacja jest dotacją bezpośrednio wpływającą na wartość świadczonych usług i zwiększa podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wg. właściwej stawki dla świadczonych usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.