0113-KDIPT1-2.4012.42.2018.3.IR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej kwoty dofinansowania w ramach realizowanego projektu

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2017 r. (data wpływu 22 stycznia 2018 r.), uzupełnionym pismami z dnia 6 marca 2018 r. (data wpływu 9 marca 2018 r.) oraz z dnia 22 marca 2018 r. wg daty nadania (data wpływu 27 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej kwoty dofinansowania w ramach realizowanego projektu pn. „...... – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2018 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej kwoty dofinansowania w ramach realizowanego projektu pn. „........”.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 6 marca 2018 r. i z dnia 22 marca 2018 r. poprzez doprecyzowanie przedstawionego opisu sprawy, wpłatę brakującej opłaty oraz kwestie związane z reprezentacją.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Związek ............... (Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT i reprezentatywną organizacją pracodawców w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz.U. z 2015 r. poz. 1240). Działalność Związku sprowadza się do nieodpłatnej i nienastawionej na osiąganie zysku działalności statutowej, tj. ochrony praw i reprezentowania insertów pracodawców, natomiast dochody Związku stanowią wpłaty z tytułu wpisowego i składek członkowskich. Związek nie wykonuje czynności w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, jak również takich, które wchodziłyby w zakres odpłatnej działalności statutowej.

Związek (Lider projektu) będzie realizował projekt pn. „....”, współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach działania 2.2 „Wsparcie na rzecz zarządzania strategicznego przedsiębiorstw oraz budowy przewagi konkurencyjnej na rynku”, program operacyjny "Wiedza, edukacja, rozwój" na podstawie umowy nr .... podpisanej z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości.

Grupę docelową objętą projektem stanowią 184 przedsiębiorstwa sektora MMŚP, w tym 144 mikro przedsiębiorstwa, 37 małych przedsiębiorstw i 3 średnie, działające na terenie województwa ........ Względem wymienionych podmiotów podjęto działania w zakresie stworzenia planów/strategii rozwojowych, przy jednoczesnym zanalizowaniu dotychczasowej sytuacji przedsiębiorstw, stanu ich funkcjonowania, celów w kierunku których powinny podążać oraz prawidłowości doboru kierunków ich rozwoju. Rekrutacja prowadzona jest w oparciu o regulamin rekrutacji, który został przedłożony do akceptacji PARP, zasady równości szans i niedyskryminacji. Celem projektu jest rozwój przedsiębiorstw, efektywne wykorzystanie systemów finansowania, poprzez przygotowanie dla nich planów rozwojowych, analizę faktycznej dostępności usług rozwojowych dla MMŚP w regionach i - o ile dotyczy - podejmowanie działań interwencyjnych, upowszechniających wśród interesariuszy wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach lub barierach rozwoju, które wykraczają poza bezpośredni zakres wsparcia w BUR i podejmowanie działań wdrożeniowych lub interwencji koniecznych do ich zaspokojenia.

Projekt realizowany jest wspólnie przez Lidera i Partnera na podstawie umowy partnerskiej podpisanej przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Partnerem jest X. Z podmiotami sektora MMŚP podpisano umowy, na podstawie których Związek wykona usługę doradczą natomiast zgodnie z regułami określonymi w dokumentacji projektowej poszczególni przedsiębiorcy zobowiązują się do wnoszenia wkładu własnego. Część usług doradczych zostanie zlecona podmiotowi zewnętrznemu, tj. ... Sp. z o.o. Związek podjął się opracowania regulaminu rekrutacji, identyfikacji potencjalnych odbiorców wsparcia, opracowania analizy potrzeb i planu rozwoju, doradztwa w zakresie wdrażania strategii i monitorowania efektów, analizowania dostępności usług rozwojowych, opracowania raportów o potrzebach rozwojowych MMŚP, przekazywania informacji o zdiagnozowanych potrzebach i barierach, wykonywania działań interwencyjnych, upowszechniania wśród interesariuszy wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach lub barierach rozwojowych poprzez organizację konferencji, opracowania raportu o podjętych działaniach upowszechniających i wdrożeniowych oraz stosowne interwencje.

Udzielając dofinansowania na rzecz Związku, Instytucja Zarządzająca dotacją przeznacza ją na koszty projektu, pod nazwą „.....”. Udzielenie dotacji nie jest w żaden sposób powiązane z odpłatnością dokonywaną przez przedsiębiorców na rzecz Związku. Dotacja przeznaczona jest jedynie na pokrycie wydatków kwalifikowanych do programu, zaś od dyskrecjonalnej decyzji Lidera i Partnera zależy czy część kosztów zostanie poniesiona przez przedsiębiorców, z kredytu czy też ze środków własnych. Przedmiotowa dotacja jest dotacją kosztową do kosztu świadczenia usług doradczych. Warunki rozliczenia dotacji oraz wysokość dofinansowania w żaden sposób nie są uzależnione od sposobu finansowania wkładu własnego przedsiębiorcy. Źródłem finansowania projektu jest dotacja ze środków europejskich i wkład własny przedsiębiorców - stanowiący część wartości instalacji (10%). Wysokość dofinansowania należnego Związkowi ze środków unijnych nie jest uzależniona od wpłat dokonywanych przez przedsiębiorców.

Na pokrycie wkładu własnego w ramach umów przedsiębiorcy (uczestnicy projektu) dokonują wpłat na konto lub do kasy projektu .... albo .... Wpłaty będą miały charakter obowiązkowy. Realizacja usług jest uzależniona od wpłat dokonywanych przez poszczególnych uczestników. W przypadku braku wpłaty przedsiębiorca zostanie wykluczony z uczestnictwa w projekcie. Wysokość dofinansowania nie jest uzależniona od ilości przedsiębiorstw objętych projektem. W ramach projektu wysokość dofinansowania zawsze wynosić będzie 90% kosztów kwalifikowanych bez względu na ilość podmiotów zaangażowanych w projekt. Również wartość dofinansowania nie jest bezpośrednio uzależniona od ilości uczestników, bowiem w różnych przedsiębiorstwach są świadczone usługi o różnej wartości. Wartość usługi doradczej, tj. m.in. analizy potrzeb, przygotowania planu rozwoju i doradztwa w zakresie jego wdrożenia, uzależniona jest od intensywności wsparcia, a jej wartość obliczana jest po identyfikacji uczestnika.

W piśmie z dnia 6 marca 2018 r. stanowiącym uzupełnienie przedmiotowego wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

  1. Wnioskodawca przewiduje płatność za świadczenie usług doradczych. Kwota płatności wynosi odpowiednio:
    • dla mikro przedsiębiorstwa: 625.30 PLN,
    • dla małego przedsiębiorstwa zatrudniającego do 25 pracowników: 1.020.30 PLN.
    • dla małego przedsiębiorstwa zatrudniającego powyżej 25 pracowników: 1.378,30 PLN,
    • dla średniego przedsiębiorstwa: 1.926,10 PLN.
  1. Cena/należność za świadczoną usługę została ukształtowana w oparciu o wielkość przedsiębiorstwa. Cena/należność za usługę doradczą jest dostosowana do wielkości przedsiębiorstwa. W związku z tym, iż wysokość dofinansowania wynosi 90%, udział w projekcie dla przedsiębiorstw jest płatny (wkład własny określony jest zawsze na 10% wartości usługi) i wynosi odpowiednio:
    • dla mikro przedsiębiorstwa: 625.30 PLN.
    • dla małego przedsiębiorstwa zatrudniającego do 25 pracowników: 1.020.30 PLN.
    • dla małego przedsiębiorstwa zatrudniającego powyżej 25 pracowników: 1.378.30 PLN.
    • dla średniego przedsiębiorstwa: 1.926,10 PLN.

Usługi doradcze w zakresie, o którym mowa w art. 18 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 świadczone na rzecz mikro, małych i średnich przedsiębiorców (MMŚP), są dostępne za częściową odpłatnością ponoszoną przez MMŚP w wysokości co najmniej 10% kosztów tej usługi. Różnica pomiędzy kosztem usługi, a częściową odpłatnością poniesioną przez MMŚP stanowi wartość pomocy de minimis udzielaną tym przedsiębiorcom. Wnioskodawca podpisuje umowę z MMŚP na świadczenie usługi doradczej, na podstawie której MMŚP będzie zobowiązany do wniesienia wkładu własnego w wysokości 10% wartości usługi.

Wartość pomocy obliczona dla mikroprzedsiębiorstw podlegała obliczeniu:

37 h x 169 zł = 6.253 x 144 przeds. = 900.432.00 zł - 10 % wkładu własnego wnoszonego przez przedsiębiorstwo = 810.388,80 zł.

Wartość pomocy obliczona dla małych przedsiębiorstw zatrudniających do 25 pracowników podlegała obliczeniu:

24 przeds. x 10.203 zł (57h x 179zł) = 244.872.00 zł - 10 % wkładu własnego wnoszonego przez przedsiębiorstwo = 220.384.80 zł.

Wartość pomocy obliczona dla małych przedsiębiorstw zatrudniających powyżej 26 pracowników podlegała obliczeniu:

13 przeds. x 13.783 zł (77h x 179zł) = 179.179,00 - 10% wkładu własnego wnoszonego przez przedsiębiorstwo = 161.261.10 zł.

Wartość pomocy obliczona dla średnich przedsiębiorstw podlegała obliczeniu:

3 przeds. x 103 h x 187 zł = 57.783.00 zł -10 % wkładu własnego wnoszonego przez przedsiębiorstwo = 52.004.70 zł.

Łączna wartość pomocy de minimis udzielonej w ramach projektu wynosi 810.388.80 zł + 220.384.80 zł +161.261,10 zł +52.004,70 zł = 1.244.036,70 zł.

Wartość usług doradczych wynosi 1.382.266.00 zł - 10% wkładu własnego = 1.244.039.40 zł

pomocy de minimis. Wkład własny MMŚP- 138.226.60 zł.

  1. Warunki umów, na podstawie których Związek wykona usługę doradczą są jednakowe dla wszystkich podmiotów (przedsiębiorców). Wskazuje się jednak, że w związku z 90% dofinansowaniem projektu, udział w projekcie dla przedsiębiorstw jest częściowo płatny (wkład własny określony jest zawsze na 10% wartości usługi) i wynosi odpowiednio:
    • dla mikro przedsiębiorstwa: 625.30 PLN,
    • dla małego przedsiębiorstwa zatrudniającego do 25 pracowników: 1.020.30 PLN.
    • dla małego przedsiębiorstwa zatrudniającego powyżej 25 pracowników: 1.378,30PLN,
    • dla średniego przedsiębiorstwa: 1.926.10 PLN.
  1. Umowa projektowa przewiduje dla Wnioskodawcy prawo odstąpienia od realizacji Umowy projektowej, w przypadku wycofania finansowania przez Instytucję Pośredniczącą.
  2. Realizacja projektu jest uzależniona od udziału Beneficjentów, w przypadku ich braku projekt nie zostanie zrealizowany. Tak więc, realizacja projektu nie jest uzależniona od otrzymania kwoty dotacji/dofinansowania, a od zainteresowania i udziału przedsiębiorców.
  3. W odpowiedzi na pytanie o następującej treści: „Czy otrzymanie kwoty dotacji/dofinansowania, o którym mowa w opisie sprawy pozwala świadczyć Wnioskodawcy usługi doradcze po cenie niższej, niż tej którą musiałby żądać gdyby nie otrzymał w/w dotacji/dofinansowania?” Wnioskodawca wskazał, że indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. I4b § 1 Ordynacji podatkowej nie stanowi porady prawnej lub optymalizacji podatkowej w zakresie wielu wariantów stanu faktycznego przedstawionych przez Wnioskodawcę. Toteż żądanie uzupełnienia wniosku o antycypację alternatywnego stanu faktycznego wykracza poza rozpatrywane w niniejszej sprawie interpretacyjnej pytanie podatnika. Jak stwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 376/12. „interpretacja indywidualna ma nie tylko informować w sposób konkretny, a nie warunkowo, ale przede wszystkim dać się zastosować (...) w postępowaniu podatkowym i to w takich okolicznościach, które będą się pokrywały z wcześniej opisanymi i wziętymi pod uwagę przy jej wydawaniu”. Jakkolwiek w ocenie Wnioskodawcy realizacja projektu nie jest uzależniona od otrzymanej dotacji zważywszy na możliwość otrzymania środków na świadczenie usług z innych źródeł, bądź w inny sposób.
  4. Wkład własny przedsiębiorców biorących udział w projekcie wynosi 10% wartości usługi.
  5. W odpowiedzi na pytanie o następującej treści: „W związku z okolicznością wynikającą z opisu sprawy, iż "Źródłem finansowania projektu jest dotacja ze środków europejskich i wkład własny przedsiębiorców - stanowiący część wartości instalacji (10%)" należy wyjaśnić poprzez jednoznaczne wskazanie: Jakiej instalacji dotyczy w/w informacja zawarta w opisie sprawy?” Wnioskodawca wskazał, że słowo „instalacja” stanowi omyłkę pisarską. W tym miejscu prawidłowym jest użycie wyrazu „usługi”. Takie stwierdzenie wynika jednoznacznie z treści wniosku, który odnosi się projektu obejmującego realizację usług doradczych. Prawidłowa redakcja przywołanego zdania powinna zatem brzmieć: „Źródłem finansowania projektu jest dotacja ze środków europejskich i wkład własny przedsiębiorców - stanowiący część wartości usługi (10%).
  6. Związek, w trakcie realizacji Projektu, będzie zobowiązany do rozliczenia się z Urzędem Skarbowym ze środków pozyskanych z wpłat przedsiębiorców (uczestników Projektu) poprzez wykazanie ich w deklaracji VAT. Dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej będzie refundacją poniesionych kosztów kwalifikowalnych, a tym samym nie będzie podlegało rozliczeniu analogicznym zasadom rozliczenia. Instytucją, która bierze udział w realizacji Projektu jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości - Instytucja Pośrednicząca, która jednocześnie sprawuje nadzór nad rozliczeniem środków przeznaczonych na jego realizację, w tym na ilość usług wykonanych w ramach tego Projektu. Jak bowiem wskazano we wniosku o wydanie interpretacji kwota dotacji odnosi się do liczby beneficjentów końcowych, a zatem liczby umów zawartych z przedsiębiorcami, która to liczba stanowi współczynnik bazowy dla rozliczenia całkowitej wartości otrzymanych i wydatkowanych środków. Podkreślić jednak należy, że wysokość dotacji odnosząca się do usługi jednostkowej świadczonej danej kategorii przedsiębiorców, pozostaje niezmienna, bez względu na ostateczną liczbę beneficjentów końcowych danej kategorii.
  7. W sytuacji, gdy przedsiębiorstwo przerwie udział w Projekcie, zobowiązane zostanie do zwrotu Wnioskodawcy wszystkich kosztów związanych z udziałem w projekcie. Ponadto w sytuacji, gdy Beneficjent pomocy przerwie udział w Projekcie, zwróci on Wnioskodawcy wszystkie koszty związane z udziałem w projekcie w terminie 7 dni od otrzymania faktury od Wnioskodawcy.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy kwota dofinansowania pochodząca ze środków europejskich otrzymana w ramach realizowanego projektu podlega opodatkowaniu na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota dofinansowania pochodząca ze środków europejskich otrzymana w ramach realizowanego projektu, jako mająca charakter zakupowy, nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej „PTUU”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 PTUU przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej (pkt 1); zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji (2); świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa (3).

Ponadto według art. 8 ust. 2 tej ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych (pkt 1); nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika (pkt 2).

Podstawą opodatkowania w podatku od towarów i usług, stosownie do postanowień art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, poza wskazanymi w ustawie wyjątkami, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zdaniem Wnioskodawcy, w tym miejscu podkreślenia wymaga, że podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu. Wnioskodawca nadmienia, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT.

Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu.

Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT. Zatem aby dotacja była powiązana bezpośrednio z ceną takich dostaw w rozumieniu art. 11 (A) VI dyrektywy - obecnie art. 73 dyrektywy 2006 (112 w IV), konieczną jest by była ona wypłacana podmiotowi dotowanemu bezpośrednio. Natomiast dotacja na świadczenie usług doradczych jest to dotacja przeznaczona na pokrycie kosztów projektu, a niemająca bezpośredniego wpływu na cenę towarów lub usług. Dotacje takie są przyznawane na cały projekt, w tym również na pokrycie zagregowanych kosztów świadczenia różnego rodzaju usług, dlatego bezpodstawne byłoby przypisywanie ich częściowo do poszczególnych działań związanych z doradztwem W przypadku dotacji, których nie da się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a które mają na celu jedynie dofinansowanie ogólnych kosztów programu, np. kosztów realizacji projektu nie będą stanowiły zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy stwierdzić należy, iż nie uznaje się za podstawę opodatkowania ogólnej dotacji (subwencji, innej dopłaty o podobnym charakterze) uzyskanej przez podatnika, niezwiązanej bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi, a więc niewpływającej na wysokość ceny danej dostawy lub usługi. Gotowe produkty dofinansowania nie stanowią dopłaty do usługi, tak więc wykluczona zostaje cenotwórcza rola dopłat.

Z umowy zawartej ze Związkiem nie wynika, że jest to dopłata do ceny oferowanych przez Związek towarów i usług tylko dofinansowanie ogólne przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z realizacją projektu, w ramach których mieszczą się także koszty ogólne projektu. Otrzymana dotacja ma charakter zakupowy, a nie sprzedażowy i nie powinna podlegać uwzględnieniu w podstawie opodatkowania podatku od towarów i usług. Dotacja ta jedynie finansuje koszty działalności projektu ukierunkowanego na osiągnięcie określonego celu, tj. wzrost liczby MMŚP wykorzystujących wsparcie partnerów społecznych przy realizacji działań wspierających rozwój przedsiębiorstwa, w tym pozwalających na efektywne wykorzystanie podmiotowych systemów finansowania w regionach. Nie służy ona więc dopłacie do wynagrodzenia z tytułu konkretnych świadczonych usług. Jeżeli otrzymana dotacja pokrywa koszty realizacji projektu w ogóle, to stanowi ona zwrot kosztów poniesionych w związku z zarządzaniem projektem i realizacją usług. Otrzymana przez Związek dotacja nie spełnia więc, zdaniem Wnioskodawcy przesłanki określonej w art. 29a ust. 1 ustawy tj. nie wpływa bezpośrednio na cenę usługi.

W sprawie dotyczącej zagadnień zbliżonych, podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt I FSK 571/08; 8 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 176/13 i 5 lutego 2015 r. sygn. akt I FSK 821/13. W pierwszym z wymienionych wyroków Naczelny Sąd Administracyjny zaprezentował ewentualną sytuację, w której, a contrario, dotacja stanowiłaby zapłatę (wówczas obrót). Wszakże „aby dotacja stanowiła obrót podatnika musi być ona związana bezpośrednio z konkretną dostawą lub usługą i równocześnie musi mieć ona bezpośredni wpływ na cenę, kwotę należną. Klasycznym przykładem stanu faktycznego pozwalającego na objęcie go tym przepisem jest sytuacja, gdy podatnik w związku z konkretną dostawą towaru lub świadczoną usługą otrzymuje od podmiotu trzeciego w stosunku do stron tej transakcji dofinansowanie stanowiące dopłatę do ceny, jako pokrycie części jej wartości lub rekompensatę z powodu obniżenia ceny. W tym przypadku nie budzi wątpliwości, że dotacja taka będzie wchodziła do podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29 ust. 1 VATU”. W dalszej części orzeczenia zaznaczono, „za wadliwe należy uznać rozumienie tego przepisu w sposób jaki zaprezentował Sąd I instancji, że ceną jest wartość dotacji w przypadku, gdy stanowi ona zwrot wydatków”.

Konkludując, należy wskazać, że dotacja nie może stanowić zapłaty, jeśli nie są spełnione omówione warunki, a w szczególności, jeśli jest przeznaczona na pokrycie kosztów (wydatków).

Podobne wnioski płyną także z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). W wyroku w sprawie C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State) wskazano, że sam tylko fakt, iż dotacja (czy inny sposób dofinansowania) wpływa na ostateczną cenę świadczenia (co niemal zawsze ma miejsce), nie może być decydujący dla uznania, że dotacja ta powinna zwiększać podstawę opodatkowania („It should also be noted that subsidies such as those identified in the first question referred - namely operating subsidies covering a part of running costs - nearly always affect the cost price of the goods and services supplied by the subsidised body. In so far as it offers specific goods or services, that body can normaly do so at prices which it would be unable to offer if were obliged at the same time both to pass on its costs and make a profit. However, the mere fact that a subsidy may affect the price of the goods or services supplied by the subsidized body is not enough to make that subsidy taxable”). Następnie wyjaśniono, że do uznania dotacji (subwencji itp.) za zwiększającą podstawę opodatkowania konieczne jest stwierdzenie, iż dotacja ta jest dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności opodatkowanej (dostawy towarów lub świadczenia usług). Zasadne jest zatem przyjęcie, że dotacje przeznaczone na pokrycie kosztów działalności nie są uwzględniane w podstawie opodatkowania, chociaż mogą mieć jakiś wpływ na cenę świadczonych usług lub dostarczanych towarów.

Takie stanowisko zostało potwierdzone w licznych interpretacjach wydawanych w imieniu Ministra Finansów, tj. przykładowo w interpretacjach: Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi sygn. IPTPP1/4512-370/15-4/ŻR z dnia 3 września 2015 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi sygn. IPTPP1/4512-370/15-5/ŹR z dnia 3 września 2015 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach sygn. IBPP2/4512-621/15/JJ z dnia 29 września 2015 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu sygn. ILPP1/4512-1-360/15-4/JSK z dnia 5 sierpnia 2015 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach sygn. IBPP3/4512-207/15/JP z dnia 10 czerwca 2015 r.

Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w następujących wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: I FSK 810/14 - Wyrok NSA z dnia 3 lipca 2015 r., I FSK 157/14 - Wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2015 r., I FSK 821/13 - Wyrok NSA z dnia 5 lutego 2015 r., I FSK 2057/13 - Wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2015 r., I FSK 1580/13 - Wyrok NSA z dnia 19 listopada 2014 r. i inne.

Jako przykład, zdaniem Wnioskodawcy, można nadto wskazać interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Administracji Podatkowej z dnia 7 lipca 2017 roku (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.166.2017.2.MWJ), w której organ przychylił się do poglądu wnioskodawcy, iż przyznana dotacja nie ma bezpośredniego związku z ceną wykonywanych przez wnioskodawcę czynności, a zatem nie podlega opodatkowaniu (analogiczna ocena została przedstawiona w interpretacji indywidualnej z dnia 4 sierpnia 2017 roku sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.174.2017.3.SM).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 5a ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

  1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
  2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.

Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Istotnym zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy jest wyjaśnienie pojęcia „subwencja bezpośrednio związana z ceną”.

W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners od Customs and Excise, w skrócie KNW).

W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencję, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.

W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.

Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.

Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług). Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.

Jeżeli otrzymana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za darmo), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną dostawę.

W przedmiotowej sprawie dotacja jest przyznana Wnioskodawcy jednak obejmuje konkretną usługę doradczą świadczoną na rzecz mikro, małego i średniego przedsiębiorcy w ramach projektu, co oznacza, że jest przypisana konkretnemu odbiorcy tej usługi. Wnioskodawca wykonując ww. usługę na rzecz określonego przedsiębiorcy bez otrzymanej dotacji nie mógłby skalkulować ceny usługi na poziomie odpowiadającym obecnym wpłatom (wkładu własnego) dokonywanym przez przedsiębiorców w wysokości odpowiadającej 10% wartości usługi doradczej.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której wystąpią skonkretyzowane świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie.

W opinii tut. Organu przekazane dla Wnioskodawcy środki finansowe z Europejskiego Funduszu Społecznego na realizację ww. projektu należy uznać – wbrew temu co twierdzi Wnioskodawca - za środki otrzymane od osoby trzeciej (dotacje, subwencje, lub dopłaty o podobnym charakterze), które mają bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez Wnioskodawcę ww. usług. Należy bowiem zauważyć, że okoliczności sprawy nie potwierdzają, iż otrzymane przez Wnioskodawcę środki zostaną przeznaczone na ogólną działalność Wnioskodawcy, lecz będą mogły zostać wykorzystane tylko i wyłącznie na określone działanie, tj. na świadczenie usług doradczych na rzecz konkretnego przedsiębiorcy w ramach realizowanego projektu. Jak wynika z opisu sprawy przedmiotowa dotacja jest dotacją do kosztu świadczenia usług doradczych, uzyskane środki zostaną wykorzystane na określone działanie związane z realizacją projektu, tj. na świadczenie ww. usług doradczych. Zatem poprzez sfinansowanie części kosztów usługi doradczej przedsiębiorca nie płaci pełnej kwoty należnej.

W świetle powyższego, należy uznać, iż kwota obowiązkowej wpłaty wkładu własnego odbiorcy świadczenia, tj. określonego przedsiębiorcy z tytułu realizacji na jego rzecz usługi doradczej, z uwagi na przyznane dofinansowanie, będzie niższa od kwoty, jaką Wnioskodawca musiałby żądać od przedsiębiorcy, gdyby przedmiotowego dofinansowania nie było. Nadto, jakkolwiek Wnioskodawca wskazał, iż wysokość dofinansowania należnego ze środków unijnych w żaden sposób nie jest uzależniona od wpłat dokonywanych przez przedsiębiorców, to jednak wysokość wpłat jest uzależniona od otrzymanego dofinansowania, które w sposób zindywidualizowany i policzalny związane jest z wartością danego świadczenia, a więc jego ceną. Zatem, na wysokość otrzymanej od przedsiębiorcy wpłaty ma bezpośredni wpływ otrzymana dotacja.

Tym samym uwzględniając w rozpatrywanej sprawie treść ww. art. 29a ust. 1 ustawy, wskazać należy, że podstawą opodatkowania z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę usług doradczych jest nie tylko kwota należna, w postaci wpłaty, którą uiszczają przedsiębiorcy biorący udział w projekcie zgodnie z zawartą umową, ale także środki otrzymane przez Wnioskodawcę od podmiotu trzeciego na realizację ww. projektu jako mające bezpośredni wpływ na cenę świadczonych na rzecz przedsiębiorców usług, pomniejszone o kwotę podatku należnego.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie otrzymane przez Wnioskodawcę dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Społecznego na realizację projektu pn. „....” ma bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu świadczenia usług doradczych, a zatem stanowi zapłatę otrzymaną od osoby trzeciej. W konsekwencji ww. dofinansowanie stanowi podstawę opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 z uwzględnieniem art. 29a ust. 6 ustawy, i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Odnośnie natomiast powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach, w których indywidualnie oceniano stany faktyczne i stanowiska wnioskodawców. Ponadto warto powołać się na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 232/11, w którym Sąd „podziela wprawdzie stanowisko strony, że zasada zaufania do organu wyraża się między innymi w jednolitości stosowania prawa podatkowego a tym samym unikaniu rozbieżności stanowisk organów, nie oznacza to jednak, że organ udzielający interpretacji, obowiązany jest ustosunkowywać się do wskazywanych przez wnioskodawcę orzeczeń a tym bardziej interpretacji wydanych w innych indywidualnych sprawach”.

W kwestii powołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądów administracyjnych należy zauważyć, iż wyroki sądów administracyjnych, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego teza rozstrzygnięcia nawet w podobnych stanach faktycznych nie może mieć zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.