IBPP2/443-915/14/KO | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
W zakresie opodatkowania dostawy działki niezabudowanej przeznaczonej pod zabudowę według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wystawienia faktury

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 września 2014 r. (data wpływu 18 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki niezabudowanej przeznaczonej pod zabudowę według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wystawienia faktury – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki niezabudowanej przeznaczonej pod zabudowę według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wystawienia faktury.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową prawa handlowego zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym - Rejestrze Przedsiębiorców pod nr .... Wnioskodawca posiada numer identyfikacyjny REGON ..., Numer Identyfikacji Podatkowej .... Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej także: „VAT”). Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest m.in. kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek.

W ramach swojej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zamierza kupować prawo własności/użytkowania wieczystego nieruchomości - tj. wyodrębnianych geodezyjnie działek gruntu, z których niektóre będą niezabudowane, a następnie sprzedawać prawo własności/użytkowania wieczystego nieruchomości. Ww. niezabudowane działki powoływane będą dalej także jako: „Działki niezabudowane”.

Niektóre z Działek niezabudowanych nie stanowią terenów budowlanych w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej także: „ustawy o VAT”) - nie są one bowiem przeznaczone pod zabudowę zgodnie z obowiązującym dla nich miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (dalej także: „MPZP”), albo brak dla nich zarówno obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i przeznaczającej je pod zabudowę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (dalej także „WZ”). Inne Działki niezabudowane stanowią tereny budowlane w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT - są one bowiem przeznaczone pod zabudowę zgodnie z obowiązującym dla nich MPZP albo, w sytuacji braku MPZP, w mocy pozostaje WZ przeznaczająca je pod zabudowę.

Wśród Działek niezabudowanych można zatem wyodrębnić takie, które stanowią tereny budowlane w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT tylko ze względu na okoliczność, iż obowiązujący dla nich MPZP przewiduje ich przeznaczenie pod zabudowę - nie ma dla nich żadnych obowiązujących WZ (dalej także: „Działki niezabudowane budowlane wg MPZP”).

Po nabyciu, Wnioskodawca planuje sprzedawać należące do niego nieruchomości, w tym także Działki niezabudowane budowlane wg MPZP.

Co do każdego MPZP, także planów miejscowych ustalających przeznaczenie Działek niezabudowanych, może dojść do stwierdzenia, m.in. przez Sąd Administracyjny, ich nieważności, albowiem zgodnie z art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym, uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna, a zgodnie z art. 101 ust. 1 ww. ustawy każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do Sądu Administracyjnego. Sąd ten, zgodnie z art. 147 par 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniając skargę na akt prawa miejscowego (jakim jest MPZP), stwierdza nieważność tego aktu (w całości lub w części). Stwierdzenie przez Sąd Administracyjny nieważności MPZP wywiera taki skutek prawny w momencie, gdy wyrok Sądu stwierdzający nieważność MPZP staje się prawomocny, a do chwili, w której ewentualne orzeczenie Sądu Administracyjnego stwierdzające nieważność MPZP nie stanie się prawomocne, nie wywiera ono skutków prawnych i MPZP obowiązuje (pozostaje w mocy).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie oznaczone nr 1:

Czy w przedstawionym powyżej przez Wnioskodawcę stanie faktycznym i prawnym sprzedaż przez Wnioskodawcę Działki niezabudowanej budowlanej wg MPZP podlega opodatkowaniu VAT, wg stawki podstawowej (23%) i winna być udokumentowana fakturą przewidującą jej opodatkowanie VAT wg ww. stawki...

Stanowisko Wnioskodawcy.

W opinii Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej stanie sprzedaż przez Wnioskodawcę Działki niezabudowanej budowlanej wg MPZP podlega opodatkowaniu VAT, wg stawki podstawowej (obecnie 23%) i winna być udokumentowana fakturą przewidującą jej opodatkowanie VAT wg ww. stawki.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się z podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Ze zwolnienia z podatku VAT nie korzystają jednak tereny budowlane, przez które rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 ustawy o VAT). W konsekwencji, dostawa terenów niezabudowanych, stanowiących tereny budowlane podlega opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, tj. wg stawki podstawowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego.

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Podstawowa stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.

Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 ustawy o VAT).

Zwrócić należy w tym miejscu uwagę na ustawę z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), która - zgodnie z art. 1 ust. 1 – określa:

  1. zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej,
  2. zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy

-przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

  1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
  2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Z powyższych przepisów wynika, że o przeznaczeniu danego terenu decyduje plan zagospodarowania przestrzennego lub decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 (art. 106b ust. 2 ustawy).

W myśl art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT faktura powinna zawierać m.in. stawkę podatku.

Z przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest m.in. kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. W ramach swojej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zamierza kupować prawo własności/użytkowania wieczystego nieruchomości - tj. wyodrębnianych geodezyjnie działek gruntu, z których niektóre będą niezabudowane, a następnie sprzedawać prawo własności/użytkowania wieczystego nieruchomości. Niektóre z działek niezabudowanych nie stanowią terenów budowlanych w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT - nie są one przeznaczone pod zabudowę zgodnie z obowiązującym dla nich miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, albo brak dla nich zarówno obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i przeznaczającej je pod zabudowę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inne działki niezabudowane stanowią tereny budowlane w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT - są one bowiem przeznaczone pod zabudowę zgodnie z obowiązującym dla nich miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego albo, w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w mocy pozostaje decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przeznaczająca je pod zabudowę. Wśród działek niezabudowanych można zatem wyodrębnić takie, które stanowią tereny budowlane w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT tylko ze względu na okoliczność, iż obowiązujący dla nich miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje ich przeznaczenie pod zabudowę - nie ma dla nich żadnych obowiązujących decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. Po nabyciu, Wnioskodawca planuje sprzedawać należące do niego nieruchomości, w tym także działki niezabudowane budowlane wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii opodatkowania dostawy niezabudowanej Działki przeznaczonej pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wystawienia faktury.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że dostawa niezabudowanej działki przeznaczonej pod zabudowę według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego będzie stanowić dostawę terenu budowlanego, która będzie podlegać opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 w powiązaniu z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Dostawa winna zostać udokumentowana fakturą VAT w przypadku, gdy dostawa terenu budowlanego będzie dokonana na rzecz innego podatnika, na której wskazana zostanie stawka podatku VAT zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 2 w związku z art. 106e ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1 jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy dotycząca postawionych pytań oznaczonych nr 2 i 3 zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Zmiana któregokolwiek z elementów zdarzenia przyszłego, a w szczególności zmiana planu zagospodarowania przestrzennego i w konsekwencji zmiana przeznaczenia terenu, powoduje że interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.