1462-IPPP1.4512.1085.2016.1.MK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej stawką 23% oraz zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działki zabudowanej budynkiem.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 oraz art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 28 grudnia 2016 r. (data wpływu 30 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej stawką 23% - jest prawidłowe,
  • zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działki zabudowanej budynkiem - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej stawką 23% oraz zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działki zabudowanej budynkiem.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Zainteresowany jest komplementariuszem („Komplementariusz”) spółki S spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa („Spółka”). Komplementariusz i Spółka wspólnie określani również jako „Wnioskodawcy”.

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznej obsługi systemów i instalacji w budynkach, w tym realizacji usług serwisowych, zapewniając bezpieczeństwo, funkcjonalność i utrzymanie wymaganych parametrów technologicznych, gwarantujących ciągłość pracy obsługiwanych urządzeń („Działalność Podstawowa”).

Spółka została zawiązana aktem notarialnym z 30 września 2009 r.

Komplementariusz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Oprócz posiadania statusu komplementariusza w Spółce, Komplementariusz prowadzi również inną działalnością gospodarczą, w tym rozpoczął inwestycje w nieruchomości.

Zawiązując Spółkę, wspólnicy wnieśli wkłady gotówkowe w wysokości w sumie 10.000 zł, z czego Komplementariusz 9.000 zł, a komandytariusze 1.000 zł (jeden z komandytariuszy („Komandytariusz”) - 200 zł, drugi komandytariusz - 800 zł).

Dnia 1 kwietnia 2010 r. dokonano zmiany umowy spółki S , w ten sposób, że Komandytariusz wniósł do Spółki wkład niepieniężny w postaci prowadzonego przez siebie, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, przedsiębiorstwa („Przedsiębiorstwo”). Wkład niepieniężny Przedsiębiorstwa do Spółki nie podlegał opodatkowaniu VAT (czynność nie objęta zakresem ustawy o VAT).W skład Przedsiębiorstwa wchodziła m.in. nieruchomość, która nie jest obecnie wykorzystywana w Działalności Podstawowej, składająca się z:

  • prawa użytkowania wieczystego dwóch działek niezabudowanych („Działki niezabudowane”),
  • prawa użytkowania wieczystego działki zabudowanej wraz z prawem własności budynku znajdującego się na tej działce („Działka zabudowana”).

Działki niezabudowane i Działka zabudowana są w dalszej części wniosku określane również jako „Nieruchomość”.

Cała Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod zabudowę. Nieruchomość została nabyta przez Komandytariusza (do majątku wspólnego) w 2007 r. w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Sprzedaż Działek niezabudowanych na jego rzecz podlegała opodatkowaniu VAT, a sprzedaż Działki zabudowanej (dostawa budynku) podlegała zwolnieniu od VAT. Działka zabudowana została nabyta za cenę w wysokości 323.455 zł, z czego kwota 40.705 zł przypadała na budynek znajdujący się na tej działce.

Na moment wnoszenia Nieruchomości do Spółki w ramach wkładu niepieniężnego Przedsiębiorstwa, tj. na 1 kwietnia 2010 r., wartość Nieruchomości została określona na kwotę wyższą niż koszt nabycia. Obecna wartość rynkowa Nieruchomości jest zbliżona do kosztu nabycia w 2007 r., a jednocześnie jest ona niższa niż wartość na moment wnoszenia do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci Przedsiębiorstwa.

Na wartość Nieruchomości składa się głównie wartość działek, a wartość budynku znajdującego się na Działce zabudowanej, ze względu na jego stan techniczny, jest w ocenie Wnioskodawców niewielka. Ze względu na niezdatność do prowadzenia działalności gospodarczej budynek przed aportem przedsiębiorstwa traktowany był przez Komandytariusza - przez cały okres posiadania - jako środek trwały w budowie. Z tego też powodu po wniesieniu do Spółki został on zakwalifikowany przez Spółkę jako środek trwały w budowie (docelowo może on podlegać rozbiórce, ze względu na brak uzasadnienia ekonomicznego do jego remontu). Od chwili wniesienia Nieruchomości do Spółki, w związku z posiadaniem tego budynku, Spółka poniosła wydatki w wysokości 50.588,72 zł netto (stan na koniec października 2016 r.; przed aportem Przedsiębiorstwa wydatki poniesione przez Komandytariusza wyniosły 54.804,09 zł netto; na dzień składania niniejszego wniosku, wydatki te nie uległy materialnym zmianom). Spółka odliczała VAT naliczony od tych wydatków. Wydatki ponoszone przez Spółkę związane były m.in. z analizą możliwości zagospodarowania, wypisami z rejestru gruntu, mapkami, wycinką samosiejek, inwentaryzacją zadrzewień, przeniesieniem przyłącza napowietrznego, opłatami na rzecz dostawcy prądu, projektem przebudowy przyłącza ciepłowniczego. Wydatki ponoszone wcześniej przez Komandytariusza dotyczyły opłat notarialnych, usług prawnych związanych z zakupem, remontu ogrodzenia itp., a tym samym nie miały charakteru ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Nieruchomości nie były przedmiotem wynajmu, dzierżawy lub innej podobnej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Z przyczyn biznesowych (wyłączenie poza Spółkę aktywów niezwiązanych z Działalnością Podstawową), Spółka rozważa sprzedaż Nieruchomości Komplementariuszowi w 2017 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy zbycie na rzecz Komplementariusza Działek niezabudowanych podlega opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych według podstawowej stawki podatku (obecnie 23%)?
  2. Czy zbycie na rzecz Komplementariusza Działki zabudowanej, stanowi dostawę towarów (dostawę budynku) dla celów VAT, ale zwolnioną od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przez Spółkę Działek niezabudowanych oraz Działki zabudowanej na rzecz Komplementariusza będzie stanowić dostawę towarów w rozumieniu ustawy o VAT.

W przypadku Działek niezabudowanych dostawa ta będzie podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych (stawka podstawowa, która obecnie wynosi 23%).

W przypadku Działki zabudowanej, jej zbycie będzie stanowić dostawę budynku podlegającą zwolnieniu od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, co oznacza, że Wnioskodawcy będą mieć możliwość wybrać opodatkowanie tej transakcji podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, przy czym czynności te powinny być dokonane przez podatnika w rozumieniu ustawy o VAT.

Niewątpliwie Spółka jest podatnikiem w rozumieniu ustawy o VAT.

Na podstawie art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 cyt. ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ww. ustawy przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z powyższych przepisów wynika, że nieruchomość zarówno gruntowa, jak i zabudowana spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Przy czym należy zauważyć, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Nieruchomość opisana w niniejszym wniosku nie stanowi przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części.

Mając zatem na uwadze, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, a Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, zbycie Nieruchomości przez Spółkę na rzecz Komplementariusza będzie stanowić dostawę towarów w rozumieniu ww. przepisów.

Dostawa towarów podlega opodatkowaniu VAT podstawową stawką podatku (obecnie 23%), z zastrzeżeniem sytuacji, gdy zastosowanie znajdują stawki obniżone, stawka 0% lub zwolnienia od podatku. W analizowanym przypadku należy mieć na uwadze dwie kategorie zwolnień - zwolnienia od VAT dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz zwolnienie od VAT dostaw określonych kategorii budynków lub budowli.

Zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, tereny budowlane są definiowane jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Jak wskazano, w przypadku Działek niezabudowanych istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem tych Działek pod zabudowę. Tym samym warunek zawarty w art. 43 ust 1 pkt 9 nie będzie spełniony. W konsekwencji więc dostawa tych Działek na rzecz Komandytariusza będzie podlegać opodatkowaniu VAT podstawową stawką podatku (obecnie 23%).

Ponadto, na podstawie art. 43 ust 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolniona od VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie, stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej danego obiektu.

Z kolei, na mocy art. 43 ust 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od VAT również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Co istotne, stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu - przepis ten przewiduje zatem zasadę, zgodnie z,którą grunt zabudowany jest opodatkowany VAT na zasadach przewidzianych dla budynku / budowli znajdującym się na tym gruncie.

W przypadku Działki zabudowanej należy uznać, że budynek znajdujący się na tej działce był już przedmiotem pierwszego zasiedlenia z chwilą jego nabycia przez Komandytariusza w 2007 r., a jednocześnie późniejsze wydatki związane z tą Działką zabudowaną, w tym z budynkiem nie miały charakteru ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Tym samym, kolejne dostawy Działki zabudowanej (budynku znajdującego się na tej działce) będą podlegać zwolnieniu od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przy czym stosownie do art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, Wnioskodawcy będą mieli możliwość wybrania opodatkowania dostawy w tym zakresie podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:
  • opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej stawką 23% - jest prawidłowe,
  • zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działki zabudowanej budynkiem - jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane rozumie się w myśl art. 2 pkt 33 ustawy, grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W przypadku terenów zabudowanych budynkami lub budowlami zwolnienie od podatku przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy – zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż stosownie do art. 43 ust. 10 ustawy – podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

  1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy – oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

  1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
  2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
  3. adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy budynków, budowli lub ich części oraz gruntów, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, pkt 10 i pkt 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, który stanowi, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem.

Z opisu sprawy wynika, Zainteresowany jest komplementariuszem („Komplementariusz”) spółki S spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Warszawie („Spółka”). Komplementariusz i Spółka wspólnie określani również jako „Wnioskodawcy”. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznej obsługi systemów i instalacji w budynkach, w tym realizacji usług serwisowych, zapewniając bezpieczeństwo, funkcjonalność i utrzymanie wymaganych parametrów technologicznych, gwarantujących ciągłość pracy obsługiwanych urządzeń („Działalność Podstawowa”).

Spółka została zawiązana aktem notarialnym z 30 września 2009 r.

Komplementariusz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Oprócz posiadania statusu komplementariusza w Spółce, Komplementariusz prowadzi również inną działalnością gospodarczą, w tym rozpoczął inwestycje w nieruchomości.

Zawiązując Spółkę, wspólnicy wnieśli wkłady gotówkowe w wysokości w sumie 10.000 zł, z czego Komplementariusz 9.000 zł, a komandytariusze 1.000 zł (jeden z komandytariuszy („Komandytariusz”) - 200 zł, drugi komandytariusz - 800 zł).

Dnia 1 kwietnia 2010 r. dokonano zmiany umowy spółki S , w ten sposób, że Komandytariusz wniósł do Spółki wkład niepieniężny w postaci prowadzonego przez siebie, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, przedsiębiorstwa („Przedsiębiorstwo”). Wkład niepieniężny Przedsiębiorstwa do Spółki nie podlegał opodatkowaniu VAT (czynność nie objęta zakresem ustawy o VAT).W skład Przedsiębiorstwa wchodziła m.in. nieruchomość , która nie jest obecnie wykorzystywana w Działalności Podstawowej, składająca się z:

  • prawa użytkowania wieczystego dwóch działek niezabudowanych („Działki niezabudowane”),
  • prawa użytkowania wieczystego działki zabudowanej wraz z prawem własności budynku znajdującego się na tej działce („Działka zabudowana”).

Działki niezabudowane i Działka zabudowana są w dalszej części wniosku określane również jako „Nieruchomość”.

Cała Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod zabudowę. Nieruchomość została nabyta przez Komandytariusza (do majątku wspólnego) w 2007 r. w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Sprzedaż Działek niezabudowanych na jego rzecz podlegała opodatkowaniu VAT, a sprzedaż Działki zabudowanej (dostawa budynku) podlegała zwolnieniu od VAT. Działka zabudowana została nabyta za cenę w wysokości 323.455 zł, z czego kwota 40.705 zł przypadała na budynek znajdujący się na tej działce.

Na moment wnoszenia Nieruchomości do Spółki w ramach wkładu niepieniężnego Przedsiębiorstwa, tj. na 1 kwietnia 2010 r., wartość Nieruchomości została określona na kwotę wyższą niż koszt nabycia. Obecna wartość rynkowa Nieruchomości jest zbliżona do kosztu nabycia w 2007 r., a jednocześnie jest ona niższa niż wartość na moment wnoszenia do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci Przedsiębiorstwa.

Na wartość Nieruchomości składa się głównie wartość działek, a wartość budynku znajdującego się na Działce zabudowanej, ze względu na jego stan techniczny, jest w ocenie Wnioskodawców niewielka. Ze względu na niezdatność do prowadzenia działalności gospodarczej budynek przed aportem przedsiębiorstwa traktowany był przez Komandytariusza - przez cały okres posiadania - jako środek trwały w budowie. Z tego też powodu po wniesieniu do Spółki został on zakwalifikowany przez Spółkę jako środek trwały w budowie (docelowo może on podlegać rozbiórce, ze względu na brak uzasadnienia ekonomicznego do jego remontu). Od chwili wniesienia Nieruchomości do Spółki, w związku z posiadaniem tego budynku, Spółka poniosła wydatki w wysokości 50.588,72 zł netto (stan na koniec października 2016 r.; przed aportem Przedsiębiorstwa wydatki poniesione przez Komandytariusza wyniosły 54.804,09 zł netto; na dzień składania niniejszego wniosku, wydatki te nie uległy materialnym zmianom). Spółka odliczała VAT naliczony od tych wydatków. Wydatki ponoszone przez Spółkę związane były m.in. z analizą możliwości zagospodarowania, wypisami z rejestru gruntu, mapkami, wycinką samosiejek, inwentaryzacją zadrzewień, przeniesieniem przyłącza napowietrznego, opłatami na rzecz dostawcy prądu, projektem przebudowy przyłącza ciepłowniczego. Wydatki ponoszone wcześniej przez Komandytariusza dotyczyły opłat notarialnych, usług prawnych związanych z zakupem, remontu ogrodzenia itp., a tym samym nie miały charakteru ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Nieruchomości nie były przedmiotem wynajmu, dzierżawy lub innej podobnej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Z przyczyn biznesowych (wyłączenie poza Spółkę aktywów niezwiązanych z Działalnością Podstawową), Spółka rozważa sprzedaż Nieruchomości Komplementariuszowi w 2017 r.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania dostawy działek niezabudowanych.

Z opisu sprawy wynika, że cała Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod zabudowę.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy w przypadku terenów niezabudowanych nie korzystają ze zwolnienia wyłącznie te tereny, które są przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa i opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że omawiane Działki stanowią tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, więc dostawa Działek nie będzie korzystała ze zwolnienia przewidzianego w cytowanym powyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Dostawa Działek nie będzie także korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie były one wykorzystywane przez Zbywcę do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania.

Zatem dostawa Działek niezabudowanych zakwalifikowana będzie jako dostawa gruntu niezabudowanego, przeznaczonego pod zabudowę, opodatkowanego podatkiem VAT według stawki 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą, także czy zbycie na rzecz Komplementariusza Działki zabudowanej podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W celu ustalenia czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania czy też opodatkowanie stawką podstawową należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy względem budynku nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Pierwsze zasiedlenie należy rozumieć jako pierwsze zajęcie budynku, używanie. Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, przez które można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub użytkownika.

Zatem z przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa prowadzi do wniosku, że dostawa budynku będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z wniosku wynika bowiem, że w odniesieniu do budynku doszło do pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy w 2007 r., z chwilą nabycia przez Komandytariusza. Zatem planowana dostawa budynku nastąpi po pierwszym zasiedleniu i jednocześnie od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Tym samym w odniesieniu do dostawy Działki zabudowanej (budynku znajdującego się na tej działce) spełnione są przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji zbycie gruntu, na którym posadowiony jest budynek, przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, również objęte będzie zwolnieniem od podatku od towarów i usług.

Przy czym, zauważyć należy, że przy spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy Strony transakcji będą miały możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia od podatku i wyboru opodatkowania planowanej dostawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie oraz Zainteresowanemu niebędącemu Stroną przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.