0113-KDIPT1-2.4012.238.2018.2.JSZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zwolnienie od podatku VAT sprzedaży nieruchomości

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2018 r. (data wpływu 21 marca 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 maja 2018 r. (data wpływu 9 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży nieruchomości.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 maja 2018 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zdarzenie I

Spółdzielnia w dniu 28.05.1996 r. nabyła prawo użytkowania wieczystego zabudowanej działki o pow. 930 m2 oraz zakupiła na własność znajdujący się na niej budynek zlewni mleka. Budynek ten od chwili zakupu wykorzystywany był w prowadzonej przez Spółdzielnię działalności gospodarczej. W 2012 r. przeprowadzona została przebudowa i modernizacja budynku zlewni zakończona 31.12.2012 r., której wartość wyniosła 65.489,31 zł. Od miesiąca stycznia 2013 r. budynek jest wynajmowany pod działalność gospodarczą. W dniu 11.02.2015 r. Spółdzielnia w wyniku przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności stała się właścicielem działki. Wartość przekształcenia 16.460 zł. Spółdzielnia zamierza zbyć opisaną nieruchomość wraz z działką na rzecz dotychczasowego najemcy.

Zdarzenie II

Spółdzielnia w dniu 11.06.1996 r. nabyła prawo użytkowania wieczystego działki nr 24 oraz prawo własności budynków znajdujących się na działce (m.in. budynek mieszkalny oraz komórki, którego dotyczy sprawa). Od dnia 12.03.2015 r. w wyniku przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności Spółdzielnia jest właścicielem działki. Wartość przekształcenia wyniosła 143.080 zł. Dnia 25.07.2017 r. dokonany został podział działki nr 24 na pięć działek o nr 24/1, 24/2, 24/3, 24/4, 24/5. Spółdzielnia zamierza zbyć wydzielona działkę nr 24/4 wraz z posadowionym na niej budynkiem mieszkalnym oraz przynależnymi do niego komórkami. Wartość zakupu budynku mieszkalnego wyniosła 53.437,89 zł oraz komórek – 10.786,50 zł. Wartość wydzielonej działki wynosi 12.262 zł. W 2008 r. przeprowadzona została modernizacja budynku mieszkalnego zakończona 31.12.2008 r. Wartość modernizacji wyniosła 20.376 zł. Mieszkania w budynku mieszkalnym wynajmowane są lokatorom – osobom fizycznym od chwili nabycia w 1996 r. Wydzielenie działki w 2017 r. w celu przeznaczenia na sprzedaż nie spowodowało żadnych zmian w stosunku do najemców lokali w budynku mieszkalnym. Nabywcami lokali będą osoby fizyczne.

W piśmie z dnia 5 maja 2018 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że jest czynnym podatnikiem VAT o nr identyfikacyjnym...

Odnośnie zdarzenia I

  • Klasyfikacja budynku zlewni mleka według PKOB 12/123/1230.
  • Budynek zlewni jest trwale związany z gruntem.
  • Budynek został nabyty w dniu 28.05.1996 r. – transakcja zwolniona z VAT na podstawie § l ust. 1 pkt b poz. 7 rozporządzenia Ministerstwa Finansów z dnia 11.01.1994 roku.
  • Spółdzielni nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (transakcja zwolniona z VAT).
  • Budynek zlewni wykorzystywany był wyłącznie na działalność opodatkowaną VAT.
  • Przeprowadzona modernizacja budynku stanowi ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
  • Wartość początkowa budynku wynosi 10.786,02 zł, a wartość modernizacji przekracza 30% tej wartości.
  • Od wydatków na modernizację przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
  • Od dnia 01.01.2013 roku budynek zlewni w stanie ulepszonym jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych, czyli upłynęło 5 lat i jest wykorzystywany nadal.

Odnośnie zdarzenia II

  • Klasyfikacja budynku mieszkalnego według PKOB 11/112/1122.
  • Budynek mieszkalny jest stale związany z gruntem.
  • Budynek mieszkalny wraz z komórkami został nieodpłatnie przekazany przez Urząd Gminy w dniu 11.06.1996 roku.
  • W stosunku do budynku mieszkalnego wraz z komórkami nie przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
  • Budynek mieszkalny wraz z komórkami od chwili nabycia jest wykorzystywany na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
  • Wszystkie lokale w budynku mieszkalnym są przedmiotem najmu.
  • Przeprowadzona modernizacja budynku stanowi ulepszenie w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
  • Wartość przeprowadzonej modernizacji przekroczyła 30% wartości początkowej budynku.
  • W stosunku do wydatków na modernizację przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
  • Po zakończonej modernizacji budynek nadal jest wykorzystywany na cele działalności zwolnionej z VAT. Modernizacja nie spowodowała rozwiązania umów najmu z dotychczasowymi najemcami.
  • Od zakończenia modernizacji w 2008 roku upłynęło więcej niż 2 lata.
  • Budynek mieszkalny w stanie ulepszonym jest wykorzystywany na cele działalności zwolnionej z VAT.
  • Komórki PKOB 12/124/1242.
  • Komórki przynależne do budynku mieszkalnego stanowią odrębny budynek trwale związany z gruntem.
  • Komórki są przedmiotem najmu na podstawie umów na wynajem lokali mieszkalnych od czasu zakupu w 1996 roku.
  • Spółdzielnia nie dokonywała żadnych ulepszeń w budynkach komórek i nie ponosiła żadnych kosztów ich ulepszenia.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy w przypadku transakcji opisanej w zdarzeniu I można zastosować zwolnienie z podatku i czy sprzedaż działki wraz z budynkiem należy potraktować jako jedną transakcję opodatkowaną tą samą stawką podatku?
  2. Czy w przypadku zbycia działki wraz z budynkiem mieszkalnym oraz przynależnymi komórkami właściwe będzie zastosowanie zwolnienia z podatku VAT, a jeżeli nie to jaka będzie właściwa stawka podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku obydwu opisanych zdarzeń gospodarczych należy zastosować zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 pkt 1 ppkt 10 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, ponieważ dostawa nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz między pierwszym zasiedleniem a sprzedażą upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W świetle przytoczonych powyżej przepisów, zarówno grunt, jak i budynek czy budowla spełniają definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów, chyba że budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. A zatem wykorzystywanie obiektu przez okres co najmniej 5 lat do czynności opodatkowanych pozwala podatnikowi na zastosowanie zwolnienia od podatku nawet w sytuacji, gdy ponosił on wydatki nie niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów, w związku z którymi to wydatkami miał prawo do odliczenia podatku VAT.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

  1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

  1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
  2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
  3. adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 wniosku należy wskazać, że – jak wynika z okoliczności sprawy – Spółdzielnia w dniu 28.05.1996 r. nabyła prawo użytkowania wieczystego zabudowanej działki oraz zakupiła na własność znajdujący się na niej budynek zlewni mleka. Budynek ten od chwili zakupu wykorzystywany był w prowadzonej przez Spółdzielnię działalności gospodarczej. W 2012 r. przeprowadzona została przebudowa i modernizacja budynku zlewni zakończona 31.12.2012 r. Przeprowadzona modernizacja budynku stanowi ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Wartość modernizacji przekracza 30% tej wartości. Od wydatków na modernizację przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Od miesiąca stycznia 2013 r. budynek jest wynajmowany pod działalność gospodarczą.

Mając zatem na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w stosunku do budynku zlewni mleka nastąpiło pierwsze zasiedlenie, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, bowiem po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej tego budynku, został on oddany w najem pod działalność gospodarczą. Od tego momentu upłynął okres dłuższy niż dwa lata. W związku z powyższym dla dostawy budynku zlewni mleka dokonanej przez Wnioskodawcę zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W konsekwencji, przedmiotowa dostawa budynku zlewni mleka będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, o ile strony transakcji nie zrezygnują ze zwolnienia i nie wybiorą opcji opodatkowania, zgodnie z art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy.

Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części posadowione na tym gruncie. W świetle powyższego dostawa gruntu, na którym znajduje się ww. budynek, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy, również będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że strony nie wybiorą opcji opodatkowania, zgodnie z art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy.

Z kolei odnosząc się do pytania nr 2 wniosku należy wskazać, że – jak wynika z opisu sprawy - Spółdzielnia zamierza zbyć wydzielona działkę nr 24/4 wraz z posadowionym na niej budynkiem mieszkalnym oraz przynależnymi do niego komórkami. W 2008 r. przeprowadzona została modernizacja budynku mieszkalnego zakończona 31.12.2008 r. Przeprowadzona modernizacja budynku stanowi ulepszenie w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym. Wartość przeprowadzonej modernizacji przekroczyła 30% wartości początkowej budynku. W stosunku do wydatków na modernizację przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Mieszkania w budynku mieszkalnym wynajmowane są lokatorom – osobom fizycznym od chwili nabycia w 1996 r. Wszystkie lokale w budynku mieszkalnym są przedmiotem najmu. Po zakończonej modernizacji budynek nadal jest wykorzystywany na cele działalności zwolnionej z VAT. Modernizacja nie spowodowała rozwiązania umów najmu z dotychczasowymi najemcami.

Komórki przynależne do budynku mieszkalnego stanowią odrębny budynek trwale związany z gruntem. Komórki są przedmiotem najmu na podstawie umów na wynajem lokali mieszkalnych od czasu zakupu w 1996 roku. Spółdzielnia nie dokonywała żadnych ulepszeń w budynkach komórek i nie ponosiła żadnych kosztów ich ulepszenia.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w stosunku do budynku mieszkalnego, znajdującego się na działce nr 24/4, miało miejsce pierwsze zasiedlenie, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, bowiem po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej tego budynku, wszystkie lokale w ww. budynku nadal są przedmiotem najmu. Od zakończenia modernizacji w 2008 r. upłynęło więcej niż 2 lata.

W odniesieniu do budynku, w którym znajdują się komórki, należy wskazać, iż także nastąpiło pierwsze zasiedlenie, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – komórki są przedmiotem najmu na podstawie umów na wynajem lokali mieszkalnych od czasu zakupu w 1996 roku. Od tego momentu upłynął okres dłuższy niż dwa lata. Ponadto ww. budynek nie był ulepszany.

Tym samym, dla dostawy budynku mieszkalnego oraz budynku, w którym znajdują się komórki, zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zatem, przedmiotowa dostawa ww. budynków będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, pod warunkiem, że strony transakcji nie zrezygnują ze zwolnienia i nie wybiorą opcji opodatkowania, zgodnie z art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że skoro ww. budynki, znajdujące się na działce nr 24/4, korzystają ze zwolnienia, to na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy również dostawa ww. gruntu będzie korzystała ze zwolnienia, o ile strony nie wybiorą opcji opodatkowania, zgodnie z art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy.

Zatem oceniając stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za prawidłowe.

Należy jednakże zaznaczyć, że z orzeczenia TSUE w sprawie C-308/16 wynika, że „(...) kryterium „pierwszego zasiedlenia” budynku należy rozumieć jako odpowiadające kryterium pierwszego użytkowania budynku przez jego właściciela lub lokatora. (...) kryterium to zostało uznane za określające moment, w którym kończy się proces produkcji budynku i budynek ów staje się przedmiotem konsumpcji. Z powyższej analizy historycznej nie wynika jednak, że użytkowanie budynku przez jego właściciela ma nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu.”

Natomiast w opinii Rzecznika Generalnego do ww. sprawy C-308/16 wskazano, że „(...) pojęcie „pierwszego zasiedlenia” ma własne znaczenie, niezależne od uprzedniego istnienia czynności podlegającej opodatkowaniu. Użytkowanie budynku (niezależnie od tego, czy jest on nowy, czy też przebudowany (...)) przez jego właściciela nieprzerwanie przez co najmniej przez dwa lata jest zrównane z pierwszą dostawą i jego późniejsza sprzedaż jest zwolniona z VAT.”

W wyroku w sprawie C-308/16 TSUE orzekł, że: „Artykuł 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak będące przedmiotem postępowania głównego, które uzależniają zwolnienie z podatku od wartości dodanej w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z którym pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu. Wskazane przepisy tejże dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one, aby takie przepisy krajowe uzależniały owo zwolnienie od warunku, zgodnie z którym w wypadku „ulepszenia” istniejącego budynku poniesione wydatki nie mogą przekroczyć 30% początkowej wartości tego budynku, o ile rzeczone pojęcie „ulepszenia” jest interpretowane w taki sam sposób jak pojęcie „przebudowy” zawarte w art. 12 ust. 2 dyrektywy 2006/112, to znaczy tak, że odnośny budynek powinien być przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia.”

W przypadku niezgodności prawa krajowego z prawem UE, to podatnik może zastosować obowiązujące normy prawa krajowego albo bezpośrednio zastosować przepisy Dyrektywy z uwzględnieniem wykładni pojęcia pierwszego zasiedlenia przedstawionego w wyroku C- 308/16, zaś organy podatkowe są obowiązane respektować rozstrzygnięcie TSUE zawarte w wyroku C-308/16. Tym samym ocena planowanej dostawy pod kątem zwolnienia z VAT powinna być dokonana przy uwzględnieniu przyjętej przez podatnika definicji pierwszego zasiedlenia.

W związku z powyższym w przypadku zastosowania przez Wnioskodawcę wykładni pierwszego zasiedlenia wynikającej z orzecznictwa TSUE należałoby stwierdzić, że doszło do pierwszego zasiedlenia w odniesieniu do przedmiotowych budynków i że ww. budynki po pierwszym zasiedleniu były wykorzystywane przez Wnioskodawcę co najmniej 2 lata.

W konsekwencji, przy wykorzystaniu powyższej wykładni dostawa działki zabudowanej budynkiem zlewni mleka oraz działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym i budynkiem, w którym znajdują się komórki, również będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

W tej sytuacji, na warunkach określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT, możliwa byłaby również rezygnacja ze zwolnienia od podatku VAT i opodatkowanie ww. dostawy 23% stawką podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.