0112-KDIL1-3.4012.96.2018.1.AP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie podatkiem VAT dostawy towarów na statku (na morzu) lub w porcie unijnym.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2018 r. (data wpływu 12 lutego 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania tym podatkiem dostawy towarów na statku (na morzu) lub w porcie unijnym – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania tym podatkiem dostawy towarów na statku (na morzu) lub w porcie unijnym.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym, posiadającym NIP UE dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Zamierza kupić towary w Chinach od chińskiego dostawcy. Towar ten zamierza sprzedać innemu odbiorcy (unijnemu lub spoza Unii):

  • w czasie transportu – na morzu na statku,
  • lub w porcie unijnym (bez odprawy celnej).
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy taka transakcja będzie podlegała podatkowi VAT, jeśli towar zostanie sprzedany na statku na morzu, a nabywcą będzie:
    1. kontrahent unijny,
    2. kontrahent spoza Unii?
  2. Czy taka transakcja będzie podlegała podatkowi VAT, jeśli towar zostanie sprzedany w porcie unijnym, a nabywcą będzie:
    1. kontrahent unijny,
    2. kontrahent spoza Unii?

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie te transakcje (sprzedaż na statku lub sprzedaż w porcie unijnym dla kontrahenta unijnego lub spoza Unii) nie podlegają podatkowi VAT, gdyż w żadnym przypadku nie jest to jakakolwiek czynność wymieniona w art. 5 ust. 1. Towary te nie są wysyłane z terytorium kraju i nie są też na to terytorium transportowane, a więc zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 we wszystkich czterech przypadkach miejscem świadczenia (krajem opodatkowania) nie jest terytorium kraju.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają ww. czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (opodatkowania) jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Przy czym towarami – w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym, posiadającym NIP UE dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Zamierza kupić towary w Chinach od chińskiego dostawcy. Towar ten zamierza sprzedać innemu odbiorcy (unijnemu lub spoza Unii) w czasie transportu – na morzu na statku lub w porcie unijnym (bez odprawy celnej).

Zatem, w niniejszej sprawie Wnioskodawca zamierza dokonać dostawy towarów (w myśl art. 7 ust. 1 ustawy).

Regulacje dotyczące tzw. miejsca świadczenia przy dostawie towarów, zostały zawarte w art. 22 ustawy.

Miejsce świadczenia – a tym samym opodatkowania – przy dostawie towarów uzależnione jest od sposobu, w jaki realizowana będzie dostawa.

I tak, w myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Odnosząc się do okoliczności przedstawionych we wniosku należy stwierdzić, że miejscem dostawy towarów, które Wnioskodawca zamierza nabyć od chińskiego dostawcy a następnie sprzedać innemu odbiorcy (unijnemu lub spoza Unii) – na podstawie powołanego przepisu ustawy – będzie miejsce, w którym towary znajdować się będą w momencie rozpoczęcia transportu. Zatem w analizowanym przypadku opisane transakcje dostawy towarów dokonane na statku (na morzu) w czasie transportu lub w porcie unijnym (bez odprawy celnej) nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Podsumowując, w sytuacji gdy towar zostanie sprzedany na statku na morzu, a nabywcą będzie kontrahent unijny lub kontrahent spoza Unii, to transakcja taka nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju. Również w sytuacji gdy towar zostanie sprzedany w porcie unijnym, a nabywcą będzie kontrahent unijny lub kontrahent spoza Unii, to transakcja taka nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzeń przyszłych podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.