IPTPP1/4512-50/15-4/MW | Interpretacja indywidualna

Zwolnieni z VAT na mocy art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT w przypadku przekroczenia wartości sprzedaży 150.00 zł.
IPTPP1/4512-50/15-4/MWinterpretacja indywidualna
  1. biuro rachunkowe
  2. doradztwo
  3. limit
  4. usługi rachunkowe
  5. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Procedury szczególne -> Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorstw -> Drobni przedsiębiorcy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2015 r. (data wpływu 28 stycznia 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 9 kwietnia 2015 r. (data wpływu 13 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, dla usług rachunkowo-księgowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, dla usług rachunkowo-księgowych.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 9 kwietnia 2015 r. (data wpływu 13 kwietnia 2015 r.) w zakresie doprecyzowania opisu zaistniałego stanu faktycznego oraz o własne stanowisko w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Z dniem 1 stycznia 2015 r. Wnioskodawczyni rozpoczęła działalność gospodarczą pod PKWiU 69.20 Działalność rachunkowo-księgowa. Wnioskodawczyni posiada certyfikat księgowy. Na chwilą obecną ma 3 klientów. Oprócz tego Wnioskodawczyni jest zatrudniona na umowę o pracę, więc na chwilę obecną nie zamierza zwiększać ilości klientów. Działalność Wnioskodawczyni polega na prowadzeniu na programach komputerowych zleceniodawców podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla jednego klienta oraz ksiąg rachunkowych dla dwóch klientów, prowadzeniu rejestrów VAT zakupu i sprzedaży, sporządzaniu sprawozdań finansowych, prowadzeniu ewidencji środków trwałych i przedmiotów nisko-cennych, sporządzaniu deklaracji podatkowych (w tym VAT, NIP i PIT-36) do urzędu skarbowego bez możliwości podpisywania jakichkolwiek deklaracji - co zostało zawarte w umowie z każdym z klientów. Wnioskodawczyni nie świadczy i nie będzie świadczyć usług doradztwa podatkowego zawartych art. 2 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o doradztwie podatkowym. Nie wykonuje i będzie wykonywać usług o charakterze doradczym ani nie będzie udzielać porad prawnych. Praca Wnioskodawczyni polega na fizycznym wprowadzeniu dokumentów do programów księgowych udostępnionych przez zleceniodawcę i sporządzeniu wymaganych ustawami deklaracji i sprawozdań finansowych. Deklaracje podatkowe są sporządzane w ramach kompleksowej usługi księgowej i wynikają z prowadzonych ksiąg i ewidencji (grupa PKWiU 69.20.2). Biuro nie świadczy usług doradztwa podatkowego, w tym reprezentowania klientów przed organami podatkowymi, nie udziela i nie będzie udzielało porad i opinii podatkowych, które są przewidziane w inne grupie statystycznej (PKWIU 69.20.3).

Praca Wnioskodawczyni polega na prowadzeniu w imieniu i na rzecz podatników, płatników ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych. Nie udziela podatnikom, płatnikom żadnej pomocy w ww. zakresie. Wnioskodawczyni nie zamierza wykonywać, czynności o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - gdyż nie posiada aż takiej wiedzy. Nie uczestniczy i nie będzie uczestniczyła w postępowaniach podatkowych, kontrolnych na zlecenie podatników, nie będzie sporządzała rocznych zeznań podatkowych.

W związku z tym, że oprócz prowadzenia biura rachunkowego Wnioskodawczyni jest zatrudniona na etacie to Jej praca polega na fizycznym wprowadzeniu dokumentów do programów księgowych udostępnionych przez zleceniodawcę i sporządzeniu wymaganych ustawami deklaracji i sprawozdań finansowych. Założenie biura wynikło z presji pracodawców Wnioskodawczyni, którym nie odpowiadała już praca Zainteresowanej do końca 2014 r. na umowę zlecenie. Niemożność korzystania ze zwolnienia spowodowała znaczne uszczuplenie budżetu Wnioskodawczyni, ponieważ podpisując umowy z klientami na początku 2015 r. podała ceny nie uwzględniające podatku VAT, gdyż była przekonana o możliwości skorzystania ze zwolnienia z VAT na mocy art. 113 ust. 1 i 9 ustawy. Działalność Wnioskodawczyni prowadzona jest na bardzo malutką skalę, we własnym gospodarstwie domowym. Podatek naliczony wystąpi sporadycznie, więc konieczność odprowadzenia podatku należnego, którego Wnioskodawczyni nie ujęła przy podpisywaniu umów, wpłynie bardzo niekorzystnie na prowadzoną działalność.

W związku z niepewnością dotyczącą możliwości korzystania ze zwolnienia art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT i pierwszym osiągniętym przychodem w miesiącu lutym 2015 r. Wnioskodawczyni złożyła do właściwego Urzędu Skarbowego VAT-R i zarejestrowała się jako czynny podatnik VAT rezygnując tym samym ze zwolnienia na podstawie art. 113 ustawy VAT w dniu 3 lutego 2015 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, kiedy wartość sprzedaży w otwartym biurze rachunkowym nie przekroczy 150.000 zł, Wnioskodawczyni ma prawo korzystać ze zwolnienia z VAT na mocy art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT...

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), ma prawo korzystać ze zwolnienia z VAT do momentu nie przekroczenia określonej w ustawie wartości sprzedaży. Działalność Wnioskodawczyni polegała na pracy na programach komputerowych firm zlecających a mianowicie:

  1. Księgi handlowe:
    • prawidłowe i terminowe prowadzenie ksiąg rachunkowych przy użyciu techniki komputerowej zgodnie zobowiązującymi przepisami,
    • sprawdzanie dokumentów dostarczonych przez Zleceniodawcę pod względem rachunkowym i formalnym,
    • dokonywanie bieżących wpisów w ewidencji księgowej,
    • sporządzanie comiesięcznych wydruków obrotów i sald,
    • zamknięcie ksiąg po zakończeniu roku obrotowego,
    • sporządzanie rocznych sprawozdań finansowych,
    • obliczanie zaliczek na podatek dochodowy,
    • prowadzenie ewidencji nabycia VAT i ewidencji dostaw VAT oraz sporządzanie deklaracji VAT- bez podpisywania.
  2. Podatkowa księga przychodów i rozchodów:
    • prowadzenie na nośniku danych Zleceniodawcy podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Księga), ewidencji VAT oraz innych ewidencji (Ewidencja) wymaganych prawem podatkowym, na podstawie otrzymanych od Zlecającego dokumentów i informacji, z zachowaniem zasad należytej staranności i w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa.
    • sporządzanie deklaracji podatkowych na podstawie danych wynikających z Księgi i Ewidencji - bez podpisywania

W związku z tym, że Wnioskodawczyni nie będzie świadczyła żadnych usług doradztwa podatkowego zawartych w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 4 oraz nie będzie udzielała pomocy, o której mowa w art. 2 ust 1 pkt 2 i 3 ustawy o doradztwie podatkowym, ma prawo skorzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Ponieważ ani ustawa o VAT, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa, to należało posłużyć się znaczeniem językowym. A pojęcie „doradzić”, w myśl Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Z tej definicji nie wynika jednak, by działania Wnioskodawczyni miały charakter usług doradczych. Nie posiada uprawnień doradcy podatkowego, tym samym nie świadczy żadnych usług doradczych. Świadczone usługi polegają na wykonywaniu czynności w ramach zawartych z klientami umów o prowadzenie ksiąg rachunkowych w ramach usług rachunkowo-księgowych, nie można uznać ich za świadczenie usług doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT i świadczenie tych usług nie wyklucza zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jedną z generalnych zasad na gruncie podatku od towarów i usług jest to, że czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy wykonane są przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    • jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl natomiast art. 113 ust. 5 ustawy – jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1 – art. 113 ust. 9 ustawy.

Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy – jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 (art. 113 ust. 11a ustawy).

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy – zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

  1. dokonujących dostaw:
    1. towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2. towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      • energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
      • wyrobów tytoniowych,
      • samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3. budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4. terenów budowlanych,
    5. nowych środków transportu;
  2. świadczących usługi:
    1. prawnicze,
    2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3. jubilerskie;
  3. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np. podatkowe, gospodarcze, czy finansowe. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Na podobny kierunek wskazuje również potoczne rozumienie tego terminu, zgodnie z którym „doradztwo” to udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych opinii, porad, np. ekonomicznych, czy finansowych. Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Doradztwo podatkowe i związany z tym zawód doradcy podatkowego jest materią regulowaną ustawowo - ustawą z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213, z późn. zm.). Dla celów określenia czynności jakie może wykonywać doradca podatkowy został określony ustawowo zakres czynności uznawanych za czynności doradztwa podatkowego. Czynności doradztwa podatkowego- zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym (w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r.) - dla celów stosowania tej ustawy obejmują zatem:

  1. udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
  2. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie:
  3. sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
  4. reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o doradztwie podatkowym, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności wykonywanych na rzecz osób trzecich odpowiedzialnych za zaległości podatkowe oraz następców prawnych podatników, płatników lub inkasentów w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

Ustawa o podatku od towarów i usług przywołując pojęcie usług w zakresie doradztwa (zakres tego pojęcia obejmuje również doradztwo podatkowe), nie odwołuje się jednak wprost do innych aktów prawnych, w tym do ustawy o doradztwie podatkowym, zatem do celów stosowania przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy definicją czynności doradztwa podatkowego, stworzoną na potrzeby uregulowania zawodu doradcy podatkowego, można posiłkować się jedynie pomocniczo - decydujące znaczenie ma więc w omawianym zakresie wykładnia językowa.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę wykładnię językową terminu „doradztwo” oraz potoczne rozumienie tego terminu, jak również brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o doradztwie podatkowym, należy zauważyć, iż doradztwo podatkowe sensu stricio obejmuje czynności polegające na udzielaniu porad z zakresu podatków czy też wskazywaniu sposobu postępowania w sprawie związanej z podatkami, w tym również na opracowaniu pewnej koncepcji czy strategii, którą podmiot np. podatnik może wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności np. do podjęcia lub zaniechania konkretnego działania. Tym samym z katalogu czynności uznawanych za doradztwo podatkowe w rozumieniu ustawy o doradztwie podatkowym, do celów stosowania przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, za czynności o charakterze doradczym powinny zostać uznane tylko czynności polegające na udzielaniu takim podmiotom jak: podatnicy, płatnicy i inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zaległości podatkowe oraz następcy prawni podatników, płatników lub inkasentów, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Powyższe znajduje również potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2007 r. sygn. K 42/05.

Natomiast czynności polegające na prowadzeniu ksiąg i ewidencji podatkowych z istoty swej bliskie są działalności zawodowej osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, czyli czynnościom księgowym, a czynności polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych mają w znacznej mierze charakter techniczny, a nie prawny, choćby z tego względu, że sporządzane są na podstawie innych dokumentów, w szczególności ksiąg rachunkowych (vide uzasadnienie ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego). Tym samym czynności te nie stanowią doradztwa, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, niezależnie od tego, że zostały uznane za czynności doradztwa podatkowego w rozumieniu ustawy o doradztwie podatkowym (art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy).

Powyższą wykładnię potwierdza również systematyka ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którą prawodawca rozróżnia usługi doradcze od księgowych (art. 28l pkt 3).

Odnosząc się natomiast do czynności reprezentowania podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach m.in. podatkowych i celnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym, wskazania wymaga, że czynności te pomimo zdefiniowania ich dla potrzeb ustawy o doradztwie podatkowym jako czynności doradztwa podatkowego mają z reguły charakter usług prawniczych, których świadczenie również nie może być objęte zwolnieniem na podstawie art. 113 ustawy.

Wobec powyższego, w sytuacji gdy podmiot (niezależnie od jego statusu czy też posiadania określonych uprawnień) będzie świadczył wyłącznie usługi prowadzenia ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych lub też sporządzania (wypełniania) zeznań i deklaracji podatkowych i nie będzie świadczył usług doradczych lub prawniczych (np. wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym) nie znajdą zastosowania przepisy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub lit. b ustawy. Podmiot taki będzie zatem mógł korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, chyba, że zajdą inne niż omawiane przesłanki wyłączające ze zwolnienia określonego w art. 113 ustawy.

Jeżeli natomiast dany podmiot (niezależnie od jego statusu czy też posiadania określonych uprawnień) będzie świadczył usługi o charakterze doradczym lub prawniczym (np. wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym) znajdą zastosowanie odpowiednio przepisy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub lit. b ustawy. W konsekwencji podmiotowi temu nie będzie przysługiwało prawo do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że 1 stycznia 2015 r. Wnioskodawczyni rozpoczęła działalność gospodarczą pod PKWiU 69.20 - Działalność rachunkowo-księgowa. Wnioskodawczyni posiada certyfikat księgowy. Oprócz tego Wnioskodawczyni jest zatrudniona na umowę o pracę. Działalność Wnioskodawczyni polega na prowadzeniu na programach komputerowych zleceniodawców podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla jednego klienta oraz ksiąg rachunkowych dla dwóch klientów, prowadzeniu rejestrów VAT zakupu i sprzedaży, sporządzaniu sprawozdań finansowych, prowadzeniu ewidencji środków trwałych i przedmiotów nisko-cennych, sporządzaniu deklaracji podatkowych (w tym VAT, NIP i PIT-36) do urzędu skarbowego bez możliwości podpisywania jakichkolwiek deklaracji – co zostało zawarte w umowie z każdym z klientów. Wnioskodawczyni nie świadczy i nie będzie świadczyć usług doradztwa podatkowego zawartych art. 2 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o doradztwie podatkowym. Nie wykonuje i będzie wykonywać usług o charakterze doradczym ani nie będzie udzielać porad prawnych. Praca Wnioskodawczyni polega na fizycznym wprowadzeniu dokumentów do programów księgowych udostępnionych przez zleceniodawcę i sporządzeniu wymaganych ustawami deklaracji i sprawozdań finansowych. Deklaracje podatkowe są sporządzane w ramach kompleksowej usługi księgowej i wynikają z prowadzonych ksiąg i ewidencji (grupa PKWiU 69.20.2). Biuro nie świadczy usług doradztwa podatkowego, w tym reprezentowania klientów przed organami podatkowymi, nie udziela i nie będzie udzielało porad i opinii podatkowych, które są przewidziane w inne grupie statystycznej (PKWIU 69.20.3). Praca Wnioskodawczyni polega na prowadzeniu w imieniu i na rzecz podatników, płatników ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych. Nie udziela podatnikom, płatnikom żadnej pomocy w ww. zakresie. Wnioskodawczyni nie zamierza wykonywać, czynności o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - gdyż nie posiada aż takiej wiedzy. Nie uczestniczy i nie będzie uczestniczyła w postępowaniach podatkowych, kontrolnych na zlecenie podatników, nie będzie sporządzała rocznych zeznań podatkowych.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o wyłączeniu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub lit. b ustawy, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w sytuacji gdy Wnioskodawczyni nie będzie świadczyła usług prawniczych lub o charakterze doradczym, tj. np. usług wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o doradztwie podatkowym – zastosowania nie znajdzie art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub b ustawy.

Mając na uwadze opis usług świadczonych przez Wnioskodawczynię oraz analizę ww. przepisów, a także okoliczność, iż Wnioskodawczyni nie będzie świadczyć usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie świadczy usług, które nie są objęte zwolnieniem z art. 113 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, iż skoro Wnioskodawczyni prowadzi tylko w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, księgi rachunkowe, księgi podatkowe i inne ewidencje do celów podatkowych oraz udzielania im pomocy w tym zakresie i nie świadczy usług prawniczych lub o charakterze doradczym oraz nie świadczy pozostałych usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, to może przy świadczeniu tych usług korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Zauważyć należy, że skorzystanie ze zwolnienia będzie możliwe do czasu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy kwoty 150.000 zł netto oraz gdy Wnioskodawczyni nie zacznie wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Przy czym, z uwagi na okoliczność, iż Wnioskodawczyni w związku z niepewnością dotyczącą możliwości korzystania ze zwolnienia art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT i pierwszym osiągniętym przychodem w miesiącu lutym 2015 r. złożyła do właściwego Urzędu Skarbowego VAT-R i zarejestrowała się jako czynny podatnik VAT rezygnując tym samym ze zwolnienia na podstawie art. 113 ustawy VAT w dniu 3 lutego 2015 r., (mimo iż taki obowiązek zgodnie z ww. nie istniał), to może - zgodnie z ogólnymi zasadami - pozostać w systemie rozliczania podatku VAT albo na mocy art. 113 ust. 11 tej ustawy ponownie skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ww. ustawy.

Mając na uwadze powyższe oraz wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) zasady ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, Wnioskodawczyni może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, od dnia 1 maja 2015 r., (pod warunkiem, że w okresie od stycznia 2015 r. do kwietnia 2015 r. wartość sprzedaży nie przekroczyła kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy i nie zachodzą inne przesłanki wyłączające ich ze zwolnienia).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo tut. Organ zwraca uwagę, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ..., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.