IPTPP1/4512-140/15-4/AK | Interpretacja indywidualna

Określenie terminu ponownego skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
IPTPP1/4512-140/15-4/AKinterpretacja indywidualna
  1. doradztwo
  2. limit
  3. zwolnienia podmiotowe
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Procedury szczególne -> Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorstw -> Drobni przedsiębiorcy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2015r. (data wpływu 5 marca 2015r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 kwietnia 2015 r. (data wpływu 4 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w przypadku świadczenia usług obejmujących doradztwo świadczonych poza działalnością gospodarczą na podstawie umów zleceń – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • prawa do korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w przypadku świadczenia usług obejmujących doradztwo świadczonych poza działalnością gospodarczą na podstawie umów zleceń
  • określenia terminu ponownego skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 kwietnia 2015 r. (data wpływu 4 maja 2015 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy oraz przedmiotu wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawczyni prowadzi działalność edukacyjno-szkoleniową od 15 października 2013 r. Wykonuje usługi w ramach PKD 70.21.Z (stosunki międzyludzkie i komunikacja, z wyłączeniem doradztwa) oraz usługi zawarte w PKD 85.59.B (pozostałe pozaszkolne formy edukacyjne, gdzie indziej niesklasyfikowane).

Prowadzona przez Zainteresowaną działalność zajmuje się m. in. organizacją i prowadzeniem szkoleń w ramach programu operacyjnego POKL, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Wnioskodawczyni wykonuje usługi w ramach umowy zlecenie przede wszystkim na rzecz gmin, ośrodków pomocy społecznej, fundacji itp. Nie jest podmiotem objętym systemem oświaty oraz nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Świadczone usługi są usługami kształcenia i przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. Wykonywane usługi korzystają ze zwolnienia na podstawie § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 rozporządzenia w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawczyni prowadzi zarówno szkolenia, kursy, badania jak i warsztaty z poradnictwa zawodowego i psychologicznego, które są nieodłącznym elementem szkolenia. W ramach zawartych umów opracowuje materiały szkoleniowe dla uczestników projektów, tj. skrypty, materiały dydaktyczne, arkusze ćwiczeń itp. W zależności od treści zawartej w umowie Wnioskodawczyni zapewnia uczestnikom projektu catering i serwis kawowy, który wchodzi w skład usługi szkoleniowej projektu.

Przeprowadzane szkolenia mają na celu:

  • podnoszenie kwalifikacji zawodowych oraz kształcenie zawodowe, obejmujące nauczanie, które pozostaje w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem (czynności zwolnione na podstawie § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 rozporządzenia w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług),
  • uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych (czynności zwolnione na podstawie § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 rozporządzenia w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług).

Od 1 listopada 2013 r. Wnioskodawczyni jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. W chwili obecnej Wnioskodawczyni chciałaby zrezygnować z VAT i powrócić do zwolnienia ze względu na obroty. Wnioskodawczyni spełnia warunki uprawniające do skorzystania z podmiotowego zwolnienia z tego podatku, tj. wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w 2014 r. łącznej kwoty 150.000,00 zł zgodnie z art. 113 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto Wnioskodawczyni nie wykonuje w działalności czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług oraz jest od ponad roku czynnym podatnikiem VAT.

Jako osoba fizyczna prowadząca indywidualną działalność gospodarczą, Wnioskodawczyni planuje również rozszerzyć swoją działalność i dokonać nowego wpisu w CEIDG, w tym PKD 85.60.Z, obejmującego doradztwo edukacyjno-zawodowe, które nie będzie wykonywane w ramach działalności. W ramach tego PKD Wnioskodawczyni będzie wykonywała wyłącznie podpunkt: organizowanie programów wymiany studenckiej.

Oprócz przychodów z działalności gospodarczej Wnioskodawczyni uzyskuje również przychody z tytułu zawartych umów zleceń wykonywanych poza działalnością. Umowy zawierane są z osobami prawnymi na wykonanie usług doradztwa zawodowego, coachingu oraz usług eksperckich w obszarze polityki społecznej. Z tytułu ww. umów zleceniodawca ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi wobec osób trzecich oraz określa miejsce wykonania usługi - co jest zawarte ww. umowach.

Obecnie w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie wykonuje i nie zamierza wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Usługi doradztwa, coachingu i usług eksperckich wykonuje poza działalnością na podstawie umów zleceń zawartych z osobami prawnymi. Z tytułu ww. umów zleceniodawca ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi wobec osób trzecich oraz określa miejsce ich wykonania.

Na początku swojej indywidualnej działalności gospodarczej, którą Wnioskodawczyni rozpoczęła 15 października 2013 r., wykonywała już usługi doradztwa zawodowego i coachingu w ramach działalności gospodarczej. Powyższe usługi były wykonywane na podstawie zawartych umów zleceń, w których Wnioskodawczyni posiadała zapis o odpowiedzialności, którą ponosiła wobec osób trzecich. W chwili obecnej odpowiedzialność wobec osób trzecich za wykonane usługi doradztwa ponosi wyłącznie zleceniodawca. W związku z tym, umowy te Wnioskodawczyni wykonuje poza działalnością i tylko takie umowy zawiera na czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wynagrodzenie uzyskiwane w ramach wykonywanych umów zleceń w zakresie świadczenia usług doradczych, stanowi przychód w rozumieniu art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1999 r., o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni nie ponosi ryzyka gospodarczego w ramach wykonywania postanowień umów zlecenia, ponieważ w chwili obecnej z tytułu zawieranych umów zleceń na usługi doradztwa zawodowego, coachingu oraz usług eksperckich odpowiedzialność (ryzyko gospodarcze) ponosi zleceniodawca.

Usługi doradcze, coaching itp. Wnioskodawczyni wykonuje osobiście, nie angażując nikogo do wykonywania czynności objętych umową, jak i również nie angażuje sama zasobów materialnych niezbędnych do wykonania określonych w umowie czynności.

Klasyfikacja statystyczna usług objętych zakresem wniosku, według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011 r. Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeni Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług:

  • Symbol PKWIU 70.21 - Usługi w zakresie stosunków międzyludzkich (public relations) i komunikacji.
  • Symbol PKWIU 85.59 - Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowana.
  • Symbol PKWIU 78.10-Usługi związane z wyszukiwaniem miejsc pracy i pozyskiwaniem pracowników
  • Symbol PKWIU 73.12.13 - Pośrednictwo w sprzedaży miejsca lub czasu na cele reklamowe w Internecie.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

(we wniosku wskazane jako nr 1) Czy Wnioskodawczyni może zrezygnować z VAT i powrócić do zwolnienia podmiotowego ze względu na wysokość obrotów (art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jeśli w CEIDG posiada wpis, obejmujący doradztwo, którego w ramach działalności nie wykonuje, a wykonuje je poza działalnością na podstawie umów zleceń, z tytułu których odpowiedzialność wobec osób trzecich ponosi zleceniodawca...

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z powyższym stanem faktycznym Wnioskodawczyni uważa, że może korzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, które dotyczy przedsiębiorców u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w roku poprzednim 150.000,00 zł. Zainteresowana uważa, że skoro nie wykonuje usług opodatkowanych i wartość sprzedaży opodatkowanej w roku poprzednim nie przekroczyła ustawowego limitu ma prawo powrócić do zwolnienia od początku każdego miesiąca w danym roku. Uważa, że wykonywanie czynności, objętych kodem PKD, który figuruje razem z usługami doradczymi nie wykonywanymi w ramach działalności, nie powodują braku możliwości powrotu do zwolnienia.

Według Wnioskodawczyni art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazuje, że zwolnień, o których mowa art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT nie stosuje się u podatników, którzy faktycznie wykonują usługi w zakresie doradztwa. Na podstawie powyższych przepisów samo wystąpienie doradztwa w CEIDG nie powoduje obowiązku zgłoszenia się do VAT oraz nie wyklucza możliwości powrotu do zwolnienia podmiotowego, jeśli usług doradczych przedsiębiorca nie świadczy. Ponadto Wnioskodawczyni uważa, że jeśli zawierane umowy na doradztwo zawodowe spełniają warunki wymienione w art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług to nie podlegają one pod VAT i mogą być rozliczane poza działalnością, pomimo posiadania w CEIDG wpisu, obejmującego powyższe doradztwo. Zdaniem Zainteresowanej może ona powrócić do zwolnienia ze wglądu na obroty. Prawo do zwolnienia utraci w chwili - gdy zawarte umowy na doradztwo nie spełnią przepisów wymienionych art. 15 ust. 3 pkt 1-3 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W tym miejscu należy wskazać, iż jedną z generalnych zasad na gruncie podatku od towarów i usług jest to, że czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy wykonane są przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Nie wszystkie jednak czynności wykonywane przez osoby fizyczne traktuje się jako wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą.

W oparciu o art. 15 ust. 3 ww. ustawy za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

  1. z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51 poz. 307, z późn. zm.);
  2. (uchylony);
  3. z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są:

  • działalność wykonywana osobiście,
  • pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do przepisu art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest spełnienie wszystkich elementów wymienionych w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT.

Chodzi zatem o taki stosunek prawny między usługodawcą a usługobiorcą, który wskazuje cechy właściwe stosunkowi pracy, tj. podporządkowanie usługodawcy co do warunków realizacji umówionych czynności, określenie wynagrodzenia, a dodatkowo z dokumentów dotyczących zawarcia umowy o wykonanie świadczenia powinna wynikać kwestia odpowiedzialności osoby zlecającej wobec osób trzecich. Tym samym, w sytuacji, gdy istnieje stosunek prawny, w ramach którego zleceniodawca ponosi odpowiedzialność za działania zleceniobiorcy, wtedy nie jest to działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy.

Tak bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności określa, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.

Istotny zatem, z punktu widzenia uznania realizowanych czynności za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą, jest sposób określenia w umowie odpowiedzialności zleceniodawcy wobec osób trzecich.

Z ww. przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do warunków:

  • wykonywania tych czynności,
  • wynagrodzenia, oraz
  • odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania) między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.

Istotne zatem znaczenie ma treść zawartej umowy, gdyż w świetle powyższych przepisów podatnik wykonujący czynności w ramach takiej umowy przy spełnieniu wyżej wymienionych warunków nie jest uznawany za podatnika podatku od towarów i usług.

Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko winny być wymienione w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in. czy działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje jest w jakimś sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia. Jednakże nie w każdym stosunku cywilnoprawnym określony jest zakres odpowiedzialności zlecającego za wykonanie zlecanych czynności. Należy przy tym zauważyć, że sformułowanie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, odnoszące się do odpowiedzialności należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy.

Tak rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności określa, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich. Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba, która w ramach podpisanej umowy tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywanymi czynnościami.

Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów usług.

Istotny zatem, z punktu widzenia uznania realizowanych czynności za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą, jest sposób określenia w umowie odpowiedzialności zleceniodawcy wobec osób trzecich.

Dokonując więc wykładni analizowanego art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy należy wskazać, że za niespełniające warunku samodzielności należy uznać czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej istocie zbliżone są do umowy o pracę kreujące stosunek podporządkowania co się tyczy warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich. Powyższe potwierdza również uchwała NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. w sprawie sygn. akt I FPS 3/08, w której wskazano, że za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność, która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym ponieważ wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność edukacyjno-szkoleniową od 15 października 2013 r. Wnioskodawczyni prowadzi zarówno szkolenia, kursy, badania jak i warsztaty z poradnictwa zawodowego i psychologicznego, które są nieodłącznym elementem szkolenia. W ramach zawartych umów opracowuje materiały szkoleniowe dla uczestników projektów, tj. skrypty, materiały dydaktyczne, arkusze ćwiczeń itp. W zależności od treści zawartej w umowie Wnioskodawczyni zapewnia uczestnikom projektu catering i serwis kawowy, który wchodzi w skład usługi szkoleniowej projektu. Od 1 listopada 2013 r. Wnioskodawczyni jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. W chwili obecnej Wnioskodawczyni chciałaby zrezygnować z VAT i powrócić do zwolnienia ze względu na obroty. Spełnia warunki uprawniające do skorzystania z podmiotowego zwolnienia z tego podatku, tj. wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w 2014 r. łącznej kwoty 150.000,00 zł zgodnie z art. 113 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto Wnioskodawczyni nie wykonuje w działalności czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług oraz jest od ponad roku czynnym podatnikiem VAT. Jako osoba fizyczna prowadząca indywidualną działalność gospodarczą, Wnioskodawczyni planuje również rozszerzyć swoją działalność i dokonać nowego wpisu w CEIDG, w tym PKD 85.60.Z, obejmującego doradztwo edukacyjno-zawodowe, które nie będzie wykonywane w ramach działalności. W ramach tego PKD Wnioskodawczyni będzie wykonywała wyłącznie podpunkt: organizowanie programów wymiany studenckiej. Oprócz przychodów z działalności gospodarczej Wnioskodawczyni uzyskuje również przychody z tytułu zawartych umów zleceń wykonywanych poza działalnością. Umowy zawierane są z osobami prawnymi na wykonanie usług doradztwa zawodowego, coachingu oraz usług eksperckich w obszarze polityki społecznej. Z tytułu ww. umów zleceniodawca ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi wobec osób trzecich oraz określa miejsce wykonania usługi - co jest zawarte ww. umowach. Obecnie w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie wykonuje i nie zamierza wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Usługi doradztwa, coachingu i usług eksperckich wykonuje poza działalnością na podstawie umów zleceń zawartych z osobami prawnymi. Z tytułu ww. umów zleceniodawca ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi wobec osób trzecich oraz określa miejsce ich wykonania. Wynagrodzenie uzyskiwane w ramach wykonywanych umów zleceń w zakresie świadczenia usług doradczych, stanowi przychód w rozumieniu art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1999 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie ponosi ryzyka gospodarczego w ramach wykonywania postanowień umów zlecenia, ponieważ w chwili obecnej z tytułu zawieranych umów zleceń na usługi doradztwa zawodowego, coachingu oraz usług eksperckich odpowiedzialność (ryzyko gospodarcze) ponosi zleceniodawca. Usługi doradcze, coaching itp. Wnioskodawczyni wykonuje osobiście, nie angażując nikogo do wykonywania czynności objętych umową, jak i również nie angażuje sama zasobów materialnych niezbędnych do wykonania określonych w umowie czynności.

Klasyfikacja statystyczna usług objętych zakresem wniosku, według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011 r. Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeni Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług:

  • Symbol PKWIU 70.21 - Usługi w zakresie stosunków międzyludzkich (public relations) i komunikacji.
  • Symbol PKWIU 85.59 - Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowana.
  • Symbol PKWIU 78.10-Usiugi związane z wyszukiwaniem miejsc pracy i pozyskiwaniem pracowników
  • Symbol PKWIU 73.12.13 - Pośrednictwo w sprzedaży miejsca lub czasu na cele reklamowe w Internecie.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość czy może zrezygnować z VAT i powrócić do zwolnienia podmiotowego ze względu na wysokość obrotów, jeśli w CEIDG posiada wpis, obejmujący doradztwo, którego w ramach działalności nie wykonuje, a wykonuje je poza działalnością na podstawie umów zleceń,

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu stanu sprawy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie Wnioskodawczyni nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem występują przesłanki wynikające z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, co oznacza, że zostały spełnione kryteria wyłączające świadczenie usług z czynności podlegających tej ustawie. Zatem czynności wykonywanych przez Wnioskodawczynię w ramach umów zlecenia, tj. usług doradztwa zawodowego, coachingu oraz usług eksperckich nie należy uznawać za czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że wynagrodzenie Zainteresowanej z tytułu świadczenia ww. usług na podstawie zawartych umów zlecenia - jak wskazała Wnioskodawczyni - stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście, zgodnie z art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych. Ponadto, z tytułu ww. umów to zleceniodawca ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi wobec osób trzecich oraz określa miejsce ich wykonania.

Wobec powyższego, czynności wykonywane przez Wnioskodawczynię w ramach zawieranych umów zlecenia obejmujących usługi doradztwa zawodowego, coachingu oraz usług eksperckich nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, a w rezultacie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym Wnioskodawczyni z tytułu realizacji ww. umów nie będzie posiadał statusu podatnika podatku VAT.

W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem
  3. :
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    • jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  4. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl natomiast art. 113 ust. 5 ustawy – jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1 – art. 113 ust. 9 ustawy.

Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy – jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 (art. 113 ust. 11a ustawy).

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy – zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

  1. dokonujących dostaw
  2. :
    1. towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2. towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      • energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
      • wyrobów tytoniowych,
      • samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3. budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4. terenów budowlanych,
    5. nowych środków transportu;
  1. świadczących usługi
  2. :
    1. prawnicze,
    2. w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3. jubilerskie;
  3. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia , o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np. podatkowe, gospodarcze, czy finansowe. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Na podobny kierunek wskazuje również potoczne rozumienie tego terminu, zgodnie z którym „doradztwo” to udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych opinii, porad, np. ekonomicznych, czy finansowych. Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie cytowanego art. 113 ust. 1 ustawy, w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, przy założeniu, że – jak wskazano we wniosku – usługi doradztwa zawodowego, coachingu oraz usług eksperckich Wnioskodawczyni będzie świadczyła poza działalnością na podstawie umów zleceń zawartych z osobami prawnymi.

Zatem, Wnioskodawczyni wykonując usługi edukacyjno-szkoleniowe, bez doradztwa w tym zakresie, może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, o ile nie będzie wykonywać czynności, które ze zwolnienia korzystać nie mogą, tj. określonych w art. 113 ust. 13 ustawy oraz do momentu przekroczenia kwoty limitu wartości sprzedaży, tj. 150.000 zł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w przypadku świadczenia usług obejmujących doradztwo świadczonych poza działalnością gospodarczą na podstawie umów zleceń. Natomiast wniosek w pozostałym zakresie został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ..., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.