ITPB3/423-342a/11/PS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
W zakresie skutków podatkowych związanych otrzymywanymi płatnościami obszarowymi.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2011 r. (data wpływu 15 lipca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych między innymi w zakresie skutków podatkowych związanych otrzymywanymi płatnościami obszarowymi - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych między innymi w zakresie skutków podatkowych związanych otrzymywanymi płatnościami obszarowymi.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność rolniczą na powierzchni ca 4000 ha, jest beneficjentem i korzysta z finansowego wsparcia z dotacji i dopłat, t.j.:

  1. Ze środków funduszy strukturalnych „Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich” w ramach systemu wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170 poz. 1051 ze zm.) Spółka otrzymuje:
    1. jednolitą płatność obszarową,
    2. uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni upraw podstawowych,
    3. uzupełniającą płatność do powierzchni upraw na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca),
    4. płatność cukrową,
  2. Na podstawie ustawy z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (Dz. U. Nr 52 poz. 379) otrzymuje zwrot tego podatku,
  3. Na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 231 poz. 1702 ze zm.) otrzymuje dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany.

Celem udzielania tych dotacji jest podniesienie poziomu dochodów rolniczych i wspieranie postępu biologicznego w produkcji roślinnej i zwierzęcej.

Spółka ujmuje i wykazuje te dopłaty i dotacje na podstawie otrzymanych decyzji o ich przyznaniu w księgach i wyniku finansowym roku którego dotyczą, przy czym ujęcie i prezentacja w sprawozdaniu finansowym odbywa się w następujący sposób:

  • dopłaty bezpośrednie wymienione w pkt 1 ewidencjonuje się i prezentuje jako przychody ze sprzedaży,
  • zwrot podatku i dopłaty do materiału siewnego ewidencjonuje i prezentuje się jako pozostałe przychody operacyjne w pozycji "Dotacje".

Spółka prowadzi działalność rolniczą i w niewielkich rozmiarach działalność pozarolniczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie gospodarki mieszkaniowej i działalności naukowo - badawczej. W związku z tym kierując się postanowieniami art. 10 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych łączną kwotę dochodu zmniejsza o dochód z działalności rolniczej w ten sposób że ogólną kwotę przychodów pomniejsza się o przychody z działalności rolniczej (zaliczając do nich również dopłaty i dotacje wymienione w pkt 1-3), a ogólną kwotę kosztów pomniejsza się o koszty działalności rolniczej. W ten sposób powstają przychody i koszty działalności pozarolniczej, które wykazywane są w pozycjach 27 i 31 zeznania CIT-8.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Jednostka postępuje prawidłowo, zaliczając otrzymywane dopłaty i dotacje do przychodów z działalności rolniczej i nie wykazuje tych przychodów w poz. 27 rocznego zeznania podatkowego CIT 8, czy też powinna te dopłaty i dotacje zaliczyć do przychodów z pozostałej działalności opodatkowanej, a następnie poprzez CIT-8/0 wyłączyć je z podstawy opodatkowania jako pozostałe dochody (przychody) wolne od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 36, pkt 47 i pkt 48...

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymywanymi płatnościami obszarowymi. Wniosek Spółki w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymywanymi przychodami z tytułu zwrotu podatku akcyzowego, otrzymywanymi dopłatami z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego oraz kwestii technicznej związanej z prawidłowym wykazaniem tych przysporzeń w zeznaniu CIT-8, rozpatrzony zostanie odrębnymi rozstrzygnięciami.

Spółka wskazuje, iż celem udzielanego finansowego wsparcia dla rolnictwa jest stabilizacja i podniesienie poziomu dochodów rolniczych, dlatego też aby ten dochód rolniczy ustalić należy z jednej strony przyjąć wszystkie przychody, a z drugiej wszystkie koszty działalności rolniczej. Poniesione koszty, które są zwracane w postaci dopłat do materiału siewnego czy zwrot podatku akcyzowego zawartego w paliwie rolniczym to koszty działalności rolniczej, do której przepisów ustawy o podatku dochodowym nie stosuje się. Wnioskodawca podnosi, iż zgodnie z decyzją z dnia 30 grudnia 2005 r. (sygn. BD-P/423-164/05/P) przyznane podatnikowi płatności bezpośrednie do gruntów rolnych stanowią źródło przychodów działalności rolniczej, do której przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie mają zastosowania. W konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy składając zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu/poniesionej straty przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych CIT-8 (w pozycji 27) wymienionych w niniejszym wniosku dotacji i dopłat nie wykazuje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Dla celów podatku dochodowego od osób prawnych działalność rolniczą definiuje przepis art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), który stanowi, iż działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo – fermowego oraz hodowla ryb a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

  1. miesiąc - w przypadku roślin,
  2. 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
  3. 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
  4. 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt,
  • licząc od dnia nabycia.

Z treści art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy wynika natomiast, iż przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, chyba że ustalenie przychodów jest wymagane dla celów określenia dochodów wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4e.

Art. 2 ust. 3 cytowanej ustawy stanowi z kolei, iż działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Reasumując, w myśl definicji zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, działalnością rolniczą dla potrzeb tej ustawy, jest wszelka produkcja roślinna i zwierzęca (z zastrzeżeniem ust. 3) w stanie nieprzetworzonym, określonym tu jako naturalny, wykorzystująca materiał roślinny lub zwierzęcy pochodzący z własnych upraw, hodowli, chowu oraz wykorzystująca materiał roślinny i zwierzęcy nabyty od innych producentów. W przypadku nabycia przez podatnika roślin lub zwierząt od innych producentów, okresy ich przetrzymywania, w których następuje ich biologiczny wzrost (tzn. czas liczony od dnia nabycia do dnia zbycia) – nie mogą być krótsze niż określone w ww. art. 2 ust. 2 ustawy, by można uznać tą działalność za działalność rolniczą.

System płatności bezpośrednich w Unii Europejskiej reguluje Rozporządzenie Rady (WE) NR 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. U. UE. L. 09.30.16). W treści art. 2 lit. d tego aktu prawnego zdefiniowano płatność bezpośrednią jako płatność przyznawaną bezpośrednio rolnikom w ramach systemu wsparcia wymienionego w załączniku I. Rolnikiem – dla celów tego rozporządzenia – jest natomiast osoba fizyczna lub prawna lub grupa osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz która prowadzi działalność rolniczą (art. 2 lit. a powołanego rozporządzenia).

Warunki i tryb udzielenia producentom rolnym płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, określonych w przepisach powyższego aktu wspólnotowego do dnia 26 lutego 2007 r. określała ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40 ze zm.). Zgodnie z jej art. 2 ust. 1, osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej dalej "producentem rolnym", przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska, zwane dalej "gruntami rolnymi". Płatności te obejmują jednolitą płatność obszarową oraz płatności uzupełniające do powierzchni niektórych upraw.

Powyższy akt prawny został uchylony z dniem 27 lutego 2007 r. i zastąpiony ustawą z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 35, poz. 217), od dnia 15 marca 2008 r. noszącą nazwę: ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.). Zgodnie z art. 2 pkt 9 tej ustawy przez płatność bezpośrednią rozumie się jednolitą płatność obszarową oraz przejściowe płatności z tytułu owoców miękkich, o których mowa w art. 98 ust. 1-4 rozporządzenia nr 73/2009. Płatność uzupełniająca stanowi z kolei uzupełniającą krajową płatność bezpośrednią, o której mowa w art. 132 rozporządzenia nr 73/2009 (art. 2 pkt 10), natomiast płatność cukrowa - oddzielną płatność z tytułu cukru, o której mowa w art. 126 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009 (art. 2 pkt 11).

Reasumując, środki pomocowe z powyższego tytułu kierowane są do gospodarstw rolnych i mają ścisły związek z działalnością rolniczą prowadzoną w gospodarstwie rolnym, a więc wpływają bezpośrednio na przychody z działalności rolniczej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność rolniczą na powierzchni 4000 ha i jest beneficjentem dopłat bezpośrednich (jednolitych i uzupełniających płatności obszarowych) oraz płatności cukrowych.

Art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych definiuje działalność rolniczą. Przyjmując tę działalność za źródło przychodów, uzasadnione jest uznanie wszystkich przychodów z tego źródła, a więc również uzyskanych przychodów ze środków pomocowych wspierających bezpośrednio działalność rolniczą w gospodarstwach rolnych, za przychody z działalności rolniczej.

Skoro zatem otrzymywane płatności obszarowe, uzupełniające oraz płatności cukrowe stanowią przysporzenia z działalności rolniczej, to jak słusznie wskazuje Wnioskodawca, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy tej ustawy nie znajdą do nich zastosowania.

W konsekwencji wyłączenia przedmiotowego przychodów rolniczych z pod przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest również (co do zasady) brak obowiązku prowadzenia dokumentacji podatkowej odnośnie tych przychodów w sposób przewidziany postanowieniami zawartymi w art. 9 ust. 1.

Co istotne z przedstawionych okoliczności wynika, iż Wnioskodawca prowadzi również w niewielkich rozmiarach działalność pozarolniczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie gospodarki mieszkaniowej i działalności naukowo - badawczej.

Jak wskazano na wstępie, przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej chyba że ustalenie przychodów jest wymagane dla celów określenia dochodów wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4e.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody podatników z działalności pozarolniczej, w tym z działów specjalnych produkcji rolnej - w części przeznaczonej na działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 ust. 2, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy, a w razie rozpoczęcia działalności - w pierwszym podatkowym roku tej działalności udział przychodów z działalności rolniczej, ustalonych zgodnie z art. 12-14, powiększonych o wartość zużytych do przetwórstwa rolnego i spożywczego surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji roślinnej i zwierzęcej, stanowił co najmniej 60% przychodów osiągniętych ze wszystkich rodzajów działalności.

Jeżeli zatem podatnik będzie spełniał przesłanki zastosowania zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 4e ustawy, obowiązek prowadzenia dokumentacji, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy odnośnie przychodów z działalności rolniczej, będzie warunkował zastosowanie tego zwolnienia.

Reasumując, mając na uwadze postanowienia przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów z płatności obszarowych, uzupełniających czy cukrowych nie mają zastosowania przepisy ustawy podatkowej, bowiem przychody z tych płatności są przychodami z działalności rolniczej, chyba że ustalenie tych przychodów jest wymagalne dla celów określenia dochodów wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4. Oznacza to, że dla tych celów przedmiotowe przychody powiększają przychody z działalności rolniczej, których udział określa się w ogólnych przychodach podatnika, obliczając wskaźnik, o którym mowa w tym przepisie.

W konsekwencji w celu ustalenia procentowego wskaźnika udziału przychodów z działalności rolniczej do przychodów uzyskanych ze wszystkich źródeł w takim przypadku należy uwzględnić przedmiotowe płatności obszarowe, uzupełniające oraz płatności cukrowe, wliczając je do przychodów ogółem oraz do przychodów z działalności rolniczej.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy, w świetle którego do otrzymywanych przez Spółkę płatności obszarowych, uzupełniających oraz cukrowych nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uznać należy za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.