0115-KDIT2-2.4011.248.2018.2.BK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Ulga prorodzinna

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2018 r. (data wpływu 1 czerwca 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 lipca 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 12 lipca 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

W ustawowym terminie, wspólnie z małżonkiem Wnioskodawczyni złożyła zeznanie podatkowe na druku PIT-37 za 2016 r., opodatkowując łączne dochody. Zarówno Wnioskodawczyni, jak i małżonek nie prowadzą działalności gospodarczej i dochody osiągają wyłącznie ze stosunku pracy. Wnioskodawczyni nie ma rozdzielności majątkowej, a wysokość wspólnych dochodów za 2016 r. przekroczyła kwotę 112.000 zł.

W złożonym zeznaniu podatkowym odliczyli ulgę na dwójkę uczących się dzieci, których wiek nie przekroczył 25 lat, przy czym jedno z dzieci w złożonym przez siebie zeznaniu podatkowym wykazało wielkości:

  • przychód w wysokości - 3833,55 zł
  • koszty w wysokości - 556,24 zł
  • dochód w wysokości - 3277,31 zł
  • odliczenie składek ZUS - 525,59 zł
  • odliczenie składek zdrowotnych - 0 zł
  • podstawa opodatkowania - 2752 zł
  • podatek należny- 0 zł

i uzyskało zwrot całego zapłaconego przez płatnika podatku w kwocie 75 zł.

Organ podatkowy w ustawowym terminie zwrócił im wykazany w zeznaniu podatkowym podatek.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w roku podatkowym 2016 jedno z dzieci było pełnoletnie - Monika urodzona 4 maja 1994 r., drugie było niepełnoletnie - Kacper urodzony 4 lutego 2000 r., wobec którego wykonywała władzę rodzicielską.

Dzieci nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego, ani renty socjalnej. Monika uczęszczała w 2016 r. na studia dzienne na Wydziale Architektury, kierunek studiów –gospodarka przestrzenna. Kacper uczęszczał do Gimnazjum Nr 1 do 30 czerwca 2016 r., natomiast od 1 września do II Liceum Ogólnokształcącego. Dzieci - Kacper i Monika pozostawały na utrzymaniu Wnioskodawczyni w związku z wykonywanym przez Nią obowiązkiem alimentacyjnym. Dzieci nie wstąpiły w związek małżeński.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w tych okolicznościach Wnioskodawczyni utraci prawo do ulgi prorodzinnej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z przepisem art. 6 ust 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, (...) jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci (...) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7. z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

Dziecko, które pracowało i studiowało nie uzyskało w 2016 r. dochodu podlegającego opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, co wynika wprost ze złożonego przez niego zeznania podatkowego za ten rok, w związku z czym, bez najmniejszych wątpliwości – zdaniem Wnioskodawczyni - ulga podatkowa na dziecko przysługiwała.

Powyższe stanowisko - według Wnioskodawczyni - potwierdza szereg wyroków sądów administracyjnych, m.in. WSA w Łodzi z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 1459/12, WSA w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 93/13, WSA w Kielcach z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 640/12, WSA w Olsztynie z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 734/11, w których sądy stwierdzają, że (...) posłużenie się przez ustawodawcę w art. 6 ust. 4 pkt 3 u.p.d.o.f. pojęciem "dochodów” podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, wymaga odwołania się do tychże uregulowań ustawy. Przepis art. 27 ustawy ustanawia tzw. zasady ogólne opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych poprzez określenie skali podatkowej i jej poszczególnych elementów, w tym stawek podatku. Podobnie uregulowanie art. 30b ustawy normuje stawkę podatku w wysokości 19%, tyle, że dotyczy ona opodatkowania na zasadach szczególnych wyłącznie dochodów wskazanych w tym przepisie (...).

Również wiele innych - późniejszych wyroków sądów administracyjnych potwierdza ich stanowisko, a mianowicie: WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 485/14, NSA z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 675/13, oraz z 23 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 2163/13.

Tak więc – zdaniem Wnioskodawczyni - orzecznictwo stoi na stanowisku, że „powołane unormowania, oprócz określenia stawek podatku, wskazują jednocześnie na istotny element, jakim jest podstawa obliczenia podatku. Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 1 in principio u.p.d.o.f. podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30e oraz art. 44 ust. 4, pobiera się od podstawy jego obliczenia”.

Poza tym „wskazana w treści art. 27 u.p.d.o.f. podstawa obliczenia podatku dochodowego określona została w art. 26 ust. 1 ustawy, gdzie wskazano, że podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e. stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4c, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25 po odliczeniu m.in. składek na ubezpieczenie społeczne (pkt 2), wydatków na cele rehabilitacyjne (pkt 6), tzw. ulgi internetowej (pkt 6a), czy też darowizn, w tym również na cele krwiodawstwa (pkt 9)”, co jest zgodne ze stanowiskiem Wnioskodawczyni.

Według Wnioskodawczyni zgodzić się należy, że przepis art. 6 ust. 4 pkt 3 u.p.d.o.f. odwołuje się do pojęcia "dochodów podlegających opodatkowaniu”, natomiast art. 26 tej ustawy normuje zasady określenia podstawy obliczenia podatku, co - w świetle konstrukcji podatku dochodowego, ale również i poprzez proste porównanie tych sformułowań - prowadzi do wniosku, iż nie są one tożsame. Nie można jednak pomijać, że w art. 6 ust. 4 pkt 3 u.p.d.o.f. ustawodawca sprecyzował, iż chodzi o „dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b”, a to pojęcie z kolei nie jest tożsame z ogólnym pojęciem "dochodów podlegających opodatkowaniu”.

Gdyby zatem celem ustawodawcy było wskazanie, że przy obliczaniu kwoty, o której mowa w art. 6 ust. 4 pkt 3, należy uwzględnić wszystkie dochody podlegające opodatkowaniu, tak jak chce tego organ, nieuzasadnionym – zdaniem Wnioskodawczyni - byłoby nawiązanie do unormowań art. 27 i art. 30b omawianej ustawy.

Reasumując, poprzez nawiązanie w treści art. 6 ust. 4 pkt 3 u.p.d.o.f. do unormowań art. 27 i art. 30b tej ustawy, prawodawca określił, iż przy określaniu kwoty uprawniającej do zastosowania ulgi z tytułu wychowania pełnoletniego dziecka, należy uwzględnić kwotę odpowiadającą podstawie obliczenia podatku, do której odwołują się art. 27 i art. 30b ustawy. To od tej kwoty – w opinii Wnioskodawczyni - zależy bowiem bezpośrednio wysokość należnego podatku dochodowego oraz to, czy dziecko będzie w ogóle zobowiązane do jego uiszczenia.

Przyjęcie odmiennie, że odliczenia od dochodu nie mają wpływu na wysokość kwoty, o której mowa w art. 6 ust. 4 pkt 3 u.p.d.o.f., powodowałoby – zdaniem Wnioskodawczyni - utratę przez podatnika ulgi z tytułu wychowania dziecka, mimo że z zeznania podatkowego dziecka wynikałby podatek w wysokości 0 zł.

Przeciwko odmowie przyznania preferencji podatkowej w opisanym przypadku przemawia – w ocenie Wnioskodawczyni - nie tylko treść przepisów prawa nie budząca wątpliwości, ale również cele omawianej instytucji, której zadaniem jest pomoc w ponoszeniu kosztów utrzymana i wychowania dzieci w ramach polityki prorodzinnej, którą nakazuje Konstytucja RP.

Wnioskodawczyni zauważa, że kwestionując Jej rozumowanie, formalnie rzecz biorąc w lepszej sytuacji są osoby z rodzin rozbitych, albowiem rozbicie rodziny przyczyniałoby się do zwiększenia ulgi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200 ze zm.), od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

  1. wykonywał władzę rodzicielską;
  2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
  3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

  1. jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
    1. pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł,
    2. niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
  2. dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
  3. trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
    1. 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
    2. 166,67 zł na trzecie dziecko,
    3. 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Stosownie do art. 27f ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b ww. ustawy).

W przypadku, gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27f ust. 3 ustawy).

Jednocześnie jak stanowi art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Według art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

  1. odpis aktu urodzenia dziecka;
  2. zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
  3. odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
  4. zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Z kolei w świetle art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Treść art. 27f ust. 6 w powiazaniu z art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 - w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2017 r. - wskazuje, że odliczenie kwoty określonej w ust. 2 przysługuje podatnikowi, który utrzymywał dzieci pełnoletnie:

  • bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
  • do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej,

- w związku z wykonywaniem przez niego ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego lub w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6 (art. 27f ust. 7 ww. ustawy).

Zgodnie z zacytowanymi wyżej przepisami ulga prorodzinna, przy spełnieniu określonych wymogów, przysługuje podatnikowi:

  • wykonującemu władzę rodzicielską w stosunku do małoletniego dziecka/małoletnich dzieci, a także
  • utrzymującemu pełnoletnie dziecko/pełnoletnie dzieci w związku z wykonywaniem przez podatnika ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Z treści wniosku wynika, że w zeznaniu podatkowym PIT-37 za 2016 r., Wnioskodawczyni z małżonkiem dokonali odliczenia z tytułu ulgi na dwójkę uczących się dzieci - Kacpra urodzonego 4 lutego 2000 r., Monikę urodzoną 4 maja 1994 r. Monika w 2016 r. uczęszczała na studia dzienne na na Wydziale Architektury, kierunek studiów – gospodarka przestrzenna. Kacper do 30 czerwca 2016 r., uczęszczał do Gimnazjum Nr 1 a od 1 września do II Liceum Ogólnokształcącego. Dzieci nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego, ani renty socjalnej, pozostawały na utrzymaniu Wnioskodawczyni w związku z wykonywanym obowiązkiem alimentacyjnym. Dzieci nie wstąpiły w związek małżeński. Dziecko, które pracowało i studiowało w złożonym przez siebie zeznaniu podatkowym wykazało wielkości:

  • przychód w wysokości - 3833,55 zł
  • koszty w wysokości - 556,24 zł
  • dochód w wysokości - 3277,31 zł
  • odliczenie składek ZUS - 525,59 zł
  • odliczenie składek zdrowotnych - 0 zł
  • podstawa opodatkowania - 2752 zł
  • podatek należny- 0 zł

i uzyskało zwrot całego zapłaconego przez płatnika podatku w kwocie 75 zł.

W roku podatkowym 2016 r. dochody Wnioskodawczyni i jej męża przekroczyły kwotę 112.000 zł.

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku stanu faktycznego podkreślić należy, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z powyższych uregulowań prawnych, aby móc skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na pełnoletnie dzieci, należy m.in. utrzymywać w roku podatkowym pełnoletnie dziecko do ukończenia 25 roku życia, uczące się w szkołach ściśle przez ustawę określonych, które w roku podatkowym nie uzyskało dochodów, do których stosuje się zasady opodatkowania, określone w art. 27 lub art. 30b, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

W 2016 r. wysokość ww. dochodu wynosiła 3.089 zł, co wynika z wyliczenia ilorazu kwoty zmniejszającej podatek, tj. kwoty 556 zł 02 gr oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, tj. 18%.

Przy czym wskazać należy, że dla ustalenia dochodu dziecka – uprawniającego rodzica do skorzystania z ulgi prorodzinnej – dochód należy określić zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. jako różnicę pomiędzy przychodem a kosztami uzyskania przychodu. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że ustawodawca w art. 26 ww. ustawy odróżnił pojęcie tegoż dochodu od podstawy opodatkowania (podstawy obliczenia podatku). Podstawę opodatkowania stanowi bowiem dochód po odliczeniu m.in. kwot uiszczonych tytułem składek na ubezpieczenie społeczne, użytkowanie sieci Internet i darowizn na ściśle określone cele.

W przypadku pełnoletniego dziecka Wnioskodawczyni, które pracowało i studiowało uzyskany przez niego w 2016 r. dochód przekroczył kwotę, o której mowa w art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. kwotę 3.089 zł, w związku z czym nie została spełniona jedna z przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z omawianej ulgi. Oznacza to, że Wnioskodawczyni i jej małżonek w rozliczeniu za 2016 r. nie mogą skorzystać z ulgi na to dziecko.

Zważywszy na okoliczność, że w tej sytuacji Wnioskodawczyni, mogłaby skorzystać z ulgi prorodzinnej tylko na jedno małoletnie dziecko, to ograniczeniem do zastosowania przedmiotowej ulgi jest limit dochodu, o którym mowa w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy uzyskanego przez Wnioskodawczynię i Jej męża.

W sytuacji zatem, gdy łączne dochody Wnioskodawczyni i Jej małżonka ustalone zgodnie z art. 27f ust. 2a ustawy, tj. dochody, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a (tj. składek na ubezpieczenie społeczne) w roku podatkowym 2016 przekroczyły kwotę 112.000 zł, Wnioskodawczyni nie może skorzystać z ulgi również na małoletnie dziecko, z uwagi na wystąpienie negatywnej przesłanki uniemożliwiającej dokonanie odliczenia od podatku na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do powołanych wyroków sądów administracyjnych – wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników podjętych w określonych stanach faktycznych i są wiążące tylko w tych sprawach. Dlatego, stosownie do art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego interpretację indywidualną. Każdą sprawę organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.