0115-KDIT2-2.4011.151.2018.1.MM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy prawidłowym jest rozliczenie przez Wnioskodawcę abonamentu medycznego dla jednego członka zarządu poprzez uznanie, że wartość pakietu medycznego – według ceny zakupu – doliczana jest do dochodu, który tak jak w przypadku pracowników pomniejsza się o koszty uzyskania przychodu w wysokości 111,25 zł, w efekcie czego odprowadzona zostaje zaliczka na podatek w wysokości 18%?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2018 r. (data wpływu 27 marca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 kwietnia 2018 r. (wpływ do tutejszego organu dnia 27 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu obliczenia i opodatkowania dochodu Prezesa Zarządu w związku z zakupem dla niego przez Spółkę abonamentu świadczeń medycznych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 25 kwietnia 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu obliczenia i opodatkowania dochodu Prezesa Zarządu w związku z zakupem dla niego przez Spółkę abonamentu świadczeń medycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (spółka z o.o.) – jako pracodawca – wykupił dla swoich pracowników abonamenty świadczeń medycznych, których wartość - zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - stanowi świadczenie nieodpłatne. Wartość – w cenie zakupu abonamentu – doliczana jest do przychodu pracownika i podlega opodatkowaniu. Od tej wartości nie są naliczane składki ZUS. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne pracowników stanowi przychód ale z wyłączeniem korzyści polegających na uprawnieniu do zakupu po niższych cenach usług wynikających z układów zbiorowych pracy, a taką korzyścią – według Wnioskodawcy – jest wartość abonamentu medycznego.

Prezes Zarządu Spółki (Wnioskodawcy) ma również przyznany pakiet medyczny (abonament), z tym jednak, że podstawą jego zatrudnienia nie jest umowa o pracę lecz powołanie na podstawie uchwały wspólników. Wartość nieodpłatnego świadczenia w postaci objęcia członka zarządu opieką zdrowotną podlega opodatkowaniu jako dochód z działalności wykonywanej osobiście z tytułu pełnionej funkcji prezesa zarządu.

Wykupienie abonamentu przez Spółkę stanowi zatem przychód z nieodpłatnych świadczeń, wobec czego Wnioskodawca uznał, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega dochód, a więc przychód (wartość pakietu medycznego zgodnie z ceną zakupu) pomniejszony o koszty uzyskania przychodu w takiej wysokości jak dla pracownika, tj. 111,25 zł). Zaliczka na podatek wynosi 18% ww. dochodu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest rozliczenie przez Wnioskodawcę abonamentu medycznego dla jednego członka zarządu poprzez uznanie, że wartość pakietu medycznego – według ceny zakupu – doliczana jest do dochodu, który tak jak w przypadku pracowników pomniejsza się o koszty uzyskania przychodu w wysokości 111,25 zł, w efekcie czego odprowadzona zostaje zaliczka na podatek w wysokości 18%?

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość nieodpłatnego świadczenia w postaci objęcia członka zarządu pakietem medycznym podlega opodatkowaniu tak samo jako dochód osiągany z działalności wykonywanej osobiście z tytułu pełnionej funkcji. Przychodem będzie zatem wartość pakietu medycznego członka zarządu otrzymana w chwili opłacenia przez Spółkę abonamentu, dodana do „dochodu” otrzymywanego z tytułu działalności wykonywanej osobiście, które to wartości (zsumowane) pomniejszone zostają o koszty uzyskania w takiej wysokości jak dla pracownika i koniecznym jest odprowadzenie 18 % podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 200 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest określona w art. 10 ust. 1pkt 2 – działalność wykonywana osobiście.

Natomiast poszczególne kategorie przychodów z działalności wykonywanej osobiście wymienione zostały przez ustawodawcę w art. 13 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisem art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca (spółka z o.o.) jako pracodawca – wykupił dla swoich pracowników abonamenty świadczeń medycznych, których wartość – zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - stanowi świadczenie nieodpłatne. Wartość – w cenie zakupu abonamentu – doliczana jest do przychodu pracownika i podlega opodatkowaniu. Od tej wartości nie są naliczane składki ZUS. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne pracowników stanowi przychód ale z wyłączeniem korzyści polegających na uprawnieniu do zakupu po niższych cenach usług wynikających z układów zbiorowych pracy, a taką korzyścią – według Wnioskodawcy – jest wartość abonamentu medycznego.

Prezes Zarządu Spółki (Wnioskodawcy) ma również przyznany pakiet medyczny (abonament), z tym jednak, że podstawą jego zatrudnienia nie jest umowa o pracę lecz powołanie na podstawie uchwały wspólników. Wartość nieodpłatnego świadczenia w postaci objęcia członka zarządu opieką zdrowotną podlega opodatkowaniu jako dochód z działalności wykonywanej osobiście z tytułu pełnionej funkcji prezesa zarządu.

Mając na uwadze opisany stan faktyczny i zacytowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że przychody jakie otrzymuje od Spółki Prezes Zarządu należy zakwalifikować do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania (art. 11 ust. 2 ww. ustawy).

Stosownie do art. 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

  1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
  2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
  3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
  4. w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).

Przychodem Prezesa Zarządu jest zatem nie tylko wynagrodzenie z tytułu wykonywanej funkcji, ale także inne świadczenia pieniężne, świadczenia nieodpłatne oraz świadczenia częściowo odpłatne otrzymywane w związku ze sprawowaniem funkcji w zarządzie Spółki. Nieodpłatnym świadczeniem jest niewątpliwie wykupiony przez Spółkę na rzecz Prezesa Zarządu abonament świadczeń medycznych. Wobec powyższego jego wartość ustaloną według cen zakupu Spółka zobowiązana była zakwalifikować do przychodów uzyskanych przez Prezesa Zarządu, wskazanych w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że koszty uzyskania przychodów z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 5, 7 i 9 określa się w wysokości wskazanej w ust. 2 pkt 1 (tj. 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł), a jeżeli podatnik tego samego rodzaju przychody uzyskuje od więcej niż jednego podmiotu albo od tego samego podmiotu, ale z tytułu kilku stosunków prawnych, w wysokości określonej w ust. 2 pkt 2 (tj. koszty te nie mogą przekroczyć łącznie 2002 zł 05 gr za rok podatkowy).

W zacytowanych powyżej przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wskazano, że dla przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli dla przychodów z działalności wykonywanej osobiście przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych) koszty uzyskania przychodów określa się na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 5 ww. ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz zacytowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że przychody uzyskane przez Prezesa Zarządu (zarówno z tytułu wynagrodzenia, jak i abonamentu świadczeń medycznych) dla celów podatku dochodowego należy zakwalifikować do wskazanych powyżej przychodów z działalności wykonywanej osobiście, a w konsekwencji Wnioskodawca – jako płatnik – dla ww. przychodów jest zobowiązany koszty uzyskania przychodu określić zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1. Od tak obliczonego dochodu, pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, Spółka zobowiązana jest do naliczenia zaliczki na podatek dochodowy, przy zastosowaniu najniższej (18%) stawki podatkowej określonej w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania (art. 42 ust. 1 ww. ustawy).

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.