0115-KDIT2-2.4011.100.2018.2.MD | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zainteresowanym, tj. Wnioskodawcy i jego małżonce nie przysługuje ulga prorodzinna na syna za 2016 r., ponieważ ustawodawca jako jeden z warunków skorzystania z przedmiotowej ulgi określił limit dochodu uzyskanego w roku podatkowym przez pełnoletnie, uczące się dziecko.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 20 grudnia 2017 r. (data wpływu 2 stycznia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 lutego 2018 r. (data wpływu 2 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dokonywania odliczeń w ramach tzw. ulgi prorodzinnej – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny, uzupełniony w dniu 2 marca 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dokonywania odliczeń w ramach tzw. ulgi prorodzinnej.

We wniosku złożonym przez:

  • Zainteresowanego będącym stroną postępowania:
    xxxxx
  • Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania:
    xxxxx

przedstawiono następujący stan faktyczny.

W zeznaniu PIT-37 za 2016 r. Wnioskodawca z żoną dokonali odliczenia z tytułu ulgi na swojego syna. W dniu 12 września 2017 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w ... poinformował ich, iż w toku podjętych czynności sprawdzających należy złożyć korektę zeznania, gdyż w formularzu PIT-O prawdopodobnie błędnie dokonano odliczenia z tytułu ulgi na dziecko, które – według dokumentów znajdujących się w posiadania organu podatkowego – w omawianym okresie uzyskało dochody w wysokości przekraczającej kwotę 3.091 zł.

Syn Wnioskodawcy był w 2016 r. na utrzymaniu Wnioskodawcy oraz jego małżonki, a także uczył się jako student. W roku podatkowym 2016 syn uzyskał przychody z tytułu umowy zlecenia za staże i pracę dorywczą w kwocie 2.695 zł, a także z tytułu innych źródeł, tj. finansowanie uczestnictwa w konferencji naukowej w kwocie 1.230 zł. Razem przychody syna wyniosły 3.925 zł i po odjęciu kosztów uzyskania przychodów w kwocie 539 zł osiągnął on dochód 3.386 zł.

Syn skorzystał z odliczenia od dochodu wykazanego w załączniku PIT-O, w kwocie 528 zł. Wobec tego dochód podlegający opodatkowaniu – pozycja 187 w PIT-36, czyli dochód do opodatkowania, wyniósł 2.858 zł. Syn otrzymał zwrot zapłaconego podatku i nie zapłacił podatku za 2016 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy w opisanej sytuacji – zarówno Wnioskodawca jak i jego żona – mogli skorzystać z ulgi prorodzinnej na syna za 2016 r.?
  2. Która rubryka (numer) z zeznania podatkowego PIT-36 wypełnionego przez syna za 2016 r. jest tożsama z pojęciem „dochód podlegający opodatkowaniu”, wymienionym w ustawie o podatku dochodowym w kontekście stosowania ulgi prorodzinnej?

Zdaniem Zainteresowanych, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych z ulgi na dziecko można skorzystać jeśli wychowuje się własne dziecko do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskało dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Według Wnioskodawcy, za 2016 r. wszystkie przesłanki uprawniające do ulgi prorodzinnej zostały spełnione przez syna na podstawie PIT-36 za 2016 r., dlatego Wnioskodawca wraz z żoną dokonali odliczenia.

Wnioskodawca wskazuje, że pojęciem tożsamym lub najbliższym znaczeniowo, o którym mowa w ww. ustawie, „dochód podlegający opodatkowaniu”, które to wyznacza granicę przysługiwania bądź nieprzysługiwania ulgi prorodzinnej w deklaracji podatkowej PIT-36 złożonej przez syna za 2016 r., jest pojęcie z rubryki 187 – „dochód do opodatkowania”, a nie pojęcie z rubryki 92 – deklaracji PIT-36 „dochód”.

Wobec powyższego – zdaniem Wnioskodawcy – zeznanie podatkowe za 2016 r. zarówno żona Wnioskodawcy jak i on wypełnili z zastosowaniem przysługującej ulgi prorodzinnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

  1. wykonywał władzę rodzicielską;
  2. pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
  3. sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

  1. jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
    1. pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł,
    2. niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
  2. dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
  3. trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
    1. 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
    2. 166,67 zł na trzecie dziecko,
    3. 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Stosownie do art. 27f ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b ww. ustawy).

W świetle art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

  1. na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
  2. wstąpiło w związek małżeński.

W przypadku, gdy tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27f ust. 3 ustawy).

Jednocześnie, jak stanowi art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Według art. 27f ust. 5 ww. ustawy odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

  1. odpis aktu urodzenia dziecka;
  2. zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
  3. odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
  4. zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

W świetle art. 27f ust. 6 ww. ustawy przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Z art. 27f ust. 7 powołanej ustawy wynika natomiast, że przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Treść art. 27f ust. 6 cytowanej ustawy w powiązaniu z art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 wskazuje, że odliczenie kwoty określonej w ust. 2 przysługuje również podatnikowi, który utrzymywał dzieci pełnoletnie:

  • bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
  • do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.
  • w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej

Zgodnie z zacytowanymi wyżej przepisami ulga prorodzinna, przy spełnieniu określonych wymogów, przysługuje podatnikowi:

  • wykonującemu władzę rodzicielską w stosunku do małoletniego dziecka/małoletnich dzieci, a także
  • utrzymującemu pełnoletnie dziecko/pełnoletnie dzieci w związku z wykonywaniem przez podatnika ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Z wniosku wynika, że w zeznaniu PIT-37 za 2016 r. Wnioskodawca z żoną dokonali odliczenia z tytułu ulgi na swojego syna. W dniu 12 września 2017 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w ... poinformował ich, iż w toku podjętych czynności sprawdzających należy złożyć korektę zeznania, gdyż w formularzu PIT-O prawdopodobnie błędnie dokonano odliczenia z tytułu ulgi na dziecko, które – według dokumentów znajdujących się w posiadania organu podatkowego – w omawianym okresie uzyskało dochody w wysokości przekraczającej kwotę 3.091 zł. Syn Wnioskodawcy był w 2016 r. na utrzymaniu Wnioskodawcy oraz jego małżonki, a także uczył się jako student. W roku podatkowym 2016 syn uzyskał przychody z tytułu umowy zlecenia za staże i pracę dorywczą w kwocie 2.695 zł, a także z tytułu innych źródeł, tj. finansowanie uczestnictwa w konferencji naukowej w kwocie 1.230 zł. Razem przychody syna wyniosły 3.925 zł i po odjęciu kosztów uzyskania przychodów w kwocie 539 zł osiągnął on dochód 3.386 zł. Syn skorzystał z odliczenia od dochodu wykazanego w załączniku PIT-O, w kwocie 528 zł. Wobec tego dochód podlegający opodatkowaniu – pozycja 187 w PIT-36, czyli dochód do opodatkowania, wyniósł 2.858 zł. Syn otrzymał zwrot zapłaconego podatku i nie zapłacił podatku za 2016 r.

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku stanu faktycznego podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z powyższych uregulowań prawnych, aby móc skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy m.in. utrzymywać w roku podatkowym pełnoletnie dziecko do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach ściśle przez ustawę określonych, które w roku podatkowym nie uzyskało dochodów, do których stosuje się zasady opodatkowania, określone w art. 27 lub art. 30b, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej. W 2016 r. wysokość ww. dochodu wynosiła 3.089 zł, co wynika z wyliczenia ilorazu kwoty zmniejszającej podatek, tj. kwoty 556 zł 02 gr oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, tj. 18%.

Dla ustalenia dochodu dziecka – uprawniającego rodzica do skorzystania z ulgi prorodzinnej – dochód należy określić zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. jako różnicę pomiędzy przychodem, a kosztami uzyskania przychodu. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że ustawodawca w art. 26 ww. ustawy odróżnił pojęcie tegoż dochodu od podstawy opodatkowania (podstawy obliczenia podatku). Podstawę opodatkowania (podstawę obliczenia podatku) stanowi bowiem dochód po odliczeniu m.in. kwot uiszczonych tytułem składek na ubezpieczenie społeczne, użytkowanie sieci Internet i darowizn na ściśle określone cele. W związku z czym pozycja nr 92, a nie nr 187 w deklaracji PIT-36, wypełnionej przez syna za 2016 r. jest odzwierciedleniem pojęcia dochód, o którym mowa w ustawie o podatku dochodowym w kontekście stosowania przez Wnioskodawcę i jego małżonkę ulgi prorodzinnej na syna.

Mając na uwadze powyższe nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż Zainteresowanym, tj. Wnioskodawcy i jego małżonce przysługuje ulga na syna za 2016 r., ponieważ – jak wynika z zacytowanych przepisów – ustawodawca jako jeden z warunków skorzystania z przedmiotowej ulgi określił limit dochodu uzyskanego w roku podatkowym przez pełnoletnie, uczące się dziecko.

W przypadku syna Wnioskodawcy uzyskany przez niego w 2016 r. dochód przekroczył kwotę, o której mowa w art. 6 ust 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. kwotę 3.089 zł, dlatego nie została spełniona jedna z przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z omawianej ulgi. Oznacza to, że Wnioskodawca i jego małżonka nie mogą skorzystać – w rozliczeniu za rok 2016 – z ulgi prorodzinnej na swojego syna.

Wobec powyższego stanowisko Zainteresowanych należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.