0114-KDIP3-3.4011.327.2018.2.JM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
1)Czy uzyskane przez Wnioskodawcę w latach 2016-2018 dochody od Komisji Europejskiej są zwolnione od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?2)Czy w związku z rozliczeniami podatku dochodowego od osób fizycznych w latach 2016-2017, w których dochody te Wnioskodawca opodatkował wykazując je w kategorii inne źródła przychodów (pole 59 PIT-37), Wnioskodawca powinien złożyć korektę PIT-37 polegającą na nie wykazywaniu dochodów uzyskanych z Komisji Europejskiej i poprosić Urząd Skarbowy o zwrot zapłaconego podatku?3)Czy w 2018 roku rozliczając podatki dochodowe od osób fizycznych Wnioskodawca powinien wykazać uzyskane dochody z Komisji Europejskiej w kategorii inne źródła przychodów w PIT-37?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 lipca 2018 r. (data wpływu 4 lipca 2018 r.) uzupełnione pismem z dnia 16 sierpnia 2018 r. (data nadania 16 sierpnia 2018 r., data wpływu 20 sierpnia 2018 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 7 sierpnia 2018 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.327.2018.1.JM (data nadania 8 sierpnia 2018 r., data doręczenia 13 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego należności otrzymanych z Komisji Europejskiej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego należności otrzymanych z Komisji Europejskiej.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 7 sierpnia 2018 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.327.2018.1.JM (data nadania 8 sierpnia 2018 r., data doręczenia 13 sierpnia 2018 r.) wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie własnoręcznego podpisu Wnioskodawcy lub osoby upoważnionej w poz. 79 wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pod oświadczeniem, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno – skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Pismem z dnia 16 sierpnia 2018 r. (data nadania 16 sierpnia 2018 r., data wpływu 20 sierpnia 2018 r.) Wnioskodawca uzupełnił powyższe w terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest doktorem habilitowanym nauk biologicznych w dyscyplinie biotechnologia. Wnioskodawca jest specjalistą i ekspertem z zakresu biotechnologii.

W latach 2016-2018 Wnioskodawca został powołany przez Agencję Wykonawczą Komisji Europejskiej (European Commission Research Executive Agency) na eksperta w zakresie oceny merytorycznej i opiniowania wniosków o sfinansowanie projektów badawczych oraz oceny merytorycznej realizacji i monitorowania projektów finansowanych w obszarze nauk o życiu Komisji Europejskiej. Z Agencją Wykonawczą Komisji Europejskiej Wnioskodawca zawarł trzy umowy.

Pierwszą umowę ekspercką Wnioskodawca zawarł w 2016 roku na okres od dnia 10 października 2016 do dnia 9 grudnia 2016 r. i został członkiem zespołu eksperckiego LIF P. M. S. – C. Action. Rolą Wnioskodawcy jako eksperta była ewaluacja wniosków o sfinansowanie badań naukowych młodych naukowców w ramach programu M.– S.– C. H2020 – MSCA – IF – 2016 ustanowionego decyzją Komisji Europejskiej C(2016)1349 of 9 March 2016. Umowa określała zakres czynności Wnioskodawcy i Jego wynagrodzenie za wykonaną pracę. Umowa była podpisana z jednej strony przez Wnioskodawcę a z drugiej strony przez Komisję Europejską. Praca Wnioskodawcy obejmowała zapoznanie się z 16 wnioskami, wykonanie indywidualnej oceny merytorycznej w systemie elektronicznym Komisji Europejskiej, ustalenie z innymi członkami zespołu oceny końcowej oraz w przypadku 3 wniosków przygotowanie finalnego raportu końcowego. Praca kończyła się po zaakceptowaniu przez przewodniczącego zespołu eksperckiego raportów końcowych. Praca była wykonana interaktywnie w Polsce w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy. Tytułem wykonanej pracy Wnioskodawca uzyskał wynagrodzenie za 5 dni pracy, łącznie 2.250 EURO (450 EURO za 1 dzień pracy), które zostało przelane na Jego konto bankowe w Polsce w dniu 15 grudnia 2016 r.

Drugą umowę ekspercką Wnioskodawca zawarł w 2017 roku na okres od 9 października 2017 r. do 7 grudnia 2017 r. i został członkiem zespołu eksperckiego LIF P. M. S. – C. A.. Rolą Wnioskodawcy jako eksperta była ewaluacja wniosków o sfinansowanie badań naukowych młodych naukowców w ramach programu M. – S. C. H2020-MSCA- IF-2017. Umowa precyzyjnie określała zakres obowiązków Wnioskodawcy i wynagrodzenie za wykonaną pracę. Umowa została podpisana z jednej strony przez Wnioskodawcę, a z drugiej strony przez Komisję Europejską. Praca Wnioskodawcy obejmowała zapoznanie się z 10 wnioskami, wykonanie indywidualnej oceny merytorycznej w systemie elektronicznym Komisji Europejskiej, ustalenie z innymi członkami zespołu oceny końcowej oraz przygotowanie finalnego raportu końcowego zawierającego uwagi ekspertów dla wszystkich 10 wniosków. Praca kończyła się po zaakceptowaniu przez przewodniczącego zespołu eksperckiego raportów końcowych. Praca była wykonana interaktywnie w Polsce w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy. Tytułem wykonanych ewaluacji projektów naukowych Wnioskodawca uzyskał wynagrodzenie za 5,5 dnia pracy, łącznie 2.475 EURO (450 EURO za 1 dzień pracy), które zostało przelane na Jego konto bankowe w Polsce w dniu 18 grudnia 2017 r.

Trzecią umowę ekspercką Wnioskodawca zawarł w 2017 r. na okres od 1 listopada 2017 r. do 29 grudnia 2017 r. i został członkiem trzyosobowego zespołu powołanego do wykonania monitorowania sposobu realizacji 1 projektu naukowego finansowanego przez Komisję Europejską w ramach programu H2020SFS-2015 przez międzynarodowe konsorcjum badawcze. Umowa precyzyjnie definiowała zakres obowiązków Wnioskodawcy i Jego wynagrodzenie za wykonaną pracę. Umowa była podpisana z jednej strony przez Wnioskodawcę, a z drugiej strony przez Komisję Europejską. Do obowiązków Wnioskodawcy należało zapoznanie się z realizowanym projektem i raportem po 18 miesiącach od rozpoczęcia jego realizacji, analiza raportu, aktywny udział w spotkaniu sprawozdawczo – ewaluacyjnym wykonawców, przygotowanie wstępnej wersji raportu oceniającego sposób realizacji projektu oraz udział w sporządzeniu raportu końcowego. Przewodniczącym zespołu był oficer Komisji Europejskiej. Praca związana z zapoznawaniem się i analizą dokumentów była wykonana w Polsce w miejscu zamieszkania Wnioskodawcy. Część pracy była wykonana w T. we F. i była związana z wyjazdem w dniach 22-24 listopada 2017 r. oraz uczestnictwem w sesji sprawozdawczo – ewaluacyjnej w dniu 23 listopada 2017 r., która trwała 8 godzin. W czasie tej sesji wykonawcy projektu przedstawiali wykonane zadania a udział Wnioskodawcy polegał na zadawaniu pytań związanych z niejasnościami i wątpliwościami co do sposobu i zakresu realizacji projektu, celem sporządzenia raportu z realizacji projektu. Za wykonaną pracę Wnioskodawca uzyskał wynagrodzenie 1.800 EURO (łącznie 4 dni pracy). Kontrakt ekspercki przewidywał także zwrot kosztów podróży (294,92 EURO) i dawał ekspertowi uczestniczącemu w sesji sprawozdawczo – ewaluacyjnej 2 diety hotelowe (200 EURO) i 1 dietę pobytową (92 EURO, które posłużyły także na pokrycie kosztów transportu z lotnisko w T. do miejsca sesji w instytucie INRA i z powrotem). Płatność wynagrodzenia i zwrot kosztów podróży nastąpiły łącznie i w dniu 12 marca 2018 r. na konto bankowe Wnioskodawcy przelana została kwota łączna 2.386,92 EURO.

Czynności przez Wnioskodawcę wykonywane w podanym okresie kwalifikują się jako czynności wykonywane przez pracownika gdyż: (1) podczas ich wykonywania Wnioskodawca podlegał przewodniczącemu zespołu, (2) Wnioskodawca musiał być dyspozycyjny i wykonać pracę w określonym czasie, (3) za pracę Wnioskodawca uzyskał określone w umowie wynagrodzenie.

Tak więc, Wnioskodawca stwierdza stan faktyczny wykonane prace na rzecz instytucji Unii Europejskiej, tytułem których Wnioskodawca uzyskał dochody z instytucji Unii Europejskiej, do których mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 roku ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 4 marca 1968 r., z późn zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
  1. Czy uzyskane przez Wnioskodawcę w latach 2016-2018 dochody od Komisji Europejskiej są zwolnione od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
  2. Czy w związku z rozliczeniami podatku dochodowego od osób fizycznych w latach 2016-2017, w których dochody te Wnioskodawca opodatkował wykazując je w kategorii inne źródła przychodów (pole 59 PIT-37), Wnioskodawca powinien złożyć korektę PIT-37 polegającą na nie wykazywaniu dochodów uzyskanych z Komisji Europejskiej i poprosić Urząd Skarbowy o zwrot zapłaconego podatku?
  3. Czy w 2018 roku rozliczając podatki dochodowe od osób fizycznych Wnioskodawca powinien wykazać uzyskane dochody z Komisji Europejskiej w kategorii inne źródła przychodów w PIT-37?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane z instytucji Unii Europejskiej, do których mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Nr 260/68 z dnia 29 lutego ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 4 marca 1968 r., z późn. zm.). Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w podanym okresie kwalifikują się jako czynności wykonywane przez pracownika gdyż: (1) podczas ich wykonywania podlegał przewodniczącemu zespołu, (2) musiał być dyspozycyjny i wykonać pracę w określonym czasie, (3) za pracę uzyskał określone w umowie wynagrodzenie.

Wobec tego, Wnioskodawca stwierdza stan faktyczny, że do uzyskanych dochodów z Unii Europejskiej opisanych we wniosku mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 roku ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 4 marca 1968 r., z późn. zm. ). A zatem dochody te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania w myśl art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego, Wnioskodawca powinien złożyć korektę PIT-37 nie wykazując tych dochodów i poprosić Urząd Skarbowy o zwrot zapłaconego w latach 2016-2017 od tych dochodów podatków, a także nie wykazywać dochodów uzyskanych w 2018 roku w PIT-37 za 2018 rok.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 46a ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane z instytucji Unii Europejskiej i Europejskiego Banku Inwestycyjnego, do których mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056, z 4 marca 1968 r., z późn. zm.).

Przytoczone zwolnienie ma wąski zakres i dotyczy wynagrodzenia i dodatków urzędników i innych pracowników Wspólnot oraz osób, wobec których również znajduje zastosowanie art. 13 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, którego odpowiednikiem jest aktualnie art. 12 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/4, z późn. zm.).

W myśl art. 1 wymienionego powyżej rozporządzenia Rady (EWG, EURATOM, EWWIS) Nr 260/68, podatek od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Wspólnotę urzędnikom i innym pracownikom wymienionym w art. 13 akapit pierwszy Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, jest ustalany i pobierany według procedury określonej w niniejszym rozporządzeniu. Stosownie natomiast do art. 2 ww. rozporządzenia, opodatkowaniu podlegają m.in. osoby podlegające regulaminowi pracowniczemu urzędników lub warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, w tym korzystające ze świadczeń odszkodowawczych z tytułu pozbawienia stanowiska w interesie służby, z wyłączeniem jednak personelu miejscowego.

Zgodnie z art. 12 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/4, z późn. zm.), urzędnicy i inni pracownicy Unii objęci są podatkiem na rzecz Unii od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Unię, na warunkach i zgodnie z procedurą określonymi przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące w drodze rozporządzenia zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami. Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest doktorem habilitowanym nauk biologicznych w dyscyplinie biotechnologia. W latach 2016-2018 Wnioskodawca został powołany przez Agencję Wykonawczą Komisji Europejskiej (European Commission Research Executive Agency) na eksperta w zakresie oceny merytorycznej i opiniowania wniosków o sfinansowanie projektów badawczych oraz oceny merytorycznej realizacji i monitorowania projektów finansowanych w obszarze nauk o życiu Komisji Europejskiej. Z Agencją Wykonawczą Komisji Europejskiej Wnioskodawca zawarł trzy umowy. Za wykonywane czynności Wnioskodawca otrzymał wynagrodzenie w skład którego wchodziły również zwrot kosztów podróży, diety hotelowe i dietę pobytową. Zdaniem Wnioskodawcy, do wykonanych prac na rzecz instytucji Unii Europejskiej, tytułem których Wnioskodawca uzyskał dochody z instytucji Unii Europejskiej, mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 roku ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 4 marca 1968 r., z późn zm.).

Zatem, wobec stwierdzenia Wnioskodawcy, że należności, które otrzymał w latach 2016-2018 są dochodami uzyskanych z Komisji Europejskiej i do dochodów tych mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056, 4 marca 1968 r., z późn. zm.), należy uznać, że zostały spełnione warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem dochód otrzymany w latach 2016-2018 z wskazanych w treści wniosku należności korzysta ze zwolnienia z opodatkowania. Dochodu tego Wnioskodawca nie musi wykazywać w zeznaniu rocznym.

Odnośnie korekty zeznań rocznych PIT-37 złożonych w latach 2016-2017, należy wskazać, że zgodnie z art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z poźn. zm.), za nadpłatę uważa się kwotę:

  1. nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
  2. podatku pobranego przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
  3. zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
  4. zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

W myśl art. 75 § 1 ww. ustawy jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

W myśl zaś art. 75 § 3 cyt. ustawy, jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji) to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty są obowiązani złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Stosownie do art. 75 § 4 Ordynacji podatkowej, jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę. W takim przypadku korekta wywołuje skutki prawne.

Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Natomiast z § 2 tego artykułu wynika, że skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Z treści art. 81 Ordynacji podatkowej wynika zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych, np. błędnie mogła zostać określona wysokość przychodu bądź dochodu, a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Należy zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, że przysługuje Mu prawo dokonania korekty zeznań rocznych za lata 2016-2017 wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywa się ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.