0111-KDIB1-3.4010.135.2018.1.MST | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy Wnioskodawca, prowadząc działalność gospodarczą na terenie SSE na podstawie wielu posiadanych Zezwoleń (oraz ewentualnych przyszłych zezwoleń), będzie mógł prowadzić jedną łączną ewidencję dla dochodów osiąganych z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie wszystkich Zezwoleń

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 marca 2018 r. (data wpływu 28 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca, prowadząc działalność gospodarczą na terenie SSE na podstawie wielu posiadanych Zezwoleń (oraz ewentualnych przyszłych zezwoleń), będzie mógł prowadzić jedną łączną ewidencję dla dochodów osiąganych z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie wszystkich Zezwoleń (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca, prowadząc działalność gospodarczą na terenie SSE na podstawie wielu posiadanych Zezwoleń (oraz ewentualnych przyszłych zezwoleń), będzie mógł prowadzić jedną łączną ewidencję dla dochodów osiąganych z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie wszystkich Zezwoleń.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką kapitałową prawa handlowego należącą do międzynarodowej grupy kapitałowej. Spółka powstała w 2007 r. jako firma specjalizująca się w wytwarzaniu opakowań z folii dla przemysłu spożywczego.

Wnioskodawca prowadzi na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej jako: „SSE”) działalność gospodarczą na podstawie zezwoleń, o których mowa w art. 16 ust. 1, 2, 3 oraz 6, a także art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1010, z późn. zm., dalej jako: „ustawa o SSE”), tj.: Zezwolenie nr 1 z 13 marca 2007 r. (dalej jako: „Zezwolenie 1”) oraz Zezwolenie nr 2 z 28 kwietnia 2008 r. (dalej: „Zezwolenie 2”; łącznie jako: „Zezwolenia”).

Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy, objętym zakresem ww. Zezwoleń, jest działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie SSE, w tym związanymi z: tworzywami sztucznymi, wyrobami z papieru, usługami poligraficznymi, wyrobami chemicznymi.

Zgodnie z treścią Zezwolenia 1, Wnioskodawca zobowiązany jest spełnić następujące warunki prowadzenia działalności na terenie SSE:

  1. Ponieść na terenie SSE wydatki inwestycyjne w rozumieniu § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 października 2006 r. w sprawie (...) specjalnej strefy ekonomicznej (Dz.U. Nr 200, poz. 1473, z późn. zm.; dalej jako: „Rozporządzenie ws. SSE”), nie później niż w terminie do 30 czerwca 2009 r. w wysokości co najmniej 82.552.121 zł;
  2. Zatrudnić na terenie SSE co najmniej 150 osób, z czego:
    • co najmniej 70 osób w terminie do 31 grudnia 2008 r. i utrzymać zatrudnienie na tym poziomie do 31 grudnia 2010 r.,
    • co najmniej 80 osób w terminie do 31 grudnia 2010 r. i utrzymać zatrudnienie na tym poziomie do 31 grudnia 2015 r.;
  3. Zakończyć inwestycję do 30 czerwca 2009 r.;
  4. Przestrzegać Regulaminu SSE i innych regulacji prawnych dotyczących funkcjonowania SSE.

Zakres Zezwolenia 1 obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową w ramach następujących kodów PKWiU:

  • wyroby z tworzyw sztucznych /25.2/,
  • masa włóknista, papier i wyroby z papieru /21/,
  • usługi poligraficzne /22.2/,
  • odpady, ścinki i braki z tworzyw sztucznych /24.16.6/,
  • wyroby chemiczne pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane /24.66/, z wyjątkiem działalności określonych w § 2 ust. 1 Rozporządzenia ws. SSE,
  • opakowania z metali lekkich /28.72/,
  • maszyny specjalnego przeznaczenia pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane /29.56/,
  • wyroby pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane /36.63/,
  • surowce wtórne /37/,
  • usługi w zakresie prac przeładunkowych, magazynowania i przechowywania towarów /63.1/,
  • usługi wspomagające transport pozostałe /63.2/,
  • usługi agencji transportowych pozostałe /63.4/,
  • usługi informatyczne /72/,
  • usługi badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych /73.1/,
  • usługi rachunkowości i kontroli ksiąg /74.12.1/,
  • usługi w zakresie księgowości, z wyłączeniem deklaracji podatkowych /74.12.2/,
  • usługi w zakresie badań i analiz technicznych /74.3/.

Zgodnie z Zezwoleniem 2, Wnioskodawca zobowiązany jest spełnić następujące warunki prowadzenia działalności na terenie SSE:

  1. Ponieść na terenie SSE wydatki inwestycyjne w rozumieniu § 6 ust. 1 Rozporządzenia ws. SSE, nie później niż w terminie do 31 grudnia 2010 r. w wysokość, co najmniej 68.033.000 zł;
  2. Zatrudnić na terenie SSE co najmniej 30 osób w terminie do 30 czerwca 2010 r. i utrzymać zatrudnienie na tym poziomie do 30 czerwca 2015 r.;
  3. Zakończyć inwestycję do 31 grudnia 2010 r.;
  4. Przestrzegać Regulaminu SSE i innych regulacji prawnych dotyczących funkcjonowania SSE.

Zakres Zezwolenia 2 obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową w ramach następujących kodów PKWiU:

  • wyroby z tworzyw sztucznych /25.2/,
  • papier i tektura /21.12/,
  • wyroby z papieru i tektury /22.2/,
  • usługi poligraficzne /22.2/,
  • odpady, ścinki i braki z tworzyw sztucznych /24.16.6/,
  • wyroby chemiczne pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane /24.66/, z wyjątkiem działalności określonych w § 2 ust. 1 Rozporządzenia ws. SSE,
  • opakowania z metali lekkich /28.72/,
  • maszyny specjalnego przeznaczenia pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane /29.56/,
  • wyroby pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane /36.63/,
  • surowce wtórne metalowe /37.1/,
  • surowce wtórne niemetalowe /37.2/,
  • usługi w zakresie prac przeładunkowych, magazynowania i przechowywania towarów /63.1/,
  • usługi wspomagające transport pozostałe /63.2/,
  • usługi agencji transportowych pozostałe /63.4/,
  • usługi informatyczne /72/,
  • usługi badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych /73.1/,
  • usługi rachunkowości i kontroli ksiąg /74.12.1/,
  • usługi w zakresie księgowości, z wyłączeniem deklaracji podatkowych /74.12.2/,
  • usługi w zakresie badań i analiz technicznych /74.3/.

Decyzjami Ministra Gospodarki Nr (...) z 23 czerwca 2015 r. oraz Nr (...) z 3 czerwca 2015 r., odpowiednio Zezwolenie 1 i Zezwolenie 2 zostało zmienione poprzez stwierdzenie przedmiotowymi decyzjami nieważności w zakresie terminu obowiązywania Zezwoleń. Obecnie, Zezwolenia są ważne do końca działalności SSE.

Dodatkowo, Spółka nie może wykluczyć, że w przyszłości pozyska kolejne zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE (dalej: „przyszłe zezwolenia”).

Mając na uwadze art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343, z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), Wnioskodawca uprawniony jest do korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych w stosunku do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE w zakresie objętym Zezwoleniem 1 i Zezwoleniem 2.

Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu kosztów nowej inwestycji. Konsekwentnie, obowiązany jest do kalkulacji przysługującej mu maksymalnej kwoty zwolnienia podatkowego, tzw. limitu pomocy publicznej jako iloczynu maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru oraz kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą.

W ostatnim czasie, Spółka podjęła szereg czynności zmierzających w kierunku połączenia działów administracyjnych związanych z dwiema lokalizacjami, w których znajdują się zakłady prowadzące działalność objętą posiadanymi Zwolnieniami. W ramach przeprowadzonych działań doszło do ustanowienia wspólnej kadry zarządzającej sprawującej nadzór nad wykonywaniem wszelkiej działalności operacyjnej, w tym prowadzonej na terenie SSE w ramach Zezwoleń (w strukturach tych nie ma osobnej kadry przydzielonej do działalności wykonywanej w ramach poszczególnych Zezwoleń). Ponadto, w pakiecie zmian został także wdrożony nowy zintegrowany system finansowo-księgowy.

Zmiany te miały na celu podwyższenie efektywności prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej poprzez redukcję kosztów oraz uproszczenie struktury organizacyjnej, co ma pozwolić na utrzymanie wiodącej pozycji Spółki na polskim i zagranicznym rynku.

W związku z powyższym, Spółka zamierza prowadzić jedną, łączną ewidencję księgową w odniesieniu do wielkości związanych z poszczególnymi Zezwoleniami, tj. wykazując dochody podlegające zwolnieniu z tytułu prowadzenia działalności na terenie SSE, Spółka zamierza łącznie obliczać przychody i koszty dla działalności strefowej przypadające na posiadane Zezwolenia. Wnioskodawca zamierza również sumować limity dostępnej pomocy publicznej wynikającej z posiadanych przez niego Zezwoleń (oraz ewentualnych przyszłych zezwoleń), nie dokonując alokacji dochodu uzyskanego z działalności na terenie SSE w ramach poszczególnych Zezwoleń (ew. przyszłych zezwoleń).

Jednocześnie, Wnioskodawca podkreśla, że niezależnie od powyższego, Spółka będzie w stanie zapewnić odpowiednią ewidencję gwarantującą, że limit dopuszczalnej wysokości pomocy publicznej nie zostanie przekroczony.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, prowadząc działalność gospodarczą na terenie SSE na podstawie wielu posiadanych Zezwoleń (oraz ewentualnych przyszłych zezwoleń), będzie mógł prowadzić jedną łączną ewidencję dla dochodów osiąganych z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie wszystkich Zezwoleń, umożliwiającą ustalenie dochodu zwolnionego, tj. dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwoleń i podlegającego zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy:

Mając na uwadze zarówno brzmienie przepisów, jak i szeroką praktykę organów podatkowych w tym zakresie, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie mógł prowadzić jedną łączną ewidencję dla dochodów osiąganych z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie wszystkich posiadanych Zezwoleń i na jej podstawie ustalać dochód zwolniony, tj. dochód osiągany z działalności gospodarczej na terenie SSE, prowadzonej na podstawie Zezwoleń (oraz ewentualnych przyszłych zezwoleń) i podlegający zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych (jak również dla dochodów z działalności gospodarczej niepodlegających zwolnieniu).

W ocenie Wnioskodawcy, brak jest podstawy prawnej, która nakładałaby na podatnika obowiązek prowadzenia odrębnej ewidencji w celu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania, przypadającego na każde z posiadanych Zezwoleń na prowadzenie działalności na terenie SSE (oraz ewentualnych przyszłych zezwoleń).

Zarówno w przepisach ustawy o CIT, jak również przepisach normujących funkcjonowanie w specjalnych strefach ekonomicznych brak jest regulacji, które nakładałyby na podatnika obowiązek prowadzenia odrębnej ewidencji dla poszczególnych projektów, na które zostały wydane odrębne zezwolenia strefowe. Podkreślenia wymaga w szczególności, że brak jest takich regulacji w ustawie o SSE, jak również w rozporządzeniach wykonawczych do tej ustawy, w oparciu o które wydane zostały Zezwolenia, tj.:

  • rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 13 czerwca 2001 r. w sprawie powierzenia (...) Specjalnej Strefie Ekonomicznej S.A. udzielania zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej oraz wykonywania bieżącej kontroli działalności przedsiębiorców na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz ustalenia zakresu tej kontroli (Dz.U. Nr 67, poz. 700);
  • rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 15 listopada 2004 r. w sprawie przetargów i rokowań oraz kryteriów oceny zamierzeń co do przedsięwzięć gospodarczych, które mają być podjęte przez przedsiębiorców na terenie (...) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (Dz.U. Nr 254, poz. 2544, z późn. zm.).

W tym kontekście warto przywołać szereg przepisów, kluczowych dla analizy zagadnienia będącego przedmiotem niniejszego wniosku.

Podstawę prawną zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych stanowią przepisy art. 17 ust. 1 pkt 34 oraz ust. 4 ustawy o CIT w zw. z art. 16 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o SSE.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Treść zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, uzupełnia art. 17 ust. 4 tej ustawy, zgodnie z którym analizowane zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o SSE stanowi, że podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot oraz warunki prowadzenia działalności gospodarczej. Z kolei, w świetle art. 12 ustawy o SSE, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy o SSE.

Żaden z przywołanych wyżej przepisów czy – szerzej – aktów prawnych nie zawiera regulacji nakazujących ustalenie odrębnego wyniku z działalności strefowej, uzyskiwanego przez jeden podmiot w ramach poszczególnych projektów w sytuacji, w której projekty te są zlokalizowane na terenie SSE, a działalność z nimi związana wykonywana jest przez tego samego podatnika podatku dochodowego. Obowiązku wyodrębniania i przyporządkowania dochodu odpowiednio do każdego posiadanego zezwolenia nie nakładają ani regulacje podatkowe, ani przepisy normujące zasady prowadzenia działalności na terenie specjalnych stref ekonomicznych, ani też przepisy regulujące zasady prowadzenia ewidencji księgowej dla celów podatkowych.

W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem specjalnej strefy ekonomicznej, cała działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie (względem tej prowadzonej poza obszarem strefy). Ustawodawca nie zdefiniował, o jak dalekie wyodrębnienie ewidencyjne oraz organizacyjne działalności prowadzonej na terenie strefy chodzi. Niemniej, brak jest przesłanek wskazujących, że konieczne jest wyodrębnienie działalności w ramach każdego z zezwoleń strefowych, dlatego też w ocenie Wnioskodawcy, wymogi dotyczące prowadzenia stosownej ewidencji oraz wyodrębnienia organizacyjnego mają na celu jedynie prawidłowe ustalenie dochodu opodatkowanego oraz dochodu zwolnionego z opodatkowania.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o CIT, przedmiot opodatkowania stanowi przychód. Podstawą opodatkowania jest zaś dochód, czyli nadwyżka przychodu nad kosztami jego uzyskania. Jednocześnie, zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP lub za granicą, jeśli dochody z tych źródeł są wolne od podatku oraz kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu osiągnięcia przychodu zwolnionego spod opodatkowania. Wnioskodawca w celu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym zobowiązany jest wyłączyć odpowiednio przychody oraz koszty działalności strefowej. Prowadzona przez niego ewidencja powinna umożliwić ustalenie tych wartości. Jednocześnie, powinna umożliwić ustalenie sumy kosztów strefowych oraz przychodów strefowych. Nie ma zatem potrzeby ustalania tych wartości przypadających odpowiednio na każde Zezwolenie.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w ukształtowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, w tym m.in. w:

  • wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 listopada 2016 r. (sygn. akt II FSK 2230/14), w którym Sąd wskazał, że: „żaden z przepisów przywołanych w zarzucie kasacyjnym nie nakładał na podatnika obowiązku wyodrębnienia i przyporządkowania dochodu odpowiednio do każdego zwolnienia. Podatnik w celu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym obowiązany był jedynie wyłączyć odpowiednio przychody oraz koszty działalności strefowej (uprawniającej do zwolnień podatkowych) od pozastrefowej. Prowadzona przez niego ewidencja księgowa powinna umożliwić ustalenie tych wartości. Nie miał zatem obowiązku ustalenia tych wartości odpowiednio na każde zezwolenie.”;
  • wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lipca 2016 r. (sygn. akt II FSK 1849/14), w którym Sąd uznał, że „brak jest podstaw do wywodzenia obowiązku odrębnego ustalania osiągniętego dochodu w odniesieniu do każdego z trzech zezwoleń. Nie stoi temu na przeszkodzie okoliczność określenia maksymalnej dopuszczalnej pomocy publicznej wynikającej z poszczególnych zezwoleń strefowych, gdyż jak wskazano już w oparciu o treść art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., wyznaczają one jedynie limit możliwego wykorzystania tej pomocy”. – Tezy tego orzeczenia są niezwykle istotne w świetle analizowanego zagadnienia, zostały one przywołane również w późniejszym orzecznictwie – m.in. wyroku WSA w Szczecinie z 25 stycznia 2017 r. (sygn. akt I SA/Sz 1179/16), czy też wyroku WSA w Gliwicach z 7 marca 2017 r. (sygn. akt I SA/Gl 1194/16);
  • wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 29 czerwca 2016 r (sygn. akt I SA/Gd 559/16);
  • wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 16 czerwca 2016 r. (sygn. akt I SA/Wr 447/16).

Możliwość prowadzenia łącznej ewidencji zwolnionych z opodatkowania dochodów pochodzących z działalności w specjalnej strefie ekonomicznej prowadzonej na podstawie więcej niż jednego zezwolenia strefowego została również zaakceptowana przez:

  • Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 24 sierpnia 2017 r. (znak: IBPB-1-3/4510-436/16-1/JKT) – organ przyznał rację Wnioskodawcy, zdaniem którego „w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy na podstawie więcej niż jednego zezwolenia, Wnioskodawca jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji spełniającej wymogi art. 9 ust. 1 UPDOP, tj. w sposób zapewniający określenie kwoty dochodu zwolnionego oraz kwoty dochodu podlegającego opodatkowaniu (tj. pochodzącego z działalności prowadzonej poza strefą lub na jej terenie, ale nieobjętej zakresem posiadanych zezwoleń), bez konieczności prowadzenia ewidencji i ustalania dochodu zwolnionego odrębnie dla każdego z posiadanych zezwoleń. W przepisach regulujących zasady kalkulacji wyniku podatkowego przedsiębiorcy strefowego brak jest bowiem wymogu dodatkowego podziału dochodów z działalności prowadzonej na terenie strefy i podlegających zwolnieniu z opodatkowania odrębnie dla poszczególnych zezwoleń.”;
  • Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 11 maja 2017 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.53.2017.1.JKT) – organ uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, który stwierdził, że „brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej, która nakładałaby na przedsiębiorców strefowych obowiązek wydzielania organizacyjnego działalności prowadzonej na podstawie różnych zezwoleń strefowych, jak również wyodrębniania wyniku podatkowego osiągniętego w ramach poszczególnych projektów inwestycyjnych, objętych różnymi zezwoleniami. Skoro przedmiotowy obowiązek nie został bezpośrednio sformułowany przez ustawodawcę, nie można go domniemywać i wymagać jego wypełniania przez przedsiębiorców.”;
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 17 kwietnia 2015 r. (znak: ITPB3/4510-26/15-2/MK) – organ zaakceptował stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym: „korzystanie z więcej niż jednego zezwolenia strefowego nie kreuje obowiązku prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej i ustalania odrębnego wyniku podatkowego dla każdego z Zezwoleń.”;
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 12 lutego 2014 r. (znak: ILPB3/423-550/13-2/PR) – zdaniem organu „brak jest przeszkód, aby limit wielkości pomocy publicznej w stosunku do nowej inwestycji, został zsumowany z limitem pomocy publicznej określonym dla pierwszej inwestycji, a zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych obliczone w ten sposób objęło cały dochód Spółki uzyskany z działalności strefowej prowadzonej na podstawie dwóch zezwoleń”.

Podsumowując powyższe rozważania, w ramach dochodu osiągniętego na podstawie kilku posiadanych Zezwoleń (oraz ewentualnych przyszłych zezwoleń) nie ma obowiązku wyodrębniania przychodów i kosztów przypadających na każde z zezwoleń odrębnie. Wnioskodawca stwierdza zatem, że zgodnie z obowiązującymi przepisami możliwe jest łączne prowadzenie ewidencji dla całej działalności prowadzonej na podstawie wszystkich posiadanych przez niego Zezwoleń (w tym również ewentualnych przyszłych zezwoleń). Ani wykładnia literalna, ani celowościowa przywołanych wyżej przepisów nie wymaga od Wnioskodawcy wyodrębniania dochodu osiąganego w ramach poszczególnych Zezwoleń (ew. przyszłych zezwoleń), ponieważ dochód ten korzysta ze zwolnienia w całości. Wnioskodawca będzie miał możliwość prowadzenia jednej ewidencji w sposób pozwalający m.in. na określenie kwoty dochodu zwolnionego od podatku dochodowego od osób prawnych oraz podlegającego opodatkowaniu, niezależnie od liczby posiadanych zezwoleń strefowych. Brak jest wymogu dodatkowego podziału dochodów z działalności prowadzonej na terenie strefy dla projektów strefowych związanych z odrębnymi Zezwoleniami (ew. przyszłymi zezwoleniami).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Niezależnie od powyższego, tytułem uwagi wskazać należy, że nowy tekst jednolity ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ogłoszony został w Dz.U. z 2017 r. pod poz. 2343 (istnieją późniejsze zmiany).

Ponadto, powołany przez Wnioskodawcę art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dniem 1 stycznia 2018 r. (na mocy ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – Dz.U. z 2017 r., poz. 2175) otrzymał nowe brzmienie, zgodnie z którym w myśl ust. 1, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11, art. 24a i art. 24b, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. (art. 7 ust. 2)

Powyższa zmiana nie miała jednak wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.