IBPP2/443-692/14/JJ | Interpretacja indywidualna

Czy doręczenie zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego, ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 89a ust. 1, będzie skuteczne również w przypadku, w sytuacji gdy listonosz napisał na zwrocie „Pod wskazanym adresem adresat nieznany", a spełnione zostaną przesłanki doręczeń zastępczych, o których mowa w art. 150 i 151a Ordynacji podatkowej?
IBPP2/443-692/14/JJinterpretacja indywidualna
  1. doręczenie
  2. dług
  3. dłużnik
  4. korekta podatku
  5. skuteczność
  6. wierzyciel
  7. wierzytelności nieściągalne
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności -> Korekta podatku należnego w przypadku wierzytelności odpisanych lub nieściągalnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 maja 2014r. (data wpływu 15 lipca 2014r.), uzupełnionym pismem z 10 października 2014r. (data wpływu 16 października 2014r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy doręczenie zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego będzie skuteczne – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2014r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy doręczenie zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego będzie skuteczne.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 10 października 2014r. (data wpływu 16 października 2014r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 30 września 2014r. znak: IBPP2/443-692/14/JJ.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wykonywania szyb zespolonych, będąc czynnym podatkiem VAT. W okresie od listopada do grudnia 2011 roku Wnioskodawca wykonał na rzecz sp. z o.o. (dalej: Dłużnik) usługi polegające na wykonaniu szyb zespolonych, które zostały udokumentowane fakturami VAT. Wartości wynikające z faktur zostały wykazane jako obrót opodatkowany i podatek należny. Terminy płatności określone na fakturach upłynęły odpowiednio w okresie od listopada do stycznia 2012 roku. Pomimo upływu ponad 180 dni od terminów płatności określonych na fakturach wierzytelności nie zostały uregulowane.

Wnioskodawca skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług i skorygował podatek należny. W związku z tym, zgodnie z art. 89a ust. 2 pkt 6, wysłał do Dłużnika zawiadomienie o dokonanej korekcie podatku należnego VAT. Pismo to zostało wysłane za potwierdzeniem odbioru na adres - siedziby Dłużnika zgodnie z aktualnym odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego. Przesyłka nie została odebrana przez Dłużnika. Przesyłka po 14 dniach przechowywania na poczcie i dwukrotnym awizowaniu zwrócona Wnioskodawcy z adnotacją: „Pod wskazanym adresem adresat nieznany

W sprawie, której dotyczy wniosek zostały spełnione wszystkie warunki określone przepisem art. 89a ust. 2 pkt 1-5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 roku, nr 177, poz. 1054).

Adres Dłużnika widniejący na fakturach VAT, w odniesieniu do których Wnioskodawca chce skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 89a w/w ustawy, jest tożsamy z ówczesnym adresem siedziby Dłużnika wskazanym w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Zawiadomienie zostało wysłane na adres Dłużnika podany w Krajowym Rejestrze Sądowym, albowiem był to jedyny adres znany Wnioskodawcy. Był to adres Dłużnika, który widniał na fakturach i pod który te faktury były wysyłane. Ponadto Dłużnik, jako podmiot wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego, ma obowiązek odbierać korespondencję pod adresem, który został ujawniony w Rejestrze a przesyłki kierowane na ten adres, nawet jeżeli zostaną nieodebrane, uznaje się za doręczone.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy doręczenie zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego, ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 89a ust. 1, będzie skuteczne również w przypadku, w sytuacji gdy listonosz napisał na zwrocie „Pod wskazanym adresem adresat nieznany”, a spełnione zostaną przesłanki doręczeń zastępczych, o których mowa w art. 150 i 151a Ordynacji podatkowej.

Stanowisko Wnioskodawcy:

Do uznania doręczenia za skuteczne wystarczy wysłanie listu poleconego, bez zwrotnego potwierdzenia odbioru na aktualny adres spółki handlowej ujawniony w KRS.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku przesłanego pocztą za potwierdzeniem odbioru zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego z tytułu niezapłaconych wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, zastosowanie znajdzie art. 150 Ordynacji podatkowej i doręczenie należy uznać za skuteczne, mimo, iż pracownik Poczty ... napisał adnotację: "Pod wskazanym adresem adresat nieznany".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie tut. organ podatkowy pragnie wskazać, iż w świetle art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012 r., poz. 1342), do wierzytelności powstałych przed dniem 1 stycznia 2013 r. stosuje się przepisy art. 89a i art. 89b ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu dotychczasowym, z zastrzeżeniem ust. 2. Jednocześnie art. 23 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej stanowi, iż przepisy art. 89a i art. 89b ustawy zmienianej, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się również do wierzytelności powstałych przed dniem 1 stycznia 2013 r., których nieściągalność została, zgodnie z art. 89a ust. 1a ustawy zmienianej, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, uprawdopodobniona po dniu 31 grudnia 2012 r.

Mając na uwadze przedstawione przez Spółkę okoliczności sprawy należy wskazać, że w niniejszej sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., bowiem uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności, będących przedmiotem wniosku, nastąpiło przed końcem 2012r.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a ust. 1a ustawy).

W myśl art. 89a ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:

  1. dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,
  2. wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny,
  3. wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
  4. wierzytelności nie zostały zbyte,
  5. od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona,
  6. wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy w przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6, i nieuregulowania należności w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, podatnik (dłużnik) jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu lub w przypadku jego braku, do odpowiedniego powiększenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku wynikającą z nieuregulowanych faktur, poprzez korektę deklaracji za okres, w którym dokonał odliczenia.

Zgodnie z art. 89b ust. 5 ustawy, do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej o doręczeniach.

Zatem, podatnik chcąc skorzystać z uprawnienia do korekty podatku należnego, o którym mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, jest obowiązany dowieść, że dłużnik został w sposób prawidłowy zawiadomiony, posiadając odpowiednie pokwitowanie odbioru.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wykonywania szyb zespolonych, będąc czynnym podatkiem VAT. W okresie od listopada do grudnia 2011 roku Wnioskodawca wykonał na rzecz sp. z o.o. (dalej: Dłużnik) usługi polegające na wykonaniu szyb zespolonych, które zostały udokumentowane fakturami VAT. Wartości wynikające z faktur zostały wykazane jako obrót opodatkowany i podatek należny. Terminy płatności określone na fakturach upłynęły odpowiednio w okresie od listopada do stycznia 2012 roku. Pomimo upływu ponad 180 dni od terminów płatności określonych na fakturach wierzytelności nie zostały uregulowane.

Wnioskodawca skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług i skorygował podatek należny. W związku z tym, zgodnie z art. 89a ust. 2 pkt 6, wysłał do Dłużnika zawiadomienie o dokonanej korekcie podatku należnego VAT. Pismo to zostało wysłane za potwierdzeniem odbioru na adres - siedziby Dłużnika zgodnie z aktualnym odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego. Przesyłka nie została odebrana przez Dłużnika. Przesyłka po 14 dniach przechowywania na poczcie i dwukrotnym awizowaniu zwrócona Wnioskodawcy z adnotacją: „Pod wskazanym adresem adresat nieznany

Adres Dłużnika widniejący na fakturach VAT, w odniesieniu do których Wnioskodawca chce skorzystać z uprawnienia przewidzianego w art. 89a w/w ustawy, jest tożsamy z ówczesnym adresem siedziby Dłużnika wskazanym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zawiadomienie zostało wysłane na adres Dłużnika podany w Krajowym Rejestrze Sądowym, albowiem był to jedyny adres znany Wnioskodawcy. Był to adres Dłużnika, który widniał na fakturach i pod który te faktury były wysyłane. Ponadto Dłużnik, jako podmiot wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego, ma obowiązek odbierać korespondencję pod adresem, który został ujawniony w Rejestrze a przesyłki kierowane na ten adres, nawet jeżeli zostaną nieodebrane, uznaje się za doręczone.

Zgodnie z art. 151 ustawy Ordynacja podatkowa osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 146 § 1 cytowanej ustawy, w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego, jeżeli wniesiono o zastosowanie takiego sposobu doręczania albo wyrażono na to zgodę.

W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy (art. 146 § 2 ww. ustawy).

Z art. 148 § 2 pkt 1 ww. ustawy wynika, że pisma mogą być również doręczane w siedzibie organu podatkowego.

Jak stanowi art. 150 cyt. ustawy w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149:

  1. poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez pocztę;
  2. pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.

W myśl art. 150 § 1a ww. ustawy adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni.

Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 2 powołanej ustawy).

W art. 151a ustawy Ordynacja podatkowa postanowiono, że jeżeli podany przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej adres jej siedziby nie istnieje lub jest niezgodny z odpowiednim rejestrem i nie można ustalić miejsca prowadzenia działalności, pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

Regulacje ustawy Ordynacja podatkowa wprowadzają tzw. fikcję prawną, zgodnie z którą brak odbioru pisma przez adresata we wskazanym 14-dniowym okresie jest równoznaczny ze skutecznym doręczeniem tego pisma adresatowi z wszelkimi konsekwencjami prawnymi wynikającymi z faktu doręczenia, a za dzień doręczenia uznaje się ostatni dzień wskazanego okresu.

Obowiązek poinformowania dłużnika na wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 89a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ma charakter warunku formalnego, a zatem jego spełnienie jest warunkiem skorzystania z regulacji prawnej przewidzianej w tym przepisie. Odwołanie się w art. 89b ust. 5 ustawy wprost do przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących doręczeń, ma na celu zabezpieczenie wierzyciela przed negatywnymi konsekwencjami nieodbierania przez dłużników kierowanej do nich korespondencji, tj. zawiadomienia dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego.

Zatem w sytuacji, gdy Wnioskodawca dokona wszelkich działań, celem doręczenia przedmiotowego zawiadomienia dłużnikowi, a doręczenie zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego nastąpi zgodnie z zasadami zawartymi w art. 148, art. 150, art. 151 i art. 151a Ordynacji podatkowej, to należy uznać że zwrot tej korespondencji będzie stanowił potwierdzenie odbioru przez dłużnika, a warunek wynikający z przepisu art. 89 ust. 2 pkt 6 ustawy o VAT będzie spełniony.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, iż wysłanie zawiadomienia przez Wnioskodawcę o zamiarze skorygowania podatku należnego na adres siedziby dłużnika, zgodny z aktualnym KRS, a następnie zwrot tej korespondencji z adnotacją na kopercie „Pod wskazanym adresem adresat nieznany” świadczy o skutecznym doręczeniu zawiadomienia w świetle art. 151a Ordynacji podatkowej.

W świetle powyższych ustaleń stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Podkreślić należy, że podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie odnosi się wyłącznie do kwestii objętej zapytaniem Wnioskodawcy. Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga natomiast kwestii czy zostały spełnione pozostałe warunki wynikające z art. 89a ustawy o VAT umożliwiające Wnioskodawcy skorzystanie z prawa do skorygowania podatku należnego z tytułu dostawy towarów i świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, gdyż nie było to przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.