0115-KDIT1-3.4012.120.2017.2 | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016, poz. 1948), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2017 r. (data wpływu 10 marca 2017 r.), uzupełnionym w dniu 11 maja 2017 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży zabudowanej nieruchomości znajdującej się w użytkowaniu wieczystym dłużników w drodze licytacji (...) – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 11 maja 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności sprzedaży zabudowanej nieruchomości znajdującej się w użytkowaniu wieczystym dłużników w drodze licytacji (...).

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w ..., ..., prowadzi egzekucję z nieruchomości położonej w ..., dla której Sąd Rejonowy w ... prowadzi księgę wieczystą o numerze ... - działki gruntu numer ... (... ha) i ... (... ha) zabudowane dwoma obiektami użytkowymi. Działka jest zabudowana i częściowo ogrodzona. Charakteryzuje się wysoką intensywnością wykorzystania terenu. Zlokalizowane są na niej następujące budowle:

  • budynek handlowo - usługowy z częścią biurową (nr ewid. ...; rok zakończenia budowy według danych ewidencyjnych: ... r.; podstawa formalno-prawna użytkowania: decyzja ... z dnia ... lipca 2003 r., znak ... udzielająca pozwolenia na użytkowanie dwóch obiektów budowlanych stanowiących warsztat samochodowy na działkach ..., ... i ...., przy ul. ... w ... - w tym przedmiotowy obiekt jako budynek diagnostyczny z salonem sprzedaży; obiekt wolnostojący, powierzchnia użytkowa: ... m2);
  • część budynku handlowo-usługowego – myjni samochodowej (nr ewid. ...; w dacie oględzin, tj. w dniu ... listopada 2016 r., budynek nie jest użytkowany na cele myjni samochodowej; rok zakończenia budowy według danych ewid.: ... r.; podstawa formalno-prawna użytkowania: decyzja ... z dnia ... lipca 2003 r., znak ... udzielająca pozwolenia na użytkowanie dwóch obiektów budowlanych stanowiących warsztat samochodowy na działkach ..., ... i ..., przy ul. ... w ..., w tym przedmiotowy obiekt budowlany jako budynek badań technicznych; obiekt wolnostojący; powierzchnia użytkowa: ... m2);
  • ogrodzenie;
  • przyłącza do sieci infrastruktury technicznej: wodociągowe, kanalizacyjne, energetyczne, telekomunikacyjne.

Według informacji uzyskanej w dniu ... listopada 2016 r. w ... dla terenu, na którym położona jest nieruchomość brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy ... zatwierdzonym Uchwałą numer ... Rady Miejskiej w ... z dnia ... czerwca 2008 r., nieruchomość położona jest częściowo w strefie 1 - zurbanizowania, w obszarze 1.1. - śródmiejskim obejmującym tereny podlegające ochronie konserwatorskiej, przyległe tereny zabudowy wielorodzinnej oraz wskazane do rozwoju funkcji śródmiejskich tereny po południowej stronie linii kolejowej oraz częściowo w strefie 3 - systemu ekologicznego, w obszarze 3.2. - terasy zalewowej Wisły, okresowo zagrożonym wodami powodziowymi objętym wysokim rygorem ochrony jako fragment projektowanego korytarza ekologicznego o znaczeniu międzynarodowym ... Stwierdzony podczas oględzin faktyczny sposób użytkowania nieruchomości - nieruchomość zabudowana obiektami kubaturowymi użytkowymi. Wobec powyższego, biegły sądowy, na podstawie art. 154 ustawy o gospodarce nieruchomościami, dla potrzeb dokonania wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania, przeznaczenie nieruchomości określono zasadniczo jako użytkowe o charakterze usługowo - handlowym.

Stan prawny nieruchomości wynikający z innych dokumentów:

  • umowa dzierżawy nieruchomości z dnia ... października 2013 r.: strony umowy: ... wydzierżawiający, .... - dzierżawca; umowa zawarta na czas oznaczony 10 lat od dnia ... października 2013 r. do dnia ... października 2023 r.; umowa dotyczy prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz dwóch posadowionych na gruncie budynków wraz ze znajdującymi się na nieruchomości gruntowej urządzeniami i wyposażeniem budynków za wyjątkiem jednego stanowiska pracy - biurka i krzesła - znajdującego się na parterze piętrowego budynku; czynsz dzierżawy na okres 10 lat: ... zł, w tym należny podatek VAT; oświadczenie stron o poniesieniu przez dzierżawcę nakładów na nieruchomości w kwocie ... zł, w tym należny podatek VAT i wzajemnym potrąceniu wierzytelności;
  • poświadczenie własnoręczności podpisów ... oraz ... działającego w imieniu spółki ... przez notariusza ... - Rep. A nr ... z dnia ... października 2013 r.

Przedmiotowa umowa dzierżawy została zawarta przed zajęciem nieruchomości w bieżącym postępowaniu egzekucyjnym. Przedmiotowa nieruchomość stanowi własność ... w .... Dłużnicy pozostają natomiast użytkownikami wieczystymi we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej:

  • ...., ...,
  • ....

Według danych z dnia ... stycznia 2017 r. z Pierwszego Urzędu Skarbowego w ... z dnia ... października 2016 r. dłużnik ... prowadzi działalność gospodarczą pod firmą ... Ostatnie dokumenty wymiarowe:

  • PIT-4R za 2015 złożony ... r.,
  • VAT-7K za 2 kwartał 2016 złożony ... r.,
  • PIT36L za rok 2015 złożony ... r., w którym wykazano stratę z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Nie odnotowano wpływu zeznań rocznych PIT-36 oraz PIT-38. Ponadto, nie odnotowano dokumentów od płatników podatku dochodowego (za ostatnie 2 lata). Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego poinformował również, iż dłużnik nie figuruje w rejestrze podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast figuruje w rejestrze czynności majątkowych.

W dniu ... stycznia 2017 r. na podstawie odpowiedzi Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego ustalono, że dłużnik ... nie prowadziła działalności gospodarczej. Dokumentami przedłożonymi ww. organowi przez ostatnie dwa lata były: PIT-11 za rok 2014 i 2015 płatnik: .... Nie odnotowano natomiast wpływu zeznań rocznych PIT-36 za ostatnie 3 lata oraz PIT-38. Na dzień ... marca 2015 r. dłużnik nie figurował jako podatnik podatku VAT. Ponadto, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego poinformował, iż dłużnik nie figuruje w rejestrze podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast figuruje w rejestrze czynności majątkowych.

W dniu ... marca 2017 r. dłużnicy oświadczyli, że:

  • prowadzili działalność gospodarczą w dniu objęcia nieruchomości w użytkowanie wieczyste oraz w tej dacie i okolicznościach byli czynnymi podatnikami VAT;
  • nie posiadają wiedzy na temat statusu podatkowego w zakresie podatku VAT podmiotu, od którego nastąpiło objęcie w użytkowanie wieczyste w dacie objęcia w użytkowanie wieczyste;
  • aktualnie prowadzą oni działalność gospodarczą i posiadają status czynnego podatnika podatku VAT;
  • właściwymi miejscowo Urzędem Skarbowym jest ...;
  • z ww. urzędem jako czynni podatnicy podatku VAT rozliczają się oni kwartalnie;
  • nie określili czy w związku z objęciem nieruchomości w użytkowanie wieczyste w stosunku do przedmiotowej nieruchomości przysługiwało im prawo odliczenia od kwoty podatku należnego kwoty podatku naliczonego;
  • ponieśli wydatki na ulepszenie nieruchomości, w stosunku do których mieli prawo do obniżenia podatku należnego od kwoty podatku naliczonego, były one wyższe niż 30% wartości początkowej tej nieruchomości;
  • pierwsze zasiedlenie, poprzez które ustawa o VAT rozumie oddanie do użytkowania poprzez dokonanie czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, miało miejsce w styczniu 2009 r.;
  • nieruchomości, tj. działka ... i ..., były wykorzystywane w prowadzonej przez dłużników działalności gospodarczej;
  • przy objęciu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości dłużnikom nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
  • przedmiotowe nieruchomości były przedmiotem dzierżawy (dzierżawca - .... w zamian za remont - od 2013 r.);
  • pierwsze zasiedlenie budynków posadowionych na działkach nr ... i ..., w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, miało miejsce w styczniu 2009 r.;
  • dłużnicy ponosili wydatki na ulepszenie budynków, posadowionych na działkach nr ... i ...., były one wyższe niż 30% ich wartości początkowej (w odniesieniu do każdego budynku z osobna);
  • w sytuacji ulepszenia budynków, posadowionych na działkach nr ... i ..., powyżej ich 30% wartości były one wykorzystywane przez dłużników do czynności opodatkowanych, od poniesionych wydatków przysługiwało dłużnikom prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przedmiotem ewentualnej sprzedaży będzie użytkowanie wieczyste nieruchomości składającej się z dwóch bezpośrednio sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych gruntu (nr: ... i ...) tworzących ciągłą część powierzchni ziemskiej, stanowiących razem odrębny przedmiot własności dwóch budynków handlowo-usługowych posadowionych na gruncie, stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, tworzących razem całość gospodarczo-użytkową wraz z budynkami i budowlami znajdującymi się na tym gruncie, tj:

  1. Działka nr .... Działka jest zabudowana i częściowo ogrodzona:
    1. budynkami:
      1. handlowo-usługowym z częścią biurową (nr ewid. ...);
      2. częścią budynku handlowo-usługowego - myjni samochodowej (nr ewid. ...);
    2. budowlami:
      1. ogrodzeniem (metalowym ażurowym z przęseł stalowych na słupkach stalowych oraz z blachy profilowanej, brama przesuwna z blachy profilowanej pomiędzy budynkami);
      2. dojściem i dojazdem do budynku (z kostki betonowej);
      3. przyłączem do sieci infrastruktury technicznej: wodociągowym, kanalizacyjnym, energetycznym, telekomunikacyjnym. Na nieruchomości zlokalizowane są również inne części składowe gruntu: drzewka i krzewy ozdobne;
  2. Działka nr .... Działka jest zabudowana i częściowo ogrodzona:
    1. budynkiem – częścią budynku handlowo-usługowego - myjni samochodowej (nr ewid. ...);
    2. budowlami:
      1. ogrodzeniem (metalowym ażurowym z przęseł stalowych na słupkach stalowych);
      2. przyłączem do sieci infrastruktury technicznej: kanalizacyjnym. Na nieruchomości zlokalizowane są również inne części składowe gruntu :drzewa i krzewy ozdobne.

Jeżeli egzekucja z przedmiotowej nieruchomości okaże się skuteczna, jeden nabywca nabędzie powyższe prawo użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego.

Ponadto, zgodnie z art. 983 K.p.c., jeżeli wierzyciel nie przejmie nieruchomości na własność, albo przedmiot egzekucji nie jest nieruchomością rolną, komornik na wniosek wierzyciela wyznacza drugą licytację, na której cena wywołania stanowi dwie trzecie sumy oszacowania. Cena ta jest najniższa, za którą można nabyć nieruchomość. W chwili obecnej nie został jeszcze ustalony termin pierwszej licytacji ww. nieruchomości.

Wnioskodawca poinformował również, iż zgodnie z treścią art. 1002 K.p.c., z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności nabywca wstępuje w prawa i obowiązki dłużnika wynikające ze stosunku najmu i dzierżawy stosownie do przepisów prawa normujących te stosunki w wypadku zbycia rzeczy wynajętej lub wydzierżawionej. W przypadku gdy umowa najmu lub dzierżawy nieruchomości zawarta była na czas oznaczony dłuższy niż dwa lata, nabywca może wypowiedzieć tę umowę, w ciągu miesiąca od uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności, z zachowaniem rocznego terminu wypowiedzenia, o ile umowa nie przewiduje terminu krótszego, chociażby umowa została zawarta z zachowaniem formy pisemnej i z datą pewną, a rzecz została najemcy lub dzierżawcy wydana.

Jednocześnie poinformowano, że Wnioskodawca oczekuje na ustosunkowanie się dłużników do wezwania dotyczącego kwestii: kiedy poszczególne budynki zostały ulepszone.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości powinna zostać opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak, jaką komornik powinien zastosować stawkę?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na komorniku nie spoczywa obowiązek wystawienia faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl regulacji zawartej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również

  • (...)
  • oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste (pkt 6);
  • zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6 (pkt 7).

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 przywołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 18 ustawy, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy, ustawodawca określił co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających.

Zgodnie jednak z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:

  1. dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;
  2. dostawa terenu budowlanego.

Jak stanowi art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywą 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”.

Tym samym państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności, tj. przebudowy budynków.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że: „(...) definicja »pierwszego zasiedlenia (zajęcia)« zawarta w dyrektywie 112 ma charakter autonomiczny. Zatem nie było konieczne jej definiowanie w ustawie o VAT, poza przypadkami wskazanymi w treści art. 12 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 112 czyli przebudowy budynku. Z powyższego wynika, że polski ustawodawca nie miał uprawnienia do precyzowania warunków zastosowania kryterium pierwszego zasiedlenia w odniesieniu do sytuacji zaistniałych po wybudowaniu budynku. Polski ustawodawca zdecydował się na doprecyzowanie ww. pojęcia celem wyjaśnienia zakresu zwolnienia z VAT. Porównując zakresy definicji »pierwszego zasiedlenia« wynikające z ustawy o VAT i dyrektywy 112 należy stwierdzić, że ustawodawca polski dokonał zawężenia ww. definicji w porównaniu do definicji unijnej. Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako »pierwsze zajęcie budynku, używanie«. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Sąd krajowy celem zapewnienia skuteczności normom dyrektywy 112 stwierdził zatem częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a) i 2 dyrektywy 112, jak też art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 112. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT warunku »w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu«. Warunek ten w istocie doprowadza do sztucznego różnicowania sytuacji podmiotu gospodarczego, który po wybudowaniu budynku część oddał w najem a część budynku wykorzystywał na potrzeby własnej działalności gospodarczej albowiem w obydwóch przypadkach doszło do korzystania z budynku. W pozostałym zaś zakresie należy dokonać wykładni prounijnej art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT i skorygować treść w następujący sposób: pod pojęciem pierwszego zasiedlenia – rozumie się przez to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu”.

Jak wynika z powyższego „pierwsze zasiedlenie” budynku (po jego wybudowaniu) należy rozumieć szeroko jako pierwsze zajęcie budynku, używanie, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej. Powyższa kwestia przedstawia się inaczej, w sytuacji gdy budynek został ulepszony, a wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej obiektu. Wówczas bowiem aby nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy w zw. z art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy 2006/112/WE – musi dojść do oddania obiektu po ulepszeniu do użytkowania w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu (np. w najem).

Według art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Zgodnie z art. 106c ustawy, faktury dokumentujące dostawę towarów, o której mowa w art. 18, z tytułu której na dłużniku ciąży obowiązek podatkowy, wystawiają w imieniu i na rzecz dłużnika:

  1. organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji;
  2. komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

Odpowiadając na postawione pytanie w pierwszej kolejności należy wskazać, że dostawa opisanej nieruchomości zabudowanej znajdującej się w użytkowaniu wieczystym dłużników podlegać będzie opodatkowaniu VAT, albowiem dłużnicy będą działali w tym zakresie w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy (m.in. działalność polegająca na wydzierżawianiu nieruchomości). Tym samym organ nie może podzielić poglądów Wnioskodawcy, że opisana czynność nie podlega opodatkowaniu VAT.

Analiza informacji zawartych w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia – w rozumieniu nadanym przepisami Dyrektywy 2006/112/WE oraz orzecznictwem TSUE – pozwala na stwierdzenie, że miało miejsce pierwsze zasiedlenie opisanych budynków i budowli. A zatem, pod warunkiem upływu – w chwili sprzedaży – 2 lat od momentu pierwszego zasiedlenia (licząc od ostatniego ulepszenia), zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Skutkiem powyższego dostawa gruntu (tu: prawo użytkowania wieczystego nieruchomości), na którym posadowione są opisane wyżej budynki i budowle, również w takich warunkach korzysta ze zwolnienia od podatku, co wynika z art. 29a ust. 8 ustawy. Na powyższą okoliczność na Wnioskodawcy, jako Komorniku, wbrew poglądom wyrażonym w stanowisku, będzie ciążył obowiązek stosownego udokumentowania tej czynności, z uwzględnieniem normy art. 106c ustawy.

W rezultacie stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Niniejszej interpretacji udzielono przy założeniu, że obiekty budowlane, o których mowa we wniosku, stanowią budynki i budowle w rozumieniu ww. ustawy Prawo budowlane, gdyż analiza przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.), nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Jednocześnie zaznacza się, że niniejsza interpretacja indywidualna została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.