IBPBI/1/415-27/12/WRz | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć diety za czas długotrwałych podróży służbowej właściciela firmy usługowej?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 5 stycznia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wartości diet za czas podróży służbowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wartości diet za czas podróży służbowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest świadczenie usług jak również działalność wytwórcza z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu spawalniczego. W szczególności w zakres działalności wchodzą: naprawy ślusarsko-spawalnicze, produkcja, naprawy oraz montaż wszelakich konstrukcji stalowych. Zakres działań Wnioskodawcy jest szeroki i obejmuje PKD o numerze: 25.11.Z, 25.12.Z, 25.62.Z, 25.93.Z, 33.11.Z, 33.19.Z, 42.21.Z, 25.29.Z, 25.91.Z, 25.94.Z, 33.12.Z, 33.20.Z, 43.91.Z, 25.61.Z, 25.92.Z, 25.99.Z, 33.17.Z, 41.20.Z, 43.99.Z. Wykonywanie zleceń dokonywane jest albo w siedzibie firmy Wnioskodawcy albo jeśli zlecenie obejmuje usługę, która ze względu na swoją specyfikę (np. spawanie zbiorników o dużych rozmiarach, naprawy ślusarsko-spawalnicze ciężkiego sprzętu transportowego, budowlanego, bądź rolnego, wytwarzanie oraz montaż balustrad w obiektach budowlanych) w siedzibie zlecającego wykonanie usługi. Duża ilość zleceń odbywa się poza miejscem zamieszkania Wnioskodawcy i siedzibą jego firmy, w związku z czym Wnioskodawca wyjeżdża w podróż służbową celem wykonania otrzymanego zlecenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z wyjazdami do zleceniodawców celem wykonania otrzymanego zlecenia a konkretnie diety stanowiące ekwiwalent pieniężny przeznaczony na pokrycie zwiększonych kosztów w czasie podróży służbowej...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty mające na celu osiągnięcie przychodów z wyjątkiem wymienionych w art. 23 wymienionej ustawy. Art. 23 ust. 1 pkt 52 ww. ustawy wskazuje, iż można uznać za koszt uzyskania przychodu wartość diety z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących – w części nieprzekracząjącej wysokości diety przysługującej pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra. Zdaniem Wnioskodawcy, podróż służbowa przedsiębiorcy to podróż związana z wykonywaniem przez niego działalności gospodarczej, która może być stałym elementem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, mogącym wpływać na zwiększenie kosztów utrzymania w stosunku do innych podatników, jak również może mieć charakter incydentalny.

Według Wnioskodawcy, diety związane z podróżami służbowymi, celem wykonania zleceń poza miejscem zamieszkania i siedzibą firmy Wnioskodawcy, mającymi charakter zarówno częsty jak i sporadyczny, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przez Wnioskodawcę przychodami i mieszczą się w definicji podróży służbowej.

Na potwierdzenie przedstawionego stanowiska we wniosku powołano wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2011r. , sygn. akt: II FSK 713/10 oraz II FSK 732/10.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

  • musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
  • nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
  • musi być należycie udokumentowany.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 52 ww. ustawy, nie uznaje się za koszt uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących – w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Powyższe oznacza, że osoby prowadzące działalność gospodarczą mają prawo zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów, wartość diet związanych z własnymi podróżami służbowymi do wysokości nieprzekraczającej wysokości diet określonych dla wskazanej grupy pracowników:

  • w przypadku podróży krajowych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. z 2002 Nr 236, poz. 1990 ze zm.),
  • a w przypadku podróży zagranicznych, w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Z treści wniosku wynika m.in., że przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest świadczenie usług, jak również działalność wytwórczą z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu spawalniczego. W szczególności w zakres działalności wchodzą: naprawy ślusarsko-spawalnicze, produkcja, naprawy oraz montaż wszelakich konstrukcji stalowych. Wykonywanie zleceń dokonywane jest albo w siedzibie firmy Wnioskodawcy albo jeśli zlecenie obejmuje usługę, która ze względu na swoją specyfikę (np. spawanie zbiorników o dużych rozmiarach, naprawy ślusarsko-spawalnicze ciężkiego sprzętu transportowego, budowlanego, bądź rolnego, wytwarzanie oraz montaż balustrad w obiektach budowlanych) w siedzibie zlecającego wykonanie usługi. Duża ilość zleceń odbywa się poza miejscem zamieszkania Wnioskodawcy i siedzibą jego firmy, w związku z czym Wnioskodawca wyjeżdża w podróż służbową celem wykonania otrzymanego zlecenia.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli działalność usługowo-wytwórcza, o której mowa we wniosku, wykonywana jest przez Wnioskodawcę w ramach odbywanych przez niego podróży służbowych, to do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej może On zaliczać wartości diet za czas tych podróży, do wysokości wskazanej w ww. rozporządzeniach.

Wyjaśnić przy tym należy, iż pojęcie „podróży służbowej”, unormowane jest w przepisach prawa pracy, tj. w art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy, a w konsekwencji rozstrzygnięcie kwestii, czy wyjazdy Wnioskodawcy, jakie odbywa w celu realizacji zleceń w siedzibie zlecającego wykonanie usługi są podróżami służbowymi, nie leży w kompetencji organów podatkowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa

W Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.