0114-KDIP1-3.4012.164.2018.1.ISZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie możliwości sporządzania deklaracji podatkowych VAT dla rozliczenia podatku należnego z tytułu usług, dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie, w którym Wnioskodawca korzysta za zwolnienia od podatku (pyt. nr 1) oraz w zakresie możliwości wystawienia faktur korygujących do faktur wystawionych, gdy Wnioskodawca był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny (pyt. nr 3)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2018 r. (data wpływu 3 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:,

  • jest prawidłowe w zakresie możliwości sporządzania deklaracji podatkowych VAT dla rozliczenia podatku należnego z tytułu usług, dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie, w którym Wnioskodawca korzysta za zwolnienia od podatku (pyt. nr 1)
  • jest nieprawidłowe w zakresie możliwości wystawienia faktur korygujących do faktur wystawionych, gdy Wnioskodawca był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny (pyt. nr 3)

UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości sporządzania deklaracji podatkowych VAT dla rozliczenia podatku należnego z tytułu usług, dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie, w którym Wnioskodawca korzysta za zwolnienia od podatku (pyt. nr 1) oraz w zakresie możliwości wystawienia faktur korygujących do faktur wystawionych, gdy Wnioskodawca był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny (pyt. nr 3).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wskazał, że w związku z osiągnięciem w 2017 roku kwoty sprzedaży niższej niż kwota 200 000 zł, złożył w Urzędzie Skarbowym deklarację VAT-R z informacją o rozpoczęciu korzystania z dniem 1 stycznia 2018 roku ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przychody jakie uzyskuje Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności to przychody z działalności jako biegły sądowy wykonujący opinie sądowe na zlecenie Sądów powszechnych i Prokuratur związane z postępowaniem sądowym i przygotowawczym.

W okresie, w którym Wnioskodawca był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, sporządzając opinie na zlecenie Sądów i Prokuratur wystawiał faktury VAT, na podstawie których Sąd lub Prokuratura wydawał postanowienie o wysokości przyznanego wynagrodzenia. W dalszej kolejności oddziały finansowe Sądów lub Prokuratur dokonywały wypłaty zasądzonych na rzecz Wnioskodawcy kwot - z tytułu sporządzonych opinii (zawierające podatek VAT). W praktyce okres między wystawieniem faktury za sporządzoną opinię, a faktycznie uzyskanym wpływem przychodów z tytułu sporządzonych na zlecenie Sądów lub Prokuratur opinii był długi, sięgający nawet kilku lat. Przychody z tytułu opinii sporządzonych w okresie 2017 roku i wcześniejszym, tj. w okresie kiedy Wnioskodawca był czynnym podatnikiem podatku VAT, w części wypłacone będą po 1 stycznia 2018 roku, w tym okresie wpływać będą na konto Wnioskodawcy środki z tytułu opinii, które sporządził on w okresie kiedy był czynnym podatnikiem podatku VAT (tj. przed 1 stycznia 2018 roku) i w okresie w którym wystawiał faktury VAT.

Mając na uwadze zapisy art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. d), obowiązek podatkowy w przypadku „świadczenia, na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym, z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług, powstaje w momencie otrzymania całości lub części zapłaty.

W 2018 roku (tj. w okresie w którym Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT), otrzymuje on całość lub część zapłaty za sporządzone w 2017 roku lub wcześniej (tj. w okresie w którym był czynnym podatnikiem podatku VAT) na zlecenie Sądów lub Prokuratur opinie - zasądzone i wypłacone wynagrodzenie zawiera podatek VAT. W takim przypadku bezsprzeczne jest, iż należy odprowadzić na właściwe konto Urzędu Skarbowego podatek od towarów i usług.

Sądy lub Prokuratury zasądzając wynagrodzenie wydają postanowienie zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Zasądzając wynagrodzenie biegłemu, Sądy lub Prokuratury dokonują oceny złożonej opinii, w zakresie jej kompletności, wyczerpywania tezy postanowienia dopuszczającego sporządzenie opinii, terminowości jej złożenia, itd. Mając na uwadze powyższe, nie zawsze wynagrodzenie zasądzone przez Sąd lub Prokuraturę biegłemu z tytułu sporządzenia opinii jest takie samo jak to, które wykazane zostało na fakturze VAT przekazanej przez biegłego w związku ze sporządzoną opinii - może być ono niższe.

Mając na uwadze możliwość złożenia odwołania od wyroku Sądu pierwszej instancji (lub Prokuratury), konieczność uprawomocnienia się postanowienia z tytułu zasądzonego biegłemu wynagrodzenia, przekazanie do oddziału finansowego Sądu lub Prokuratury w związku z wypłatą, okres jaki upływa od złożenia faktury VAT (za sporządzoną opinię w postępowaniu sądowym lub prokuratorski) do czasu wypłaty wynagrodzenia jest długi - sięgający nawet kilku lat.

Niektóre oddziały finansowe Sądów lub Prokuratur dokonując wypłaty wynagrodzenia, w przypadku zasądzenia wynagrodzenia niższego niż wskazanego na fakturze VAT, proszą biegłych o przedstawienie korekty faktury VAT.

Wnioskodawca począwszy od 1 stycznia 2018 roku nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a otrzymuje wynagrodzenie z tytułu opinii sporządzonych przed tą datą, tj. w okresie kiedy był czynnym podatnikiem podatku VAT.

Wystąpił przypadek, w którym Oddział Finansowy Sądu Rejonowego wystąpił o przedstawienie korekty faktury VAT z tytułu opinii sporządzonej przed 1 stycznia 2018 roku (tj. w okresie, w którym Wnioskodawca był czynnym podatnikiem podatku VAT) i z tytułu sporządzenia której wystawił fakturę VAT - wynagrodzenie zasądzone przez Sąd jest niższe niż wynagrodzenie wskazane na fakturze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania oznaczone we wniosku numerem 1 i 3:

  1. Czy Wnioskodawca - nie będąc czynnym podatnikiem podatku VAT, a osiągającym dochody (otrzymanie całości lub części zapłaty za świadczenia, na zlecenie sądów powszechnych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym) z tytułu wykonywanych na zlecenie Sądów lub Prokuratur opinii, z lat w których był czynnym podatnikiem podatku VAT (według stanu opisanego powyżej) - musi składać do Urzędu Skarbowego deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7?
  2. Czy Wnioskodawca - nie będąc czynnym podatnikiem podatku VAT, w przypadku zasądzenia postanowieniem Sądu lub Prokuratury wynagrodzenia niższego niż wskazane w fakturze VAT wystawionej w okresie, w którym był czynnym podatnikiem podatku VAT (według stanu opisanego powyżej) - może złożyć korektę ww. faktury VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad 1

Mając na uwadze, iż Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, mimo iż na jego konto wpływają dochody zasądzone przez Sądy lub Prokuratury z tytułu sporządzonych na ich rzecz opinii w związku z prowadzonym postępowaniem sądowym lub prokuratorskim (z okresu kiedy był on czynnym podatnikiem podatku VAT), mimo dokonywania płatności należnego podatku VAT, nie może on złożyć deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7, bowiem deklaracje składają tylko czynni podatnicy podatku VAT.

Wnioskodawca zwrócił się z pytaniem telefonicznym do Krajowej Informacji Skarbowej (w dniu 4 stycznia 2018 roku oraz w dniu 25 lub 26 stycznia 2018 roku). Uzyskał informację, iż musi on dokonywać płatności z tytułu należnego podatku VAT (za wypłacone w minionym miesiącu wynagrodzenie za opinie sporządzone na zlecenie Sądów lub Prokuratur w okresie, w którym był on czynnym podatnikiem podatku VAT) na właściwy rachunek Urzędu Skarbowego, natomiast z uwagi na fakt, iż nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, nie może składać deklaracji VAT-7. Zgodnie z informacjami uzyskanymi na KIS - po dokonaniu płatności powinien on poinformować w formie pisemnej właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego o dokonanej płatności i powodu dokonania przelewu.

Ad 2

Z uwagi na to, iż Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, nie może on wystawiać faktur korygujących (korygujących faktury VAT z okresu, w którym był czynnym podatnikiem podatku VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast w myśl ust. 2 ww. przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Generalna zasada znajdująca zastosowanie do ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego została określona w art. 19a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi.

Od tej jednak ogólnej zasady ustawodawca przewidział pewne wyjątki i tak, zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu świadczenia, na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym, z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.

Zatem, co do zasady, obowiązek podatkowy dla usług wykonywanych przez biegłych sądowych, na zlecenie sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury, związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym - powstaje w chwili otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu wykonanego.

Wskazać też należy, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

  1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
  2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

  1. kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
  2. wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
  3. zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
  4. wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano (art. 29a ust. 13 ustawy).

Natomiast, stosownie do ust. 14 ww. przepisu, przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

W myśl art. 29a ust. 15 ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku:

  1. eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
  2. dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
  3. sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;
  4. gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 4, obniżenie podstawy opodatkowania następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki określone w ust. 15 pkt 4 (art. 29a ust. 16 ustawy).

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ustawodawca dla usług wykonywanych przez biegłych sądowych na zlecenie Sądów powszechnych i Prokuratur zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, nie przewidział opodatkowania tych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnieniem od podatku.

Zatem, usługi wykonywanych przez biegłych sądowych na zlecenie Sądów powszechnych i Prokuratur, podlegają opodatkowaniu podstawową stawką podatku w wysokości 23%.

Obowiązek składania deklaracji rozliczeniowych VAT został wskazany w art. 99 ust. 1 ustawy. I tak, zgodnie z tym przepisem podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Natomiast w myśl art. 99 ust. 7 ustawy, przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113, oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba że:

  1. przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3;
  2. są obowiązani do dokonania korekty podatku odliczonego, o której mowa w art. 90a, art. 90c lub art. 91, lub
  3. są obowiązani do dokonania korekty, o której mowa w art. 89a ust. 4 lub art. 89b ust. 1, lub uprawnieni do dokonania korekty, o której mowa w art. 89b ust. 4.

Zatem, zgodnie z art. 99 ust. 7 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 113 ustawy, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji wymienionych w tym przepisie, nie składają w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowych dotyczących rozliczenia podatku VAT, o którym mowa w art. 99 ust. 1 ustawy.

Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b (art. 103 ust. 1 ustawy).

W myśl art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku, gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Natomiast, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jednocześnie, w myśl art. 106i ust. 1 ustawy, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Natomiast, stosownie do ust. 11 tego przepisu, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Ad 1

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności jako biegły sądowy, wykonuje opinie sądowe na zlecenie sądów powszechnych i prokuratur związane z postępowaniem sądowym i przygotowawczym. Wnioskodawca w związku z osiągnięciem w 2017 roku kwoty sprzedaży niższej niż kwota 200 000 zł, złożył w Urzędzie Skarbowym deklarację VAT-R z informacją o rozpoczęciu korzystania z dniem 1 stycznia 2018 roku ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W 2018 roku (tj. w okresie w którym Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT), otrzymuje on całość lub część zapłaty za sporządzone w 2017 roku lub wcześniej (tj. w okresie w którym był czynnym podatnikiem podatku VAT) na zlecenie Sądów lub Prokuratur opinie. Zasądzone i wypłacone wynagrodzenie zawiera podatek VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy Wnioskodawca - nie będąc czynnym podatnikiem podatku VAT, a osiągającym dochody (otrzymanie całości lub części zapłaty za świadczenia, na zlecenie sądów powszechnych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym) z tytułu wykonywanych na zlecenie Sądów lub Prokuratur opinii, z lat w których był czynnym podatnikiem podatku VAT - musi składać do urzędu skarbowego deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7.

Jak wynika z analizowanego wniosku, Wnioskodawca był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w okresie, kiedy świadczył usługi na rzecz sądów, za które nie otrzymał zapłaty.

Zatem zgodnie z normami wyznaczonymi przepisami art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 106b ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 106i ust. 1 tej ustawy, Wnioskodawca za wykonywane czynności był zobowiązany do wystawienia faktur VAT. Przy czym obowiązek podatkowy z tytułu ww. czynności powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. d ustawy, tj. z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu świadczenia, na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym.

Zatem, w przedstawionych we wniosku okolicznościach, Wnioskodawca, w stosunku do usług świadczonych na rzecz Sądów i Prokuratur, w okresie, w którym był czynnym podatnikiem podatku VAT, zobligowany jest do rozpoznania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu ww. świadczeń.

W analizowanej sprawie moment ten będzie miał miejsce w okresie, w którym Wnioskodawca nie jest już czynnym podatnikiem podatku VAT, jednak istotne w sprawie jest to, że same czynności podlegające opodatkowaniu i wywołujące powstanie obowiązku podatkowego miały miejsce, w okresie, gdy Wnioskodawca był czynnym podatnikiem podatku VAT.

Wobec tego, w świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że Wnioskodawca ma obowiązek rozliczenia i wpłaty na rachunek bankowy właściwego dla siebie urzędu skarbowego podatku należnego wynikającego z faktur dokumentujących czynności wykonane przez niego w okresie kiedy był czynnym podatnikiem podatku VAT, z uwzględnieniem przepisów określających moment powstania obowiązku podatkowego dla tych czynności, określony w art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. d ustawy o VAT. Jednakże, zgodnie z art. 99 ust. 7 ustawy, w związku z rezygnacją ze statusu podatnika VAT, Wnioskodawca nie składa deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym otrzymał zaległe wynagrodzenie (za wykonane usługi w okresie, w którym był on czynnym podatnikiem podatku VAT), gdyż w przedstawionym we wniosku zdarzeniu, nie zachodzi żadna z przesłanek wymieniona w tym przepisie, obligująca Wnioskodawcę do złożenia deklaracji podatkowej (tj. Wnioskodawcy nie przysługuje zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3, Wnioskodawca nie jest obowiązany do dokonania korekty podatku odliczonego, o której mowa w art. 90a, art. 90c lub art. 91 lub do dokonania korekty, o której mowa w art. 89a ust. 4 lub art. 89b ust. 1, lub uprawnieni do dokonania korekty, o której mowa w art. 89b ust. 4).

Wnioskodawca po dokonaniu płatności powinien poinformował w formie pisemnej właściwego dla siebie naczelnika urzędu skarbowego o dokonanej płatności i powodu dokonania przelewu.

W konsekwencji, należy uznać, że Wnioskodawca - nie będąc czynnym podatnikiem podatku VAT, a osiągającym dochody (otrzymanie całości lub części zapłaty za świadczenia, na zlecenie sądów powszechnych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym) z tytułu wykonywanych na zlecenie Sądów lub Prokuratur opinii, z lat w których był czynnym podatnikiem podatku VAT – nie jest zobowiązany składać do urzędu skarbowego deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, należało uznać za prawidłowe.

Ad 2

Wnioskodawca we wniosku wskazał, że Sądy lub Prokuratury zasądzając wynagrodzenie wydają postanowienie zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Zasądzając wynagrodzenie biegłemu, Sądy lub Prokuratury dokonują oceny złożonej opinii, w zakresie jej kompletności, wyczerpywania tezy postanowienia dopuszczającego sporządzenie opinii, terminowości jej złożenia, itd. Mając na uwadze powyższe, nie zawsze wynagrodzenie zasądzone przez Sąd lub Prokuraturę biegłemu z tytułu sporządzenia opinii jest takie samo jak to, które wykazane zostało na fakturze VAT wystawionej przez biegłego w związku ze sporządzoną opinii - może być ono niższe.

Z wniosku wynika, że niektóre oddziały finansowe Sądów lub Prokuratur dokonując wypłaty wynagrodzenia, w przypadku zasądzenia wynagrodzenia niższego niż wskazanego na fakturze VAT, proszą biegłych o przedstawienie korekty faktury VAT.

Wnioskodawca począwszy od 1 stycznia 2018 roku nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a otrzymuje wynagrodzenie z tytułu opinii sporządzonych przed tą datą, tj. w okresie kiedy był czynnym podatnikiem podatku VAT. Wystąpił przypadek, w którym Oddział Finansowy Sądu Rejonowego wystąpił o przedstawienie korekty faktury VAT z tytułu opinii sporządzonej przed 1 stycznia 2018 roku (tj. w okresie, w którym Wnioskodawca był czynnym podatnikiem podatku VAT) i z tytułu sporządzenia której wystawił fakturę VAT - wynagrodzenie zasądzone przez Sąd jest niższe niż wynagrodzenie wskazane na fakturze.

W związku z tym, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy Wnioskodawca - nie będąc czynnym podatnikiem podatku VAT, w przypadku zasądzenia postanowieniem Sądu lub Prokuratury wynagrodzenia niższego niż wskazane w fakturze VAT wystawionej w okresie, w którym był czynnym podatnikiem podatku VAT (według stanu opisanego powyżej) - może złożyć korektę ww. faktury VAT.

Jak już wskazano wyżej, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej. Przy czym, stosownie do art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy, podstawę opodatkowania obniża się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.

Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

  1. udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
  2. udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
  3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
  4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
  5. podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

- podatnik wystawia fakturę korygującą.

W tym miejscu wskazać należy, że faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Faktura jest zatem dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Przy czym wystawienie przez podatnika faktury korygującej, w stosunku do dokonanej transakcji, ma miejsce wyłącznie w ściśle określonych sytuacjach, np. w sytuacji gdy udzielono obniżki ceny w formie rabatu, opustów i obniżek cen lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

W przedstawionej we wniosku sytuacji, jak wskazał Wnioskodawca, zasądzając wynagrodzenie biegłemu, Sądy lub Prokuratury dokonują oceny złożonej opinii, w zakresie jej kompletności, wyczerpywania tezy postanowienia dopuszczającego sporządzenie opinii, terminowości jej złożenia, itd. Wnioskodawca wskazał, że zdarzył się przypadek, w którym Oddział Finansowy Sądu Rejonowego wystąpił o przedstawienie korekty faktury VAT z tytułu opinii sporządzonej przed 1 stycznia 2018 roku (tj. w okresie, w którym Wnioskodawca był czynnym podatnikiem podatku VAT) i z tytułu sporządzenia której wystawił fakturę VAT - wynagrodzenie zasądzone przez Sąd jest niższe niż wynagrodzenie wskazane na fakturze.

Zatem, w opisanym we wniosku zdarzeniu, na skutek dokonanej przez Sąd oceny złożonej opinii, w zakresie jej kompletności, wyczerpywania tezy postanowienia dopuszczającego sporządzenie opinii, terminowości jej złożenia, itd., doszło do ustalenia ceny niższej za wykonaną na rzecz Sądu opinię, niż ta, którą pierwotnie wskazał Wnioskodawca na wystawionej przez siebie fakturze, w okresie, kiedy był on czynnym podatnikiem VAT.

W tym miejscu wskazać należy, że ponowne skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy, nie oznacza, że podmiot traci status podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy. Podmiot taki staje się bowiem podatnikiem VAT zwolnionym od podatku.

A zatem, nie ma przeszkód, aby Wnioskodawca w opisanym we wniosku zdarzeniu, wystawił fakturę korygującą (zgodnie z art. 106j pkt 1 ustawy), w sytuacji gdy jest on nadal podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wykonywanych przez siebie czynności, ale korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług w części dotyczącej możliwości sporządzania deklaracji podatkowych VAT oraz korekt faktur wystawionych, gdy Wnioskodawca był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny (pyt. nr 1 i 3). Natomiast w zakresie obowiązków przekazywania Jednolitego Pliku Kontrolnego (pyt. nr 2)

– zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.