ITPB1/4511-447/16/MPŁ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Czy w związku z nabyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa w drodze darowizny od matki, Wnioskodawczyni będzie uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej poszczególnych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych ustalonej według wartości rynkowych z dnia nabycia i zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od otrzymanych składników majątkowych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2016 r. (data wpływu 16 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania zorganizowanej części przedsiębiorstwa w drodze darowizny – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania zorganizowanej części przedsiębiorstwa w drodze darowizny.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni otrzyma w drodze darowizny zorganizowaną część przedsiębiorstwa, które jest obecnie prowadzone przez matkę Wnioskodawczyni. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa stanowi wydzielona pod względem organizacyjnym i finansowym, działająca firma usług transportowych, koparek i ciągników rolniczych. Zatem, w ramach darowizny na Wnioskodawczynię przejdą zobowiązania i należności, pracownicy, środki trwałe (maszyny, urządzenia i środki transportu – samochody, koparki, ciągniki – 17 sztuk), itp.

Przed otrzymaniem darowizny Wnioskodawczyni zarejestruje indywidualną działalność gospodarczą. Ponadto, Wnioskodawczyni dokona rejestracji jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. W następstwie dokonanej darowizny Wnioskodawczyni wprowadzi środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Od miesiąca następnego po ich wprowadzeniu do ewidencji, rozpocznie ich amortyzację.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z nabyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa w drodze darowizny od matki, Wnioskodawczyni będzie uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej poszczególnych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych ustalonej według wartości rynkowych z dnia nabycia i zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od otrzymanych składników majątkowych...

Zdaniem Wnioskodawczyni, po otrzymaniu od matki darowizny w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa, będzie uprawniona do ustalenia wartości początkowej nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych według ich wartości rynkowej z dnia nabycia, o ile umowa darowizny nie określa ich wartości w niższej wysokości.

Jednocześnie, będzie miała prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od darowanych składników majątkowych, które spełniając przewidziane prawem przesłanki będą mogły być uznane za środki trwale, wartości niematerialne i prawne. Odpisy amortyzacyjne będą mogły być w całości kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 22a ust 1 ustawy o PIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
  2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
  3. inne przedmioty,

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Przy czym, zgodnie z art. 22c pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Zgodnie z art. 22b ust 1 ustawy o PIT, amortyzacji podlegają także nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania wartości niematerialne i prawne (w tym, prawa określone w ustawie prawo własności przemysłowej oraz know-how).

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 22g ustawy o PIT. Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jest zróżnicowany m.in. z uwagi na sposób ich nabycia. Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się wartość rynkową z dnia nabycia, chyba, że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Art. 22g ust. 15 ustawy o PIT stanowi natomiast, że w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa albo jego zorganizowaną częścią a wartością składników mienia, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 22g ust. 16 ustawy o PIT, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8,9,14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio. Przy czym, w myśl art. 19 ust. 3 powołanej ustawy, wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Stwierdzić należy, że te z nabytych w drodze darowizny składników majątku, które będą spełniać definicję środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, podatnik będzie mógł wprowadzić do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Środki te (z wyłączeniem gruntu) mogą być przedmiotem amortyzacji podatkowej. Przy ustaleniu wartości początkowej tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, zastosowanie znajdzie art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, przewidujący możliwość określenia ich wartości początkowej według wartości rynkowej z dnia nabycia, o ile umowa darowizny nie określa ich wartości w niższej wysokości.

Następnie zaś – zdaniem Wnioskodawczyni – odpisy amortyzacyjne od tak ustalonej wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych mogą w całości stanowić koszt uzyskania przychodów.

Mianowicie, w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny, jeżeli:

  • nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub
  • dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
  • nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Wskazać w tym miejscu należy, że co prawda powyższy przepis wskazuje, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, jednak, przepis ten wskazuje – a contrario – że można uznać za koszty uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny, jeżeli nabycie to nie stanowiło przychodu lub dochód z tego tytułu był zwolniony z opodatkowania. Podkreślić należy, że otrzymanie darowizny od matki nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz jest zwolnione z podatku od spadków i darowizn przy zachowaniu warunków wynikających z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zatem, spełnione są przesłanki art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ustawy o PIT pozwalające zaliczyć odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów.

Zdaniem Wnioskodawczyni, powyższy przepis jednoznacznie przemawia za tym, że kosztem uzyskania przychodu są odpisy amortyzacyjne dokonywane od składników majątkowych nabytych w drodze darowizny od matki, które spełniają przesłanki pozwalające uznać je za środki trwale lub wartości niematerialne i prawne.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawczyni powołała interpretacje indywidualne wydane przez:

  • Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 listopada 2011 r. Znak IPPB1/415-78B/11-2/AM oraz z 18 stycznia 2012 r. Znak: IPPBI/415-1020/11-2/EC,
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 10 września 2013 r. Znak: ILPB1/415-814/13-2/AG,
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 13 października 2014 r. Znak: IBPBI/1/415-773/14/JS oraz z 2 października 2015 r. Znak: IBPB-1-1/4511-418/15/EN.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Końcowo wskazać należy, że zakres żądania wnioskodawcy wyznacza:

  1. stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,
  2. stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez wnioskodawcę oraz
  3. zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy w kontekście jego wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego oraz własne stanowisko wnioskodawcy.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnych, tutejszy organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.