IBPBII/1/436-68/13/MCZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Darowizna środków pieniężnych I gr.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2013 r. (data wpływu do tut. Biura – 25 lutego 2013 r.), uzupełnionym w dniu 07 maja 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymywania od rodziców darowizny środków pieniężnych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymywania od rodziców darowizny środków pieniężnych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 24 kwietnia 2013 r. znak: IBPB II/1/436-68/13/MCZ wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono w dniu 07 maja 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 07 listopada 2011 r. Wnioskodawczyni jako osoba pracująca, zakupiła na wyłączną własność mieszkanie, ze środków uzyskanych z kredytu bankowego. Z uwagi na brak zdolności kredytowej Wnioskodawczyni kredyt został zaciągnięty wspólnie z jej rodzicami. Zgodnie z prawem bankowym na Wnioskodawczyni jako współkredytobiorcy ciąży obowiązek spłat rat otrzymanego kredytu. Zabezpieczeniem przedmiotowego kredytu jest hipoteka ustanowiona na ww. mieszkaniu na rzecz banku, który udzielił kredytu na jego zakup. Kredytu udzielono w Euro. Od momentu zakupu mieszkania Wnioskodawczyni i jej rodzice mają wspólne konto bankowe w PLN, gdzie wspólnie gromadzone są środki finansowe potrzebne na spłatę comiesięcznych rat kredytu i wspólne konto bankowe spłaty kredytu w euro. W związku z faktem, ze Wnioskodawczyni jest współkredytobiorcą w pełni odpowiedzialnym za spłatę kredytu, do chwili obecnej nie zaistniała żadna forma darowizny, pomiędzy nią a rodzicami, bo to bank skredytował zakup mieszkania. Wnioskodawczyni była zatrudniona do 31 grudnia 2012 r. na umowę o pracę. Ze względu na restrukturyzację firmy, Wnioskodawczyni została zwolniona z pracy. W związku z powyższym do chwili podjęcia przez nią następnej pracy, rodzice chcą przekazywać co miesiąc środki finansowe na spłatę kredytu na jej konto osobiste.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że:

  • Ze środków uzyskanych z kredytu hipotecznego zaciągniętego w walucie euro, Wnioskodawczyni zakupiła mieszkanie na wyłączną własność. Zgodnie z umową kredytu wszyscy kredytobiorcy (Wnioskodawczyni i jej rodzice) są zobowiązani solidarnie do jego spłaty, czyli jako współkredytobiorcy solidarnie są zobowiązani do spłaty kredytu.
  • Od momentu zakupu mieszkania Wnioskodawczyni i jej rodzice mają wspólne konto bankowe w PLN, gdzie wspólnie gromadzą środki finansowe potrzebne na spłatę comiesięcznych rat kredytu i wspólne konto bankowe spłaty kredytu w euro.
  • Ze względu na brak samodzielności finansowej Wnioskodawczyni (utrata pracy) spłata kredytu w formie comiesięcznych rat kredytowych przez jej rodziców dokonywana jest w celu przysporzenia jej korzyści majątkowych, ponieważ mieszkanie zakupione ze środków uzyskanych z kredytu bankowego jest wyłącznie jej własnością.
  • Spłata rat kredytu co miesiąc przez rodziców Wnioskodawczyni stanowi darowiznę środków pieniężnych.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy comiesięczne kwoty pieniężne przelewane przez rodziców Wnioskodawczyni na jej osobiste konto bankowe, do czasu osiągnięcia przeze nią samodzielności finansowej, należy każdorazowo zgłaszać w urzędzie skarbowym jako darowiznę w całości... Czy w związku z tym będzie przysługiwało Wnioskodawczyni zwolnienie z obowiązku uiszczenia podatku tytułem darowizny...

Wnioskodawczyni, uważa, że zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn jako córka może uzyskać zwolnienie od podatku nabycia własności, rzeczy lub praw majątkowych i tym samym nie musi zgłaszać każdorazowo comiesięcznych kwot pieniężnych przelanych przez jej rodziców na jej osobiste konto bankowe, do czasu osiągnięcia przeze nią samodzielności finansowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny.

Ponieważ ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Powyższe oznacza, że darowizna musi wzbogacić obdarowanego, a darczyńca nie może w zamian uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu ani w chwili darowizny ani w przyszłości.

Zgodnie z art. 890 § 1 Kodeksu oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy, prawa i inne świadczenia.

Stosownie do art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną w wysokości 9.637 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

Stosownie do art. 9 ust. 2 cyt. ustawy jeżeli nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej osoby następuje więcej niż jeden raz, do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych od tej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

W myśl art. 14 ust. 2 ww. ustawy zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Natomiast stosownie do przepisu art. 4a ust. 1 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

  1. zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
  2. udokumentują – w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 (t. j. 9.637 zł) – ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo -kredytową lub przekazem pocztowym.

Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych dokonać należy na formularzu SD-Z2 zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych (Dz. U. Nr 243, poz. 1762 ze zm.).

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ww. ustawy).

Stosownie do art. 4a ust. 4 ww. ustawy obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

  1. wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
  2. gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Wyżej wymienione zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa (art. 4 ust. 4 cyt. ustawy).

Jak wynika zatem z wyżej powołanych przepisów prawa umowy darowizny środków pieniężnych powyżej kwoty 9.637 zł, dokonane przez osoby wymienione w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, są zwolnione z podatku od darowizny, jeżeli zostaną spełnione łącznie warunki wymienione w art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2, tj. fakt otrzymania darowizny zostanie w ustawowym terminie zgłoszony właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oraz nastąpi udokumentowanie otrzymania środków pieniężnych dowodem przekazania środków na rachunek nabywcy (obdarowanego).

Z treści wniosku wynika, że w dniu 07 listopada 2011 r. Wnioskodawczyni nabyła na wyłączną własność lokal mieszkalny. Zakup przedmiotowego mieszkania został sfinansowany ze środków pochodzących z kredytu bankowego, którego kredytobiorcami zostali Wnioskodawczyni i jej rodzice. Zgodnie z umową kredytu do jego spłaty zobowiązani są wszyscy współkredytobiorcą solidarnie. W celu gromadzenia środków na spłatę ww. kredytu Wnioskodawczyni i jej rodzice założyli wspólne konto bankowe w PLN oraz i wspólne konto bankowe spłaty kredytu w euro. Z dniem 31 grudnia 2012 r. Wnioskodawczyni utraciła pracę i samodzielność finansową. W związku z tym rodzice Wnioskodawczyni chcą jej przekazywać w darowiźnie, na jej rachunek bankowy, co miesiąc środki finansowe na spłatę ww. kredytu.

Zatem należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawczyni – jak wskazano w uzupełnieniu wniosku – otrzymuje w darowiźnie od rodziców co miesiąc środki pieniężne na swój rachunek bankowy i kwoty te rzeczywiści stanowią darowiznę w świetle przepisów Kodeksu cywilnego, czego organ interpretacyjny, uprawniony przepisami jedynie do dokonywania wykładni prawa podatkowego, nie może ocenić - w celu dalszej spłaty rat kredytu, to po przekroczeniu kwoty wolnej od podatku, tj. 9.637 zł od każdego darczyńcy, będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, po spełnieniu przez Wnioskodawczynie warunków określonych w wyżej powołanym art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Dla spełnienia warunków do zwolnienia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych – druk SD-Z2, nie trzeba dokonywać co miesiąc. Zgłoszenie to można składać raz na sześć miesięcy. Istotnym jest, aby zgłoszenie nabycia zostało dokonane z zachowaniem terminu 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Zgłoszeniu podlegają środki pieniężne w takiej wysokości w jakiej Wnioskodawczyni otrzymała je w darowiźnie od rodziców.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Organ jednocześnie zaznacza, iż interpretacja została wydana w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawczynię. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Jeżeli jednak przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.