2461-IBPP3.4512.586.2016.2.EJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Darowizna ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej na rzecz syna nie podlega opodatkowaniu VAT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 sierpnia 2016 r. (data wpływu 30 sierpnia 2016 r.) uzupełnionym pismem z 22 listopada 2016 r. (data wpływu 25 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania darowizny ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej na rzecz syna za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT– jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania darowizny ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej na rzecz syna za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 listopada 2016 r. (data wpływu 25 listopada 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 17 listopada 2016 r. znak: 2461-IBPP3.4512.586.2016.1.EJ.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 25 listopada 2016 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest wspólnikiem w dwuosobowej spółce jawnej i przysługuje mu 50% udziału w zyskach i stratach spółki. Wnioskodawca planuje dokonać darowizny całości przysługujących mu praw i obowiązków w spółce jawnej na rzecz syna, zgodnie z art. 10 kodeksu spółek handlowych (umowa przewiduje możliwość przeniesienia przez wspólnika ogółu praw i obowiązków w spółce na osobę trzecią, zgoda drugiego wspólnika na przeniesienie ogółu praw i obowiązków na rzecz syna Wnioskodawcy).

Umowa darowizny zawarta w formie pisemnej obejmować będzie całość praw i obowiązków przysługujących Wnioskodawcy, włącznie z prawem do otrzymania zysków (proporcjonalnie do udziału w zyskach i stratach spółki), które spółka jawna uzyskała w okresie przed zawarciem umowy darowizny ogółu praw i obowiązków w spółce.

W wyniku darowizny ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej, na zasadach określonych w art. 10 ust. 3 kodeksu spółek handlowych, ojciec Wnioskodawcy pozostanie solidarnie odpowiedzialny wraz z Wnioskodawcą za zobowiązania ustępującego wspólnika związane z uczestnictwem w spółce i zobowiązania samej spółki.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej poza działalnością prowadzoną w formie spółki jawnej. Nie prowadzi działalności maklerskiej czy brokerskiej. Wnioskodawca wydzierżawia nieruchomość użytkową, ale z tego tytułu nie jest podatnikiem VAT.

W piśmie z dnia 22 listopada 2016 r. Wnioskodawca wskazał dodatkowo, że posiadanie przez Wnioskodawcę udziałów (stanowiących w istocie ogół praw i obowiązków) w spółce jawnej mających być przedmiotem darowizny nie jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej w ramach której zajmował się/zajmuje się obrotem udziałami w spółkach zależnych. Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi również działalności w zakresie zarządzania udziałami. Wnioskodawca nie prowadzi innej działalności poza spółką jawną, której jest wspólnikiem. Wnioskodawca zgodnie z kodeksem spółek handlowych oraz umową spółki ma prawo samodzielnego prowadzenia spraw oraz reprezentowania spółki – w tym zakresie uczestniczy w zarządzaniu spółką. Wnioskodawca powyższe nie wykonuje w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki wspólnika spółki jawnej. Nie wykonuje usług zarządczych, które stanowiłyby czynności podlegające opodatkowaniu (usług o charakterze administracyjnym, finansowym, handlowym lub technicznym). Zgodnie z umową spółki Wnioskodawca posiada 50% udziału w zyskach i stratach, nie kontroluje i nie prowadzi działalności zarobkowej w oparciu o te udziały (Wnioskodawca prowadzi jedynie działalność gospodarczą w formie spółki jawnej, w której jest wspólnikiem). Wnioskodawca nie posiada portfela udziałów spółki jawnej, nie wykonuje też czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na rzecz spółki, której udziały posiada tj. w której posiada prawa i obowiązki wspólnika.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy umowa darowizny ogółu praw i obowiązków przysługujących Wnioskodawcy dokonana na rzecz syna Wnioskodawcy, na zasadach określonych w art. 10 kodeksu spółek handlowych, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy (doprecyzowane w piśmie z dnia 22 listopada 2016 r.):

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej poza działalnością prowadzoną w formie spółki jawnej, jak również nie prowadzi działalności maklerskiej czy brokerskiej. Wnioskodawca wydzierżawia nieruchomość użytkową, ale z tego tytułu nie jest podatnikiem VAT. Wobec powyższego brak jest przesłanek, aby darowiznę ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej zaliczyć do działalności zawodowej Wnioskodawcy.

Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wtedy gdy jest dokonywana przez podmiot o statusie podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania VAT wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług lub odpłatna dostawa towarów oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonane przez podatnika działającego w takim charakterze.

Wobec powyższego darowizna praw i obowiązków w spółce jawnej na rzecz syna, w związku z nieodpłatnym jej charakterem oraz brakiem powiązania z zawodową działalności Wnioskodawcy stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przedmiotem umowy darowizny opisanej w złożonym wniosku o wydanie interpretacji podatkowej będzie ogół praw i obowiązków przysługujących Wnioskodawcy, na które składają się prawa i obowiązki majątkowe (np. prawo do podziału i wypłaty zysku, prawo do odsetek od udziału, prawo do wypłaty udziału w razie wystąpienia ze spółki, obowiązek wniesienia wkładu, obowiązek uczestniczenia w stratach) oraz prawa i obowiązki niemajątkowe (np. prawo do reprezentowania spółki, prawo do prowadzenia jej spraw, prawo do zasięgania informacji o stanie majątku i interesów spółki, prawo do przeglądania ksiąg i dokumentów spółki, prawo do wypowiedzenia umowy spółki, prawo żądania rozwiązania spółki, obowiązek prowadzenia spraw spółki). Ww. ogół praw i obowiązków stanowi „udział” wspólnika w spółce jawnej.

Kwestia czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na posiadaniu i sprzedaży własnych akcji lub udziałów została już przesądzona w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE, zgodnie z którym powyższe czynności nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych czynności nie ma statusu podatnika.

Uwzględniając określone orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE wyjątki od tej zasady, odnoszące się do sytuacji, w których posiadanie akcji lub udziałów łączy się z prowadzeniem działalności w rozumieniu ustawy o VAT (posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółki, której akcje posiada, sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej, posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej) należy wskazać, że ww. okoliczności nie występują w niniejszej sprawie. Odnosząc się do wskazanego w orzecznictwie TSUE wyjątku od powyższej zasady sprowadzającego się do możliwości uznania za działalność gospodarczą posiadania (zbywania) udziałów, jeżeli towarzyszy temu uczestnictwo w zarządzaniu spółką, stwierdzić należy, że taka możliwość ograniczona jest do sytuacji szczególnych, w których udział w zarzadzaniu pociąga za sobą prowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu, takich jak świadczenie usług na rzecz spółki. W przypadku opisanym w sprawie, Wnioskodawca jako wspólnik spółki jawnej zobowiązany do prowadzenia jej spraw i nie uczestniczy w zarządzaniu spółką w sposób określony powyżej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm. ), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT pod pojęciem towarów rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Ze wskazanych regulacji wynika, że zbycie udziałów nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, ponieważ udział jako zbywalne prawo majątkowe, nie stanowi towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy.

Stosownie do art. 8. ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Należy zaznaczyć, że czynności są opodatkowane podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy wykonywane są przez podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, działającego w takim charakterze w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w myśl ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Tak więc, nie każda czynność dokonana przez podmiot, mający status podatnika będzie podlegać opodatkowaniu. Status bycia podatnikiem podatku VAT nie powoduje automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego podmiotu. Zatem za działalność rodzącą obowiązki w podatku VAT, należy uznać tylko tę działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki.

Mimo powoływania przez ustawodawcę, m.in. w cytowanym art. 8 oraz art. 15 ustawy, pojęcia wartości niematerialnych i materialnych, ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera jego legalnej definicji, tj. definicji ustalającej w sposób wiążący rozumienie tego pojęcia na użytek powyższej ustawy.

Udziałem w spółce jawnej jest ogół praw i obowiązków wspólnika. Chodzi tu zarówno o prawa i obowiązki majątkowe, np.: prawo do podziału i wypłaty zysku, prawo do odsetek od udziału, prawo do wypłaty udziału w razie wystąpienia ze spółki, obowiązek wniesienia wkładu, obowiązek uczestniczenia w stratach, jak i o prawa i obowiązki niemajątkowe, np.: prawo do reprezentowania spółki, prawo do prowadzenia jej spraw, prawo do zasięgania informacji o stanie majątku i interesów spółki, prawo do przeglądania ksiąg i dokumentów spółki, prawo do wypowiedzenia umowy spółki, prawo żądania rozwiązania spółki, obowiązek prowadzenia spraw spółki, obowiązek lojalności.

Zgodnie z art. 10 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1578) ogół praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej może być przeniesiony na inną osobę tylko wówczas, gdy umowa spółki tak stanowi.

Natomiast w myśl art. 10 § 3 ww. ustawy, w przypadku przeniesienia ogółu praw i obowiązków wspólnika na inną osobę, za zobowiązania występującego wspólnika związane z uczestnictwem w spółce osobowej i zobowiązania tej spółki osobowej odpowiadają solidarnie występujący wspólnik oraz wspólnik przystępujący do spółki.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem w dwuosobowej spółce jawnej i przysługuje mu 50% udziału w zyskach i stratach spółki. Wnioskodawca planuje dokonać darowizny całości przysługujących mu praw i obowiązków w spółce jawnej na rzecz syna, zgodnie z art. 10 kodeksu spółek handlowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy umowa darowizny ogółu praw i obowiązków przysługujących Wnioskodawcy dokonana na rzecz syna Wnioskodawcy na zasadach określonych w art. 10 Kodeksu spółek handlowych będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Kwestia, czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na posiadaniu i sprzedaży własnych akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE. Posiłkując się tym orzecznictwem należy stwierdzić, że co do zasady powyższe czynności nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych czynności nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem.

Od tej zasady orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE przewiduje pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z faktem posiadania papierów wartościowych wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Dotyczy to sytuacji gdy:

  • posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje posiada, – sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej,
  • posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi to czynność samego nabycia/sprzedaży akcji czy udziałów innych spółek nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy VAT. Są to czynności polegające na zarządzaniu własnym portfelem w celu maksymalizacji zwrotu z inwestycji. Nie można również samego nabycia czy sprzedaży udziałów finansowych w innych przedsiębiorstwach traktować jako wykorzystywanie majątku do uzyskiwania z niego dochodów w sposób częstotliwy.

W orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie Polysar (C-60/90) stwierdzono, że spółka holdingowa może uzyskać status podatnika, jeżeli jest ona pośrednio lub bezpośrednio zaangażowana w zarządzanie spółkami, w których posiada udziały, z wyłączeniem czynności, które wykonuje w związku z pełnieniem funkcji właścicielskich.

Wskazówki dotyczące znaczenia sformułowania „usługi zarządcze wykraczające poza prawa i obowiązki wynikające z posiadania udziałów” zawarł TSUE w kolejnych orzeczeniach w sprawie C-142/99 pomiędzy Floridienne SA i Berginvest SA a Państwem Belgijskim, jak również w sprawie C-16/00 pomiędzy Cibo Participations SA a Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais (Francja). Zdaniem Trybunału zaangażowanie w usługi zarządcze będzie stanowiło działalność gospodarczą, o ile oznacza ono wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu (usługi o charakterze administracyjnym, finansowym, handlowym lub technicznym).

Koncepcja ta została powtórzona w orzeczeniu C-102/00 pomiędzy Welthgrove BV a Staatssecretaris van Financiën (Holandia), w którym Trybunał Sprawiedliwości UE zajął stanowisko, że udział spółki holdingowej w zarządzaniu podmiotami zależnymi należy traktować jako działalność gospodarczą w rozumieniu artykułu 4 (2) VI Dyrektywy jedynie w takim zakresie, w jakim obejmuje ona transakcje opodatkowane VAT na podstawie artykułu 2 VI Dyrektywy.

W świetle przytoczonych wyżej wyroków TSUE stwierdzić należy, że nie każde uczestnictwo w zarządzie przedsiębiorstwa pozwala na uznanie zarządzania za działalność gospodarczą, lecz tylko takie, które pociąga za sobą dokonywanie transakcji podlegających opodatkowaniu.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej poza działalnością prowadzoną w formie spółki jawnej. Posiadanie przez Wnioskodawcę udziałów w spółce jawnej mających być przedmiotem darowizny nie jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej w ramach której zajmował się/zajmuje się obrotem udziałami w spółkach zależnych. Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi również działalności w zakresie zarządzania udziałami. Wnioskodawca nie wykonuje usług zarządczych, które stanowiłyby czynności podlegające opodatkowaniu (usług o charakterze administracyjnym, finansowym, handlowym lub technicznym). Wnioskodawca posiada 50% udziału w zyskach i stratach, nie kontroluje i nie prowadzi działalności zarobkowej w oparciu o te udziały. Wnioskodawca nie posiada portfela udziałów spółki jawnej, nie wykonuje też czynności podlegających opodatkowaniu VAT na rzecz spółki, której udziały posiada, tj. w której posiada prawa i obowiązki wspólnika.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających na uznanie, że darowiznę udziałów w spółce jawnej zaliczyć należy do płaszczyzny zawodowej Wnioskodawcy. Wprawdzie Wnioskodawca uczestniczył w zarządzaniu spółką jawną, której udziały mają być przedmiotem darowizny na rzecz syna, jednak nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie zarządzania udziałami. Wnioskodawca uczestniczy w zarządzaniu spółką (Wnioskodawca ma prawo samodzielnego prowadzenia spraw oraz reprezentowania spółki), jednakże powyższe nie wykonuje w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki wspólnika spółki jawnej. Nie wykonuje usług zarządczych, które stanowiłyby czynności podlegające opodatkowaniu tj. usług o charakterze administracyjnym, finansowym, handlowym lub technicznym.

Z powyższych okoliczności nie wynika zatem, aby darowizna udziałów w spółce jawnej na rzecz syna miała charakter zarobkowy i powtarzalny tj. wykonywany z zamiarem nadania mu stałego charakteru, zaś Wnioskodawca w odniesieniu do tych czynności stał się podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy oraz orzecznictwo TSUE, jak również przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy uznać, że darowizna udziałów w prawach i obowiązkach Wnioskodawcy (wspólnika spółki jawnej) na rzecz syna nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast Wnioskodawca nie uzyska statusu podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT w odniesieniu do tej czynności.

Tak więc czynność darowania przez Wnioskodawcę udziałów w spółce jawnej na rzecz syna stanowi czynność niepodlegającą przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, interpretacja traci aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.