IPPB4/415-873/14-2/JK2 | Interpretacja indywidualna

1) Czy w zaprezentowanym stanie faktycznym, wynagrodzenie pracowników oddelegowanych uzyskane przez nich z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Danii będzie mogło, stosownie do art. 14 ust. 1 i ust. 2 pkt b) UPO, podlegać opodatkowaniu w tym kraju niezależnie od długości i rodzaju oddelegowania?
2) Czy w przypadku, gdy odpowiedź na powyższe pytanie jest pozytywna (a wynagrodzenie pracowników oddelegowanych faktycznie podlega opodatkowaniu w Danii niezależnie od długości i rodzaju oddelegowania), Wnioskodawca jako płatnik powinien na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaprzestać pobierania zaliczek na podatek od tego wynagrodzenia oraz po uprzednim pomniejszeniu go o stosowne koszty uzyskania przychodu, wykazać to wynagrodzenie w informacji PIT-11 (obecnie w pozycji E.28) jako dochód zwolniony z opodatkowania w Polsce na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania ?
IPPB4/415-873/14-2/JK2interpretacja indywidualna
  1. Dania
  2. obowiązek płatnika
  3. oddelegowanie
  4. płatnik
  5. umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników -> Wysokość zaliczek

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2014 r. (data wpływu 10 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca będący członkiem Grupy A. (dalej: Grupa) oddelegowuje swoich pracowników do pracy na terytorium Danii w celu wykonania pracy na rzecz spółki O. (dalej: Spółka duńska). Pracownicy delegowani przez Wnioskodawcę są osobami podlegającymi w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 UPDOF.

Jedynymi umowami łączącymi oddelegowanych pracowników ze spółkami z Grupy są zawarte przez nich umowy z Wnioskodawcą. Na podstawie tych umów jest im wypłacane wynagrodzenie z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Danii. Wnioskodawca nie posiada w Danii zakładu w rozumieniu UPO.

Co do zasady, istnieją dwa rodzaje oddelegowań, na które mogą zostać wysłani pracownicy Wnioskodawcy:

  • oddelegowanie krótkookresowe (short-term assignment) - oddelegowanie o przewidywanym okresie trwania od 15 dni do 6 miesięcy,
  • oddelegowanie długookresowe (long-term assignment) - oddelegowanie o przewidywanym okresie trwania powyżej 6 miesięcy.

Na podstawie porozumień ramowych o warunkach oddelegowań pracowników zawartych pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką duńską, koszty związane z oddelegowaniem są przenoszone (alokowane) na podmiot duński. W przypadku oddelegowań krótkookresowych, kwota kosztów, którymi obciążana jest Spółka duńska, ustalana jest w oparciu o czas faktycznie spędzony przez oddelegowanych pracowników przy pracy na projektach na rzecz Spółki duńskiej oraz wysokość stawek godzinowych poszczególnych pracowników. Natomiast w przypadku oddelegowań długookresowych, na Spółkę duńską przenoszona jest całość kosztów pracowniczych związanych z oddelegowanymi pracownikami w okresie oddelegowania. Niezależnie od rodzaju i długości oddelegowania, w trakcie jego trwania kierownictwo oraz bezpośredni nadzór nad pracami wykonywanymi przez oddelegowanych pracowników sprawuje Spółka duńska (określa ona ich zakres i miejsce ich wykonywania). Spółka duńska ponosi również każdorazowo ryzyko i odpowiedzialność związane z pracami wykonywanymi przez oddelegowanych pracowników.

Zgodnie z posiadanymi informacjami przez Wnioskodawcę, duńskie władze skarbowe stoją na stanowisku, że wynagrodzenie uzyskiwane przez oddelegowanych pracowników za pracę w Danii podlega tam opodatkowaniu niezależnie od rodzaju i długości oddelegowania. Zdaniem duńskich władz skarbowych za zastosowaniem takiego podejścia przemawia fakt, że ekonomicznym pracodawcą osób oddelegowanych w trakcie oddelegowań jest Spółka duńska.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy w zaprezentowanym stanie faktycznym, wynagrodzenie pracowników oddelegowanych uzyskane przez nich z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Danii będzie mogło, stosownie do art. 14 ust. 1 i ust. 2 pkt b) UPO, podlegać opodatkowaniu w tym kraju niezależnie od długości i rodzaju oddelegowania...
  2. Czy w przypadku, gdy odpowiedź na powyższe pytanie jest pozytywna (a wynagrodzenie pracowników oddelegowanych faktycznie podlega opodatkowaniu w Danii niezależnie od długości i rodzaju oddelegowania), Wnioskodawca jako płatnik powinien na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaprzestać pobierania zaliczek na podatek od tego wynagrodzenia oraz po uprzednim pomniejszeniu go o stosowne koszty uzyskania przychodu, wykazać to wynagrodzenie w informacji PIT-11 (obecnie w pozycji E.28) jako dochód zwolniony z opodatkowania w Polsce na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania ...

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym nie jest spełniona przesłanka wymieniona w art. 14 ust. 2 pkt. b) umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i w związku z tym, wynagrodzenie uzyskane przez oddelegowanych pracowników z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Danii podlega opodatkowaniu w Danii, niezależnie od rodzaju oddelegowania oraz jego długości. W konsekwencji, Wnioskodawca powinien zaprzestać pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzenia wypłacanego pracownikom oddelegowanym z tytułu pracy wykonywanej przez nich na terytorium Danii w oparciu o normę prawną zawartą w art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.). Następnie zaś, wynagrodzenie to (po uprzednim pomniejszeniu go o stosowne koszty uzyskania przychodu) powinno zostać wykazane w informacji PIT-11 jako dochód zwolniony na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (obecnie w pozycji E.28).

Pracownicy oddelegowani przez Wnioskodawcę do pracy w Danii posiadają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski. W związku z tym, zgodnie z art. 3 ust. 1 UPDOF, podlegają oni w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że Polska posiada prawo do opodatkowania ich światowych dochodów, bez względu na położenie źródeł tych dochodów. Jednocześnie, zgodnie z art. 4a UPDOF, powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Według postanowień art. 14 ust. 1 UPO, generalną zasadą jest, że pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że praca wykonywana jest w Danii. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może podlegać opodatkowaniu w Danii.

Jednocześnie zgodnie z art. 14 ust. 2 UPO, bez względu na postanowienia ust. 1, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce otrzymuje za pracę najemną wykonywaną w Danii, podlega opodatkowaniu tylko w Polsce jeżeli spełnione są wskazane poniżej warunki:

  1. odbiorca przebywa w Danii przez okres lub okresy nie przekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i
  2. wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który ma miejsca zamieszkania lub siedzibę w Polsce, i
  3. wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w Danii.

Aby możliwe było skorzystanie z wyjątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 UPO, wskazane wyżej warunki muszą zostać spełnione łącznie. Jeśli którykolwiek z spełniony, wówczas wynagrodzenie pracownika z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Danii będzie mogło podlegać opodatkowaniu w Danii niezależnie od pozostałych okoliczności.

Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, aby wynagrodzenie pracowników uzyskiwane za pracę w Danii podlegało opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, koniecznym jest, by wynagrodzenie to wypłacane było przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który ma miejsca zamieszkania lub siedzibę w Polsce.

Przez pracodawcę, zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (red. B. Brzeziński, „Model Konwencji OECD Komentarz”, Oficyna Prawa Polskiego, Warszawa 2010, str. 971-972) należy rozumieć podmiot ponoszący koszt wynagrodzenia, mający prawo do efektów działania pracownika oraz ponoszący związane z tym ryzyko i odpowiedzialność (pojęcie ekonomicznego pracodawcy). W celu rozstrzygnięcia, w którym kraju znajduje się faktyczny (ekonomiczny) pracodawca, Komentarz do Modelowej Konwencji OECD nakazuje w praktyce posiłkowanie się szeregiem okoliczności i czynników m. in.:

  • który podmiot ponosi odpowiedzialność tub ryzyko za wyniki pracy pracowników,
  • który podmiot ponosi koszt wynagrodzenia za czas pracy pracowników,
  • czy na korzystającym (użytkowniku) z pracy spoczywa obowiązek instruowania pracownika,
  • czy prace są wykonywane w miejscu znajdującym się pod kontrolą i w zakresie odpowiedzialność użytkownika pracy.

W przypadku, gdy ekonomiczny pracodawca znajduje się w kraju, w którym wykonywana jest praca, a który jednocześnie nie jest miejscem zamieszkania pracownika dla celów podatkowych, należy stwierdzić, że nie zostaje spełniony drugi warunek z art. 14 ust. 2 UPO. W konsekwencji kraj, w którym praca jest wykonywana (w tym wypadku Dania), ma prawo do opodatkowania wynagrodzenia uzyskanego z tego tytułu przez pracownika, niezależnie od długości jego pobytu w tym kraju.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka duńska spełnia warunki uznania za ekonomicznego pracodawcę wobec oddelegowanych pracowników, niezależnie od długości i typu oddelegowania. Przemawia za tym fakt, że koszty wynagrodzenia pracowników oddelegowanych są przenoszone przez Wnioskodawcę na Spółkę duńską oraz fakt, że w trakcie trwania oddelegowania kontrolę nad zakresem działań pracowników i miejscem, w którym są one wykonywane, ma Spółka duńska. Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, Spółka duńska ponosi również ryzyko i odpowiedzialność związane z wykonywaną przez nich pracą.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanym stanie faktycznym nie znajdują zastosowania zapisy art. 14 ust. 2 UPO, a tym samym, zgodnie z ust. 1 tego artykułu, całość wynagrodzenia wypłacanego pracownikom z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Danii może podlegać (i podlega) tam opodatkowaniu.

Podobne podejście prezentowane jest również przez duńskie władze podatkowe, które uznają to wynagrodzenie z tytułu pracy na terytorium Danii za przychód podlegający opodatkowaniu w tym kraju i nakładają na pracowników oddelegowanych obowiązek zapłaty stosownego podatku od tego wynagrodzenia.

Zgodnie z art. 32 ust. 6 UPDOF, zakład pracy nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy od dochodów uzyskanych przez pracownika z tytułu pracy wykonywanej poza terytorium Polski pod warunkiem, że dochody te podlegają lub będą podlegać opodatkowaniu poza terytorium Polski.

Jak zostało wskazane powyżej, wynagrodzenie uzyskiwane przez pracowników oddelegowanych z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Danii podlega opodatkowaniu w tym kraju niezależnie od długości i typu oddelegowania. Co za tym idzie, w myśl postanowień ww. art. 32 ust. 6 PDOF, Spółka Polska powinna zaprzestać pobierania zaliczek na podatek dochodowy od tego wynagrodzenia.

Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 2 pkt a) UPO, dochód z tytułu pracy, który zgodnie z postanowieniami UPO podlega opodatkowaniu w Danii, osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, jest zwolniony z opodatkowania w Polsce. Jest on jednakże brany pod uwagę przy ustalaniu efektywnej stawki podatkowej mającej zastosowanie przy obliczaniu podatku należnego od dochodów tej osoby pochodzących z polskich źródeł. Tym samym, na podstawie Rozporządzenia, wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę pracownikom oddelegowanym z tytułu pracy wykonywanej przez nich na terytorium Danii powinno zostać wykazane (po potrąceniu stosownych kosztów uzyskania przychodu) w ich informacjach PIT-11 jako dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (obecnie pozycja E. 28 formularza).

Reasumując, w opisanym stanie faktycznym, wynagrodzenie uzyskane przez oddelegowanych pracowników z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Danii może podlegać (i podlega) opodatkowaniu w tym kraju niezależnie od typu oddelegowania oraz jego długości. W konsekwencji, Wnioskodawca powinien zaprzestać pobierania zaliczek na podatek dochodowy od tego wynagrodzenia. Jednocześnie na podstawie art. 22 ust. 2 pkt a) UPO, wynagrodzenie to jest zwolnione z opodatkowania w Polsce, a zatem powinno ono - po pomniejszeniu go o stosowne koszty uzyskania przychodu - zostać wykazane w informacji PIT-11, jako dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., Nr 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.