IPPP3/4512-135/16-2/ISZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie opodatkowania wnoszonego przez Spółkę wkładu niepieniężnego w postaci znaków towarowych wraz z pracownikami Departamentu Marketingu oraz niezbędnymi umowami związanymi z zarządzaniem, rozwojem i budową wartości znaków towarowych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2016 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Warszawie 17 lutego 2016 r., data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku 22 lutego 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wnoszonego przez Spółkę wkładu niepieniężnego w postaci znaków towarowych wraz z pracownikami Departamentu Marketingu oraz niezbędnymi umowami związanymi z zarządzaniem, rozwojem i budową wartości znaków towarowych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2016 r. wpłynął do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wnoszonego przez Spółkę wkładu niepieniężnego w postaci znaków towarowych wraz z pracownikami Departamentu Marketingu oraz niezbędnymi umowami związanymi z zarządzaniem, rozwojem i budową wartości znaków towarowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

D. sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie produkcji oraz dystrybucji wyrobów cukierniczych. Głównym przedmiotem działalności jest produkcja ciasteczek na słodko, na słono oraz w wariancie fit. Spółka nieustannie rozszerza swoją działalność wprowadzając na rynek nowe produkty w ramach oferowanych kategorii produktowych oraz rozważa możliwość rozszerzenia działalności o całkiem nowe kategorie wyrobów cukierniczych.

W tym celu w czerwcu 2015 roku Spółka nabyła udziały w spółce A. Sp. z o.o., firmie cukierniczej, której flagowym produktem są krakersy. W związku z tym, Spółka zamierza obecnie skoncentrować produkcję i dystrybucję produktów słodkich pod marką D. Natomiast produkty słone mają być co do zasady produkowane i sprzedawane pod marką A.

Ponadto na koniec 2015 roku nastąpiło połączenie Spółki ze spółką A. Sp. z o.o. celem koncentracji wszelkich aktywów i funkcji związanych z produkcją i dystrybucją produktów w jednym podmiocie. W wyniku połączenia Wnioskodawca jako spółka przejmująca stał się właścicielem i następcą prawnym wszystkich aktywów materialnych i niematerialnych stanowiących własność A. Sp. z o.o.

Jednocześnie Wnioskodawca planuje również ekspansję produktów Spółki na rynkach zagranicznych, w szczególności w wybranych krajach Europy Środkowo — Wschodniej, gdzie obecnie zakładane są spółki zależne (co do zasady w formie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością). Planuje się, że do głównych zadań tych spółek należeć będzie dystrybucja produktów Spółki oraz obsługa stałych, obecnych klientów Spółki na rynkach lokalnych, jak i pozyskiwanie nowych klientów celem zwiększenia sprzedaży produktów Spółki na tych rynkach. Natomiast klienci strategiczni mogą być obsługiwani centralnie bezpośrednio przez Wnioskodawcę.

W konsekwencji, w związku z zakładanym dalszym rozwojem działalności gospodarczej, w szczególności dywersyfikacją portfela produktów i dalszym rozwojem obecnie posiadanych marek, w celu poprawienia efektywności sprzedaży, podjęta została decyzja o przeprowadzeniu reorganizacji działalności Wnioskodawcy. W ramach planowanej restrukturyzacji, Spółka zamierza skoncentrować posiadane obecnie prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawa własności przemysłowej (Dz.U. z 2003r., Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) obejmujące zarejestrowane lub zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Patentowym RP lub / i w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) prawa do znaków towarowych (dalej: „Znaki Towarowe”) w jednym podmiocie poprzez wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci Znaków Towarowych do nowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Nowa Spółka”), której będzie wspólnikiem, na pokrycie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym tej spółki.

Celem zapewnienia prawidłowego zarządzania, budowy wartości i rozwoju Znaków Towarowych, w zależności od ostatecznych ustaleń, do Nowej Spółki zostaną także przeniesieni wybrani lub wszyscy pracownicy Departamentu Marketingu, jak również wszelkie niezbędne umowy w tym zakresie.

W konsekwencji, Nowa Spółka będzie odpowiedzialna za zarządzanie, budowanie wartości i rozwój Znaków Towarowych, prowadzenie działań o charakterze promocyjno-reklamowym Znaków Towarowych oraz kreowanie określonego wizerunku tych Znaków.

Dodatkowo, Nowa Spółka może również świadczyć usługi marketingowe na rzecz Wnioskodawcy, jak i spółek zależnych, w zakresie produktów Spółki. W takim przypadku, w zależności od ostatecznych uzgodnień, umowy marketingowe w tym zakresie będą zawierane przez Nową Spółkę. Wnioskodawca natomiast będzie mógł skupić swe zadania na produkcji i sprzedaży oferowanych przez niego produktów.

Jednocześnie należy podkreślić, że wnoszone aportem do Nowej Spółki składniki majątkowe nie są i nie zostaną w żaden sposób wydzielone organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w ramach Spółki. W szczególności, aktywa te nie są i nie będą formalnie wyodrębnione w strukturze Spółki jako zorganizowana jednostka, która posiadałyby własną nazwę, powierzchnię biurową, osobę odpowiedzialną za zarządzanie tą jednostką, rachunek bankowy oraz do której przypisane zostałyby inne składniki materialne i niematerialne, jak środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, należności, zobowiązania handlowe, zobowiązania wobec pracowników, środki pieniężne, itp. Ponadto ewidencja rachunkowa Wnioskodawcy nie została zmieniona, jak również nie będzie w żaden sposób zmieniana, aby umożliwić identyfikację kosztów i przychodów oraz zobowiązań i należności związanych z przedmiotem wkładu.

Prawa ochronne do Znaków Towarowych, które zostały zarejestrowane i które będą wchodzić w skład aportu zostaną wniesione do Nowej Spółki po wartości rynkowej ustalonej na podstawie wyceny przygotowanej przez niezależny podmiot, uwzględniającej ich znaczenie ekonomiczne w zakresie udziału w rynku, wpływu na ceny, dominacji w kanałach dystrybucji i odporności na działania konkurencji.

Nowa Spółka ma zamiar wykorzystywać wniesione Znaki Towarowe w ramach swojej działalności gospodarczej poprzez oddanie ich do używania m.in. w ramach umowy licencyjnej lub umowy leasingu finansowego w rozumieniu art. 17f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014r., poz. 851 z późn. zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wnoszony przez Spółkę na pokrycie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym Nowej Spółki wkład niepieniężny w postaci Znaków Towarowych wraz z pracownikami Departamentu Marketingu oraz niezbędnymi umowami związanymi z zarządzaniem, rozwojem i budową wartości Znaków Towarowych nie będzie stanowił zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, wkład niepieniężny w postaci Znaków Towarowych, przenoszony wraz z pracownikami Departamentu Marketingu oraz niezbędnymi umowami związanymi z zarządzaniem, rozwojem i budową wartości Znaków Towarowych nie będzie stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z powyższej definicji wynika, iż aby zespół składników majątkowych (w tym zobowiązań) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

  • istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych;
  • zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
  • składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
  • zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

W świetle powyższego, aby uznać dany zespół składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, składniki te muszą być wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej. Dodatkowo, należy wskazać, że aby zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, konieczne jest, aby zespół ten obejmował również zobowiązania.

Wyodrębnienie organizacyjne.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że wydzielany zespół składników majątkowych ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej Spółki jako wydział, dział bądź oddział. W praktyce organów podatkowych podkreślany jest fakt, że wyodrębnienie to powinno mieć charakter formalny, tj. winno być dokonane na podstawie postanowień, regulaminu, statutu podatnika bądź innego aktu o podobnym charakterze (np. uchwały zarządu).

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika natomiast, że co prawda przedmiotem wkładu będzie zespół składników majątkowych, tj. wybrani lub wszyscy pracownicy Departamentu Marketingu istniejącego obecnie w strukturze Spółki, umowy niezbędne do prowadzenia działalności w zakresie zarządzania, rozwoju i budowania wartości Znaków Towarowych oraz same Znaki Towarowe, to zespół ten nie jest i nie zostanie formalnie wyodrębniony w Spółce jako odrębna jednostka organizacyjna w postaci działu, wydziału, etc. Powyższy zespół składników nie jest i nie zostanie także na potrzeby aportu wyodrębniony w sposób formalny w obecnej strukturze Spółki, np. w formie uchwały Zarządu Spółki, na podstawie której przenoszone aktywa przypisane zostałyby do wyodrębnionej jednostki. Z tego względu, w ocenie Wnioskodawcy stanowiący przedmiot aportu zespół składników majątkowych nie spełnia przesłanki wyodrębnienia organizacyjnego koniecznej do uznania przenoszonych składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe.

Ustawa o VAT nie wskazuje, co należy rozumieć przez wyodrębnienie finansowe w rozumieniu definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w szczególności czy koniecznie jest prowadzenie odrębnych ksiąg rachunkowych czy sporządzanie bilansów. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, iż „wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa” (J. Marciniuk „Podatek dochodowy od osób prawnych. Rok 2008” Komentarz; Wydawnictwo C.H. Beck; Warszawa 2008; por. także interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 stycznia 2012 roku, sygn. IBPP1/443-923/10/MS). Ponadto, jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 9 czerwca 2009 roku, sygn. IPPP2/443-312/09-2/AS, „wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego. Nie musi to być postać oddziału samodzielnie rozliczającego się. Ważne natomiast jest, aby przenoszone należności i zobowiązania były wyodrębnione i dały się przyporządkować organizacyjnie i finansowo do wyodrębnionego majątku (tak, aby można było przejąć funkcje gospodarcze).

Mając na uwadze powyższe i w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy wskazać, że przenoszone składniki majątkowe nie zostaną również w żaden sposób wyodrębnione pod względem finansowym. Ewidencja rachunkowa Spółki nie będzie dostosowywana na potrzeby aportu, tj. nie będzie w żaden sposób zmieniana, aby umożliwić identyfikację kosztów i przychodów oraz zobowiązań i aktywów związanych z przedmiotem wkładu. W konsekwencji, Spółka nie będzie dostosowywać planu kont ani wprowadzać żadnych zmian w zasadach ewidencji księgowej z tego tytułu.

Wyodrębnienie funkcjonalne.

Zgodnie z definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa w Ustawie o VAT, wyodrębnienie funkcjonalne zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) oznacza przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych (tak też np. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 1 grudnia 2008, sygn. ITPB3/423-519b/08/AW). Przy czym przyjmuje się, iż powinna być to rzeczywista, a nie tylko potencjalna zdolność do wykonywania działalności gospodarczej przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego, przenoszony zespół składników majątkowych ma umożliwić Nowej Spółce przejęcie zadań z zakresu zarządzania, budowy wartości i rozwoju Znaków Towarowych, realizowanych obecnie przez Spółkę. Niemniej jednak należy podkreślić, że składniki majątkowe przenoszone do Nowej Spółki nie będą wystarczające do kontynuacji działalności w zakresie prowadzonym wcześniej przez Spółkę, ale konieczne będzie poniesienie dodatkowych nakładów finansowych w tym zakresie przez Nową Spółkę.

W konsekwencji, w opinii Spółki, przenoszony zespół składników majątkowych nie będzie w stanie funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo, gdyby potencjalnie zaistniała taka konieczność. Składniki te nie będą bowiem stanowiły odpowiednio powiązanej całości i tym samym nie będą w stanie samodzielnie generować przychodów. Dodatkowo przyporządkowane składniki majątkowe nie będą wystarczające, aby z ich wykorzystaniem przenoszeni pracownicy Departamentu Marketingu byli w stanie sami podejmować działania o charakterze promocyjno-reklamowym celem budowy wartości i rozwoju Znaków Towarowych oraz zarządzać tymi Znakami.

A zatem, zdaniem Wnioskodawcy, opisanego wyżej zespołu składników majątkowych nie można uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu Ustawy o VAT, gdyż nie stanowi on zespołu składników zdolnego do realizowania samodzielnych zadań gospodarczych i tym samym nie można uznać, że zostanie on wyodrębniony także pod względem funkcjonalnym ze struktury Spółki. Ponadto, na skutek przeniesienia składników majątkowych do Nowej Spółki, wymagane będzie zawarcie przez nią stosownych umów w celu wykorzystania pozostałych składników majątku, w tym m.in. w zakresie wynajmu powierzchni biurowej, jak również umów o świadczenie usług administracyjnych, księgowych, informatycznych, kadrowych, etc., niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej.

Ponadto, jak wskazano w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, od przenoszonych aktywów oddzielone zostaną także zobowiązania wygenerowane w toku funkcjonowania Spółki związane z aktywami Nowej Spółki, w tym zobowiązania wobec pracowników. Wyłączenie z masy majątkowej kluczowych składników, jakim są bez wątpienia zobowiązania, pozbawia wydzielonego kompleksu majątkowego zorganizowanego charakteru. Konsekwencją bowiem wyodrębnienia finansowego powinno być przypisanie do składników majątkowych również zobowiązań związanych z jego funkcjonowaniem. A zatem, nawet w przypadku przyjęcia, iż przenoszony zespół składników mógłby w określonych okolicznościach funkcjonować jako przedsiębiorstwo, niemożliwe jest uznanie, że wnoszony wkład stanowi zespół zorganizowanych, powiązanych funkcjonalnie składników w sytuacji, gdy istotna ich część, tj. zobowiązania, pozostanie w podmiocie wnoszącym wkład.

Reasumując, należy stwierdzić, że z ustawowej definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika, że zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić zorganizowany (spójny) zespół składników majątkowych i niemajątkowych, który potencjalnie mógłby funkcjonować jako odrębne przedsiębiorstwo. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika natomiast, że przenoszony zespół składników majątkowych nie ma zorganizowanego charakteru (nie został i nie zostanie w sposób spójny wyodrębniony w ramach struktur organizacyjnych Spółki), a ponadto nie przedstawia zdolności do funkcjonowania jako odrębne przedsiębiorstwo.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, dla zakwalifikowania określonego zespołu składników majątkowych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające istnienie jakiekolwiek zorganizowanej masy majątkowej. Musi ona odznaczać się pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie całość). Z uwagi więc na brak wyodrębnienia finansowego i organizacyjnego przenoszonych składników oraz niemożliwość uznania ich za zorganizowany zespół składników majątkowych i niemajątkowych na skutek wyłączenia istotnych jego elementów (w tym zobowiązań), stwierdzić należy, iż transakcja wniesienia w/w składników, w tym Znaków Towarowych, powinna zostać traktowana jako wniesienie poszczególnych aktywów, a nie zaś jako aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Takie stanowisko potwierdzone zostało również w praktyce organów podatkowych, jak np.:

  1. w interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2015 roku, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPP3/4512-635/15/JP, organ podatkowy stwierdził, że: „Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem, wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy). Należy zatem wskazać, że nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
  2. w interpretacji indywidualnej z dnia 29 grudnia 2014 roku wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, sygn. IPTPP2/443-784/14-2/IR stwierdzono, że: „Przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Warunkiem niezbędnym jest także wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. (...) Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.
  3. w interpretacji indywidualnej z dnia 24 września 2015 roku wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPP3/4512-505/15/ASz wskazano, iż: „Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie może obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, lecz tylko tę część, która spełnia wszystkie kryteria wskazane w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług. O tym, czy doszło do wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa decyduje pełen zakres przenoszonego majątku, praw i zobowiązań. Wyodrębnienie to musi dotyczyć zorganizowanej części przedsiębiorstwa jako całości, a nie tylko niektórych jej składników, nawet o znacznej wartości.

Biorąc powyższe pod uwagę, stanowisko Spółki, iż wkład niepieniężny w postaci Znaków Towarowych, przenoszony wraz z pracownikami Departamentu Marketingu oraz umowami związanymi z zarządzaniem, rozwojem i budową wartości Znaków Towarowych nie będzie stanowił zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, należy uznać za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.