IBPBII/1/4514-79/15/DP | Interpretacja indywidualna

Czy w związku z tym, że czynność udzielenia pożyczek podlega ustawie o podatku od towarów i usług oraz pożyczkodawca na udzieloną pożyczkę, dokładniej na naliczone odsetki od pożyczki wystawi fakturę VAT ze stawką podatku „zw”, Wnioskodawca może zwrócić się do Urzędu Skarbowego z wnioskiem o zwrot nadpłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
IBPBII/1/4514-79/15/DPinterpretacja indywidualna
  1. czynności cywilnoprawne
  2. pożyczka
  3. stwierdzenie nadpłaty
  4. zapłata podatku
  5. zwrot podatku
  1. Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) -> Przedmiot opodatkowania -> Czynności podlegające opodatkowaniu

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 marca 2015 r. (wpływ do Biura – 18 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umów pożyczek – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umów pożyczek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W maju 2014 r. Wnioskodawca (pożyczkobiorca) zawarł z innym podmiotem gospodarczym (pożyczkodawcą), będącym również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, umowę, której przedmiotem było udzielenie przez pożyczkodawcę dla Wnioskodawcy pożyczki pieniężnej w kwocie 749.000,00 zł (siedemset czterdzieści dziewięć tysięcy złotych). W umowie strony wskazały cel przeznaczenia pożyczki, określona została wysokość odsetek od udzielonej pożyczki oraz termin ostatecznej spłaty wraz z harmonogramem spłat. W maju 2014 r. Wnioskodawca zawarł kolejną umowę pożyczki z tym samym podmiotem (pożyczkodawcą) na kwotę 138.000,00 zł (sto trzydzieści osiem tysięcy złotych). Podobnie jak w przypadku pierwszej pożyczki, strony w umowie wskazały cel przeznaczenia pożyczki, określona została wysokość odsetek od udzielonej pożyczki oraz termin ostatecznej spłaty wraz z harmonogramem spłat. W obu przypadkach harmonogram przewiduje, iż w pierwszej kolejności spłacie podlegać będzie kapitał pożyczki, a jako ostatnie spłacone zostaną odsetki (oprocentowanie), na które pożyczkodawca wystawi fakturę VAT. Pożyczkodawca świadczenie usług finansowych, w tym udzielanie pożyczek, posiada w zakresie przedmiotu działalności wymienionym we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej pod kodem PKD 64.92.Z (pozostałe formy udzielania kredytów) oraz 64.99.Z (pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych). Ze względu na różne interpretacje (dostępne w Internecie), które nie we wszystkich przypadkach stanowiły czy pożyczka taka podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, w terminach przewidzianych przepisami prawa Wnioskodawca, złożył deklaracje dla celów podatku od czynności cywilnoprawnych i dokonał zapłaty tego podatku. W tym samym czasie pożyczkodawca złożył do Izby Skarbowej, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in w kwestii podlegania udzielonej pożyczki podatkowi od towarów i usług. W otrzymanej interpretacji indywidualnej wydanej pożyczkodawcy, Izba Skarbowa uznała, że udzielona pożyczka podlega podatkowi od towarów i usług z zastosowaniem stawki VAT „zw”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z tym, że pożyczkodawca, na podstawie otrzymanej interpretacji indywidualnej orzekającej, iż czynność udzielenia pożyczek podlega ustawie o podatku od towarów i usług, na udzieloną pożyczkę, a dokładniej na naliczone odsetki od pożyczki wystawi fakturę VAT ze stawką podatku „zw”, Wnioskodawca może zwrócić się do Urzędu Skarbowego z wnioskiem o zwrot nadpłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zdaniem Wnioskodawcy, z racji tego, iż udzielone pożyczki podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co zostało potwierdzone interpretacją indywidualną IBPP2/443-613/14/AB wydaną na wniosek pożyczkodawcy, i jednocześnie korzystają ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług, a pożyczkodawca na należne odsetki, które stanowią jego przychód, wystawi fakturę VAT i odprowadzi podatek dochodowy, zapłata podatku od czynności cywilnoprawnych od zawartych umów pożyczki, nie powinna mieć miejsca, z racji tego, iż czynność ta w tym przypadku byłaby podwójnie opodatkowana. Tym samym zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych: „Nie podlegają podatkowi... 4) czynności inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:... a) opodatkowana podatkiem od towarów i usług, b) zwolniona z podatku od towarów i usług...”.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że winien złożyć do Urzędu Skarbowego wniosek o zwrot nadpłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest – zgodnie z wolą Wnioskodawcy wyrażoną we wniosku – ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko i wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W niniejszej interpretacji nie ustosunkowano się więc do zagadnień z zakresu podatku od towarów i usług, przyjęto wypowiedź w zakresie podatku od towarów i usług jako element opisu zaistniałego stanu faktycznego niepodlegający ocenie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w 2014 r.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Stosownie do art. 4 pkt 7 ww. ustawy obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych z zastrzeżeniem art. 5, ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

  1. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
  2. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    • umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe pra
  • umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
  • umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Należy jednak zaznaczyć, że w przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Z przedstawionego we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W maju 2014 r. Wnioskodawca (pożyczkobiorca) zawarł z innym podmiotem gospodarczym (pożyczkodawcą), będącym również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, umowy, których przedmiotem było udzielenie przez pożyczkodawcę dla Wnioskodawcy dwóch pożyczek pieniężnych w kwocie 749.000,00 zł oraz 138.000,00 zł. W obu przypadkach, strony w umowie wskazały cel przeznaczenia pożyczki, określona została wysokość odsetek od udzielonej pożyczki oraz termin ostatecznej spłaty wraz z harmonogramem spłat, który przewiduje, iż w pierwszej kolejności spłacie podlegać będzie kapitał pożyczki, a jako ostatnie spłacone zostaną odsetki (oprocentowanie), na które pożyczkodawca wystawi fakturę VAT. Pożyczkodawca świadczenie usług finansowych, w tym udzielanie pożyczek, posiada w zakresie przedmiotu działalności wymienionym we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej pod kodem PKD 64.92.Z (pozostałe formy udzielania kredytów) oraz 64.99.Z (pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych). Wnioskodawca w związku z otrzymanymi pożyczkami, złożył deklaracje dla celów podatku od czynności cywilnoprawnych i dokonał zapłaty tego podatku. W tym samym czasie pożyczkodawca złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w kwestii podlegania udzielonej pożyczki podatkowi od towarów i usług. W otrzymanej interpretacji indywidualnej wydanej dla pożyczkodawcy, uznano, że udzielona pożyczka podlega podatkowi od towarów i usług z zastosowaniem stawki VAT „zw”.

Z cytowanego powyżej przepisu art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają takie czynności, w których przynajmniej jedna ze stron z tytułu ich dokonania (dokonania tych czynności) jest opodatkowania podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z podatku od towarów i usług (z wyjątkiem określonych czynności, które w przedmiotowej sprawie nie występują).

W związku z tym należy podkreślić, że jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umów pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższe transakcje – dokonane pomiędzy wskazanymi we wniosku stronami – podlegają regulacjom ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia umów pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tych czynności podatkiem od towarów i usług skutkuje bowiem wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Jeżeli zatem istotnie, jak twierdzi Wnioskodawca na podstawie dokonanych ustaleń, czynność udzielenia pożyczki przez pożyczkodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie korzysta ze zwolnienia od tego podatku, na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług – co jak wskazano powyżej nie jest przedmiotem niniejszej interpretacji, gdyż interpretacja wydawana jest wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych – to na mocy art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wskazane umowy pożyczki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych – są z niego wyłączone. Tym samym Wnioskodawca nie był zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu tych umów.

W związku z powyższym, w sytuacji, gdy podatek ten został zapłacony, należy uznać, że został on zapłacony nienależnie.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 2, podatek podlega zwrotowi, jeżeli:

  • uchylone zostały skutki prawne oświadczenia woli (nieważność względna);
  • nie spełnił się warunek zawieszający, od którego uzależniono wykonanie czynności cywilnoprawnej;
  • podwyższenie kapitału spółki nie zostało zarejestrowane lub zostanie zarejestrowane w wysokości niższej niż określona w uchwale – w części stanowiącej różnicę między podatkiem zapłaconym i podatkiem należnym od podwyższenia kapitału ujawnionego w rejestrze przedsiębiorców;
  • nie dokonano wpisu hipoteki do księgi wieczystej.

Analiza powyższego przepisu wskazuje, że ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia sytuacji, w których możliwy jest zwrot podatku od czynności cywilnoprawnych. Zatem tylko zajście jednej z wymienionych w nim przesłanek uprawnia do żądania zwrotu zapłaconego podatku. W sytuacji przedstawionej we wniosku, żadne z powyższych zdarzeń nie nastąpiło.

Jednakże możliwość wystąpienia o zwrot nienależnie zapłaconego podatku istnieje w oparciu o przepisy ustawy Ordynacja podatkowa.

Stosownie do art. 72 § 1 pkt 1 ww. ustawy, za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.

W myśl art. 73 § 1 Ordynacji podatkowej, nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:

  1. zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;
  2. pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;
  3. zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
  4. wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od wysokości pobranego podatku;
  5. zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Według art. 73 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, nadpłata powstaje z dniem złożenia:

  1. zeznania rocznego – dla podatników podatku dochodowego;
  2. deklaracji podatku akcyzowego – dla podatników podatku akcyzowego;
  3. deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy – dla jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych;
  4. deklaracji kwartalnej dla podatku od towarów i usług – dla podatników podatku od towarów i usług.

W myśl art. 74 ww. ustawy, jeżeli nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, a podatnik, którego zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1:

  1. złożył jedną z deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, lub inną deklarację, z której wynika wysokość zobowiązania podatkowego – wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie skorygowaną deklarację;
  2. został rozliczony przez płatnika – wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie zeznanie (deklarację), o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1;
  3. nie był obowiązany do składania deklaracji – wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot.

Natomiast zgodnie z art. 74a ww. ustawy, w przypadkach niewymienionych w art. 73 § 2 i art. 74 wysokość nadpłaty określa organ podatkowy.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w sytuacji przedstawionej przez Wnioskodawcę istnieje możliwość ubiegania się o zwrot nienależnie zapłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych, w oparciu o przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez złożenie korekty deklaracji wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. Pamiętać jednak należy, że określenie, czy w danym stanie faktycznym występują przesłanki stwierdzenia nadpłaty podatku ustalane jest indywidualnie w każdym przypadku, przez właściwy w sprawie organ podatkowy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty powiązane lub podobne:

IBPP2/443-613/14/AB | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.