0111-KDIB2-2.4014.122.2018.1.MM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy na podstawie art. 2 pkt 4) lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do płatności podatku od czynności cywilnoprawnych jeśli planowana Transakcja zostanie uznana za niestanowiącą zbycia przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 i art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 lipca 2018 r. (data wpływu 31 lipca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych transakcji nabycia wskazanych we wniosku składników majątkowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych transakcji nabycia wskazanych we wniosku składników majątkowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest europejską spółką kapitałową prowadzącą poprzez oddział w Polsce działalność m.in. w zakresie obrotu paliwami oraz sprzedaży detalicznej paliw. Wnioskodawca planuje nabyć opisane poniżej składniki majątkowe. Zbywca składników majątkowych A. N. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Zbywca) należy do grupy kapitałowej, w skład której wchodzi także A. P. Sp. z o.o. (powoływana we wniosku jako A. P.). Zbywca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, wydzierżawianiu/wynajmowaniu nieruchomości, realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków.

Wnioskodawca i Zbywca złożyli na podstawie art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa wspólny wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku VAT (wniosek z dnia 7 czerwca 2018 r.). Stroną postępowania o wydanie wspólnego wniosku jest A. N. Przedstawiony w niniejszym wniosku stan faktyczny (winno być: zdarzenie przyszłe) jest tożsamy ze stanem faktycznym (winno być: zdarzeniem przyszłym) przedstawionym w ww. wspólnym wniosku.

Zbywca jest m.in. właścicielem/wieczystym użytkownikiem kilkudziesięciu nieruchomości, zabudowanych i niezabudowanych, z których wiele wydzierżawia lub wynajmuje różnym podmiotom. W ramach tej działalności jest on właścicielem m.in. 19 stacji paliw (tj. nieruchomości gruntowych zabudowanych budynkami, budowlami, urządzeniami składającymi się na stacje paliw z towarzyszącą infrastrukturą). Wszystkie ww. 19 stacji paliw jest obecnie wydzierżawionych („Umowy Dzierżawy”) A. P., która prowadzi w nich na własny rachunek, działalność polegającą na sprzedaży paliw wraz z innymi towarami i usługami na podstawie posiadanych przez siebie koncesji.

A.P. zawarła umowy o zarządzanie stacjami paliw z podmiotami trzecimi („Zarządcy”), które to podmioty prowadzą w jej imieniu i na jej rzecz obsługę klientów stacji paliw oraz sprzedaż paliw i towarów sklepowych, dostarczając w szczególności personel obsługujący stacje paliw. Zbywca nie posiada koncesji na obrót paliwami, nie prowadzi ani nie prowadziła działalności w zakresie prowadzenia stacji paliw. Zbywca nie jest właścicielem wyposażenia ww. stacji paliw, koniecznego do prowadzenia na nich działalności (dalej też: Wyposażenia) jak: pylony cenowe, elementy identyfikacji wizualnej (otoki świetlne, kasetony itd), umeblowanie oraz wyposażenie stacji (lady, regały, witryny, komory chłodnicze, lodówki, kompresory, odkurzacze, komputery, drukarki fiskalne i terminale do obsługi kart płatniczych oraz flotowych, wyposażenie o funkcji gastronomicznej – ekspresy, rollery do hot-dogów, itd.), oprogramowanie do sprzedaży na stacjach, oprogramowanie do monitorowania stanu zapasów na stacjach, systemów monitoringu, etc. Właścicielem Wyposażenia jest A. P.

Wnioskodawca zamierza nabyć w ramach jednej umowy sprzedaży, 16 należących do Zbywcy nieruchomości gruntowych (prawo własności albo prawo wieczystego użytkowania gruntu), z których niektóre są zabudowane, a inne niezabudowane. W przypadku sprzedawanych nieruchomości zabudowanych, większość z nich, tj. 12 jest zabudowana ww. stacjami paliw z infrastrukturą towarzyszącą, w tym jedna dodatkowo stacją kontroli pojazdów i jedna dodatkowo restauracją (dalej też: Transakcja).

Zamiarem Wnioskodawcy jest dokonanie Transakcji w celu prowadzenia na ww. nieruchomościach stacji paliw wraz z ewentualną działalnością uzupełniającą (jak stacja kontroli pojazdów, restauracja), które to stacje paliw Wnioskodawca będzie prowadził pod własną marką, z wykorzystaniem znaków towarowych Wnioskodawcy, według zasad organizacyjnych i standardu Wnioskodawcy, w oparciu o koncesję na obrót paliwami Wnioskodawcy, jego zasoby i środki finansowe, jego pracowników, nabywane przez niego towary, etc. Wnioskodawca może także zawrzeć umowy franczyzowe z podmiotami trzecimi, na podstawie których będą one prowadzić stacje pod marką Wnioskodawcy. Kupowane nieruchomości mogą być także przedmiotem umów dzierżawy. Transakcja planowana jest na 2018 r. bądź 2019 r.

Na sprzedawanych nieruchomościach niezabudowanych Zbywca nie prowadzi żadnej działalności. Na sprzedawanych nieruchomościach zabudowanych Zbywca nie prowadzi żadnej działalności poza ww. wydzierżawianiem bądź wynajmowaniem (w całości lub w częściach) różnym podmiotom, uzyskując z tych tytułów czynsze. Co do dokonywanej w ramach Transakcji sprzedaży nieruchomości zabudowanych, każdorazowo wraz z gruntem sprzedawane będą, stanowiące własność Zbywcy, związane z nimi budynki, budowle i urządzenia stanowiące części składowe sprzedawanych nieruchomości – w rozumieniu przepisu art. 47 § 1 i art. 48 Kodeksu cywilnego (jak budynki, wiaty, mury, nawierzchnie, lampy, znaki, zbiorniki, dystrybutory, myjnie, wewnętrzne sieci, przyłącza, sterowniki, systemy, sondy, separatory, rozdzielnie, piece grzewcze CO i inne elementy trwale związane z gruntem lub budynkiem) oraz przynależności sprzedawanych nieruchomości – w rozumieniu przepisu art. 51 § 1 Kodeksu cywilnego (dalej też kc). Budynek stacji kontroli pojazdów sprzedawany będzie z wyposażeniem należącym do Zbywcy wymaganym dla prowadzenia takiej działalności przez bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa. Budynek restauracji sprzedawany będzie z należącym do Zbywcy wyposażeniem restauracji.

Zbywca prowadzi księgi rachunkowe na podstawie ustawy o rachunkowości. Opisane składniki mienia kwalifikowane są w księgach rachunkowych Zbywcy jako środki trwałe (odpowiednich grup) oraz jako środki niskocenne (tj. o niskiej wartości początkowej, która nie kwalifikowała ich jako środków trwałych).

Dla objętych planowaną Transakcją nieruchomości (wszystkich łącznie jak również dla żadnej z osobna), jak i stacji paliw (wszystkich łącznie jak również dla żadnej z osobna) nie są prowadzone odrębne księgi rachunkowe, nie sporządza się dla nich oddzielnych bilansów, budżetów lub rachunku zysków i strat. Nieruchomości ani stacje paliw, stanowiące przedmiot Transakcji, nie są jednostkami samobilansującymi się. Dotyczy to także całego przedmiotu planowanej Transakcji (dla którego nie są prowadzone odrębne księgi, który nie jest samobilansującą się jednostką, ani dla którego nie sporządza się odrębnego bilansu, budżetu lub rachunku zysków i strat. W ramach prowadzonej przez Zbywcę ewidencji księgowej zostały wyodrębnione odpowiednie MPK dla danych nieruchomości (według konkretnych lokalizacji agregowane są środki trwałe oraz przypadające na nie koszty np. podatek od nieruchomości, amortyzacja oraz przychody z tytułu dzierżawy czy najmu). Zbywca prowadzi analityczną ewidencję wszystkich składników majątku trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych dla danej nieruchomości. Sposób ewidencji księgowej przychodów i kosztów w powiązaniu z lokalizacjami wynika jednak z potrzeb sprawozdawczości w grupie kapitałowej, której członkiem jest Zbywca, a nie potrzeby ich wyodrębnienia w ramach działalności Zbywcy. Na podstawie ewidencji w księgach rachunkowych Zbywcy nie jest natomiast możliwe ustalenie dla danej nieruchomości, jak też dla całego przedmiotu planowanej Transakcji, ich należności, zobowiązań, środków pieniężnych, przepływów finansowych.

Z punktu widzenia organizacyjnego, stacje paliw nie stanowią w schemacie organizacyjnym Zbywcy odrębnego oddziału, wydziału lub innej wyodrębnionej w strukturze Zbywcy jednostki. W stosunku do jednej ze sprzedawanych w ramach Transakcji nieruchomości niezabudowanych Zbywca posiada pozwolenie na budowę stacji paliw, co do innej decyzje o ustaleniu warunków jej zabudowy. Zbywca posiada także pozwolenie na rozbiórkę jednej z istniejących stacji paliw oraz na budowę stacji paliw, a także pozwolenie na budowę myjni samochodowej. Zbywca nie może zbyć takich decyzji administracyjnych, ale sprzedając w ramach Transakcji nieruchomości wyrazi zgodę na ich przeniesienie na Wnioskodawcę. Wraz z dokonywaną w ramach Transakcji sprzedażą nieruchomości Zbywca zbędzie na rzecz Kupującego posiadane (o ile je posiada) prawa autorskie do dokumentacji projektowej stacji paliw istniejących oraz planowanych na niektórych nieruchomościach. Ponadto zbędzie posiadaną dokumentację techniczną/projektową dot. nieruchomości.

Zbywca nie sprzeda Wnioskodawcy składników mienia innych niż ww. nieruchomości niezabudowane lub zabudowane częściami składowymi i przynależnościami oraz prawa autorskie do dokumentacji projektowej części budynków/budowli na tych nieruchomościach. Zbywca nie sprzeda na rzecz Wnioskodawcy znaku towarowego „A.” pod którym prowadzona jest obecnie działalność na stacjach znajdujących się na sprzedawanych nieruchomościach, ani w inny sposób nie udzieli praw do tego znaku. Wnioskodawca może dokonać zakupu niektórych elementów Wyposażenia stacji paliw – które nie należy do Zbywcy od właściciela Wyposażenia – spółki A. P. Ponadto, od A. P. Wnioskodawca może nabyć znajdujące się na stacjach paliw wybrane towary handlowe oraz gaz (LPG) i olej opałowy do ogrzewania nieruchomości.

W ramach Transakcji Wnioskodawca nie nabędzie od Zbywcy elementów niematerialnych i organizacyjnych koniecznych do prowadzenia na sprzedawanych mu nieruchomościach stacji paliw bądź innych rodzajów działalności najemców, jak: środków czy metod kontroli operacyjnej dotyczącej funkcjonowania stacji paliw i innych działalności; ich obsługi operacyjnej; zaopatrzenia stacji w paliwa i inne towary handlowe; zapewnienia finansowania prowadzonych na nieruchomościach działalności; obsługi administracyjnej, technicznej, księgowej prowadzonych na nieruchomościach działalności; utrzymywania budynków/budowli/urządzeń na nieruchomościach w stanie zdatnym do użytku i zgodnym z przepisami prawa, renomy, klienteli, etc. Na Wnioskodawcę nie zostaną przeniesione umowy, których stroną byłby Zbywca, dotyczące powyższych materii. W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia ze Zbywcy na Nabywcę praw i obowiązków Zbywcy wynikających z umów łączących Zbywcę z dostawcami mediów na sprzedawane nieruchomości (i podobnych świadczeń). W związku z tym, że Zbywca nie prowadzi na nieruchomościach będących przedmiotem Transakcji działalności operacyjnej, w ramach Transakcji, nie dojdzie do przeniesienia ze Zbywcy na Kupującego stosunków pracy (bądź innych podobnych) z osobami zatrudnionymi na sprzedawanych stacjach paliw, jak i w innych częściach sprzedawanych nieruchomości. Natomiast wedle stanowiska Wnioskodawcy art. 23 Kodeksu pracy będzie miał zastosowanie i Wnioskodawca wstąpi z mocy prawa w stosunki pracy, pracowników stacji paliw, o ile takie istnieją z Zarządcami prowadzącymi stacje na podstawie umowy z A. P. W ramach planowanej Transakcji nie dojdzie do przejścia do przedsiębiorstwa Nabywcy osób odpowiedzialnych za zarządzanie działalnością Zbywcy, w tym w szczególności za zarządzanie nieruchomościami, ani Zarządców z którymi A. P. zawarła umowy o zarządzanie stacjami paliw. Do chwili sprzedaży Zbywca rozwiąże Umowy Dzierżawy. Natomiast Wnioskodawca z mocy samego prawa wstąpi w inne stosunki najmu/dzierżawy na miejsce Zbywcy, zgodnie z zawartą w kc regulacją umowy najmu (art. 678 § 1).

W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia ze Zbywcy na Wnioskodawcę:

  • oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnionej części (nazwy przedsiębiorstwa) – tak co do oznaczenia Zbywcy jak i działalności prowadzonych na sprzedawanych nieruchomościach, w tym na położonych na nich stacjach paliw;
  • własności znajdujących się na sprzedawanych nieruchomościach ruchomości innych niż ich części składowe bądź przynależności, w szczególności materiałów, towarów, wyrobów;
  • praw wynikających z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz praw do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikających z innych stosunków prawnych (uwzględniając oczywiście, że nabywając nieruchomości zgodnie z art. 678 § 1 kc nabywca nieruchomości wstępuje w stosunki najmu dzierżawy z mocy prawa, przedmiotem Transakcji nie są natomiast inne stosunki najmu i dzierżawy);
  • żadnych wierzytelności, praw z papierów wartościowych i środków pieniężnych Zbywcy;
  • koncesji, licencji i zezwoleń Zbywcy (poza takimi, które przechodzą na nabywcę nieruchomości/urządzenia wraz z jej nabyciem – jak pozwolenie wodnoprawne);
  • patentów i innych praw własności przemysłowej Zbywcy;
  • majątkowych praw autorskich i majątkowych praw pokrewnych Zbywcy, za wyjątkiem praw autorskich do projektów budowlanych o których mowa powyżej;
  • tajemnic przedsiębiorstwa Zbywcy;
  • ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej Zbywcy.

W związku z tym Transakcja nie będzie stanowiła przeniesienia ze Zbywcy na Wnioskodawcę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 kc, który jako „przedsiębiorstwo” kwalifikuje zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujący w szczególności wyliczone w tym przepisie elementy wskazane powyżej.

Po planowanej Transakcji, by rozpocząć na sprzedawanych nieruchomościach działalność polegającą na sprzedaży paliw wraz z innymi towarami i usługami, Kupujący będzie musiał wyposażyć stacje paliw we wszystkie elementy konieczne do prowadzenia takiej działalności (pylony cenowe, elementy identyfikacji wizualnej (otoki świetlne, kasetony itd.), umeblowanie oraz wyposażenie stacji (lady, regały, witryny, komory chłodnicze, lodówki, kompresory, odkurzacze, komputery, drukarki fiskalne i terminale do obsługi kart płatniczych oraz flotowych, wyposażenie części gastronomicznej, itd.), oprogramowanie do sprzedaży na stacjach, oprogramowanie do monitorowania stanu zapasów na stacjach, systemy monitoringu, etc.

Ponadto, Wnioskodawca będzie musiał zorganizować działalność nabywanych stacji paliw we wszystkich istotnych aspektach, samodzielnie zabezpieczając sobie m.in.:

  • posiadanie koncesji na obrót paliwami ciekłymi;
  • zaopatrzenie stacji paliw w paliwo oraz inne towary handlowe, a na te potrzeby zabezpieczyć procesy negocjowania i zawierania umów z dostawcami, ich bieżącą obsługę, etc.;
  • utrzymanie stacji paliw w formalnej jak i operacyjnej zdolności do prowadzenia działalności (przez organizację i zapewnienie terminowości rewizji, legalizacji, przeglądów elementów stacji, jak i utrzymania i remontów obiektu);
  • zapewnienie obsady kadrowej stacji paliw przez odpowiednią ilość pracowników;
  • zapewnienie kontroli operacyjnej funkcjonowania stacji paliw i dokonywanych na nich procesów sprzedaży;
  • zapewnienia finansowania działalności polegającej na prowadzeniu stacji paliw;
  • zapewnienia ogólnej obsługi administracyjnej, księgowej, etc. prowadzonej działalności;

gdyż Transakcja nie będzie przewidywała nabycia przez Wnioskodawcę od Zbywcy praw, wierzytelności, rozwiązań organizacyjnych czy też know how w powyższych materiach.

Zbywca nie może ich zbyć, gdyż w ramach swego przedsiębiorstwa nie posiada wskazywanych wyżej praw/wierzytelności/rozwiązań organizacyjnych/know how, tak samo jak nie posiada koncesji na obrót paliwami, gdyż nie prowadzi działalności polegającej na prowadzeniu stacji paliw. Wnioskodawca nie przejmie także zobowiązań Zbywcy, umów rachunków bankowych Zbywcy ani praw do środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych Zbywcy. Po Transakcji (tj. sprzedaży ww. nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy) Zbywca nadal pozostanie właścicielem/wieczystym użytkownikiem kilkudziesięciu nieruchomości, zabudowanych i niezabudowanych, w tym szeregu stacji paliw, czerpiącym zyski z ich wydzierżawiania lub wynajmowania różnym podmiotom, w tym także Wnioskodawcy na podstawie odrębnych umów dzierżawy. Kwoty uzyskane z Transakcji Zbywca zamierza wykorzystać w ramach swojej działalności, na nabywanie nieruchomości jak i budowę nowych obiektów, w tym stacji paliw, na posiadanych bądź nabywanych nieruchomościach.

Mając na uwadze powyższy opis zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca chciałby uzyskać interpretację w zakresie skutków planowanej transakcji na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do płatności podatku od czynności cywilnoprawnych jeśli planowana Transakcja zostanie uznana w interpretacji wydanej na wspólny wniosek Wnioskodawcy i Zbywcy z dnia 7 czerwca 2018 r. za niestanowiącą zbycia przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 i art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana Transakcja sprzedaży nie będzie stanowiła zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 i art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, które wyłączone jest z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Stanowisko takie zostało przedstawione we wspólnym wniosku o interpretację Wnioskodawcy i Zbywcy z dnia 7 czerwca 2018 r. W opinii Wnioskodawcy jeśli stanowisko przedstawione w ww. wniosku zostanie potwierdzone w interpretacji indywidualnej, to Transakcja – jako podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT – nie będzie podlegała opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Stosownie do art. 2 pkt 4 lit. a) ww. ustawy, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Dlatego też, w sytuacji gdy Transakcja przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, powyższa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu PCC. Wnioskodawca, jako kupujący nie będzie wówczas zobowiązany do płatności PCC z tytuł dokonania Transakcji, tj. transakcji sprzedaży pomiędzy Zbywcą a Wnioskodawcą przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1150), zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy – obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży:

  1. nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%,
  2. innych praw majątkowych – 1%.

W związku z powyższymi regulacjami należy stwierdzić, że umowa sprzedaży podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na kupującym.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

  1. w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
  2. jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    • umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    • umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Z treści art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności jest z tego podatku zwolniona. Przy czym, mimo zwolnienia z podatku od towarów i usług, wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie będzie miało miejsca wówczas, gdy czynność będzie dotyczyć m.in. umowy sprzedaży, a jej przedmiotem będzie m.in. nieruchomość lub prawo wieczystego użytkowania.

W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza nabyć wskazane we wniosku składniki majątkowe. Zbywca składników majątkowych jest spółką kapitałową (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością) prowadzącą działalność w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, wydzierżawianiu/wynajmowaniu nieruchomości, realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków.

Na podstawie umowy sprzedaży Wnioskodawca planuje nabyć od Zbywcy 16 nieruchomości gruntowych (prawo własności albo prawo wieczystego użytkowania gruntu), z których niektóre są zabudowane, a inne niezabudowane. W przypadku sprzedawanych nieruchomości zabudowanych, większość z nich, tj. 12 jest zabudowana stacjami paliw z infrastrukturą towarzyszącą, w tym jedna dodatkowo stacją kontroli pojazdów i jedna dodatkowo restauracją.

Każdorazowo wraz z gruntem sprzedawane będą, stanowiące własność Zbywcy, związane z nim budynki, budowle i urządzenia stanowiące części składowe sprzedawanych nieruchomości – w rozumieniu przepisu art. 47 § 1 i art. 48 Kodeksu cywilnego (jak budynki, wiaty, mury, nawierzchnie, lampy, znaki, zbiorniki, dystrybutory, myjnie, wewnętrzne sieci, przyłącza, sterowniki, systemy, sondy, separatory, rozdzielnie, piece grzewcze CO i inne elementy trwale związane z gruntem lub budynkiem) oraz przynależności sprzedawanych nieruchomości – w rozumieniu przepisu art. 51 § 1 Kodeksu cywilnego. Budynek stacji kontroli pojazdów oraz budynek restauracji sprzedawane będą z wyposażeniem należącym do Zbywcy.

W związku z opisanym zdarzeniem należy podkreślić, że jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja zbycia składników majątkowych dokonana pomiędzy wskazanymi we wniosku Stronami – będzie objęta zakresem opodatkowania ustawy o podatku od towarów i usług, a w zakresie nieruchomości/prawa wieczystego użytkowania gruntu – czy będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności przedmiotowym zakresem opodatkowania ustawy o podatku od towarów i usług, a w przypadku nieruchomości i prawa użytkowania wieczystego gruntu opodatkowanie podatkiem od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej z 12 września 2018 r. Znak: 0111-KDIB3-2.4012.403.2018.2.MN, wydanej na podstawie wspólnego wniosku dla Wnioskodawcy i Zbywcy w zakresie podatku od towarów i usług, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „w konsekwencji, skoro przedmiot planowanej transakcji nie będzie stanowił ani przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jego zbycie nie będzie podlegało wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, transakcja ta będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów oraz świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podlegającą opodatkowaniu według właściwej stawki podatku”.

A zatem, skoro omawiana transakcja sprzedaży, będzie podlegała faktycznemu opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (nie będzie z tego podatku zwolniona – zwłaszcza w zakresie sprzedaży nieruchomości i prawa użytkowania wieczystego gruntu), to w powyższej sprawie znajdzie zastosowanie wyłączenie zawarte w art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W takim przypadku na kupującym czyli na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia ww. umowy.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.