0114-KDIP2-1.4010.17.2017.1.MR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2017 r. (data wpływu 16 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej; Spółka, Wnioskodawca) jest osobą prawną mającą siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i podlegającą tu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zgodnie z zasadami obowiązującymi w Spółce, pracownikom oraz członkom ich rodzin (tj. małżonkowi, dzieciom, osobie, z którą pracownik pozostaje w faktycznym pożyciu i jej dzieciom) zapewniane są pakiety ubezpieczeń medycznych (dalej: pakiety medyczne). Pakiety medyczne upoważniają pracowników spółki oraz członków ich rodzin do korzystania ze świadczeń medycznych w wybranych placówkach zdrowotnych. Zakres świadczeń medycznych jest uzależniony od wykupionego pakietu medycznego.

Wartość pakietów medycznych zapewnianych pracownikom oraz członkom ich rodzin jest kwalifikowana do przychodu pracownika na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r.. poz. 361 ze zm.; dalej: Ustawa PIT).

Ponadto Wnioskodawca jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych pobiera zaliczki na ten podatek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatek poniesiony na pakiet medyczny dla członków rodzin pracowników stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy wydatki ponoszone na zakup pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników stanowią dla niego koszt uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust 1 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888 z późn. zm.; dalej: ustawa o CIT), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 Ustawy CIT.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

  • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik,
  • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
  • pozostaje w związku z prowadzaną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów bądź źródła ich uzyskania lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
  • został właściwie udokumentowany,
  • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy CIT

nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W celu zakwalifikowania danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływy na powstanie lub zwiększenie przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Co do zasady kosztami uzyskania przychodów są m.in. tzw. „koszty pracownicze”. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników.

W ocenie Spółki za „koszty pracownicze” można uznać także wydatki dotyczące zakupu pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników. Świadczenie to bowiem jest związane ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą (gdyby nie ten stosunek członkowie rodzin nie partycypowaliby w nabytych pakietach medycznych).

W celu pozyskania najlepszych w branży pracowników, Wnioskodawca zdecydował o zapewnieniu im oraz członkom ich rodzin możliwości nieodpłatnego korzystania z pakietów medycznych.

Powyższe wydatki stanowią zatem przejaw i wyraz starań Wnioskodawcy o stan zdrowia, kondycji fizycznej i samopoczucia pracowników oraz ich najbliższych osób. Objęcie pakietem medycznym najbliższych pracownika, w szczególności dzieci, zapewnia szybszy dostęp do lekarza, a tym samym skutkuje skróconym okresem absencji pracowników w pracy spowodowanej opieką nad dzieckiem. Taka postawa Spółki istotnie wpływa na motywację pracowników do pracy oraz może przyczyniać się do poprawy atmosfery pracy. To z kolei skutkuje wyższą efektywnością oraz rzutuje na zmniejszenie rotacji kadr w Spółce.

W konsekwencji wydatki te przekładają się na uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody. Jak wskazano w stanie faktycznym wartość finansowanych przez Spółkę pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników stanowi przychód pracownika na podstawie art. 12 ust. 1 Ustawy PIT, od którego odprowadzane są zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka przyznając pracownikom uprawnienie do korzystania z opieki medycznej członkom ich rodzin traktuje związane z tym koszty jako formę dodatkowego wynagrodzenia za pracę.

Stanowisko potwierdzające prawo do zaliczenia do kosztów podatkowych pracodawcy wydatków poniesionych na pakiety medyczne, z których korzystają członkowie rodzin pracowników zostało przedstawione m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2016 r., nr 0461-ITPB3.4510.549.2016.1. KP:

(...) wykupywane pakiety medyczne pozwalają pracownikom i członkom ich rodzin w krótszym czasie otrzymać opiekę medyczną, co skutkuje skróconym okresem ich absencji w pracy i lepszą atmosferą w firmie. Pakiety medyczne wpływają na zwiększenie motywacji pracowników, jednocześnie przyczyniają się do poprawy wizerunku pracodawcy, jako dbającego nie tylko o swoich pracowników, ale także o członków ich rodzin. Zadowolenie pracowników przekłada się na ich większe zaangażowanie w pracę, co skutkuje osiągnięciem przez Spółkę zysków w przyszłości. W konsekwencji zatem istnieją podstawy, by można było mówić o związku przyczynowym między poniesionymi wydatkami a potencjalnym lub zwiększonym przychodem – jednocześnie wydatki te nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Tym samym przekładają się pośrednio na zwiększenie przychodów generowanych prze Spółkę.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że wydatki poniesione na zakup pakietu medycznego, w ramach którego zawarte są świadczenia zdrowotne dla członków rodzin pracowników stanowią koszty uzyskania przychodów na na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.”

Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę, jest również prezentowane w innych interpretacjach indywidualnych, dla przykładu:

  1. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 września 2016 r., nr IBPB-1-1/4510-229/16-1/EN,
  2. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 lipca 2016 r., nr IPPB5/4510-602/16-2/BC,
  3. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 grudnia 2015 r., nr IBPB-1-2/4510-694/15/BKD,
  4. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 listopada 2015 r., nr IPPB5/4510-898/15-4/MR,
  5. Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 grudnia 2015 r., nr IPPB5/45I0-1148/15-2/BC.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, finansowanie pakietów medycznych członkom rodzin pracowników stanowi wydatek służący osiągnięciu przychodu i zachowaniu oraz zabezpieczeniu jego źródła. Koszty te nie zostały wymienione w katalogu kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT.

W związku z tym na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT Spółka ma prawo kwalifikować powyższy wydatek do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawcy opartej na treści wskazanych interpretacji w uzasadnieniu własnego stanowiska, należy stwierdzić, że interpretacje te co do zasady wiążą w sprawie, w której zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.