IBPP2/4512-916/15/AB | Interpretacja indywidualna

Opodatkowanie dostawy używanych części samochodowych przy zastosowaniu systemu VAT marża
IBPP2/4512-916/15/ABinterpretacja indywidualna
  1. części
  2. dostawa
  3. marża
  4. samochód
  5. towar używany
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Procedury szczególne -> Szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 października 2015 r. (data wpływu 28 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości opodatkowania dostawy używanych części samochodowych przy zastosowaniu systemu VAT marża -jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2015 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości opodatkowania dostawy używanych części samochodowych przy zastosowaniu systemu VAT marża.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 2012 roku w zakresie handlu używanymi częściami samochodowymi, jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Całość sprzedaży rejestrowana jest na kasie fiskalnej.

Zakupy używanych części zamiennych dokonywane są od:

  1. podatników podatku od wartości dodanej, który sprzedaje części używane w systemie VAT-marża,
  2. podatnika nie będącego czynnym podatnikiem, dokumentem sprzedaży jest rachunek,
  3. od osób fizycznych nie będących podatnikami podatku VAT - umowa kupna-sprzedaży
  4. od podatników podatku VAT, dostawa opodatkowana jest podatkiem VAT, dokumentem sprzedaży jest faktura VAT.

Zakupy dokonywane są w następujących jednostkach sprzedaży używanych przez dostawców:

  1. wyszczególnione i nazwane poszczególne elementy części używanych w sztukach,
  2. wyszczególnione i nazwane poszczególne podzespoły np. silnik - w sztukach,
  3. wyszczególnione i nazwane podzespoły np. wał korbowy - w kilogramach,
  4. nazwane ogólnie „części samochodowe używane” w kilogramach,
  5. nazwane ogólnie części samochodowe używane - bez jednostki miary tylko cena ogólna.

Magazyn prowadzony jest w średniej cenie za kilogram kupionych części, celem ujednolicenia cen zakupu. W ciągu miesiąca przez magazyn przechodzi około 8-10 ton części samochodowych.

Sprzedaż prowadzona jest z nazwaniem poszczególnych części na sztuki, które pochodzą z rozbiórki poszczególnych podzespołów na części. Spis towarów na koniec roku zostanie sporządzony w średniej ważonej cenie zakupu w kilogramach.

Zakupione towary stanowią towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 co uprawnia do zastosowania szczególnej procedury w zakresie towarów używanych, jednak art. 120 ust. 4 stwierdza iż w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych (...) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Zgodnie z art. 120 ust. ust. 1 pkt 6 przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika.

Z powyższego wynika konieczność precyzyjnego ustalenia ceny nabycia poszczególnych używanych części samochodowych celem sprzedaży w uproszczonej procedurze vat-marża. Duża skala rozkładania na części samochodowe podzespołów powoduje w działalności Wnioskodawcy brak możliwości ustalenia precyzyjnie ceny zakupu poszczególnych części samochodowych, tym samym nie jest w stanie prowadzić rzetelnej ewidencji zawierającej ceny zakupu poszczególnych części samochodowych, niezbędnej do prawidłowego określenia kwoty marży. Całość sprzedaży opodatkowana jest 23% podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo sprzedaż używanych części samochodowych w specyficznej charakterystyce działalności Wnioskodawcy gospodarczej opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług w wysokości 23%...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zwanym dalej „podatkiem” podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z przepisu art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie praw do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy, podstawa opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-3, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z powyższymi przepisami prawidłowo została opodatkowana sprzedaż używanych części samochodowych stawką zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146 f, stawka podatku wynosi 23%.

Wątpliwości wzbudza zastrzeżenie zawarte w art. 29a dotyczące art. 120 ust. 4, który dotyczy szczególnej procedury w zakresie towarów używanych, dla których prawidłową podstawą jest marża tam zdefiniowana jako różnica między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia.

W art. 120 ust. 1 pkt 5 zdefiniowana jest cena sprzedaży jako całkowita kwota, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy. W prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności ustalenie tak zdefiniowanej kwoty sprzedaży nie budzi wątpliwości.

W art. 120 ust. 1 pkt 6 zdefiniowana jest cena nabycia, przez którą rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5 które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika.

Ustalenia ceny nabycia w przypadku rozkładania części składowej samochodu na poszczególne elementy stanowi w działalności Wnioskodawcy problem, ponieważ przetwarzam 8-10 ton części składowych samochodów (np. silniki) na części zamienne samochodów (np. tłoki, korpus, wał korbowy). Nabycie elementów składowych następuje w sztukach za część do samochodu, w kilogramach za części samochodowe, w kilogramach za części składowe samochodu i bez oznaczenia jednostki miary z ogólnym opisem części samochodowe i kwotą do zapłaty.

Prowadząc działalność gospodarczą o takiej charakterystyce Wnioskodawca nie jest w stanie prowadzić szczegółowej specyfikacji zakupionego towaru z podziałem na poszczególne części samochodowe do odsprzedaży i wycenę ich jako towarów do odsprzedaży w momencie zakupu.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego Wnioskodawca uważa, że nie ma prawa do zastosowania szczególnej procedury zawartej w art. 120 ust. 4 ustawy tj. opodatkowania dostawy używanych części samochodowych przy zastosowaniu systemu marża, co powoduje konieczność opodatkowania całej sprzedaży zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 jako odpłatna dostawa towarów, opodatkowana stawką podatku określoną w art. 146a ust. 1, która wynosi 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Podatnikami – w myśl art. 15 ust. 1 ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - stosownie do ust. 2 tego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7 (art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy).

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Na temat towarów używanych wypowiedział się Naczelnego Sąd Administracyjny w wyroku z 28 marca 2012 r. znak: I FSK 839/1, w którym wyjaśnił, że „przez towary używane należało rozumieć "ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie...” (...). Na tej podstawie przyjąć należało, że towarami używanymi mogą być tylko takie dobra materialne, które w dalszym użytku mają tożsamy stan lub ich stan wymaga naprawy do dalszego użytku. W obu przypadkach ww. dobra materialne muszą być zindywidualizowane, albowiem tylko przy takim ujęciu możliwe jest uchwycenie danego towaru z perspektywy jego dalszego użytkowania, czy naprawy w celu dalszego użytkowania.

Taką interpretacji potwierdza dodatkowo wykładnia systemowa wewnętrzna. Z art. 120 ust. 4 u.p.t.u. wynika bowiem, że do wyliczenia marży musi być znana cena nabycia towaru, który jest zbywany. Musi być to zatem towar zindywidualizowany, bo tylko takiemu towarowi można przypisać rzeczywistą kwotę nabycia. Możliwość odstąpienia od tej reguły dotyczącej ceny nabycia ustawodawca przewidział wyłącznie w odniesieniu do przedmiotów kolekcjonerskich (art. 120 ust. 5 - 8 u.p.t.u.). Zauważyć należało również i to, że także w art. 120 ust. 15 ww. ustawy w kontekście wymogów ewidencyjnych mowa jest o obowiązku wskazywania w niej „kwot nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży”. Muszą to zatem być kwoty takie, jakie stanowiły należność za konkretne ruchome dobro materialne, poddawane następnie zbyciu w tym samym (aktualnym) stanie lub wyłącznie po naprawie tegoż samego dobra.”

Podobnie w wyroku z 22 lutego 2011 r. WSA w Bydgoszczy znak: I SA/Bd 1036/10 Sąd wskazał że, cyt.: „Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że skarżąca nabywała uszkodzone samochody a odsprzedawała wymontowane z nich poszczególne części. Zdaniem Sądu organy zasadnie uznały, że w niniejszej sprawie nie został spełniony warunek o którym mowa w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Niewątpliwie samochód, stanowiący pewną całość, składający się z szeregu różnych elementów, choć współdziałających, wzajemnie ze sobą połączonych według określonego schematu, nawet jeżeli jest to samochód uszkodzony, to coś innego, niż jedynie pewien luźny zbiór części samochodowych, już ze sobą niepołączonych. Skoro przedmiotem późniejszej sprzedaży były części samochodowe, co jest niesporne, a przedmiotem wcześniejszego zakupu były jednak samochody, choć uszkodzone, to zasadnie organy oceniły, że nie było w tym zakresie podstawy do zastosowania szczególnej procedury podatkowej określonej w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT.

Z powołanego przepisu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy oraz powyższych orzeczeń wynika, że towary używane, to wyłącznie takie same, identyczne towary, jakie podatnik nabył, które następnie sprzedaje w takim samym stanie lub po ich naprawie.

Opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, nabytych uprzednio w celu dalszej odsprzedaży oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

Stosownie do art. 120 ust. 10 cyt. ustawy, przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

  1. osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
  2. podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  3. podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
  4. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  5. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy - między innymi - towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył w celu odsprzedaży, od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w celu odsprzedaży w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy. Zatem, do sprzedaży części samochodowych może mieć zastosowanie szczególna procedura w zakresie dostawy towarów używanych zawarta w art. 120 ustawy, o ile spełnione zostaną warunki określone w art. 120 ust. 4 i ust. 10 w powiązaniu z art. 120 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 2012 roku zakresie handlu używanymi częściami samochodowymi, jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Całość sprzedaży rejestrowana jest na kasie fiskalnej.

Zakupy używanych części zamiennych dokonywane są od:

  1. podatników podatku od wartości dodanej, który sprzedaje części używane w systemie VAT-marża,
  2. podatnika nie będącego czynnym podatnikiem, dokumentem sprzedaży jest rachunek,
  3. od osób fizycznych nie będących podatnikami podatku VAT - umowa kupna-sprzedaży
  4. od podatników podatku VAT, dostawa opodatkowana jest podatkiem VAT,

dokumentem sprzedaży jest faktura VAT.

Zakupy dokonywane są w następujących jednostkach sprzedaży używanych przez dostawców:

  1. wyszczególnione i nazwane poszczególne elementy części używanych w sztukach,
  2. wyszczególnione i nazwane poszczególne podzespoły np. silnik - w sztukach,
  3. wyszczególnione i nazwane podzespoły np. wał korbowy - w kilogramach,
  4. nazwane ogólnie „części samochodowe używane” w kilogramach,
  5. nazwane ogólnie części samochodowe używane - bez jednostki miary tylko cena ogólna.

Sprzedaż prowadzona jest z nazwaniem poszczególnych części na sztuki, które pochodzą z rozbiórki poszczególnych podzespołów na części. Spis towarów na koniec roku zostanie sporządzony w średniej ważonej cenie zakupu w kilogramach.

Duża skala rozkładania na części samochodowe podzespołów powoduje w działalności Wnioskodawcy brak możliwości ustalenia precyzyjnie ceny zakupu poszczególnych części samochodowych, tym samym nie jest w stanie prowadzić rzetelnej ewidencji zawierającej ceny zakupu poszczególnych części samochodowych, niezbędnej do prawidłowego określenia kwoty marży.

Wnioskodawca we wniosku wskazuje, że nabywane części samochodowe spełniają definicję towaru używanego, określoną w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Z tym stwierdzeniem, w ocenie tut. Organu nie można się zgodzić. Wbrew stanowisku Wnioskodawcy, nie wszystkie nabywane części samochodowe w okolicznościach opisanych we wniosku spełniają definicję towaru używanego, o którym mowa w przepisach ustawy o VAT.

Z powołanej definicji oraz wniosków płynących z orzecznictwa, towarami używanymi mogą być tylko takie dobra materialne, które w dalszym użytku mają tożsamy stan lub ich stan wymaga naprawy do dalszego użytku. Ww. dobra materialne muszą być zindywidualizowane, albowiem tylko przy takim ujęciu możliwe jest uchwycenie danego towaru z perspektywy jego dalszego użytkowania, czy naprawy w celu dalszego użytkowania. W konsekwencji należy przyjąć, że musi być to towar zindywidualizowany, bo tylko takiemu towarowi można przypisać rzeczywistą kwotę nabycia.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że definicję towaru używanego spełniają części nabywane od dostawców określone przez tych dostawców jako:

  1. wyszczególnione i nazwane poszczególne elementy części używanych - w sztukach,
  2. wyszczególnione i nazwane poszczególne podzespoły np. silnik - w sztukach.

Tylko bowiem, w ocenie tut. Organu powyżej nabywane od dostawców w sztukach części używane i podzespoły stanowią dobra materialne zindywidualizowane i możliwe jest uchwycenie ich z perspektywy ich dalszego użytkowania, czy naprawy w celu dalszego użytkowania. W takiej sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży przez Wnioskodawcę będzie tożsamy towar, czyli konkretna część samochodowa czy podzespół np. silnik, to takiemu towarowi Wnioskodawca może przypisać rzeczywistą kwotę nabycia.

Zatem w przypadku, gdy ww. części (pkt 1 i 2 wniosku) – towary używane - Wnioskodawca nabył od podmiotów wymienionych w opisie stanu faktycznego w pkt 1-3, w celu dalszej odprzedaży, to dokonując ich sprzedaży powinien zastosować szczególną procedurę VAT marża, określoną w art. 120 ustawy o VAT. Tym samym w odniesieniu do sprzedaży ww. towarów Wnioskodawca nie może zastosować zasad ogólnych. Zatem stanowisko jest nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do części samochodowych określanych przez dostawców jako:

  1. wyszczególnione i nazwane podzespoły np. wał korbowy - w kilogramach,
  2. nazwane ogólnie „części samochodowe używane” w kilogramach,
  3. nazwane ogólnie części samochodowe używane - bez jednostki miary tylko cena ogólna,

należy stwierdzić wbrew Wnioskodawcy, że nie spełniają one definicji towaru używanego.

Wnioskodawca nabywa powyżej opisane części i podzespoły od dostawców w kilogramach bądź bez jednostki miary - tylko w cenie ogólnej. Powyższe wskazuje, że nie mamy tutaj do czynienia z dobrem materialnym zindywidualizowanym i nie jest możliwe jego uchwycenie z perspektywy jego dalszego użytkowania, czy naprawy w celu dalszego użytkowania. W takiej sytuacji, przedmiotem sprzedaży nie będzie identyczny, tożsamy towar, jaki Wnioskodawca nabył, a który następnie sprzedaje w takim samym stanie lub po jego naprawie. Wnioskodawca nabywa bowiem np. kg części samochodowych a następnie przedmiotem sprzedaży będzie konkretna część określona w sztukach, po określone cenie. Takiemu towarowi Wnioskodawca nie może przypisać rzeczywistej kwoty nabycia.

Zatem w przypadku, gdy ww. części (opisane w pkt 3-5) Wnioskodawca nabył od podmiotów wymienionych w opisie stanu faktycznego w pkt 1-3, w celu dalszej odprzedaży, to dokonując ich sprzedaży nie może zastosować szczególnej procedury VAT marża, tylko powinien zastosować zasady ogólne, czyli opodatkować sprzedaż tych części stawką 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, z uwagi na niespełnienie przez te części definicji towaru używanego.

Analogicznie jak wskazano powyżej, opodatkowana będzie na zasadach ogólnych również sprzedaż części samochodowych, pochodząca z rozbiórki samochodów używanych, czy to z rozbiórki podzespołów, bowiem również w tej sytuacji pozyskane w ten sposób części samochodowe nie spełniają definicji towaru używanego. Przedmiotem sprzedaży nie będzie bowiem taki sam, identyczny towar, jaki Wnioskodawca nabył, a który następnie sprzedaje, lecz towar uzyskany z rozbiórki innego towaru.

Natomiast w przypadku, gdy Wnioskodawca kupuje części zamienne od podatników podatku VAT (dostawców), gdy sprzedaż jest opodatkowana podatkiem VAT i udokumentowana fakturą VAT, to mimo gdy towary sprzedawane przez Wnioskodawcę spełnią definicję towaru używanego, w myśl art. 120 ust. 1 pkt 4, to Wnioskodawca nie może zastosować do tej sprzedaży procedury VAT marża, gdyż nie jest spełniona przesłanka podmiotowa, wymagana przepisem art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. Tym samym, w tej konkretnej sytuacji, sprzedaż części samochodowych opodatkowana jest na zasadach ogólnych, czyli stawką podatku VAT 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy, że nie ma prawa do zastosowania szczególnej procedury VAT marża, gdyż nie jest w stanie prowadzić szczegółowej specyfikacji zakupionego towaru z podziałem na poszczególne części samochodowe do odsprzedaży i wycenę ich jako towarów do odsprzedaży w momencie zakupu, z uwagi na uzasadnienie zawarte we wniosku i oceniane całościowo, jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zmiana któregokolwiek elementu opisu zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Ponadto nadmienia się, że interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie pytania i stanowiska Wnioskodawcy, tym samym przedmiotem interpretacji nie była ocena prawidłowości sporządzania spisu natury w średniej ważonej cenie zakupu w kilogramach oraz prawidłowość rozliczania podatku VAT w oparciu o mechanizm odwrotnego obciążenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.