0114-KDIP2-1.4010.317.2018.2.AJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Kwestia uznania wartości wypłacanego wynagrodzenia z tytułu Umowy Cesji za przychód oraz uznania wartości wydatków z tytułu wpłaty zaliczki na rzecz Sprzedających za koszt bezpośrednio związany z przychodem.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 31 lipca 2018 r. (data wpływu 6 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • uznania wartości wypłacanego wynagrodzenia z tytułu Umowy Cesji za przychód – jest prawidłowe,
  • uznania wartości wydatków z tytułu wpłaty zaliczki na rzecz Sprzedających za koszt bezpośrednio związany z przychodem – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania wartości wypłacanego wynagrodzenia z tytułu Umowy Cesji za przychód oraz uznania wartości wydatków z tytułu wpłaty zaliczki na rzecz Sprzedających za koszt bezpośrednio związany z przychodem.

We wniosku złożonym przez:

  • Zainteresowanego będącego stroną postępowania:
    A S.A.;
  • Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:
    I Sp. z o.o.

przedstawiono następujący stan faktyczny.

A S.A. („Wnioskodawca”) jest: (i) spółką akcyjną mającą siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Polski oraz (ii) podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych („podatek CIT”). Wnioskodawca jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług („podatek VAT”).

Na podstawie aktu notarialnego z dnia 10 marca 2017 r. (Rep. A) zmienionego następnie aktem notarialnym z dnia 28 lutego 2018 r. (Rep. A), Wnioskodawca zawarł ze spółką kapitałową w likwidacji („Sprzedający 1”) oraz ze szkołą wyższą wpisaną do rejestru Uczelni Niepublicznych i Związków Uczelni Niepublicznych („Sprzedający 2”) umowę przedwstępną („Umowa Przedwstępna”) sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działki gruntu („Nieruchomość”), zabudowanej:

  • budynkiem administracyjno-produkcyjnym o powierzchni ogólnej x m2;
  • budynkiem warsztatowym o powierzchni ogólnej y m2;
  • budynkiem warsztatu samochodowego o powierzchni ogólnej z m2;
  • budynkiem portierni o powierzchni ogólnej w m2 (łącznie jako „Budynki”).

stanowiących odrębne od gruntu przedmioty własności, dla których Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą.

W § 10 Umowy Przedwstępnej wskazano, iż „przedstawiciele Sprzedających oświadczają, że w miejsce Kupującego [tj. Wnioskodawcy] jako nabywcy w umowie przyrzeczonej sprzedaży w stosunku do praw objętych tą umową, może wejść wskazana przez Kupującego [tj. Wnioskodawcę] spółka wobec której Kupujący [tj. Wnioskodawca] jest spółką dominującą w rozumieniu art. 4 § 4 pkt 4) Kodeksu spółek handlowych i przejąć uprawnienia oraz obowiązki wynikające z niniejszej umowy; wymaga to formy aktu notarialnego zawierającego oświadczenie Kupującego [tj. Wnioskodawcy] w przedmiocie przejęcia uprawnień i obowiązków wynikających z niniejszej umowy przedwstępnej sprzedaży”.

W dniu 18 września 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał na rzecz Wnioskodawcy interpretację indywidualną (nr 0114-KDIP1-3.4012.297.2017.2.JG) wskazując między innymi, że „sprzedaż 1/2 udziału w prawie użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz 1/2 udziału w prawie własności Budynków przez Sprzedającego 1 będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a [ustawy o VAT] w związku z art. 43 ust. 1 pkt 7a [ustawy o VAT], natomiast sprzedaż 1/2 udziału w prawie użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz 1/2 udziału w prawie własności Budynków przez Sprzedającego 2 będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 [ustawy o VAT], Należy zaznaczyć, że w przypadku dostawy dokonanej przez Sprzedającego 2 po spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 [ustawy o VAT] dostawa ta może być opodatkowana stawką podatku VAT w wysokości 23%”. Wobec tego, sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedających na rzecz Wnioskodawcy korzysta ze zwolnienia z podatku VAT, z możliwością wyboru opcji opodatkowania.

Wnioskodawca wpłacił na rzecz Sprzedających kwotę 950.000,00 zł tytułem zaliczki. Wpłata zaliczki nie była udokumentowana fakturą VAT.

Wnioskodawca w dniu 25 lipca 2018 r. na podstawie aktu notarialnego (Rep. A) zawarł ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji powiązaną z Wnioskodawcą oraz oczekującą (wniosek o rejestrację VAT-R został złożony w dniu 6 lipca 2018 r., z datą rozpoczęcia działalności gospodarczej jako podatnik VAT czynny określoną na 7 lipca 2018 r.) na zarejestrowanie jako podatnik podatku VAT czynny („Spółka”) umowę sprzedaży praw i roszczeń oraz umowę sprzedaży („Umowa Cesji”) wynikających z Umowy Przedwstępnej prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z prawem własności Budynków. Na podstawie Umowy Cesji doszło do przeniesienia na rzecz Spółki praw i roszczeń przysługujących Wnioskodawcy i wynikających z zawartej Umowy Przedwstępnej.

Umowa Cesji została zawarta za wynagrodzeniem. Kwota wynagrodzenia należna Wnioskodawcy z tytułu zawarcia Umowy Cesji składała się z: (i) kwoty równej wysokości zaliczki zapłaconej przez Wnioskodawcę na rzecz Sprzedających oraz (ii) kwoty stanowiącej wynagrodzenie z tytułu zawarcia Umowy Cesji (tj. kwoty stanowiącej nadwyżkę ponad kwotę zaliczki).

Z tytułu zawarcia Umowy Cesji Wnioskodawca wystawił na rzecz Spółki fakturę VAT. Kwota wynagrodzenia za zawarcie Umowy Cesji należna Wnioskodawcy została opodatkowana przez Wnioskodawcę 23% podatkiem VAT.

Nieruchomość będzie wykorzystywana w prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, wynagrodzenie należne Wnioskodawcy z tytułu zawarcia ze Spółką Umowy Cesji stanowi dla Wnioskodawcy w całości przychód opodatkowany podatkiem CIT ?
  2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę z tytułu wpłaty zaliczki na rzecz Sprzedających stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu bezpośrednio związany z przychodem z tytułu zawarcia Umowy Cesji ?
  3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, zawarcie Umowy Cesji, której skutkiem było przeniesienie przez Wnioskodawcę za wynagrodzeniem praw i roszczeń wynikających z zawartej Umowy Przedwstępnej na rzecz Spółki będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT opodatkowane stawką podatku VAT w wysokości 23% ?
  4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, cała kwota wynagrodzenia z tytułu zawarcia Umowy Cesji składająca się z (i) kwoty równej wysokości zaliczki zapłaconej przez Wnioskodawcę na rzecz Sprzedających oraz (ii) kwoty stanowiącej wynagrodzenie z tytułu zawarcia Umowy Cesji (tj. kwoty stanowiącej nadwyżkę ponad kwotę zaliczki), będzie podlegała opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT ?
  5. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zawarcie Umowy Cesji pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką ?

Niniejsza interpretacja dotyczy przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i nr 2). Ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozstrzygnięciu (w zakresie pytań oznaczonych nr 3-5).

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, wynagrodzenie należne Wnioskodawcy z tytułu zawarcia ze Spółką Umowy Cesji stanowi dla Wnioskodawcy w całości przychód opodatkowany podatkiem CIT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1036, z późn. zm.; dalej: „ustawa o CIT”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Jak stanowi natomiast art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, jest co do zasady nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (tak w art. 7 ust. 2 ustawy o CIT).

Jak stanowi, art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 3 i 4 oraz art. 14 ustawy o CIT, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Przy czym, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1) ustawy o CIT, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (tak w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT).

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, za datę powstania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, uważa się, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 3c-3g oraz 3j-3m ustawy o CIT, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego we Wniosku, Wnioskodawca zawarł ze Sprzedającymi Umowę Przedwstępną. Tytułem zaliczki Wnioskodawca wpłacił na rzecz Sprzedających kwotę 950.000,00 zł. Wpłata zaliczki nie była udokumentowana fakturą VAT. Następnie, Wnioskodawca w dniu 25 lipca 2018 r. na podstawie aktu notarialnego zawarł ze Spółką Umowę Cesji, wynikających z Umowy Przedwstępnej prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z prawem własności Budynków, na podstawie której doszło do przeniesienia na rzecz Spółki praw i roszczeń przysługujących Wnioskodawcy i wynikających z zawartej Umowy Przedwstępnej. Umowa Cesji została zawarta za wynagrodzeniem, przy czym kwota wynagrodzenia należna Wnioskodawcy z tytułu zawarcia Umowy Cesji składała się z:

  1. kwoty równej wysokości zaliczki zapłaconej przez Wnioskodawcę na rzecz Sprzedających oraz
  2. kwoty stanowiącej wynagrodzenie z tytułu zawarcia Umowy Cesji (tj. kwoty stanowiącej nadwyżkę ponad kwotę zaliczki).

Wobec tego, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, cała kwota wynagrodzenia należna Wnioskodawcy z tytułu zawarcia ze Spółką Umowy Cesji będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód opodatkowany podatkiem CIT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę z tytułu wpłaty zaliczki na rzecz Sprzedających stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu bezpośrednio związany z przychodem z tytułu zawarcia Umowy Cesji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT „kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 [ustawy o CIT]. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu”.

Art. 15 ust. 1 ustawy o CIT daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że podatnik wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

  1. został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
  2. jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
  3. pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  4. poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
  5. został właściwie udokumentowany,
  6. nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Wnioskodawca wskazał we Wniosku, iż zawarł ze Sprzedającymi Umowę Przedwstępną. Tytułem zaliczki Wnioskodawca wpłacił na rzecz Sprzedających kwotę 950.000,00 zł. Wpłata zaliczki nie była udokumentowana fakturą VAT. Następnie, Wnioskodawca w dniu 25 lipca 2018 r. na podstawie aktu notarialnego zawarł ze Spółką Umowę Cesji, wynikających z Umowy Przedwstępnej prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z prawem własności Budynków, na podstawie której doszło do przeniesienia na rzecz Spółki praw i roszczeń przysługujących Wnioskodawcy i wynikających z zawartej Umowy Przedwstępnej. Umowa Cesji została zawarta za wynagrodzeniem, przy czym kwota wynagrodzenia należna Wnioskodawcy z tytułu zawarcia Umowy Cesji składała się z: (i) kwoty równej wysokości zaliczki zapłaconej przez Wnioskodawcę na rzecz Sprzedających oraz (ii) kwoty stanowiącej wynagrodzenie z tytułu zawarcia Umowy Cesji (tj. kwoty stanowiącej nadwyżkę ponad kwotę zaliczki). Tym samym przedmiotowy wydatek został przez Spółkę faktycznie poniesiony.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, „koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody(...).” Przy czym, jak stanowi art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, „koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.’’

Ustawa o CIT nie zawiera definicji kosztu „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego” - brak takiej definicji związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle indywidualnych stanów faktycznych podatników.

Zgodnie z ugruntowanym już stanowiskiem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru. Podobnie traktować należy wydatki na zakup materiałów i produktów, które można przypisać do konkretnego przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji przychodu uzyskanego w następstwie poniesienia tego rodzaju wydatku.

Za koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanym przychodem należy zatem uznać:

  1. wydatki, które mogą przyczynić się do powstania konkretnego przychodu osiągniętego w danym momencie;
  2. wydatki ściśle (bezpośrednio) związane z danymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy w związku z charakterem prowadzonej działalności;
  3. koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów (w odróżnieniu od kosztów poniesionych w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów);
  4. wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów.

Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę z tytułu wpłaty zaliczki wynikającej z Umowy Przedwstępnej na rzecz Sprzedających stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu - bezpośrednio związane z przychodem z tytułu wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za zawarcie Umowy Cesji. Gdyby Wnioskodawca nie poniósł wydatków z tytułu wpłaty kwoty zaliczki na poczet Umowy Przedwstępnej, to w konsekwencji nie uzyskałby również przychodu z tytułu zawarcia Umowy Cesji. Wobec tego, wydatki Wnioskodawcy związane z wpłatą zaliczki na rzecz Sprzedających należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT wraz z uzyskaniem przychodu z tytułu wynagrodzenia należnego od Spółki z tytułu zawarcia Umowy Cesji. Są to bowiem - zdaniem Wnioskodawcy - koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przez Wnioskodawcę przychodu z tytułu zawarcia Umowy Cesji.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 8 marca 2018 r. (nr 0114-KDIP2-1.4010.18.2018.1.AJ) uznał za prawidłowe stanowisko, iż „wydatki bezpośrednio powiązane z przychodem warunkują jego wystąpienie. Taki charakter mają wydatki na Zaliczki w przypadku Cesji. Gdyby Spółka nie poniosła wydatków na Zaliczki, to nie mogłaby zbyć praw do nich na Y. W tym zakresie więc wydatki związane z wpłatą Zaliczek do SPV - w związku z Umową - należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wraz z rozpoznaniem przychodu z tytułu wynagrodzenia należnego X od Y z tytułu Cesji. Są one bowiem typowymi kosztami bezpośrednimi związanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą, której efekty podlegają opodatkowaniu CIT. Tym samym, wydatki na Zaliczki poniesione w związku z Cesją są w całości kosztami bezpośrednimi, związanymi z przychodami uzyskiwanymi przez Spółkę w wyniku Cesji (ceną), które powinny pomniejszyć przychód podatkowy z tytułu Cesji. Mając na uwadze powyższe, wydatki na Zaliczki (w kwocie netto, bez VAT) - jako koszt podatkowy bezpośrednio związany z uzyskanym przychodem z Cesji - mogą zostać uwzględnione w rachunku podatkowym Spółki na moment rozpoznania przychodu podatkowego z tytułu Cesji.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę z tytułu wpłaty zaliczki na rzecz Sprzedających stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu bezpośrednio związany z przychodem z tytułu zawarcia Umowy Cesji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie
  • uznania wartości wypłacanego wynagrodzenia z tytułu Umowy Cesji za przychód – jest prawidłowe,
  • uznania wartości wydatków z tytułu wpłaty zaliczki na rzecz Sprzedających za koszt bezpośrednio związany z przychodem – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy (w zakresie pytań oznaczonych nr 1 – 2).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.