1462-IPPB5.4510.1077.2016.1.PW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
1. Czy Spółka postępuje prawidłowo, rozliczając podatek u źródła, na podstawie umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z Cyprem, pod warunkiem posiadania aktualnego certyfikatu rezydencji podatkowej Licencjodawcy (właściciela należności licencyjnych), pomimo przekazywania należności licencyjnych Agentowi z siedzibą na terytorium Królestwa Danii?
2. Czy Wnioskodawca powinien posiadać certyfikat rezydencji podatkowej Agenta, działającego na rzecz Licencjodawcy?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2016 r. (data wpływu 14 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązków płatnika - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka S.A. zawiera różnego rodzaju umowy z kontrahentami zagranicznymi. Realizując zadania nadawcy Spółka nabywa na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności licencje do nadawania audycji telewizyjnych (m.in. filmów i seriali) we własnych antenach. Na podstawie umowy licencyjnej Spółka jest uprawniona do określonej liczby emisji filmu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w określonym czasie. Przedmiotem typowej umowy licencyjnej jest ograniczone w czasie i co do terytorium użytkowanie praw autorskich i praw pokrewnych do dzieła audiowizualnego.

Spółka S.A. otrzymuje oferty nabycia licencji do filmów od kontrahentów zagranicznych podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy o CIT. W globalizującym się rynku kinematograficznym i filmowym, zdarzają się sytuację, gdy podmiot będący właścicielem praw do filmu (Licencjodawca) działa poprzez przedstawiciela nazywanego Agentem. Właścicielem autorskich praw majątkowych i pokrewnych do filmu jest Licencjodawca. W jego imieniu działa Agent, który jest uprawniony do udzielenia praw licencyjnych, wystawiania faktur z tytułu udzielanej licencji i przyjmowania należności licencyjnych. Umowa licencyjna zawierana jest pomiędzy trzema podmiotami: Licencjodawcą, Agentem reprezentującym Licencjodawcę i Spółkę S.A. występującą w roli Licencjobiorcy. Spółka zawarła umowę w tym zakresie z Licencjodawcą, kontrahentem z Cypru oraz Agentem z siedzibą na terytorium Królestwa Danii. Licencjodawca z siedzibą na terytorium Republiki Cypru jest właścicielem autorskich praw majątkowych do filmu w pełni uprawnionym do udzielenia licencji i zgodnie z oświadczeniem zawartym w umowie jest właścicielem należności licencyjnych. Agent z siedzibą na terytorium Królestwa Danii działający w imieniu Licencjodawcy oświadcza, że posiada wyłączne prawo do udzielenia licencji i udzielenia Licencjobiorcy określonych w umowie praw do korzystania z filmu. Należności licencyjne zostaną zapłacone przez Spółkę na podstawie faktury wystawionej przez Agenta na jego konto bankowe.

W celu prawidłowego opodatkowania należności licencyjnych („podatek u źródła”) Spółka stosuje postanowienia Umowy między Rzeczypospolitą Polską a Republiką Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 4 czerwca 1992 r. Dz. U. nr 117 poz. 523 z 1993 r. i Protokołu podpisanego przez strony w dniu 22 marca 2012 r. o zmianie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r., który wszedł w życie z dniem 01.01.2013 r., Dz. U. z 2012 r. poz. 1383 (dalej: umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z Cyprem).

Agent prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Królestwa Danii, gdzie posiada siedzibę i jest zarejestrowany w rejestrze spółek. Umowa zawiera zapis, zgodnie z którym Spółka otrzyma certyfikat rezydencji Licencjodawcy z siedzibą na Cyprze i na podstawie powyżej przywołanej umowy międzynarodowej pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Republiką Cypru rozliczy podatek u źródła, pomimo przekazania należności licencyjnych na konto bankowe Agenta, z siedzibą w Danii. Dodatkowo Umowa zobowiązuje Agenta do dostarczenia Wnioskodawcy certyfikatu rezydencji podatkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
  1. Czy Spółka postępuje prawidłowo, rozliczając podatek u źródła, na podstawie umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z Cyprem, pod warunkiem posiadania aktualnego certyfikatu rezydencji podatkowej Licencjodawcy (właściciela należności licencyjnych), pomimo przekazywania należności licencyjnych Agentowi z siedzibą na terytorium Królestwa Danii?
  2. Czy Wnioskodawca powinien posiadać certyfikat rezydencji podatkowej Agenta, działającego na rzecz Licencjodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Spółka kierując się przesłankami siedziby i rezydencji podatkowej Licencjodawcy udokumentowanej aktualnym certyfikatem rezydencji podatkowej Republiki Cypru zobowiązana jest do poboru podatku od należności licencyjnych z uwzględnieniem umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z Cyprem, Licencjodawca jest właścicielem autorskich praw majątkowych do przedmiotu licencji jednocześnie właścicielem należności licencyjnych.

Zdaniem Spółki rola Agenta sprowadza się do czynności stricte pomocniczych polegających na wystawieniu faktury i poborze należności licencyjnych a w związku z tym na Spółce nie ciąży obowiązek posiadania certyfikatu rezydencji podatkowej Agenta.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polski. Stosownie do art. 21 ust. l pkt 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników przychodów z należności licencyjnych ustala się w wysokości 20% przychodów. Jednocześnie zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o CIT wskazany powyżej przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Spółka jako płatnik dokonujący wypłat należności z tytułów wymienionych w ww. przepisie, ma obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego (podatek u źródła) w dniu dokonania tych wypłat. Stosownie do art. 26 ust. l ustawy o CIT zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo nie pobrania podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Spółka pełniąc rolę płatnika pobiera i odprowadza, podatek u źródła, z uwzględnieniem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pod warunkiem otrzymania od Licencjodawcy certyfikatu rezydencji podatkowej.

Licencjodawca - kontrahent z Cypru - jest właścicielem autorskich praw majątkowych nabytej przez Spółkę S.A. licencji i jednocześnie właścicielem należności licencyjnych.

Mając na uwadze, że Licencjodawca posiada rezydencją podatkową Republiki Cypru Spółka S.A. jest zobowiązana do poboru 5% podatku od należności licencyjnych na podstawie art. 12 ust. 2 umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z Cyprem. W przestawionym powyżej stanie faktycznym Agent z siedzibą w Danii, nie może zostać uznany za licencjodawcę, nie jest właścicielem autorskich prawa majątkowych do filmu, i nie jest rzeczywistym odbiorcą należności licencyjnych. Jego rola sprowadza się do funkcji pomocniczych polegających na wystawieniu faktury na rzecz Spółki i poboru należności licencyjnych. Spółka w celu ograniczenia ryzyka podatkowego wymaga udokumentowania przez Agenta jego rezydencji podatkowej. Jednak zdaniem Wnioskodawcy, przepisy ustawy o CIT nie nakładają na płatnika obowiązku posiadania dwóch certyfikatów rezydencji. Płatnikiem podatku od należności licencyjnych może zostać uznany tylko jeden podmiot faktyczny właściciel praw i należności licencyjnych. Biorąc pod uwagę powyższe, wynagrodzenie dokonywane przez Spółkę na rzecz Licencjodawcy z tytułu nabycia praw licencyjnych do emisji filmu podlega opodatkowaniu podatkiem od należności licencyjnych w wysokości 5% zgodnie z art. 12 ust. 2 umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z Cyprem. Jednocześnie na Spółce nie ciąży obowiązek dokumentowania rezydencji podatkowej Agenta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.