Certyfikat rezydencji | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to certyfikat rezydencji. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
7
cze

Istota:

Uwzględnienie certyfikatu rezydencji kontrahenta amerykańskiego w odniesieniu do płatności dokonanych na rzecz tego kontrahenta w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu

Fragment:

Choćby w interpretacji indywidualnej z dnia 30 października 2017 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.229.2017.1.JC Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej napisał: „Jeżeli zatem miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu ważności, a wskazuje on rok podatkowy kontrahenta - Wnioskodawca uwzględnia ten certyfikat w odniesieniu do płatności dokonanych w okresie 12 miesięcy od dnia wydania certyfikatu. W przypadku otrzymania certyfikatu rezydencji USA wydanego, przykładowo, w dniu 21 lutego 2017 r., w którym nie wskazano jednoznacznie okresu ważności, natomiast wskazanym rokiem podatkowym („ Tax Year ”) jest 2017 r., Spółka ma prawo do uwzględnienia tego certyfikatu w odniesieniu do płatności dokonanych w okresie 12 miesięcy od dnia jego wydania, tj. do 26 lutego 2018 r”. Identyczne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. 1462-IPPB5.4510.901.16.1.MK, gdzie za prawidłowe uznał następujące stanowisko płatnika: „ Jeżeli miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu ważności, a wskazuje on rok podatkowy Kontrahenta - Wnioskodawca uwzględnia ten certyfikat w odniesieniu do płatności dokonanych w okresie 12 miesięcy od dnia wydania certyfikatu ”. Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie stanowiska przedstawionego w niniejszym wniosku.

2018
2
cze

Istota:

Czy certyfikat rezydencji podatkowej, otrzymany drogą elektroniczną (e-mailową) od kontrahenta posiadającego miejsce rezydencji podatkowej w kraju, w którym możliwe jest pozyskanie takiego certyfikatu zarówno w formie elektronicznej (dokument wydany drogą elektroniczną) jak i w wersji papierowej (przy czym dokument wydany w obu tych wersjach jest jednakowo wiążący), pozwala na zastosowanie postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT?

Fragment:

Dokumentem urzędowym będzie zatem taki certyfikat rezydencji, który został sporządzony w formie przewidzianej przepisami prawa danego państwa przez powołany do tego organ. A zatem, jeżeli zgodnie z prawem danego państwa, istnieje możliwość uzyskania zaświadczenia o miejscu siedziby dla celów podatkowych (certyfikatu rezydencji podatkowej) zarówno w formie papierowej, jak i w formie elektronicznej, zaś obie formy są wydawane przez właściwy organ podatkowy danego państwa i mają status równorzędny w świetle prawa tego państwa, to Wnioskodawca jako płatnik będzie upoważniony do uznania takiego certyfikatu rezydencji, w którejkolwiek z tych form. Taki certyfikat rezydencji w formie elektronicznej będzie zatem podstawą dla płatnika do zastosowania postanowień umowy o UPO. Reasumując, skoro w kraju rezydencji podatkowej dopuszczalne są dwie (albo więcej) formy wydawania certyfikatów rezydencji i każda z nich jest równoważna (ma taką samą moc wiążącą), to nie ma podstaw, aby polskie organy podatkowe uznawały tylko jedną z tych form. Nie można zatem przyjmować, że zastosowanie regulacji umów o unikaniu podwójnego opodatkowania w takiej sytuacji (a dokładniej - niepobranie podatku zgodnie z umową) będzie możliwe tylko i wyłącznie w przypadku uzyskania papierowej wersji certyfikatu.

2018
2
cze

Istota:

Czy certyfikat rezydencji podatkowej, otrzymany w formie dokumentu elektronicznego, samodzielnie ściągnięty przez podatnika (kontrahenta) z odpowiedniej strony internetowej władz podatkowych kraju beneficjenta płatności, wystawiony odpowiednio przez właściwe władze podatkowe państwa beneficjenta płatności, stanowi certyfikat rezydencji w rozumieniu ustawy o CIT, pozwalający na zastosowanie postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT?

Fragment:

Dokumentem urzędowym będzie zatem taki certyfikat rezydencji, który został sporządzony w formie przewidzianej przepisami prawa danego państwa przez powołany do tego organ. A zatem, jeżeli zgodnie z prawem danego państwa, istnieje możliwość uzyskania zaświadczenia o miejscu siedziby dla celów podatkowych (certyfikatu rezydencji podatkowej) zarówno w formie papierowej, jak i w formie elektronicznej, zaś obie formy są wydawane przez właściwy organ podatkowy danego państwa i mają status równorzędny w świetle prawa tego państwa, to Wnioskodawca jako płatnik będzie upoważniony do uznania takiego certyfikatu rezydencji, w którejkolwiek z tych form. Taki certyfikat rezydencji w formie elektronicznej będzie zatem podstawą dla płatnika do zastosowania postanowień umowy o UPO. Reasumując, skoro w kraju rezydencji podatkowej dopuszczalne są dwie (albo więcej) formy wydawania certyfikatów rezydencji i każda z nich jest równoważna (ma taką samą moc wiążącą), to nie ma podstaw, aby polskie organy podatkowe uznawały tylko jedną z tych form. Nie można zatem przyjmować, że zastosowanie regulacji umów o unikaniu podwójnego opodatkowania w takiej sytuacji (a dokładniej - niepobranie podatku zgodnie z umową) będzie możliwe tylko i wyłącznie w przypadku uzyskania papierowej wersji certyfikatu.

2018
30
maj

Istota:

Czy Wnioskodawca może zastosować regulacje umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i zaniechać poboru podatku w stosunku do wypłat na rzecz Kontrahenta zagranicznego, jeżeli uzyska od niego certyfikat rezydencji odnoszący się do danego roku lub wskazanego okresu nawet jeśli data wydania i uzyskania tego certyfikatu jest późniejsza niż wynikający z certyfikatu okres obowiązywania?

Fragment:

Jak wynika natomiast z art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT, zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Dlatego też, Wnioskodawca każdorazowo będzie zwracał się do Kontrahentów zagranicznych o przedstawienie aktualnego certyfikatu rezydencji podatkowej. Forma i treść certyfikatu rezydencji różni się w poszczególnych państwach rezydencji Kontrahentów zagranicznych. W związku z tym, Kontrahent zagraniczny na prośbę Wnioskodawcy może przedstawić certyfikat rezydencji wskazujący okres posiadania przez Kontrahenta zagranicznego rezydencji podatkowej danego państwa - np. rok 2017, lub okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 r. Przy czym taki certyfikat może być wydany z datą późniejszą niż wynikający z niego okres obowiązywania np. 15 lutego 2017. Ponadto w kraju rezydencji niektórych Kontrahentów zagranicznych możliwe jest pozyskiwanie certyfikatów rezydencji w formie elektronicznej (pobranej przez Kontrahenta zagranicznego z właściwego serwera i przesłanej emailem do Wnioskodawcy w formie pliku) oraz w wersji papierowej. Kontrahent zagraniczny może również przesłać Wnioskodawcy zamiast oryginału poświadczoną notarialnie kopię certyfikatu rezydencji. W piśmie z dnia 17 maja 2018 r. (data wpływu 22 maja 2018 r.) Wnioskodawca wskazał, że poświadczenia za zgodność z oryginałem może dokonać polski lub zagraniczny notariusz.

2018
30
maj

Istota:

Czy Wnioskodawca może zastosować regulacje umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i zaniechać poboru podatku na podstawie elektronicznej wersji certyfikatu rezydencji, jeżeli zgodnie z prawem państwa rezydencji Kontrahenta zagranicznego istnieje możliwość wydania certyfikatu rezydencji w formie elektronicznej lub w papierowej?

Fragment:

Zdaniem Wnioskodawcy, może on zastosować regulacje umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i zaniechać poboru podatku na podstawie elektronicznej wersji certyfikatu rezydencji, jeżeli zgodnie z prawem państwa rezydencji Kontrahenta zagranicznego istnieje możliwość wydania certyfikatu rezydencji w formie elektronicznej lub w papierowej. Zgodnie z treścią art. 4a pkt 12 Ustawy o CIT, przez certyfikat rezydencji rozumie się zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika. Przepisy Ustawy o CIT oraz Ordynacji podatkowej nie zawierają dodatkowych postanowień odnoszących się do formy, którą powinien posiadać certyfikat rezydencji. Oznacza to, że za certyfikat rezydencji należy uznać każdy dokument, który spełnia kryteria określone w art. 4a pkt 12 ustawy CIT, a zatem: zawiera dane identyfikacyjne podmiotu (m.in. imię, nazwisko, nazwę, adres), datę wydania oraz ew. okres, w którym obwiązuje certyfikat, zaświadcza o miejscu siedziby dla celów podatkowych podmiotu w danym państwie, wydany jest przez właściwy organ administracji podatkowej w danym państwie. Certyfikat rezydencji musi potwierdzać fakt rezydencji podatkowej w dacie uzyskania dochodu. Kwestie związane z datą obowiązywania certyfikatu rezydencji niezawierającego okresu ważności zostały uregulowane w art. 26 ust. 1i-1l Ustawy o CIT.

2018
30
maj

Istota:

Czy Wnioskodawca może zastosować regulacje umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i zaniechać poboru podatku w stosunku do wypłat na rzecz Kontrahenta zagranicznego, jeżeli uzyska od niego poświadczoną notarialnie kopię certyfikatu rezydencji odnoszącego się do danego roku lub wskazanego okresu nawet jeśli data wydania i uzyskania tego dokumentu (poświadczenia notarialnego) jest późniejsza niż wynikający z tego dokumentu okres obowiązywania?Czy Wnioskodawca może zastosować regulacje umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i zaniechać poboru podatku na podstawie kserokopii certyfikatu rezydencji, w sytuacji, w której organ podatkowy nie zakwestionował okoliczności wynikających z treści kserokopii tego dokumentu?

Fragment:

Innymi słowy, o zastosowaniu przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie jest wystarczający sam fakt posiadania przez podatnika rezydencji podatkowej w kraju, z którym Polskę łączy taka umowa, ale dodatkowo musi to być potwierdzone specjalnym dokumentem jakim jest właśnie certyfikat rezydencji, którego definicję ustawodawca zamieścił w art. 4a pkt 12 updop. Dokonując analizy obu przywołanych wyżej regulacji wynika, że certyfikatu rezydencji nie można zastąpić innym dokumentem prywatnym lub urzędowym, który poświadczałby o miejscu siedziby podatnika. Natomiast brak takiego certyfikatu rezydencji obliguje płatnika do pobrania podatku według prawa polskiego. Zatem certyfikat rezydencji to „ zaświadczenie (...) wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika ”, czyli dokument urzędowy, którego nie może zastąpić kopia nie mająca takiego charakteru, tzn. nie mająca waloru dokumentu urzędowego. Stwierdzić zatem należy, że wskazane przez Spółkę kopie certyfikatów rezydencji, tj. kopia notarialna poświadczona za zgodność z oryginałem przez notariusza w kraju kontrahenta zagranicznego oraz kserokopia dokumentu, nie stanowią dokumentów urzędowych. Tylko oryginał certyfikatu rezydencji bądź jego kopia posiadająca walor dokumentu urzędowego (tj. odpis certyfikatu rezydencji, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza w Polsce albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym) mogą być traktowane jako uprawniające Spółkę do zastosowania stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobrania podatku zgodnie z taką umową.

2018
27
kwi

Istota:

Forma certyfikatu rezydencji podatkowej

Fragment:

Należy również zauważyć, że nie ma ujednoliconej formy certyfikatów rezydencji. Nie rozstrzyga o tym także definicja certyfikatu rezydencji określona w art. 4a pkt 12 ustawy. Każde państwo stosuje własny wzór takiego zaświadczenia i ma własne wymogi formalne związane z jego wydaniem. Z punktu widzenia właściwej kwalifikacji dokumentu przedłożonego przez podatnika płatnikowi, który ma stanowić podstawę uwzględnienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, istotne będą zatem pewne istotne składniki tego dokumentu. Uwzględniając treść powołanego art. 4a pkt 12 oraz wynikające z art. 26 ustawy uwarunkowania, certyfikat rezydencji to dokument: wystawiony przez właściwe dla podatnika organy administracji podatkowej, wskazujący dane identyfikujące podatnika, w tym jego nazwę i siedzibę, datę wystawienia oraz ewentualnie okres ważności dokumentu, zawierający stwierdzenie, że podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w państwie jego siedziby. Certyfikat rezydencji musi potwierdzać fakt rezydencji podatkowej w dacie uzyskania dochodu. Kwestie związane z datą obowiązywania certyfikatu rezydencji niezawierającego okresu ważności zostały uregulowane w art. 26 ust. 1i-1l ustawy. Certyfikatu rezydencji nie może zastąpić inny dowód (np. dokument potwierdzający prowadzenie przez określony podmiot działalności gospodarczej na terytorium danego kraju, a nawet informacja o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej, czy też decyzja podatkowa).

2018
24
kwi

Istota:

W zakresie obowiązków płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego dysponującego certyfikatem rezydencji wystawionym w formie papierowej przez uprawniony organ a otrzymanym od kontrahenta w formie skanu

Fragment:

W niektórych krajach administracje podatkowe są uprawnione do wydawania certyfikatów rezydencji również w formie elektronicznej (pdf lub innej formie elektronicznej). W opinii Wnioskodawcy, nie ma podstaw, aby polskie organy podatkowe odmawiały uznania za certyfikat rezydencji w rozumieniu art. 4a pkt 12, art. 26 ust. 1 oraz art. 26 ust. lc pkt 1 updop certyfikatu rezydencji dostarczonego w formie skanu. Skan dokumentu jest tylko formą w jakiej certyfikat rezydencji jest przesłany przez kontrahenta do Wnioskodawcy. Skan przedstawia dokument wystawiony przez administrację podatkową państwa kontrahenta i zawiera wszystkie niezbędne informacje. W zakresie skanu certyfikatu rezydencji podatkowej należy wskazać, że jest to forma dostarczenia przez kontrahenta certyfikatu z wykorzystaniem dostępnych narzędzi informatycznych, które pozwalają skrócić czas i zmniejszyć koszty wysyłki certyfikatu. Forma wysyłki w postaci skanu nie wpływa natomiast na samą treść certyfikatu i podmiot wystawiający certyfikat rezydencji. Niniejsze stanowisko znajduje również potwierdzenie w najnowszych interpretacjach prawa podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo: interpretacja indywidualna z 13 listopada 2017 r., nr. 0111-KDIB1-3.4010.371.2017.l.JKT „ Zgodnie z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

2018
21
kwi

Istota:

W zakresie obowiązków płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego dysponującego certyfikatem rezydencji w formie elektronicznej

Fragment:

W art. 26 ust. 1c pkt 1 updop ustawodawca wskazuje, że dokonując wypłat należności m.in. z tytułu dywidendy, zwolnienie od podatku dochodowego wynikające z art. 22 ust. 4 updop stosuje się wyłącznie pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby dla celów podatkowych podmiotu otrzymującego dywidendę certyfikatem rezydencji. Certyfikat rezydencji został zdefiniowany w art. 4a pkt 12 updop jako zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika. Wnioskodawca zwraca uwagę, że ani w definicji certyfikatu rezydencji zawartej w art. 4a pkt 12 updop, ani w innych przepisach ustaw podatkowych ustawodawca nie określił formy, w jakiej certyfikat rezydencji powinien być wydany, czy też dostarczony. Przepisy updop wymagają jedynie, aby certyfikat rezydencji był wydany przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby kontrahenta. Jest to zrozumiałe biorąc pod uwagę fakt, że polskie przepisy nie mogą narzucać administracjom podatkowym innych państw formy w jakiej wydają certyfikaty rezydencji. Administracje podatkowe są w tym zakresie związane wyłącznie przepisami prawa obowiązującymi w ich państwach. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm.) dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

2018
16
kwi

Istota:

W zakresie obowiązku potrącania podatku u źródła

Fragment:

W związku z tym, że organ podatkowy w wydanej interpretacji stwierdził, że wypłaty na rzecz kontrahentów zagranicznych z tytułu nabycia licencji na oprogramowanie do użytku własnego nie stanowią należności licencyjnych Wnioskodawca powzięła wątpliwość, co do konieczności pozyskiwania certyfikatu rezydencji. Zdaniem Spółki fakt, że nabywane od kontrahenta zagranicznego oprogramowanie do użytku własnego nie jest klasyfikowane jako należność licencyjna przesądza już o braku konieczności potrącania podatku u źródła. Wypłata taka nie mieści się bowiem w kategorii przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. A tym samym, nie będą miały do niej zastosowania zapisy art. 26 ust. 1 ustawy o CIT wskazujące, że „ (...) zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. ” Mając powyższe na uwadze, Spółka stoi na stanowisku, iż wypłata na rzecz kontrahenta zagranicznego z tytułu nabycia oprogramowania na użytek własny nie będzie wiązała się z koniecznością potrącenia podatku u źródła z wynagrodzenia kontrahenta, nawet jeżeli kontrahent nie przedstawi certyfikatu rezydencji. Wnioskodawca nadmienia, że powyżej prezentowany przez Wnioskodawcę pogląd jest zbieżny ze stanowiskiem Biura Krajowej Informacji Podatkowej.