IPPP1/443-122/14-2/ISZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie opodatkowania, stawki podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 stycznia 2014 r. (data wpływu 3 lutego 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania oraz stawki podatku dla sprzedaży nieruchomości - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania oraz stawki podatku dla sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:
  1. X. spółka z o.o. Spółka Komandytowo-Akcyjna („Wnioskodawca”) ma siedzibę oraz miejsce zarządu na terenie Polski oraz jest podatnikiem podatku VAT.
  2. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest (i) wynajem własnego budynku biurowo-handlowo-usługowego („Budynek”), oraz (ii) wynajem podnajmowanego budynku biurowo-handlowo-usługowego; działalności te są w całości opodatkowane podatkiem VAT.
  3. Obecnie, Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży Budynku. Budynek został kupiony wraz ze znajdującym się pod nim gruntem (składającym się z dwóch działek ewidencyjnych) przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy - spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością („Spółka z o.o.”) w marcu 2004 r., (zgodnie z treścią aktu notarialnego kupna Budynku, transakcja kupna Budynku korzystała ze zwolnienia od podatku VAT). Następnie Spółka z o. o. została przekształcona w spółkę komandytową, a następnie w listopadzie 2013 w spółkę komandytowo-akcyjną („Spółka Komandytowa”) z której przekształcenia powstał Wnioskodawca. Budynek był od początku przedmiotem wynajmu (czynności opodatkowane w całości podatkiem VAT). W Budynku powierzchnia około 40 m2 jest wykorzystywana na własne potrzeby, jednak nie można jednoznacznie przypisać lokalu, ponieważ, jeżeli jest zapotrzebowanie na zajmowany lokalu (wynajem), to Wnioskodawca przeprowadza się do innego wolnego lokalu w Budynku.
  4. Budynek stanowi główny składnik majątku Wnioskodawcy. Wraz ze sprzedażą Budynku przejdą na nabywcę prawa z umów najmu, ale nie przejdą: zobowiązania, należności (w tym należności związane z czynszem powstałe przed planowaną transakcją), rachunki bankowe, prawa do znaku towarowego Wnioskodawcy oraz nie dojdzie do przejęcia w rozumieniu art. 231 Kodeksu Pracy pracowników Wnioskodawcy. Koncesje, licencje, zezwolenia oraz patenty i inne prawa przemysłowe przysługujące Wnioskodawcy również nie stanowią przedmiotu transakcji. Księgi rachunkowe i rozliczenia podatkowe przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, nie zostaną przejęte przez nabywcę w ramach planowanej transakcji. Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyodrębnienie kosztów i przychodów związanych z Budynkiem, jednak Budynek nie stanowi oddziału Wnioskodawcy.
  5. Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na ulepszenie Budynku od jego nabycia w 2004 r. do dnia zbycia Budynku nie przekroczyły i nie przekroczą do dnia sprzedaży 30% jego wartości początkowej Budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

  1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku, przedmiotem planowanej transakcji sprzedaży Budynku wraz z gruntem pod Budynkiem nie będzie przedsiębiorstwo albo zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT...
  2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, planowana transakcja sprzedaży Budynku wraz z gruntem pod Budynkiem będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT z uwagi na to, że pierwsze zasiedlenie Budynku nastąpiło najpóźniej w marcu 2004 r., tj. w momencie nabycia przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy...
  3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku, planowana transakcja sprzedaży Budynku wraz z działkami ewidencyjnymi na których jest on posadowiony może korzystać z opcji opodatkowania podatkiem VAT przy spełnieniu warunków zawartych w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy:.

Ad.1.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku, przedmiotem planowanej transakcji sprzedaży Budynku wraz z gruntem pod Budynkiem nie będzie przedsiębiorstwo albo zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Art. 6 pkt 1 ustawy o VAT „przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT „ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania.

Pojęcie „przedsiębiorstwa” nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT, niemniej jednak, zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych i sądów administracyjnych, należy w tym przypadku odnieść się do definicji legalnej przedsiębiorstwa zawartej w art. 551 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym „przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

  1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
  2. własność nieruchomości lub ruchomości w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
  3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
  4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
  5. koncesje, licencje i zezwolenia,
  6. patenty i inne prawa własności przemysłowej,
  7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
  8. tajemnice przedsiębiorstwa,
  9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.”

Jak Wnioskodawca wskazał w opisie zdarzenia przyszłego we Wniosku, planowana sprzedaż Budynku wraz z gruntem pod Budynkiem dotyczyć będzie jedynie określonych składników materialnych i niematerialnych. W ramach tej transakcji nie dojdzie bowiem do przeniesienia przez Wnioskodawcę na kupującego m.in.: (i) środków pieniężnych; (ii) należności (w tym w szczególności z tytułu zawartych do dnia planowanej transakcji umów najmu); (iii) ksiąg rachunkowych; (iv) umów dotyczących usług księgowych i bieżącego doradztwa podatkowego; (v) umów dotyczących bieżącego funkcjonowania Wnioskodawcy; (vi) rachunków bankowych oraz (vii) zobowiązań Wnioskodawcy.

Oznacza to, że składniki materialne i niematerialne przenoszone w ramach transakcji przez Wnioskodawcę na kupującego nie będą mogły stanowić niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze ze względu na brak transferu kluczowych składników. Przenoszony majątek nie będzie zatem umożliwiał samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, wyłącznie w oparciu o nabywane składniki. W planowanej transakcji nie dojdzie do przeniesienia minimum środków, wystarczających do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, a w celu jej prowadzenia nabywca będzie musiał podjąć dalsze działania, aby zapewnić brakujące składniki majątku, tj. zawrzeć umowy z dostawcami usług, dokonać otwarcia rachunku bankowego, itp.

W świetle ww. definicji, aby mówić o nabyciu „zorganizowanej części przedsiębiorstwa”, przenoszone zespół składników majątkowych powinien być co najmniej wyodrębniony organizacyjnie oraz finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, względnie umożliwiać prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o te składniki (wyodrębnienie funkcjonalne). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce strukturze organizacyjnej jako dział, wydział, oddział. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu bądź innego aktu o podobnym charakterze. W przypadku planowanej transakcji przedmiot transakcji nie jest wyodrębniony organizacyjnie w strukturach Wnioskodawcy, tj. nie stanowi działu, oddziału, wydziału przedsiębiorstwa.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowana transakcja stanowić będzie przeniesienie własności konkretnych składników materialnych i niematerialnych (w tym umów), których zespół nie spełnia jednak definicji przedsiębiorstwa lub też zorganizowanej część przedsiębiorstwa. Powyższe znajduje także potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe (np. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2013 r., nr IPPP1/443186/13-4/MP, interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 grudnia 2012 r., nr IPPP1/443-943/12-4/AP, oraz interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 marca 2010 r., nr IBPP1/443-1273/09/BM).

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku, planowana transakcja sprzedaży Budynku wraz z gruntem pod budynkiem będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT z uwagi na to, że pierwsze zasiedlenie Budynku nastąpiło najpóźniej w marcu 2004 r., tj. w momencie nabycia Budynku przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy.

Art. 2 pkt 14 ustawy o VAT stanowi, że „ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowy lub ich części po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.”

Art. 29a ust. 8 ustawy o VAT stanowi, że „w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT „zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.”

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, co do zasady, w przypadku sprzedaży budynków, budowli lub ich części - grunt dzieli podatkowy los budynku, budowli lub ich części.

Oznacza to, że grunt znajdujący się pod Budynkiem będzie opodatkowany tak jak Budynek.

Ad. 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanym zdarzeniu przyszłym w momencie nabycia Budynku w marcu 2004 r. doszło do tzw. pierwszego zasiedlenia Budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. W ocenie Wnioskodawcy, pojęcie oddania do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” wskazane w definicji „pierwszego zasiedlenia” należy rozumieć szeroko, a więc te również obejmuje czynności objęte zakresem ustawy o VAT, ale zwolnione przedmiotowo od podatku VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż Budynku wraz z działkami ewidencyjnymi na których jest on posadowiony będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT z uwagi na to, że od momentu pierwszego zasiedlenia upłynęło ponad 2 tata.

Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku, planowana transakcja sprzedaży Budynku wraz z działkami ewidencyjnymi na których jest on posadowiony może korzystać z opcji opodatkowania podatkiem VAT przez spełnieniu warunków zawartych w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

  1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.”

Zatem w przypadku, gdy Wnioskodawca oraz nabywca będą zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni w momencie transakcji sprzedaży ww. nieruchomości oraz złożą przed dniem dokonania transakcji sprzedaży ww. nieruchomości zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy Budynku, to planowana transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121).

Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

  1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
  2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
  3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
  4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
  5. koncesje, licencje i zezwolenia;
  6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
  7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
  8. tajemnice przedsiębiorstwa;
  9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ponadto z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT wynika, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).

Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

  1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
  2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
  3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
  4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest nie tylko wyodrębniona organizacyjnie, ale również posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje zbyć nieruchomość, tj. budynek biurowo-handlowo-usługowy wraz ze znajdującym się pod nim gruntem (składającym się z dwóch działek ewidencyjnych). Budynek został kupiony wraz z gruntem przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy - spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w marcu 2004 r. Budynek stanowi główny składnik majątku Wnioskodawcy. Wraz ze sprzedażą Budynku przejdą na nabywcę prawa z umów najmu, ale nie przejdą: zobowiązania, należności (w tym należności związane z czynszem powstałe przed planowaną transakcją), rachunki bankowe, prawa do znaku towarowego Wnioskodawcy oraz nie dojdzie do przejęcia w rozumieniu art. 231 Kodeksu Pracy pracowników Wnioskodawcy. Koncesje, licencje, zezwolenia oraz patenty i inne prawa przemysłowe przysługujące Wnioskodawcy również nie stanowią przedmiotu transakcji. Księgi rachunkowe i rozliczenia podatkowe przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, nie zostaną przejęte przez nabywcę w ramach planowanej transakcji. Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyodrębnienie kosztów i przychodów związanych z Budynkiem, jednak Budynek nie stanowi oddziału Wnioskodawcy.

W świetle przytoczonych przepisów prawa oraz opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że do przedmiotowej transakcji nie będzie mieć zastosowania art. 6 pkt 1 cyt. ustawy. Zbywana Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, bowiem w wyniku transakcji Nabywca nie nabędzie całego szeregu praw, obowiązków, zobowiązań i należności z umów, które były i są związane z prawidłowym funkcjonowaniem Nieruchomości. Ponadto, przedmiotem transakcji między Zbywcą i Nabywcą nie będą zobowiązania, należności (w tym należności związane z czynszem powstałe przed planowaną transakcją), rachunki bankowe, prawa do znaku towarowego Wnioskodawcy, koncesje, licencje, zezwolenia oraz patenty i inne prawa przemysłowe przysługujące Wnioskodawcy, księgi rachunkowe i rozliczenia podatkowe przedsiębiorstwa Wnioskodawcy oraz nie dojdzie do przejęcia w rozumieniu art. 231 Kodeksu Pracy pracowników Wnioskodawcy.

Tym samym Transakcji nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Spółki, które zostały wymienione w opisie zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku. Z perspektywy przedsiębiorstwa Wnioskodawcy przedmiotem zbycia będą tylko niektóre składniki tego przedsiębiorstwa, tj. Nieruchomość oraz prawa nierozerwalnie z nią związane – tj. prawa z umów najmu.

Zbycie Nieruchomości nie będzie również stanowić zorganizowanej jego części, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e cyt. ustawy.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyodrębnienie kosztów i przychodów związanych z Budynkiem, jednak Budynek nie stanowi oddziału Wnioskodawcy. W uzasadnieniu własnego stanowiska w sprawie Spółka wskazuje, że w przypadku planowanej transakcji przedmiot transakcji nie jest wyodrębniony organizacyjnie w strukturach Wnioskodawcy, tj. nie stanowi działu, oddziału, wydziału przedsiębiorstwa.

Zatem zbywane składniki majątku (Nieruchomość) nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa, gdyż przedmiot transakcji nie spełnia ustawowych przesłanek zawartych w definicji tego pojęcia, tj. nie stanowi masy majątkowej wydzielonej finansowo, organizacyjnie i funkcjonalnie, która umożliwiłaby funkcjonowanie jako oddzielne przedsiębiorstwo.

Zatem w powyższej części należy zgodzić się z zaprezentowaną przez Wnioskodawcę argumentacją.

Odnośnie do opodatkowania dostawy Nieruchomości, należy wskazać, że zakres czynności opodatkowanych został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 45 ustawy z dnia Kodeks cywilny, rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Według art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Odpłatna dostawa towarów według art. 2 pkt 22 ustawy mieści się w definicji sprzedaży.

Zgodnie z dyspozycją art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części posadowione na tym gruncie. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku.

Co do zasady, stosownie do art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 cyt. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Natomiast definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 cyt. ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik (bądź podmiot trzeci) wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zauważyć należy, że zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem, wykonywane przez podatników podatku VAT są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Ponadto art. 43 ust. 10 cyt. ustawy wskazuje, że podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

  1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z art. 43 ust. 11 cyt. ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

  1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
  2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
  3. adres budynku, budowli lub ich części.

Ze stanu sprawy wynika, że Spółka zamierza zbyć Nieruchomość, tj. budynek biurowo-handlowo-usługowy wraz ze znajdującym się pod nim gruntem (składającym się z dwóch działek ewidencyjnych). Nieruchomość została kupiona przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy - spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w marcu 2004 r., (zgodnie z treścią aktu notarialnego kupna Budynku, transakcja kupna Budynku korzystała ze zwolnienia od podatku VAT). Następnie Spółka z o. o. została przekształcona w spółkę komandytową, a następnie w listopadzie 2013 w spółkę komandytowo-akcyjną z której przekształcenia powstał Wnioskodawca. Budynek był od początku przedmiotem wynajmu (czynności opodatkowane w całości podatkiem VAT). W Budynku powierzchnia około 40 m2 jest wykorzystywana na własne potrzeby, jednak nie można jednoznacznie przypisać lokalu, ponieważ, jeżeli jest zapotrzebowanie na zajmowany lokalu (wynajem), to Wnioskodawca przeprowadza się do innego wolnego lokalu w Budynku.

Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na ulepszenie Budynku od jego nabycia w 2004 r. do dnia zbycia Budynku nie przekroczyły i nie przekroczą do dnia sprzedaży 30% jego wartości początkowej Budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W odniesieniu zatem ww. Budynku, doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy w momencie nabycia nieruchomości przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy, tj. w marcu 2004 r. Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał, że wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na ulepszenie Budynku od jego nabycia w 2004 r. do dnia zbycia Budynku nie przekroczyły i nie przekroczą do dnia sprzedaży 30% jego wartości początkowej Budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W związku z tym, pierwsza z przesłanek niezbędnych do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest spełniona tj. dostawa nie będzie odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim. Aby została spełniona druga przesłanka wynikająca z ww. przepisu pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części musi upłynąć okres dłuższy niż 2 lata.

Z opisu sprawy wynika, że pomiędzy zakupem Budynku przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy, a dostawą Budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Zatem dostawa budynku biurowo-handlowo-usługowego wraz ze znajdującym się pod nim gruntem (składającym się z dwóch działek ewidencyjnych) korzysta ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym strony transakcji, będące zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi, po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, tj. po złożeniu, przed dniem dokonania dostawy ww. nieruchomości, tj. budynku biurowo-handlowo-usługowego wraz ze znajdującym się pod nim gruntem, właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodnego oświadczenia (spełniającego warunki o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy), że wybierają opodatkowanie dostawy ww. Budynku, są uprawnione do jej opodatkowania w stawce podstawowej podatku, tj. 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.