IBPP2/4512-232/16/AB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Opodatkowanie dostawy nieruchomości zabudowanych budynkami A i B

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 marca 2016 r. (data wpływu 23 marca 2016 r.), uzupełnionym pismem z 30 maja 2016 r. (data wpływu 2 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanych budynkami A i B - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2016 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanych budynkami A i B.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 30 maja 2016 r. (data wpływu 2 czerwca 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 18 maja 2016 r. znak: IBPP2/4512-232/16/AB.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej. Wnioskodawca działalność prowadził w okresie od 30 maja 2007r. – 8 października 2009 r. a potem od 15 listopada 2013 r. do nadal. W ramach działalności gospodarczej osiąga przychody wyłącznie z tyt. najmu lokali użytkowych.

W dniu 9 maja 2008 na podstawie Aktu Notarialnego Wnioskodawca zakupił wraz z mężem od osoby fizycznej nieruchomość położoną w U zabudowaną dwoma A i B przylegającymi do siebie budynkami usługowymi, o pow. użytkowej ok. 150 m2 nie podpiwniczonych, krytymi częściowo blachą, a częściowo papą, przeznaczonymi do remontu. Z wypisu z miejscowego Planu Przestrzennego Zagospodarowania miasta wydanego przez Urząd Miasta z dnia 10 kwietnia 2008 r. wynika, iż nieruchomość usytuowana jest w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Budynek A wybudowano w latach 50-tych i na dzień zakupu składał się z dwóch lokali nr 1 (handlowo-usługowy) położony na parterze budynku i nr 3 (mieszkaniowy) położony na piętrze budynku. Natomiast budynek B wybudowano w latach 1974-1976. Był budynkiem usługowym przeznaczonym do remontu, a także częściowo do rozbiórki. Oba budynki mogą funkcjonować bez wspólnej klatki schodowej, mają osobne wejścia. Mogą stanowić odrębne nieruchomości. Nabycie przedmiotowej nieruchomości nie było dokonane w ramach pierwszego zasiedlenia, a także nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług – nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT przy jej nabyciu. Przedmiotowa nieruchomość jest wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności (najem) i została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, w której dokonywane są odpisy amortyzacyjne.

Zaraz po nabyciu nieruchomości Wnioskodawca dokonał w latach 2008-2009 w budynku A prac remontowych, adaptacyjnych, w wyniku których powstały dwie nieruchomości lokalowe samodzielne lokale o funkcji handlowo-usługowej i biurowej. Wartość poniesionych nakładów nie przekroczyła jednakże 30% jego wartości początkowej. W stosunku do poczynionych nakładów przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego. Po zakończeniu remontu Wnioskodawca zawarł umowę najmu lokali użytkowych i wynajmuje je do dnia dzisiejszego.

Natomiast w związku ze złym stanem technicznym (częściowa rozbiórka) budynku B w dniu 28 maja 2013 r. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę. W dniu 10 września 2013 r. Wnioskodawca otrzymał decyzję na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku usługowego. W wyniku zrealizowanej w latach 2013-2015 inwestycji powstał nowy obiekt budowlany mieszczący lokale nr 1 i nr 3 (budynek A istniejący wcześniej) oraz nowe lokale handlowo-usługowe w dobudowanych budynku usługowym posadowionym w granicy działki (budynek B) oba budynki stanowiące gospodarczą i funkcjonalną całość połączona wspólna klatką schodową. Na podstawie decyzji z dnia 10 sierpnia 2015 r. udzielono Wnioskodawcy pozwolenia na użytkowania rozbudowanej części istniejącego budynku usługowego. W związku z powyższym lokale użytkowe w budynku B zostały wykorzystane do najmu. W związku z dokonaną inwestycją przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego, a poniesione nakłady przekraczają 30% wartości początkowej budynku B.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Ad.1.

Budynki A i B będące przedmiotem sprzedaży znajdują się na wyodrębnionych ewidencyjnie działkach. Budynek A - znajduje się na działce nr 5105. Budynek B - znajduje się na działce 5244.

Ad.2.

Przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte na podstawie Aktu notarialnego z dnia 09 maja 2008r.

Ad.3.

Budynek B w wyniku przebudowy i rozbudowy stanowi nowy obiekt z innym numerem budynku.

Ad.5.

Nakłady poniesione na budynek A nie przekroczyły 30% wartości początkowej. Powstałe w wyniku tych prac remontowych, adaptacyjnych lokale o funkcji handlowej i biurowej zostały oddane do użytkowania (tj. umowy najmu) w 21 sierpnia 2008 r. piętro do nadal. Parter od 02 listopada 2009 r. do 30 maja 2015 r. i od 17 sierpnia 2015 r. do nadal.

Natomiast nakłady poniesione na budynek B przekroczyły 30% wartości początkowej. W wyniku zrealizowanej w latach 2013-2015 inwestycji powstał nowy obiekt budowlany mieszczący lokale handlowo-usługowe w dobudowanym, nowoczesnym budynku usługowym posadowionym w granicy działki. Oba budynki stanowią gospodarczą i funkcjonalną całość połączoną wspólną klatką schodową.

Wszystkie lokale użytkowe w budynku B zostały oddane w najem w lokal nr l – 04 września 2015 r., lokal nr 2 – 17 grudnia 2015 r., lokal nr 3 – 27 stycznia 2016 r., lokal nr 4 – 17 sierpnia 2015 r.

Budynki A i B zostały w całości oddane dla potrzeb działalności gospodarczej.

W związku z rozbudową i przebudową budynku B przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Od poniesionych nakładów zarówno budynku A i B przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zarówno budynek A i B nie posiadają pomieszczeń, które nie były nigdy przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze

Zarówno budynek A i B są wykorzystywane w całości wyłącznie na cele działalności opodatkowanej. Znajdujące się lokale w w/w budynkach to lokale handlowo-usługowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż w roku 2016 budynku A i B będzie podlegała opodatkowaniu stawka 23% VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości – budynku A będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, natomiast sprzedaż budynku B będzie podlegała opodatkowaniu według stawki 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. Zgodnie z art. 12 ust. 2 zdanie drugie ww. Dyrektywy państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”. Tym samym państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności, tj. przebudowy budynków.

W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

  1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 9 maja 2008 na podstawie Aktu Notarialnego Wnioskodawca zakupił od osoby fizycznej nieruchomość zabudowaną dwoma A i B przylegającymi do siebie budynkami usługowymi. Nabycie nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług – nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT przy jej nabyciu. Budynki A i B będące przedmiotem sprzedaży znajdują się na wyodrębnionych ewidencyjnie działkach. Budynek A - znajduje się na działce nr 5105. Budynek B - znajduje się na działce 5244.

Nakłady poniesione na budynek A nie przekroczyły 30% wartości początkowej. Powstałe w wyniku tych prac remontowych, adaptacyjnych lokale o funkcji handlowej i biurowej zostały oddane do użytkowania (tj. umowy najmu) w 21 sierpnia 2008 r. piętro do nadal. Parter od 02 listopada 2009 r. do 30 maja 2015 r. i od 17 sierpnia 2015 r. do nadal.

Natomiast w związku ze złym stanem technicznym (częściowa rozbiórka) budynku B w dniu 28 maja 2013 r. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Nakłady poniesione na budynek B przekroczyły 30% wartości początkowej. W wyniku zrealizowanej w latach 2013-2015 inwestycji powstał nowy obiekt budowlany mieszczący lokale handlowo usługowe w dobudowanym, nowoczesnym budynku usługowym posadowionym w granicy działki. Wszystkie lokale użytkowe w budynku B zostały oddane w najem w lokal nr l – 04 września 2015 r., lokal nr 2 – 17 grudnia 2015 r., lokal nr 3 – 27 stycznia 2016 r., lokal nr 4 – 17 sierpnia 2015 r.

W związku z rozbudową i przebudową budynku B przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Od poniesionych nakładów zarówno budynku A i B przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zarówno budynek A i B nie posiadają pomieszczeń, które nie były nigdy przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Zarówno budynek A i B są wykorzystywane w całości wyłącznie na cele działalności opodatkowanej. Znajdujące się lokale w w/w budynkach to lokale handlowo-usługowe.

Rozstrzygając kwestię, będącą przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku dostawy budynku A oraz budynku B na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Tak więc, mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że planowana dostawa budynku A nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż poszczególne części budynku zostały oddane do użytkowania. Spełniony zostanie również drugi warunek umożliwiający zwolnienie budynku A na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, gdyż między pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynku minął okres dłuższy niż 2 lata.

W związku z powyższym dostawa budynku A będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Natomiast dostawa budynku B nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż do pierwszego zasiedlenia przedmiotowego budynku B po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej tj. jak wskazał Wnioskodawca lokale użytkowe w budynku B zostały oddane w najem lokal nr l – 04 września 2015 r., lokal nr 2 – 17 grudnia 2015 r., lokal nr 3 – 27 stycznia 2016 r., lokal nr 4 – 17 sierpnia 2015 r. Nie zostanie jednak spełniony drugi warunek umożliwiający zwolnienie budynku B na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż między pierwszym zasiedleniem (najmem poszczególnych części budynku) a dostawą budynku B nie minął okres dłuższy niż 2 lata. Tym samym drugi z warunków umożliwiający zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie został spełniony.

W związku z powyższym dostawa przedmiotowego budynku B nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W związku z powyższym należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy dostawie budynku B na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe Wnioskodawca nie będzie miał również prawa do zastosowania zwolnienia przy sprzedaży budynku B na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż co prawda przy nabyciu przedmiotowego budynku B Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, Wnioskodawca natomiast poniósł wydatku na ulepszenie budynku B przekraczające 30% wartości początkowej budynku i przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym nie został spełniony drugi warunek umożliwiający zwolnienie budynku B na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a.

Wnioskodawca nie będzie mógł również skorzystać przy sprzedaży budynku B ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 43 ust. 7a, gdyż budynek ten w stanie ulepszonym nie był wykorzystywany przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych dłużej niż 5 lat.

Ponadto przedmiotowy budynek B nie jest wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej lecz wykorzystywany jest przez Wnioskodawcę do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, tak więc ww. dostawa budynku nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zatem dostawa budynku B będzie podlegać opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Konsekwentnie sprzedaż gruntu na którym, posadowione są budynki A i B – stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy – będzie korzystać ze zwolnienia analogicznie jak sprzedaż budynku A oraz będzie opodatkowana 23% stawką VAT analogicznie jak sprzedaż budynku B.

Zatem dostawa działki 5105, na której posadowiony jest budynek A korzystać będzie ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, natomiast dostawa działki 5244, na której znajduje się budynek B będzie opodatkowana podstawową 23% stawką podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zmiana któregokolwiek elementu opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Stefana Prymasa Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.