2461-IBPP2.4512.828.2016.2.AB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Zwolnienie z podatku VAT nieruchomości zabudowanej budynkami i budowlami.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 października 2016 r. (data wpływu 19 października 2016 r.), uzupełnionym pismem z 9 grudnia 2016 r. (data wpływu 16 grudnia 2016 r.) oraz pismem z 30 grudnia 2016 r. (data wpływu 2 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT nieruchomości zabudowanej budynkami i budowlami -jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2016 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT nieruchomości zabudowanej budynkami i budowlami.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 9 grudnia 2016 r. (data wpływu 16 grudnia 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 2 grudnia 2016 r. znak: 2461-IBPP2.4512.828.2016.1.AB oraz pismem z 30 grudnia 2016 r. (data wpływu 2 stycznia 2017 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

K z siedzibą w L było właścicielem zabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej według ewidencji gruntów jako działka nr 1/3 o powierzchni 0,4260 ha, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą 9. Na działce w 1954 roku zostały wybudowane dwa budynki gospodarcze, które stanowiły dawną bazę na sprzęt i maszyny K. Budynki w złym stanie technicznym, na dzień sprzedaży nie nadające się do użytkowania, wymagające kapitalnego remontu i modernizacji bądź rozbiórki.

Przedmiotowa nieruchomość zlokalizowana jest przy skrzyżowaniu ulic S i W w miejscowości L. Sąsiedztwo stanowią tereny mieszkaniowe z zabudową towarzyszącą (m.in. szklarnie). Uzbrojenie terenu stanowi sieć elektryczna, wodociągowa, kanalizacyjna do szamba bezodpływowego. Pozostały teren niezagospodarowany, porośnięty chwastami i samosiejkami krzewów. Nieruchomość jest całkowicie ogrodzona. Wjazd na nieruchomość bezpośrednio z dróg publicznych utwardzonych nawierzchnią asfaltową.

Nieruchomość była wyposażona w sieć elektryczną, wodociągową, były budowlami trwale związanymi z gruntem; stanowiły własność wnioskodawcy.

Sieć wodociągowa wybudowana w 1962 roku, sieć wodociągowa wybudowana w 1985 roku. Budynki po zakończeniu budowy oddane były do używania przez k w dniu 1 kwietnia 1964 roku.

Budynki były przedmiotem najmu do 31 grudnia 2009 roku; nie ponoszono żadnych kosztów na ulepszenie budynków, nie dokonywano żadnych remontów ani napraw. Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na remont i modernizację budynków. Nigdy nie nastąpiło ulepszenie stanu budynków.

Budynki wykorzystywane były w czasie trwania aktywnej działalności k na cele usług rolniczych zgodnie ze statutem k.

Nie ponoszono żadnych kosztów na ulepszanie sieci, nie ponoszono żadnych kosztów na dojazd, ogrodzenie. Sieci były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności statutowej k.

Przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego: nieruchomość położona w terenie oznaczonym symbolem 10.UI o przeznaczeniu podstawowym - usługi inne pozostałe, w tym straż pożarna, policja, banki, obsługa turystyki itp.

Wartość rynkowa nieruchomości, zgodnie z operatem szacunkowym sporządzonym w dniu 25 września 2015 roku przez Kancelarię Rzeczoznawstwa, uprawnienia nr 1566, wynosi 605.000 zł (słownie: sześćset pięć tysięcy złotych).

Na mocy umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego w dniu 11 lutego 2016 roku, Repertorium A nr 120/2016 przed Notariuszem Maciejem Pilarzem w Kancelarii Notarialnej, K z siedzibą w L zbyło na rzecz T prawo własności wskazanych powyżej nieruchomości za cenę sprzedaży w kwocie 500.000 zł (słownie: pięćset tysięcy złotych).

W uzupełnieniu sprostowanym pismem z 30 grudnia 2016 r. Wnioskodawca wskazał, że:

Ad. 1.

Wnioskodawcy przy budowie dwóch budynków gospodarczych znajdujących się na działce nr 1/3 nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

Ad. 2.

Wskazane w opisie stanu faktycznego dojazd oraz ogrodzenie znajdujące się na działce nr 1/3, stanowią budowle.

  1. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wytworzeniem dojazdu oraz ogrodzenia znajdujących się na działce nr 1/3.
  2. Pierwsze zajęcie dojazdu wystąpiło od początku działalności K tj. 1 kwiecień 1964 r., natomiast ogrodzenia w 2006 roku.
  3. Dojazd oraz ogrodzenie znajdujące się na działce nr 1/3 nie były przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.
  4. Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie dojazdu oraz ogrodzenia znajdujących się na działce nr 1/3.
  5. Dojazd i ogrodzenie były wykorzystywane do chwili obecnej.
  6. Dojazd oraz ogrodzenie nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

Ad. 3.

Symbol PKOB dla ogrodzenia to - 1230

Ad.4.

Na działce nr 1/3 nie znajduje się kanalizacja do szamba bezodpływowego

Ad. 5.

Nie dotyczy.

Ad. 6.

  1. Przy wytworzeniu sieci elektrycznej i wodociągowej znajdujących się na działce nr 1/3 nie przysługiwało wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
  2. Pierwsze zajęcie ww. sieci elektrycznej i wodociągowej nastąpiło w dniu powstania K tj. 1.04.1964 rok.
  3. Ww. siec elektryczna i wodociągowa nie były przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.
  4. Ww. sieć elektryczna i wodociągowa nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z dokonaną sprzedażą nieruchomości K z siedzibą w L zobowiązane jest do zapłaty podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Czynność prawna w postaci zbycia na postawie umowy sprzedaży prawa własności nieruchomości stanowiącej własność K z siedzibą w L podlega zwolnieniu od opodatkowania na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10) ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego, nie przysługiwało też prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. Zgodnie z art. 12 ust. 2 zdanie drugie ww. Dyrektywy państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”. Tym samym państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności, tj. przebudowy budynków.

W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

  1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca był właścicielem zabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej według ewidencji gruntów jako działka nr 1/3 o powierzchni 0,4260 ha. Na działce w 1954 roku zostały wybudowane dwa budynki gospodarcze, które stanowiły dawną bazę na sprzęt i maszyny.

Wnioskodawcy przy budowie dwóch budynków gospodarczych znajdujących się na działce nr 1/3 nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Uzbrojenie terenu stanowi sieć elektryczna, wodociągowa. Pozostały teren niezagospodarowany, porośnięty chwastami i samosiejkami krzewów. Nieruchomość jest całkowicie ogrodzona. Wjazd na nieruchomość bezpośrednio z dróg publicznych utwardzonych nawierzchnią asfaltową. Budynki po zakończeniu budowy oddane były do używania przez Wnioskodawcę w dniu 1 kwietnia 1964 roku. Budynki były przedmiotem najmu do 31 grudnia 2009 roku; nie ponoszono żadnych kosztów na ulepszenie budynków, nie dokonywano żadnych remontów ani napraw.

Dojazd oraz ogrodzenie znajdujące się na działce nr 1/3, stanowią budowle. Symbol PKOB dla ogrodzenia to – 1230. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wytworzeniem dojazdu i ogrodzenia. Pierwsze zajęcie dojazdu wystąpiło od początku działalności Wnioskodawcy tj. 1 kwiecień 1964 r., natomiast ogrodzenia w 2006 roku. Dojazd oraz ogrodzenie znajdujące się na działce nr 1/3 nie były przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie dojazdu oraz ogrodzenia. Dojazd oraz ogrodzenie nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

Nieruchomość była wyposażona w sieć elektryczną, wodociągową, które były budowlami trwale związanymi z gruntem; stanowiły własność Wnioskodawcy. Przy wytworzeniu sieci elektrycznej i wodociągowej znajdujących się na działce nr 1/3 nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Pierwsze zajęcie ww. sieci elektrycznej i wodociągowej nastąpiło w dniu powstania K tj. 1.04.1964 rok. Ww. sieć elektryczna i wodociągowa nie były przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie ponosił żadnych kosztów na ulepszenie ww. sieci.

Tak więc, mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że sprzedaż nieruchomości nr 1/3 zabudowanej dwoma budynkami gospodarczymi oraz budowlami w postaci ogrodzenia, dojazdu, sieci elektrycznej i wodociągowej nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż dwa budynki gospodarcze zostały oddane do użytkowania w dniu 1 kwietnia 1964 r., natomiast pierwsze zajęcie budowli tj. dojazdu oraz sieci elektrycznej i wodociągowej nastąpiło w dniu 1 kwietnia 1964 r., a ogrodzenia w 2006 r. Ww. budynki i budowle nie były przedmiotem ulepszenia. Tym samym w ww. wskazanych okresach doszło do pierwszego zasiedlenia ww. budynków i budowli. Spełniony zostanie również drugi warunek umożliwiający zwolnienie ww. budynków i budowli na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, gdyż między pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynków i budowli minął okres dłuższy niż 2 lata. Tym samym, sprzedaż budynków i budowli jest zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Konsekwentnie sprzedaż gruntu, z którym związane są ww. budynki i budowle – stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy – będzie korzystać ze zwolnienia analogicznie jak sprzedaż przedmiotowych budynków i budowli.

Zatem dostawa nieruchomości nr 1/3 zabudowanej budynkami i budowlami korzysta ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Zmiana któregokolwiek elementu opisu zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie zgodnie z art. 57a skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.