0114-KDIP4.4012.718.2018.1.IT | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zwolnienie od podatku VAT transakcji sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z prawem własności budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 października 2018 r. (data wpływu 29 października 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT transakcji sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z prawem własności budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT transakcji sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z prawem własności budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka pod firmą X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako: „podatek VAT”). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek oraz w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

W październiku 2013 r. Wnioskodawca nabył na podstawie umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz własności budynków i urządzeń prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz prawo własności budynków i budowli znajdujących się na nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą (dalej jako: „Nieruchomość”). Nieruchomość składa się tylko i wyłącznie z jednej działki o numerze 2382/8 oraz o powierzchni 3,1009 ha.

Nieruchomość jest obecnie zabudowana następującymi budynkami oraz budowlami:

  1. budynek handlowo-usługowy o pow. zab. 233 m2, rok budowy: 1973 r.;
  2. budynek handlowo-usługowy o pow. zab. 1.316 m2, rok budowy: 1974 r.;
  3. budynek niemieszkalny o pow. zab. 164 m2, rok budowy: 1974 r.;
  4. budynek handlowo-usługowy o pow. zab. 429 m2, rok budowy: 1975 r.;
  5. budynek handlowo-usługowy o pow. zab. 68 m2, rok budowy: 1973 r.;
  6. budynek handlowo-usługowy o pow. zab. 530 m2, rok budowy: 1973 r.;
  7. budynek magazynowy o pow. zab. 248 m2, rok budowy: 1974 r.;
  8. budynek magazynowy o pow. zab. 90 m2, rok budowy: 1975 r.;
  9. budynek niemieszkalny o pow. zab. 188 m2, rok budowy: 1975 r.;
  10. budynek niemieszkalny o pow. zab. 23 m2, rok budowy: 1974 r.;
  11. budynek handlowo-usługowy o pow. zab. 1.152 m2, rok budowy: 1975 r.;
  12. budynek niemieszkalny o pow. zab. 42 m2, rok budowy: 1974 r.;
  13. budynek magazynowy o pow. zab. 78 m2, rok budowy: 1975 r.;
  14. budynek niemieszkalny o pow. zab. 15 m2, rok budowy: 1974 r.;
  15. budynek niemieszkalny (gospodarczy), wybudowany wcześniej niż 5 lat temu (starszy niż 5);
  16. stacja paliw, wybudowana wcześniej niż 5 lat temu (starsza niż 5 lat);
  17. wiata nieczynnej stacji paliw, wybudowana wcześniej niż 5 lat temu (starsza niż 5 lat);
  18. budynek niemieszkalny (stróżówka), wybudowany wcześniej niż 5 lat temu (starszy niż 5 lat);
  19. transformator, wybudowany wcześniej niż 5 lat temu (starszy niż 5 lat);
  20. budowla wykonana z blachy (nieczynna kotłownia), wybudowana wcześniej niż 5 lat temu (starsza niż 5 lat);
  21. teren utwardzony asfaltem, obłożony trylinką, obłożony asfaltem na trylince lub obłożony płytami monowskimi - wcześniej niż 5 lat temu (starszy niż 5 lat).

Przy czym, w urzędowym rejestrze budynków prowadzonym przez właściwy organ administracji publicznej dla Nieruchomości została ujawniona tylko część budynków wymienionych powyżej, tj. budynków wymienionych w punktach od 1) do 14) powyżej. Natomiast pozostała część budynków i budowli, tj. budynków i budowli wymienionych w punktach od 15) do 21) powyżej, nie została ujawniona w przedmiotowym rejestrze.

Na Nieruchomości nie znajdują się żadne inne budynki lub budowle niż te wymienione powyżej.

W okresie ostatnich 5 lat żaden z budynków lub budowli wymienionych powyżej nie został ulepszony, w szczególności przebudowany, rozbudowany lub wyremontowany, w taki sposób, aby wydatki poniesione na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej budynku lub budowli.

Nieruchomość jest w całości przedmiotem umowy dzierżawy zawartej w październiku 2013 r. pomiędzy Wnioskodawcą oraz spółką pod firmą Y S.A. Dzierżawca wykorzystuje Nieruchomość dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto, dzierżawca Nieruchomości wynajmuje dwa lokale użytkowe i jedno pomieszczenie techniczno-magazynowe, znajdujące się w budynkach wymienionych powyżej. Przedmiotowa umowa dzierżawy zostanie prawdopodobnie rozwiązana do końca października 2018 r.

Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z prawem własności budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości na rzecz spółki prowadzącej działalność w branży deweloperskiej. Potencjalny kupujący nie jest dzierżawcą ani najemcą budynków lub budowli (lub ich części) znajdujących się na Nieruchomości.

W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwość czy planowana transakcja sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z prawem własności budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o podatku VAT”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy planowana transakcja sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z prawem własności budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości, tzn. dostawa budynków i budowli opisanych przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego, będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, na pytanie przedstawione powyżej należy udzielić odpowiedzi twierdzącej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów. Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pojęcie towaru zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku VAT, zgodnie z którym przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Tym samym, przedmiotem odpłatnej dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT może być w szczególności grunt, budynek, budowla lub ich części.

Jeżeli dany grunt jest zabudowany, to zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku VAT, należy zastosować taką stawkę podatku VAT, jaka właściwa jest dla budynków, budowli lub ich części, które znajdują się na tym gruncie, nie wyodrębniając przy tym wartości danego gruntu.

Ponadto, dostawa terenów niezabudowanych, budynków, budowli lub ich części przy zachowaniu odpowiednich przesłanek wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 lub 10a ustawy o podatku VAT może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

W przypadku dostawy terenów niezabudowanych, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku VAT, zwolnienie od podatku VAT znajduje zastosowanie, jeżeli przedmiotem dostawy są tereny inne niż budowlane. Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W przypadku dostawy terenów zabudowanych, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku VAT, zwolnienie od podatku VAT znajduje zastosowanie, jeżeli przedmiotem dostawy są budynki, budowle lub ich części a dostawa nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku VAT lub przed nim bądź pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą tego budynku, budowli lub ich części upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Natomiast, przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku VAT, rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Przy czym, należy podkreślić w tym miejscu, że dokonując wykładni definicji pierwszego zasiedlenia na podstawie przepisów ustawy o podatku VAT należy mieć na uwadze orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”), w szczególności wyrok TSUE z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie Kozuba przeciwko Dyrektorowi Izby skarbowej w Warszawie (C-308/16), w którym TSUE wyjaśnił, że definicja pierwszego zasiedlenia określona w art. 2 pkt 14 ustawy o podatku VAT jest niezgodna z prawem unijnym w zakresie uwarunkowania pierwszego zasiedlenia od czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji czego, dokonując wykładni definicji pierwszego zasiedlenia z uwzględnieniem wykładni prounijnej należy przyjąć, że do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku VAT dochodzi z chwilą oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, niezależnie od tego czy następuje to w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Stanowisko to znalazło odzwierciedlenie również w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych, w tym m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2017 r. w sprawie I FSK 312/16 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2018 r. w sprawie III SA/Wa 983/16.

Natomiast w przypadku, gdy dostawa budynków, budowli lub ich części nie jest objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku VAT, do takiej dostawy może znaleźć zastosowanie odrębne zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku VAT. Przywołany przepis daje prawo do zwolnienia od podatku VAT dostawy budynków, budowli lub ich części pod warunkiem, że: (1) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; (2) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz przywołane przepisy ustawy o podatku VAT, zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie nie występują negatywne przesłanki uniemożliwiające skorzystanie Wnioskodawcy ze zwolnienia planowanej transakcji od podatku VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b ustawy o podatku VAT. Każdy z budynków oraz budowli znajdujących się na Nieruchomości oraz opisanych w opisie zdarzenia przyszłego był już przedmiotem pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku VAT. Wynika to z faktu, że każdy z przedmiotowych budynków i budowli został już oddany w przeszłości do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi po jego wybudowaniu do celów prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. W ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że pierwsze zasiedlenie przedmiotowych budynków i budowli mogło nastąpić najpóźniej w październiku 2013 r., kiedy Wnioskodawca nabył prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz prawo własności budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości. Od tego czasu, tj. od października 2013 r., Wnioskodawca wykorzystywał Nieruchomość oraz budynki i budowle znajdujące się na Nieruchomości do celów prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na wydzierżawieniu Nieruchomości wraz z przedmiotowymi budynkami i budowlami na rzecz spółki pod firmą Y S.A.. Wobec tego należy uznać, że od pierwszego zasiedlenia przedmiotowych budynków i budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku VAT upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, w okresie ostatnich 5 lat żaden z przedmiotowych budynków lub budowli nie został ulepszony w taki sposób, aby wydatki poniesione na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej budynku lub budowli.

W związku z powyższym należy uznać, że planowana transakcja sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z prawem własności budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości, tzn. dostawa budynków i budowli opisanych przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego, będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.