0114-KDIP1-2.4012.115.2018.2.JŻ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia wskazanej powierzchni budowanego budynku.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2018 r. (data wpływu 28 lutego 2018 r.), uzupełnionym w dniu 16 kwietnia 2018 r. poprzez uiszczenie należnej opłaty, na wezwanie tut. Organu z dnia 6 kwietnia 2018 r. (skutecznie doręczone 9 kwietnia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia wskazanej powierzchni budowanego budynku – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia wskazanej powierzchni budowanego budynku. Wniosek został uzupełniony w dniu 16 kwietnia 2018 r. poprzez uiszczenie należnej opłaty, na wezwanie tut. Organu z dnia 6 kwietnia 2018 r. (skutecznie doręczone 9 kwietnia 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Zgodnie z CEIDG przeważająca działalność gospodarcza Wnioskodawcy to działalność transportowa sklasyfikowana wg PKD pod kodem 49.41.Z Transport drogowy towarów. Dodatkowo Wnioskodawca wykonuje działalność w zakresie najmu nieruchomości (kod PKD 68.20) oraz krótkotrwałego zakwaterowania (kod PKD 55.20).

W dniu 16 września 2013 r. Wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę budynku mieszkalno-usługowego - dom opieki dla osób starszych z częścią mieszkalną, zbiornika na wodę o poj. 10 m3 oraz wewnętrznej instalacji gazowej.

Budowę Wnioskodawca rozpoczął w połowie roku 2015 i podjął wówczas decyzję, że 97,27% powierzchni budynku zostanie przeznaczona do prowadzenia opodatkowanej działalności gospodarczej, polegającej na wynajmie, a pozostałe 2,73%, czyli cała zaprojektowana część mieszkalna, będzie służyła prywatnym celom Wnioskodawcy. Zgodnie z tą decyzją po konsultacjach i za wiedzą Urzędu Skarbowego Wnioskodawca odliczał 97,27% podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne wspólne dla części usługowej i mieszkalnej oraz 100% podatku naliczonego z faktur dokumentujących wykończenie części usługowej.

W 2018 roku Wnioskodawca zamierza zakończyć inwestycję i wprowadzić ją do ewidencji środków trwałych, a następnie oddać ją do użytkowania odpłatnie potencjalnemu najemcy w celu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie zakwaterowania osób w podeszłym wieku (kod PKD 87.30.Z).

Wartość początkowa budynku, środka trwałego wielokrotnie przekroczy 15 000 zł.

W 2017 roku Wnioskodawca uzyskał ofertę od potencjalnego najemcy, jednak nie doszło do podpisania umowy najmu z przyczyn leżących po stronie najemcy. Inni zainteresowani nie wzbudzili zaufania do prowadzenia tak szczególnego profilu działalności. Wnioskodawca nadal poszukuje odpowiedniego Najemcy, jednak ze względu na specyfikę tego rodzaju działalności jest to proces długotrwały.

W związku z powyższym Wnioskodawca rozważa zmianę przeznaczenia budynku i prowadzenie domu opieki dla osób starszych w ramach wykonywanej działalności gospodarczej.

Tego rodzaju działalność korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, co zdaniem Wnioskodawcy wiązałoby się z koniecznością dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i był nim przez cały czas trwania budowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze zmianą przeznaczenia budynku i prowadzeniem przez Wnioskodawcę domu opieki dla osób starszych w ramach wykonywanej działalności gospodarczej Wnioskodawca powinien dokonać korekty podatku naliczonego w trybie określonym w art. 91 ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku podjęcia decyzji co do zmiany przeznaczenia budynku i wykorzystywania go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do wykonywania czynności zwolnionych z VAT polegających na prowadzeniu placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom w podeszłym wieku, powinien on dokonać korekty podatku naliczonego odliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne w trybie art. 91. ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak to zostało przedstawione w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca podjął decyzję o budowie domu opieki dla osób starszych z zamiarem przekazania go do odpłatnego użytkowania na podstawie umowy najmu. Wynajem nieruchomości dla celów prowadzenia działalności gospodarczej stanowi czynność opodatkowaną podatkiem VAT. W związku z tym Wnioskodawca odliczał podatek naliczony z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne.

Znalezienie odpowiedniego najemcy okazało się jednak trudne z uwagi na szczególny charakter tego typu działalności.

Do czasu znalezienia odpowiedniego najemcy Wnioskodawca rozważa prowadzenie domu opieki dla osób starszych w nowo wybudowanym budynku w ramach prowadzonej działalności. Budynek będzie wprowadzony do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy. Wartość początkowa budynku znacznie przekroczy kwotę 15 000,00 zł.

Działalność placówek zapewniających całodobową opiekę osobom w podeszłym wieku korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 pkt 22 litera d ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy powinien on skorygować podatek naliczony odliczony z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne w okresie 10 lat zgodnie z przepisem art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, dokonując korekty podatku naliczonego w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 91 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy, zwalnia się od podatku usługi pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej oraz usługi określone w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a także dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, na rzecz beneficjenta tej pomocy, wykonywane przez:

  1. regionalne ośrodki polityki społecznej, powiatowe centra pomocy rodzinie, ośrodki pomocy społecznej, rodzinne domy pomocy, ośrodki wsparcia i ośrodki interwencji kryzysowej,
  2. wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę:
    • domy pomocy społecznej prowadzone przez podmioty posiadające zezwolenie wojewody,
    • placówki opiekuńczo-wychowawcze i ośrodki adopcyjno-opiekuńcze,
  3. placówki specjalistycznego poradnictwa,
  4. inne niż wymienione w lit. a-c placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę,
  5. specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jednocześnie należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Przy czym w myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatników przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę budynku mieszkalno-usługowego - dom opieki dla osób starszych z częścią mieszkalną, zbiornika na wodę o poj. 10 m3 oraz wewnętrznej instalacji gazowej.

Wartość początkowa budynku, środka trwałego wielokrotnie przekroczy 15 000 zł.

Budowę Wnioskodawca rozpoczął w połowie roku 2015 i podjął wówczas decyzję, że 97,27% powierzchni budynku zostanie przeznaczona do prowadzenia opodatkowanej działalności gospodarczej, polegającej na wynajmie, a pozostałe 2,73%, czyli cała zaprojektowana część mieszkalna, będzie służyła prywatnym celom Wnioskodawcy. Zgodnie z tą decyzją Wnioskodawca odliczał 97,27% podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne wspólne dla części usługowej i mieszkalnej oraz 100% podatku naliczonego z faktur dokumentujących wykończenie części usługowej.

W 2018 roku Wnioskodawca zamierza zakończyć inwestycję i wprowadzić ją do ewidencji środków trwałych, a następnie oddać ją do użytkowania odpłatnie potencjalnemu najemcy w celu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie zakwaterowania osób w podeszłym wieku. W 2017 roku Wnioskodawca uzyskał ofertę od potencjalnego najemcy, jednak nie doszło do podpisania umowy najmu z przyczyn leżących po stronie najemcy. Inni zainteresowani nie wzbudzili zaufania do prowadzenia tak szczególnego profilu działalności. Wnioskodawca nadal poszukuje odpowiedniego Najemcy, jednak ze względu na specyfikę tego rodzaju działalności jest to proces długotrwały. W związku z powyższym Wnioskodawca rozważa zmianę przeznaczenia budynku i prowadzenie domu opieki dla osób starszych w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, która to działalność korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i był nim przez cały czas trwania budowy.

W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy w związku ze zmianą przeznaczenia budynku i prowadzeniem domu opieki dla osób starszych w ramach wykonywanej działalności gospodarczej powinien dokonać korekty podatku naliczonego w trybie określonym w art. 91 ust. 2 i ust. 3 ustawy.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy.

Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl zaś art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Stosownie do art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust, 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

Jak stanowi ust. 7c powołanego artykułu, jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Natomiast stosownie do art. 91 ust. 7d ustawy w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Jednocześnie na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

Wnioskodawca w połowie 2015 roku rozpoczął budowę budynku mieszkalno-usługowego (domu opieki dla osób starszych z częścią mieszkalną), którego 97,27% powierzchni budynku zostanie przeznaczona do prowadzenia opodatkowanej działalności gospodarczej, polegającej na wynajmie. Wnioskodawca wskazał, że wartość początkowa budynku, środka trwałego wielokrotnie przekroczy 15 000 zł. W 2018 roku Wnioskodawca zamierza zakończyć inwestycję i wprowadzić ją do ewidencji środków trwałych, a następnie oddać ją do użytkowania odpłatnie potencjalnemu najemcy. Przy czym Wnioskodawca rozważa zmianę przeznaczenia budynku i prowadzenie domu opieki dla osób starszych w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, która to działalność korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.

Zatem w sytuacji gdy Wnioskodawca zamiast oddania wskazanej powierzchni budynku w najem podejmie decyzję o wykorzystaniu jej w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, korzystającej ze zwolnienia z podatku od towarów i usług nastąpi zmiana przeznaczenia wykorzystania towarów i usług nabytych przez Wnioskodawcę, która spowoduje zmianę w zakresie prawa do odliczenia. W konsekwencji Wnioskodawca zobowiązany będzie do skorygowania odliczonego podatku.

Natomiast art. 91 ust. 8 ustawy wskazuje, że w przypadku towarów i usług nabytych do wytworzenia m.in. towarów zaliczanych do środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł jeżeli zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru (środka trwałego, którego wartość początkowa przekracza 15 000 zł) do użytkowania dokonuje się korekty, o której mowa w art. 91 ust. 5-7 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że inwestycja nie został jeszcze zakończona a Wnioskodawca rozważa zmianę przeznaczenia wskazanej powierzchni budowanego (wytwarzanego) budynku (środka trwałego, którego wartość początkowa wielokrotnie przekroczy 15 000 zł).

Zatem w tym konkretnym przypadku Wnioskodawca podejmując decyzję o zmianie przeznaczenia wskazanej powierzchni budowanego budynku przed oddaniem go do użytkowania zobowiązany jest do skorygowania odliczonego uprzednio podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z wytworzeniem tego budynku na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy z uwzględnieniem zasad wskazanych w art. 91 ust. 7d ustawy. Zatem Wnioskodawca w tych konkretnych okolicznościach sprawy korekty powinien dokonać jednorazowo w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym podęto decyzję o zmianie przeznaczenia wskazanej powierzchni budowanego budynku na cele wykonywanej działalności gospodarczej, korzystającej ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym, powinien skorygować podatek naliczony odliczony z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne w okresie 10 lat zgodnie z przepisem art. 91 ust. 2 ustawy, dokonując korekty podatku naliczonego w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 91 ust. 3 ustawy, należało uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.