0112-KDIL1-3.4012.592.2017.2.PM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Podatek od towarów i usług w zakresie zastosowania odpowiedniej stawki podatku dla usługi budowy domu katechetyczno-mieszkalnego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 listopada 2017 r. (data wpływu 24 listopada 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. (data wpływu 19 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania odpowiedniej stawki podatku dla usługi budowy domu katechetyczno-mieszkalnego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania odpowiedniej stawki podatku dla usługi budowy domu katechetyczno-mieszkalnego. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. (data wpływu 19 grudnia 2017 r.) o doprecyzowanie przedmiotu wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzę działalność gospodarczą, polegającą na wykonywaniu usług budowlanych i remontowych. Jestem zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Świadczę usługi zarówno na rzecz osób prywatnych, jak i firm. Kilka miesięcy temu otrzymałem zlecenie z parafii na wybudowanie domu katechetyczno-mieszkalnego. Dom katechetyczny będzie pełnił funkcje obsługi parafian. Będą odbywać się w nim m.in. spotkania grup parafialnych, katechezy przed ślubem, przed chrztem oraz spotkania młodzieży. W budynku będzie również znajdować się mieszkanie dla księdza. Program funkcjonalny obiektu obejmuje pomieszczenia mieszkalne o powierzchni użytkowej wynoszącej 104,56 mm2 oraz pomieszczenia katechetyczne o powierzchni 331,82 m2. Całkowita powierzchnia użytkowa budynku to 436,38 m2. Udział części mieszkalnej w całej powierzchni budynku wynosi 104,56/436,38 = 23,96%. Zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi budynek mieszkalny to obiekt budowlany, w którym co najmniej połowa powierzchni użytkowej jest wykorzystywana na cele mieszkalne. W zaistniałym przypadku część mieszkalna to 23,96% całej powierzchni budynku. Nadmieniam, że materiały do budowy domu katechetyczno-mieszkalnego dostarcza moja firma, a ja wykonuję usługę budowlaną wraz z materiałem. W celu potwierdzenia klasyfikacji budynku w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych złożyłem wniosek do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego. Urząd Statystyczny uznał, że dom katechetyczno-mieszkalny mieści się w grupowaniu PKOB 127 klasa 1272, tj. Budynki przeznaczone do sprawowania kultu religijnego i czynności religijnych (w załączeniu ksero opinii). Wybudowany dom katechetyczno-mieszkalny nie będzie zatem stanowił obiektu budownictwa mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 pkt 12 ustawy o podatku VAT. Zgodnie z brzmieniem tego punktu przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Jaką stawkę VAT należy zastosować przy usłudze budowy domu katechetyczno-mieszkalnego? Czy w tym przypadku ma zastosowanie stawka obniżona 8%? Czy jest możliwość zastosowania stawki obniżonej proporcjonalnie do robót budowlanych związanych z częścią mieszkalną, czyli do części 23,96% całego budynku i zastosowania stawki podstawowej, tj. 23% do pozostałej część budynku?

Zdaniem Wnioskodawcy, dom katechetyczno-mieszkalny jest budynkiem niemieszkalnym, ponieważ część mieszkalna to 23,96% całej powierzchni użytkowej budynku. Ponadto budynek został zakwalifikowany przez Urząd Statystyczny do grupy 127 klasy 1272 PKOB. W tym przypadku ma zastosowanie stawka podstawowa podatku VAT, tj. 23% na budowę całego budynku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Na mocy art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do treści art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy o VAT, wynosi 8%.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy – stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy – do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

  1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
  2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Według art. 2 pkt 12 ustawy – przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r., w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), dział PKOB 11 obejmuje:

  • budynki mieszkalne jednorodzinne – 111,
  • budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112, w tym: budynki o trzech i więcej mieszkaniach (PKOB 1122),
  • budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Celem właściwego zdefiniowania pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego i co się z tym wiąże stosowania odpowiedniej stawki podatkowej, Wnioskodawca powinien uwzględniać regulacje wynikające z ww. art. 2 pkt 12 ustawy.

Podkreślić należy, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem powinny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego. Decydujące znaczenie ma, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (tj. dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (czynny podatnik podatku VAT) prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na wykonywaniu usług budowlanych i remontowych. Otrzymał on od parafii zlecenie na wybudowanie domu katechetyczno-mieszkalnego. Wnioskodawca wykonuje usługę budowlaną wraz z materiałem. Na wniosek złożony przez Wnioskodawcę, Urząd Statystyczny uznał, że dom katechetyczno-mieszkalny mieści się w grupowaniu PKOB 127 klasa 1272, tj. Budynki przeznaczone do sprawowania kultu religijnego i czynności religijnych. Wybudowany przez Wnioskodawcę dom katechetyczno-mieszkalny, nie będzie stanowił obiektu budownictwa mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 pkt 12 ustawy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą stawki podatku jaką winien on zastosować do usługi budowy domu katechetyczno-mieszkalnego.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia budowy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tego terminu przyjętego w języku potocznym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (...). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Ponadto zgodnie z ww. rozporządzeniem w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Warunkiem zastosowania stawki 8%, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 8%.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że Wnioskodawca wykonuje usługę budowy budynku niemieszkalnego sklasyfikowanego w PKOB 127 klasa 1272, tj. Budynki przeznaczone do sprawowania kultu religijnego i czynności religijnych, a zatem obiektu innego niż zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym należy bowiem rozumieć w znaczeniu określonym w przywołanym wcześniej art. 41 ust. 12a ustawy, z uwzględnieniem ust. 12b tego artykułu oraz przepisu art. 2 pkt 12 ustawy.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że w przypadku usług mieszczących się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy wykonywanych w budynku sklasyfikowanym według PKOB do grupowania 1272, zastosowanie obniżonej stawki podatku w wysokości 8% byłoby możliwe w sytuacji, gdyby były one wykonywane wyłącznie w lokalu mieszkalnym mieszczącym się w takim budynku.

Z okoliczności sprawy wynika jednak, że Wnioskodawca realizuje inwestycję, polegającą na budowie domu katechetyczno-mieszkalnego z częścią mieszkalną jako całości, który jest sklasyfikowany wg PKOB w klasie 1272. Całkowita powierzchnia użytkowa budynku wynosi 436,38 m2, w tym część użytkowa: 331,82 m2, a część mieszkalna: 104,56 m2.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę usługi jest budowa domu katechetyczno-mieszkalnego jako całości, zaklasyfikowanego wg PKOB do klasy 1272, a więc budynku innego niż zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, brak jest podstaw aby do jakichkolwiek robót związanych z ww. budową miała zastosowanie preferencyjna stawka VAT. Zatem czynności wykonywane w ramach ww. usługi budowy, podlegają opodatkowaniu według podstawowej stawki VAT w wysokości 23%, gdyż przepisy o podatku od towarów i usług nie przewidują dla budowy tak sklasyfikowanych obiektów, preferencyjnej stawki podatku VAT.

Reasumując, dla usługi budowy domu katechetyczno-mieszkalnego wykonywanej przez Wnioskodawcę, nie znajdzie zastosowania obniżona stawka podatku w wysokości 8% lecz stawka podstawowa, tj. 23%. Ponieważ Wnioskodawca buduje dom katechetyczno-mieszkalny jako całość, stawka podatku w wysokości 23% ma zastosowanie zarówno do części mieszkalnej, jak i użytkowej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej – składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Z powyższego wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.