0113-KDIPT1-1.4012.471.2018.2.ŻR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 maja 2018r. (data wpływu 30 maja 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 czerwca 2018 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „...” - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „...”.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 22 czerwca 2018 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Gmina jest czynnym podatnikiem i płatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu dostawy wody, odprowadzania ścieków oraz wynajmów lokali. Gmina prowadzi działalność mieszaną, tzn. opodatkowaną, zwolnioną oraz niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Z dniem 1 stycznia 2017 roku Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT i od tego dnia prowadzi wspólne rozliczanie podatku VAT wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi. Zgodnie z ustawą o VAT, Gmina ustala wskaźniki proporcji, o których mowa w art. 86 oraz art. 90 ustawy o VAT.

W roku 2019 Gmina zamierza przystąpić do realizacji zadania pn. „...”. W roku 2018 Gmina przygotowała wniosek o przyznanie pomocy na operację typu „Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne” w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Interpretacja indywidualna jest wymagana w przypadku, gdy Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz ubiega się o rozliczenie w kwotach brutto. Z otrzymanej dotacji z PROW oraz środków własnych, zostanie wybudowana świetlica wiejska wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. Świetlica wiejska stanie się obiektem budowlanym ogólnodostępnym, będzie wykorzystywana do spędzania wolnego czasu, rekreacji, integracji, zebrań wiejskich przez mieszkańców Gminy. Świetlica ma pełnić funkcję małego centrum kultury – będzie miejscem organizacji zajęć dla dzieci i młodzieży oraz miejscem spotkań dorosłych. Świetlica będzie także wynajmowana na imprezy okolicznościowe, takie jak chrzciny, komunie, uczty pogrzebowe, itp. Wpływy z wynajmowania będą przeznaczone na pokrycie kosztów eksploatacyjnych (typu energia elektryczna, woda, ścieki) świetlicy. Gmina nie będzie generować żadnych przychodów, a tym samym dochodów.

W świetlicy zostaną także zastosowane odnawialne źródła energii – instalacja fotowoltaiczna, która będzie służyć przetwarzaniu energii promieniowania słonecznego na energię elektryczną, która zostanie wykorzystana na potrzeby własne świetlicy.

Mienie wytworzone w przedmiotowej inwestycji będzie własnością Gminy. Występując z wnioskiem o wsparcie, Gmina chce uwzględnić w budżecie projektu koszty podatku VAT jako koszty kwalifikowane.

Sprawy zaspokajania zbiorowych potrzeb w zakresie odprowadzania ścieków, dostarczania wody, wynajmu lokali mieszkalnych i użytkowych, są zadaniami własnymi gminy art. 7 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, poz. 2232).

Towary i usługi nabyte w związku z realizowaną inwestycją „...” wykorzystywane będą do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wszystkie faktury dokumentujące poniesione wydatki w ramach realizacji ww. projektu będą wystawiane na Gminę.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż zadanie inwestycyjne pn. „...” należy do zadań własnych gminy, o czym stanowi art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 994 z późn. zm.). Budowa świetlicy wiejskiej będzie wykorzystywana do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Budowa świetlicy wiejskiej nie będzie wykorzystywana do celów prowadzenia działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust.2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług. Budynek świetlicy nie będzie wykorzystywany zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a tym samym nie będzie możliwości bezpośredniego przyporządkowania proporcji wydatków. Nieodpłatne udostępnienie świetlicy mieszkańcom będzie dokonywane w ramach zadań własnych Gminy.

Wynajem świetlicy na imprezy okolicznościowe, takie jak chrzciny, komunie, uczty pogrzebowe, itp., będzie dokonywany na podstawie umów użyczenia. Nakład na budowę świetlicy wyniesie 567.524,16 PLN. Łączna powierzchnia użytkowa świetlicy to 69,78 m2. Cała powierzchnia użytkowa świetlicy będzie przedmiotem wynajmu. Wynajem świetlicy wiejskiej, będącej przedmiotem wniosku, będzie okazjonalny i nieodpłatny.

Na pytanie Organu „jaka będzie przewidywana wysokość czynszu z tytułu wynajmu świetlicy?” Wnioskodawca odpowiedział „nie dotyczy”. Następnie na pytanie „jaki jest przewidywany roczny obrót z tytułu wynajmu świetlicy?” Zainteresowany wskazał „nie dotyczy”. Na pytanie Organu „od czego będzie uzależniona wysokość czynszu z tytułu odpłatnego najmu świetlicy?” Wnioskodawca odpowiedział „nie dotyczy”. Na pytanie „czy wysokość czynszu za wynajem przedmiotowej świetlicy wiejskiej zostanie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych?” Wnioskodawca wskazał „nie dotyczy”. Podobnie na pytanie „w jakiej relacji będzie pozostawał czynsz z tytułu wynajmu świetlicy z nakładami ponoszonymi na budowę budynku świetlicy?” Zainteresowany odpowiedział „nie dotyczy”. Na pytanie „czy czynsz z ewentualnego najmu umożliwi zwrot nakładów poniesionych na budowę przedmiotowej świetlicy?” Zainteresowany wskazał „nie dotyczy”.

Wnioskodawca przewiduje 12 najmów w ciągu roku. Budowa świetlicy wiejskiej realizowana byłaby również w sytuacji, gdyby nie była wynajmowana.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina w związku z realizacją projektu „...” będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego w fakturach zakupu towarów i usług służących do realizacji ww. inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Gmina jest czynnym podatnikiem i płatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu dostawy wody, odprowadzania ścieków oraz wynajmów lokali. Gmina prowadzi działalność mieszaną. Zadanie inwestycyjne „...”, które będzie realizowane przez Gminę, jest zadaniem własnym Gminy. Nabyte podczas realizacji ww. inwestycji towary i usługi będą służyły do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Użytkowanie budynku świetlicy wiejskiej w ... będzie stanowić czynność niepodlegającą podatkowi VAT. Usługi dostarczania i oczyszczania ścieków, dostarczanie wody, najmu lokali, dokonywane są na podstawie umów cywilnoprawnych. Za wszystkie usługi świadczone mieszkańcom i podmiotom gospodarczym Gmina wystawia faktury VAT. Podatek należny wynikający z faktur odprowadza do Urzędu Skarbowego.

Skoro efekty przedmiotowej inwestycji nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, to Gmina nie będzie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, a tym samym nie będzie miała możliwości odzyskania podatku VAT od zakupów związanych z realizowaną inwestycją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018r., poz. 994, z późn. zm.), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 zamierza przystąpić do realizacji zadania pn. „...”. Świetlica wiejska stanie się obiektem budowlanym ogólnodostępnym, będzie wykorzystywana do spędzania wolnego czasu, rekreacji, integracji, zebrań wiejskich przez mieszkańców Gminy. Świetlica ma pełnić funkcję małego centrum kultury – będzie miejscem organizacji zajęć dla dzieci i młodzieży oraz miejscem spotkań dorosłych. Świetlica będzie także wynajmowana na imprezy okolicznościowe, takie jak chrzciny, komunie, uczty pogrzebowe, itp. Wynajem świetlicy na ww. imprezy okolicznościowe będzie dokonywany na podstawie umów użyczenia. Wynajem świetlicy wiejskiej, będącej przedmiotem wniosku, będzie okazjonalny i nieodpłatny. Wnioskodawca przewiduje 12 najmów w ciągu roku. Budowa świetlicy wiejskiej realizowana byłaby również w sytuacji, gdyby nie była wynajmowana.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ - jak wynika z okoliczności sprawy – towary i usługi nabyte w związku z realizowaną inwestycją nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji ww. zadania inwestycyjnego. Tym samym Zainteresowanemu nie będzie przysługiwało z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „...”, ponieważ efekty ww. zadania nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Niniejszą interpretację Organ wydał w oparciu o przedstawiony opis sprawy, w którym wskazano, iż towary i usługi nabyte w związku z realizowaną inwestycją „...” wykorzystywane będą do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wynajem świetlicy na imprezy okolicznościowe, takie jak chrzciny, komunie, uczty pogrzebowe, itp. będzie dokonywany na podstawie umów użyczenia. Wynajem świetlicy wiejskiej, będącej przedmiotem wniosku, będzie okazjonalny i nieodpłatny. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, w szczególności w przypadku wykorzystywania efektów projektu do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.