0112-KDIL3-2.4011.138.2017.1.AK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udzielenia bonifikaty w związku z przekształceniem prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 9 czerwca 2017 r. (data wpływu 9 czerwca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udzielenia bonifikaty w związku z przekształceniem prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udzielenia bonifikaty w związku z przekształceniem prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości.

We wniosku złożonym przez:

  • Zainteresowaną będącą stroną postępowania:
    Panią O.J.;
  • Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania:
    Panią A.K.
  • przedstawiono następujący stan faktyczny.

    Podatnik O.J. oraz podatnik A.K. (dalej: Wnioskodawcy), jako osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej otrzymały w drodze darowizny na podstawie umowy darowizny z dnia 30 sierpnia 2013 r. prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych.

    Dnia 8 listopada 2016 r. Wnioskodawcy złożyli do Urzędu Miasta Wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Prezydent Miasta poprzez swoją Decyzję (dalej - Decyzja) z dnia 26 stycznia 2017 r. orzekł o przekształceniu odpłatnie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej.

    W uzasadnieniu Prezydent Miasta wskazał na spełnienie warunków określonych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2012 r. poz. 83) (dalej: Ustawa o przekształceniu). Do odpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności nieruchomości, gdyż użytkowanie wieczyste nieruchomości powstało przed dniem 13 października 2005 r. Zgodnie z art. 4 ust. 2, ustawy o przekształceniu, cenę nieruchomości ustalono na podstawie jej wartości określonej przez rzeczoznawcę majątkowego. Na poczet ceny nieruchomości gruntowej sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu zaliczono kwotę równą wartości prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości, określoną według stanu na dzień sprzedaży.

    Od naliczonej opłaty, zgodnie z § 1 ust. 1 oraz § 2 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej nr z dnia 27 marca 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości i warunków udzielenia bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowych stanowiących własność gminy miejskiej, udziela się bonifikaty w wysokości 70%.

    Bonifikaty nie stosuje się, jeżeli użytkownik wieczysty posiada zadłużenie z tytułu użytkowania wieczystego, podatku lub innych należności wobec gminy miejskiej, związane z nieruchomością będącą przedmiotem przekształcenia. Ww. uchwała zawiera następujące bonifikaty:

    • 70% - gdy użytkowanie wieczyste trwało dłużej niż 15 lat do dnia wejścia w życie uchwały (tj. do dnia 25 maja 2012 r.).
    • 50% - gdy użytkowanie wieczyste nieruchomości trwało 15 lat i krócej do dnia wejścia w życie uchwały (tj. do dnia 25 maja 2012 r.).

    Uwzględniając powyższe Prezydent Miasta udzielił bonifikaty od naliczonej opłaty w wysokości 70%. Stosownie do przepisu art. 4 ust. 15 ustawy o przekształceniu, jeżeli osoba, na rzecz, której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od dnia przekształcenia, zbyła lub wykorzystała nieruchomość na inne cele niż cele, które stanowiły podstawę udzielenia bonifikaty, prezydent miasta żąda zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacje po jej waloryzacji. Nie dotyczy to zbycia na rzecz osoby bliskiej w rozumieniu art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651, ze zm.), spółdzielni mieszkaniowej w przypadku ustanowienia odrębnej własności na rzecz członków oraz właścicieli lokali, którym przekształcono udział w prawie użytkowania wieczystego w prawo własności. W przypadku Wnioskodawców do powyższej sytuacji nie doszło.

    Urząd miejski po wydaniu decyzji wystawił dla podatnika informację PIT-8C, tj. informację o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych z wykazaną kwotą bonifikaty w części D poz. 25.

    Wnioskodawcy, co istotne dla sprawy uzyskali informację, że Urząd Miejski posiada interpretację indywidualną wydaną 22 lipca 2013 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB1/415-614/13-2/AP) i na tej podstawie wystawia informację PIT-8C z kwotą do opodatkowania przez podatnika.

    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

    Czy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwota bonifikaty udzielonej osobie fizycznej od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości na podstawie ustawy o przekształceniu?

    Zdaniem Zainteresowanych, kwota bonifikaty udzielona osobie fizycznej od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości na podstawie ustawy o przekształceniu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Zgodnie z treścią art. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2016 r. poz. 2032) (dalej: Ustawa PIT), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z art. 11 ust. 1 ww. ustawy wynika, że „przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6,9 i 10 w zakresie realizacji praw pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”.

    Z art. 20 ww. ustawy wynika, że za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach”.

    Rozdział 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost nie wymienia udzielonej bonifikaty, jako przychodów, które korzystają ze zwolnienia podatkowego, ale także nie definiuje pojęcia bonifikaty, zatem nie jest też wprost wymienione, że należy bonifikatę opodatkować.

    Zgodnie z definicją słownikową bonifikata (rabat, opust, upust) to zniżka ceny dóbr lub usług, przyznawaną przez zbywającego (sprzedającego, wykonawcę usługi) po dokonaniu transakcji. W praktyce udzielenie bonifikaty polega, więc na obniżeniu wartości nabycia (ceny zakupu usług lub towarów).

    Należy jednak zaznaczyć, że nie w każdym przypadku udzielenie bonifikaty będzie rodziło skutek podatkowy. Jeśli bowiem bonifikaty udzielane są ściśle na zasadach określonych w ustawie, a krąg osób do nich uprawnionych jest nieograniczony, udzielenie bonifikaty będzie podatkowo obojętne.

    Należ wskazać, że uchwała Rady Miasta została podjęta na podstawie przepisów ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i jest skierowana do szerokiego grona odbiorców, czyli do wszystkich mieszkańców miasta będących użytkownikami wieczystymi nieruchomości stanowiących własność miasta, zabudowanych na cele mieszkaniowe.

    Bonifikata od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, dotyczy wszystkich potencjalnych osób, które mogą na warunkach ściśle określonych w uchwale wystąpić o jej udzielenie. Rada Miejska podejmując uchwałę, określa warunki przyznawania bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności ma na celu przyspieszenie przekształceń prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe na terenie miasta.

    Podsumowując, przyznawana Wnioskodawcom bonifikata jest kierowana do nieograniczonej grupy odbiorców, a z przywileju mogą korzystać wszyscy beneficjenci, którzy spełniają określone w uchwale warunki. Bonifikata przyznawana jest na wniosek, ponieważ organ administracyjny przed wydaniem decyzji sprawdza, czy użytkownik wieczysty spełnia warunki przyznania bonifikaty.

    Skoro, więc w opisanej sytuacji podstawą udzielenia bonifikaty jest akt jednostki samorządu terytorialnego - Rady Miasta - która dotyczy przyznawania bonifikaty oraz która skierowana jest do wszystkich mieszkańców miasta, to uznać należy, że udzielenie bonifikaty osobie fizycznej od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym Wnioskodawcy stwierdzają, że kwota otrzymanej bonifikaty nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje indywidualne, m.in.:

    • interpretacja indywidualna z dnia 6 listopada 2015 r. (sygn. ILPB1/4511-4-50/15-2/AP), w której Dyrektor Izby Skarbowej po zmianie zaskarżonej wydanej wcześniej interpretacji (sygn. ILPB1/4511-1-589/15-2/AA) stwierdza: „(...) wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie kwota bonifikaty udzielonej osobie fizycznej od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości nie stanowi dla niej przychodu z innych źródeł, a w konsekwencji na Wnioskodawcy nie spoczywa obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C”;
    • interpretacja indywidualna z dnia 8 kwietnia 2015 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy (sygn. ITPB/4511-34/15/TJ): „Brak ograniczenia kręgu beneficjentów do konkretnych osób lub grup osób indywidualnie oznaczonych oraz przyznawanie bonifikaty na takich samych zasadach wszystkim osobom uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości sprawia, że korzystanie z bonifikaty należy uznać za neutralne podatkowo.

    Skoro, więc w opisanej sytuacji podstawą udzielenia bonifikaty jest akt jednostki samorządu terytorialnego - Uchwała Rady Gminy - która dotyczy przyznawania bonifikaty oraz która skierowana jest do wszystkich mieszkańców (...), to uznać należy, że zastosowanie wobec Wnioskodawczyni bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia na jej rzecz prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Obowiązek taki nie powstanie również wobec uzyskania na skutek przekształcenia na podstawie decyzji właściwego organu przez Wnioskodawczynię prawa własności nieruchomości (udziału w niej) w miejsce przysługującego jej do tej pory prawa użytkowania wieczystego. Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności jest, bowiem tylko zmianą formy prawnej faktycznego prawa do nieruchomości. Nie skutkuje, zatem dodatkowym przysporzeniem w majątku podmiotu uprawnionego, które mogłoby być traktowane w kategoriach przychodu”.

    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Z treści art. 9 ust. 2 ww. ustawy wynika natomiast, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

    Z kolei stosownie do art. 11 ust. 1, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

    Jak wynika z treści wniosku, Prezydent Miasta udzielił Wnioskodawczyni bonifikaty od naliczonej opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w wysokości 70%. Następnie urząd miejski wystawił dla Zainteresowanej informację PIT-8C, tj. informację o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych z wykazaną kwotą bonifikaty.

    W związku z tak przedstawionym opisem wyjaśnić należy, że stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Jak dowodzi użycie w zacytowanym przepisie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Należy jednak zaznaczyć, że nie w każdym przypadku przysporzenie to będzie rodziło skutek podatkowy. Jeśli bowiem bonifikaty są udzielane ściśle na zasadach określonych w ustawie, a krąg osób uprawnionych do zakupów z bonifikatą jest nieograniczony, udzielenie bonifikaty jest podatkowo obojętne.

    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2012 r., poz. 83, z późn. zm.), osoby fizyczne i prawne będące w dniu 13 października 2005 r. użytkownikami wieczystymi nieruchomości mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności.

    Z treści art. 1 ust. 3 ww. ustawy wynika, że z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości mogą również wystąpić osoby fizyczne i prawne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust. 1 i 1a, oraz osoby fizyczne i prawne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust. 2.

    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa - odpowiednio w przypadku nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego.

    Prawo użytkowania wieczystego przekształca się w prawo własności nieruchomości z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna. Decyzja ta stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej (art. 3 ust. 2 ww. ustawy).

    Decyzja o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie narusza praw osób trzecich (art. 3 ust. 3 cyt. ustawy).

    Zgodnie z art. 4 ust. 1 powoływanej ustawy, osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem art. 5.

    Z przepisu art. 4 ust. 2 tej ustawy wynika, że w decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, właściwy organ ustala opłatę z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Do ustalenia tej opłaty stosuje się odpowiednio przepisy art. 67 ust. 3a i art. 69 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.).

    Treść art. 67 ust. 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że jeżeli nieruchomość jest sprzedawana w drodze bezprzetargowej w celu realizacji roszczeń przysługujących na mocy niniejszej ustawy lub odrębnych przepisów, cenę nieruchomości ustala się w wysokości równej jej wartości. Natomiast z art. 69 ww. ustawy wynika, że na poczet ceny nieruchomości gruntowej sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu zalicza się kwotę równą wartości prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości, określoną według stanu na dzień sprzedaży.

    Z zacytowanych przepisów wynika, że opłata z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego stanowi pochodną ceny sprzedaży nieruchomości. Świadczy o tym sposób ustalania jej wysokości.

    W myśl art. 4 ust. 7 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność:

    1. Skarbu Państwa - na podstawie zarządzenia wojewody;
    2. jednostek samorządu terytorialnego - na podstawie uchwały właściwej rady lub sejmiku.

    W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa osobom fizycznym, które prawo użytkowania wieczystego uzyskały przed dniem 5 grudnia 1990 r., oraz ich następcom prawnym, organ właściwy do wydania decyzji udziela, na ich wniosek, 50% bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1 (art. 4 ust. 9 ww. ustawy).

    W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa organ właściwy do wydania decyzji może, na podstawie zarządzenia wojewody, udzielić wyższej, niż określona w ust. 9 i 10, bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1. W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego organ właściwy do wydania decyzji może, na podstawie uchwały właściwej rady lub sejmiku, udzielić wyższej, niż określona w ust. 10, bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1. (art. 4 ust. 11 cyt. ustawy).

    Stosownie do treści art. 4 ust. 11a cyt. ustawy, w zarządzeniu wojewody albo uchwale rady lub sejmiku, o których mowa w ust. 7 lub 11, określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych.

    Co więcej, w myśl art. 4 ust. 15 powoływanej ustawy, organ, o którym mowa w art. 3 ust. 1, żąda zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji, jeżeli osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od dnia przekształcenia, zbyła lub wykorzystała nieruchomość na inne cele niż cele, które stanowiły podstawę udzielenia bonifikaty. Nie dotyczy to zbycia na rzecz osoby bliskiej w rozumieniu art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, spółdzielni mieszkaniowej w przypadku ustanowienia odrębnej własności na rzecz członków oraz właścicieli lokali, którym przekształcono udział w prawie użytkowania wieczystego w prawo własności. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ może odstąpić od żądania zwrotu bonifikaty, za zgodą odpowiednio wojewody, rady lub sejmiku.

    Co do zasady więc, skoro cena sprzedaży ulega zmniejszeniu, u nabywcy następuje przysporzenie majątku stanowiące różnicę pomiędzy wartością towaru, a faktycznie zapłaconą ceną. Przysporzenie takie może być natomiast traktowane w kategorii przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Odnosząc się do kwestii skutków podatkowych udzielenia bonifikaty osobie fizycznej w związku z przekształceniem prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości należy stwierdzić, że realne korzyści majątkowe w tym bonifikata, nie zawsze rodzą skutek podatkowy. Jeśli bowiem bonifikaty udzielane są na zasadach określonych np. w uchwałach czy statutach, w których krąg osób uprawnionych do zakupu z bonifikatą jest nieograniczony, skorzystanie z bonifikaty nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Zatem jeżeli prawo beneficjentów do skorzystania z bonifikaty nie było ograniczane do konkretnych osób lub grup osób indywidualnie oznaczonych i została ona na takich samych zasadach przyznana wszystkim potencjalnym nabywcom, to skorzystanie z tej bonifikaty należy uznać za zdarzenie, które nie rodzi skutków w podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Podkreślić należy, że chodzi o sam fakt przyznania uprawnienia do skorzystania z bonifikaty, a nie o fakt kto faktycznie z takiej bonifikaty skorzystał. Krąg osób potencjalnie uprawnionych nie został wskazany poprzez wymienienie konkretnych osób. Decyzja imienna jest wydawana dopiero w momencie faktycznego udzielania bonifikaty, jednakże decyzja ta wykonuje jedynie dyspozycje, które są ujęty w sposób generalny i abstrakcyjny w uchwale.

    Mając na uwadze przytoczone argumenty można przyjąć, że kwota bonifikaty udzielonej na wniosek osoby, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    W związku z powyższym wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie udzielona Wnioskodawczyni kwota bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości nie stanowi dla niej przychodu z innych źródeł, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

    1. z zastosowaniem art. 119a;
    2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

    Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.