IPPP2/443-1399/11-2/KOM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Możliwość zwolnienia w 2012r. od podatku VAT świadczonych usług rachunkowo – księgowych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19.12.2011 r. (data wpływu 21.12.2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług rachunkowo - księgowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21.12.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług rachunkowo - księgowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Od 01-02-2005 roku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w postaci Biura Rachunkowego. Posiada certyfikat księgowy wydany przez Ministra Finansów Rzeczpospolitej Polskiej, na podstawie którego jest uprawniony do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Od początku działalności gospodarczej był czynnym podatnikiem VAT. W ramach wykonywanej działalności świadczy usługi rachunkowo-księgowe sklasyfikowane wg:

  • PKD 2004: 74.12. Z - działalność rachunkowo-księgowa,
  • PKD 2007: 69.20.2 - działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe.

Nie posiada uprawnień do wykonywania czynności doradztwa podatkowego, tj. nie jest wpisany na listę doradców podatkowych, dlatego nie wykonywał i nie będzie wykonywał usług związanych z czynnościami doradztwa podatkowego ani żądnych innych usług w zakresie doradztwa.

W 2011 roku przychody netto nie przekroczą kwoty 150.000 zł. W skład świadczonych usług wchodzą następujące czynności:

  • prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, obliczanie na podstawie dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców oraz sporządzanie stosownych deklaracji podatkowych,
  • prowadzenie ewidencji przychodów dla potrzeb ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych sporządzane stosownych deklaracji,
  • prowadzenie i rozliczanie ewidencji kadrowo-płacowej, sporządzenie deklaracji rozliczeniowej: PIT-4R, PIT-11, PIT-8C,
  • rozliczenie składek ZUS za przedsiębiorców i pracowników oraz przesyłanie drogą elektroniczną dokumentów rozliczeniowych do ZUS,
  • prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług,
  • prowadzenie ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
  • prowadzenie ewidencji wyposażenia,
  • prowadzenia innych ewidencji, jeżeli obowiązek taki wynika z przepisów prawa podatkowego,
  • dostarczanie osobiste podpisanych przez klientów deklaracji podatkowych do urzędów skarbowych,
  • sporządzanie przelewów bankowych na należności wynikające ze sporządzonych deklaracji podatkowych i dokumentów zusowskich,
  • prowadzenie akt osobowych pracowników,
  • informowanie klientów o wysokości zobowiązań wobec budżetu państwa.

Wszystkie w/w usługi świadczone są wyłącznie na podstawie i w ramach zawartych umów z firmami na kompleksową obsługę rachunkowo-księgową. Deklaracje podatkowe są sporządzane (generowane automatycznie) na podstawie wprowadzonych wcześniej do programu księgowego dowodów księgowych, wyłącznie w ramach zawartych umów na kompleksową obsługę rachunkowo-księgową, a nie jako odrębne jednostkowe zlecenie. Dokumentacja księgowa i podatkowa zgodnie z zawartymi umowami jest przechowywana w siedzibie Biura Rachunkowego i tam też odbywają się kontrole klientów Biura Rachunkowego (Zleceniodawców), prowadzone przez organy kontroli w zakresie objętym umowami, w których to Wnioskodawca bierze udział jako przedstawiciel Biura Rachunkowego, na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego przez kontrolowanego ( Zleceniodawcę). Biuro nie bierze udziału w postępowaniach kontrolnych, jako odrębne jednorazowe zlecenie obejmujące czynności wykraczające poza zawartą umowę na kompleksową obsługę rachunkowo-księgową lub zlecone przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz podmioty gospodarcze, których to Biuro Rachunkowe nie obsługuje.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy świadcząc kompleksowe usługi rachunkowo-księgowe (bez doradztwa podatkowego i innego), Wnioskodawca ma prawo skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług w 2012 roku...

Zdaniem Wnioskodawcy

Wykonując usługi rachunkowo-księgowe (bez doradztwa podatkowego i innego), gdzie przychody za 2011 rok nie przekroczyły kwoty 150.000 zł, Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług od 2012 roku. Takie samo stanowisko zostało zajęte przez:

  • Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 29-04-2011 IPPP2-443-134/11-2/IZ,
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 29-04-2011 IPPP2/443-152/11-3/IG,
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 30-05-2011 ILPP2/443-440/11-2/BA,
  • Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 07-02-2011 ITPP1/443-1076/10/AI.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...) – art. 8 ust. 1 ustawy.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 tej ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ponadto, stosownie do art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

W wykonaniu ww. delegacji Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360).

Stosownie do § 27 ww. rozporządzenia, Minister Finansów określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy – stanowiącą załącznik do ww. rozporządzenia. W poz. 12 załącznika do ww. rozporządzenia (bez względu na symbol PKWiU), wymieniono doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko. Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443 ze zm.) czynności doradztwa podatkowego obejmują:

  • udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
  • prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
  • sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
  • reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Z kolei art. 2 ust. 2 ww. ustawy o doradztwie podatkowym stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 3 tej ustawy podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych, adwokaci i radcowie prawni, biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl ust. 2 art. 76a ustawy o rachunkowości przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

  1. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
  2. sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie

- w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

  1. przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,
  2. pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,

- o czym stanowi art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości.

Stosownie do art. 76a ust. 4 ww. ustawy, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie biura rachunkowego, w ramach której świadczy usługi rachunkowo-księgowe. Od dnia 01.02.2005 r. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem dla celów podatku od towarów i usług. Wszystkie usługi są świadczone na podstawie i w ramach zawartych umów z firmami na kompleksową obsługę księgową. W ramach wykonywanych czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej Wnioskodawca nie wykonywał i nie będzie wykonywał usług w zakresie doradztwa podatkowego, gdyż nie posiada takich uprawnień, tj. nie jest wpisany na listę doradców podatkowych. Nie wykonuje również żadnych innych usług w zakresie doradztwa. Wnioskodawca nie bierze udziału w postępowaniach kontrolnych, jako odrębne jednorazowe zlecenie obejmujące czynności wykraczające poza zawartą umowę na kompleksową obsługę rachunkowo-księgową lub zlecone przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz podmioty gospodarcze, których to Biuro Rachunkowe nie obsługuje. Wartość sprzedaży opodatkowanej w roku podatkowym 2011 r. nie przekroczyła łącznie kwoty 150 000 zł.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w świetle powołanych przepisów od 1 stycznia 2012 r. Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie cytowanego art. 113 ust. 1 ustawy w związku z prowadzeniem działalności w zakresie usług rachunkowo - księgowych, przy założeniu, że Wnioskodawca nie wykonuje usług o charakterze doradczym (w tym usług doradztwa podatkowego).

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym zapytaniem należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.