0461-ITPB4.4511.759.2016.1.KK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Obowiązki Banku Dzielonego i Banku Przejmującego jako płatnika.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 17 października 2016 r. (data wpływu 18 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2016 r. wpłynął wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Bank Dzielony jest spółką akcyjną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Bank Dzielony podlega (i w momencie zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku będzie podlegać) obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”) od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Bank Przejmujący jest spółką akcyjną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Bank Przejmujący podlega (i w momencie zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku będzie podlegać) obowiązkowi podatkowemu w CIT od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Planowane jest dokonanie w 2016 r. podziału Banku Dzielonego w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.; dalej: „Kodeks spółek handlowych”) przez przeniesienie części majątku Banku Dzielonego („Część Wydzielona”) na istniejącą spółkę - Bank Przejmujący (podział przez wydzielenie; dalej: „Podział”). Po Podziale w Banku Dzielonym pozostanie część jego majątku, która nie zostanie przeniesiona w wyniku Podziału na Bank Przejmujący („Część Pozostająca”).

Zarówno Część Wydzielona, jak i Część Pozostająca, będą stanowić zorganizowane części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”) w rozumieniu:

  1. art. 5a pkt 4 ustawy o PIT;
  2. art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Kwalifikacja Części Wydzielonej oraz Części Pozostającej jako ZCP na gruncie ww. przepisów prawa podatkowego była przedmiotem odrębnego wspólnego wniosku Wnioskodawców o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (takie interpretacje zostały wydane i doręczone Wnioskodawcom). W związku z tym, powyższa kwestia nie jest przedmiotem zapytania w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 530 § 2 zdanie trzecie Kodeksu spółek handlowych, w przypadku przeniesienia części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę, wydzielenie następuje w dniu wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej (dzień wydzielenia). W przypadku planowanego Podziału, będzie to dzień wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego Banku Przejmującego (dalej: „Dzień Podziału”). W Dniu Podziału składniki majątku Banku Dzielonego, składające się na Część Wydzieloną i określone w planie Podziału, sporządzonym zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych, zostaną z mocy prawa przeniesione z Banku Dzielonego na Bank Przejmujący.

Do Części Wydzielonej zostaną również przypisani pracownicy Banku Dzielonego zatrudnieni w komórkach organizacyjnych, które zostaną przypisane do Części Wydzielonej. Część Wydzielona nie stanowi odrębnego pracodawcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1502 ze zm.; dalej: „Kodeks pracy”), jednakże alokowani do niej pracownicy przejdą na Bank Przejmujący w ramach art. 231 Kodeksu pracy. Zgodnie z Planem Podziału, Bankowi Przejmującemu przypadają również wszelkie prawa i obowiązki oraz wierzytelności i zobowiązania związane z byłymi pracownikami Banku Dzielonego i jego poprzedników prawnych oraz osobami współpracującymi z Bankiem Dzielonym i jego poprzednikami prawnymi na podstawie umów cywilnoprawnych.

Bank Dzielony jest płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o PIT, w zakresie wypłat związanych z Częścią Wydzieloną oraz z Częścią Pozostającą. Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o PIT płatnicy w związku z dokonywaniem wypłat (świadczeń) lub stawiania do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2,4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10 ustawy PIT są zobowiązani do składania deklaracji rocznej o pobranym zryczałtowanym podatku dochodowym (PIT-8AR).

Bank Dzielony jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o PIT oraz płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłacanych rent zagranicznych. Zgodnie z art. 38 ust. la ustawy o PIT w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru (deklaracja PIT-4R).

Bank Dzielony w związku z Podziałem nie będzie zamykać ksiąg rachunkowych. Rok podatkowy Banku Dzielonego jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Rok podatkowy Banku Przejmującego jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Kto (Bank Dzielony czy Bank Przejmujący), w zakresie Części Wydzielonej, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, powinien:

  1. ująć w deklaracji PIT-8AR składanej za rok w którym nastąpi Podział, informację o kwotach zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, w przypadku, gdy podatek zryczałtowany został/zostanie pobrany przez Bank Dzielony w okresie od pierwszego dnia roku, w którym przypada Dzień Podziału, do końca Dnia Podziału;
  2. ująć w deklaracji PIT-4R składanej za rok w którym nastąpi Podział, informację o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy w odniesieniu do pracowników, którzy zostaną alokowani do Banku Przejmującego w trybie art. 231 Kodeksu pracy, lub związanych z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu Części Wydzielonej, z którymi stosunek pracy został lub zostanie rozwiązany w trakcie roku, w którym nastąpi Podział, oraz w odniesieniu do rent zagranicznych, w przypadku, gdy zaliczka została/zostanie pobrana przez Bank Dzielony w okresie od pierwszego dnia roku, w którym przypada Dzień Podziału, do końca Dnia Podziału?

Zdaniem Wnioskodawców, w zakresie Części Wydzielonej, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, to Bank Dzielony powinien:

  1. ująć w deklaracji PIT-8AR składanej za rok w którym nastąpi Podział informację o kwotach zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, w przypadku, gdy podatek zryczałtowany został/zostanie pobrany przez Bank Dzielony w okresie od pierwszego dnia roku, w którym przypada Dzień Podziału, do końca Dnia Podziału;
    W konsekwencji, Bank Przejmujący nie będzie zobowiązany do ujęcia w deklaracji PIT-8AR składanej za rok w którym nastąpi Podział, informacji o kwotach zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, pobranych przez Bank Dzielony w okresie od pierwszego dnia roku, w którym przypada Dzień Podziału, do końca Dnia Podziału.
  2. ująć w deklaracji PIT-4R składanej za rok w którym nastąpi Podział, informację o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy w odniesieniu do pracowników, którzy zostaną alokowani do Banku Przejmującego w trybie art. 231 Kodeksu pracy, lub związanych z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu Części Wydzielonej, z którymi stosunek pracy został lub zostanie rozwiązany w trakcie roku, w którym nastąpi Podział, oraz w odniesieniu do rent zagranicznych, w przypadku, gdy zaliczka została / zostanie pobrana przez Bank Dzielony w okresie od pierwszego dnia roku, w którym przypada Dzień Podziału, do końca Dnia Podziału.

W konsekwencji, Bank Przejmujący nie będzie zobowiązany do ujęcia w deklaracji PIT-4R składanej za rok w którym nastąpi Podział, informacji o zaliczkach pobranych przez Bank Dzielony w okresie od pierwszego dnia roku, w którym przypada Dzień Podziału, do końca Dnia Podziału, w odniesieniu do pracowników, którzy zostaną alokowani do Banku Przejmującego w trybie art. 231 Kodeksu pracy, lub związanych z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu Części Wydzielonej, z którymi stosunek pracy został lub zostanie rozwiązany w trakcie roku, w którym nastąpi Podział, oraz w odniesieniu do rent zagranicznych.

Zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie). Cechą szczególną podziału przez wydzielenie jest to, że spółka dzielona nie przestaje istnieć, a następuje tylko przeniesienie części jej majątku na inną, już istniejącą lub nowo zawiązaną, spółkę.

Stosownie do art. 530 § 2 zdanie trzecie Kodeksu spółek handlowych, w przypadku przeniesienia części majątku spółki dzielonej (w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku: Banku Dzielonego) na istniejącą spółkę (w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku: Bank Przejmujący), wydzielenie następuje w dniu wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej (dzień wydzielenia; w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku: Dzień Podziału).

Natomiast przepis art. 531 § 1 Kodeksu spółek handlowych przewiduje, że spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem wstępują z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w prawa i obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału. Przepis ten ustanawia zasadę sukcesji uniwersalnej (częściowej), w zakresie praw i obowiązków cywilnoprawnych, składników majątku spółki dzielonej przypisanych w planie podziału określonej spółce przejmującej lub spółce nowo zawiązanej. Określa również moment wstąpienia spółki przejmującej lub nowo zawiązanej w prawa i obowiązki spółki dzielonej wskazując, że następuje to z dniem podziału (tzn. z dniem wykreślenia spółki dzielonej z rejestru) lub, odpowiednio, z dniem wydzielenia (tzn. z dniem wpisu do rejestru spółki nowo zawiązanej bądź z dniem podwyższenia kapitału zakładowego istniejącej spółki przejmującej – w przypadku podziału przez wydzielenie). Oznacza to, że spółka przejmująca wstępuje w prawa i obowiązki cywilnoprawne spółki dzielonej w chwili podziału (dokonania odpowiedniego wpisu do rejestru).

Na gruncie prawa podatkowego przejście praw i obowiązków podatkowych w przypadku podziału przez wydzielenie reguluje art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem podziału lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami majątku. Powyższy przepis stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej). Opisane w art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej zasady przejścia praw i obowiązków noszą nazwę podatkowej sukcesji uniwersalnej częściowej.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, zarówno Część Wydzielona, jak i Część Pozostająca, będą stanowić zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, w opinii Wnioskodawców, powinny być one uznane za zorganizowane części przedsiębiorstwa również w rozumieniu art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej. Co za tym idzie, należy uznać, że wyrażona w art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej zasada sukcesji uniwersalnej będzie miała zastosowanie do planowanego Podziału z udziałem Banku Dzielonego i Banku Przejmującego, co oznacza, że Bank Przejmujący wstąpi z Dniem Podziału we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki Banku Dzielonego pozostające w związku z przydzielonymi Bankowi Przejmującemu, w planie Podziału, składnikami majątku Banku Dzielonego.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „praw i obowiązków podatkowych związanych ze składnikami majątku”, będących przedmiotem sukcesji na podstawie art. 93c Ordynacji podatkowej. Zdaniem Wnioskodawców sukcesji podlegają te prawa i obowiązki podatkowe, które choć mogą wynikać ze zdarzeń mających miejsce przed podziałem, to jednak nie uległy konkretyzacji do dnia wydzielenia (włącznie). A zatem, w ocenie Wnioskodawców, kluczowe znaczenie ma okoliczność, czy dane prawo lub obowiązek zarówno powstało, jak i zostało skonkretyzowane do dnia wydzielenia (włącznie), czy też nie.

Powyższy wniosek znajduje uzasadnienie w wykładni językowej art. 93c Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym sukcesji podatkowej podlegają prawa i obowiązki „pozostające” w związku z przydzielonymi spółce przejmującej składnikami majątku. Należy bowiem zwrócić uwagę na fakt, że w analizowanym przepisie ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. W konsekwencji, uzasadnione jest przyjęcie stanowiska, że w przypadku podziału przez wydzielenie, przedmiotem sukcesji będą wyłącznie nieskonkretyzowane prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego, które na dzień wydzielenia „pozostają” w związku z przydzielonymi spółce przejmującej składnikami majątku.

W praktyce oznaczać to będzie, że jeżeli dane prawo bądź obowiązek podatkowy powstało do dnia wydzielenia (włącznie), realizacja tego prawa lub obowiązku powinna przypadać spółce dzielonej. W konsekwencji, tego rodzaju prawa i obowiązki podatkowe na dzień wydzielenia nie powinny być uznawane za „pozostające” w związku z wydzielaną częścią.

Z kolei w przypadku, gdy dane prawo bądź obowiązek powstało po dniu wydzielenia i pozostaje w dniu wydzielenia w związku ze składnikami majątku podlegającymi wydzieleniu, rozliczenia podatkowe z nim związane powinny dotyczyć wyłącznie podmiotu przejmującego.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o PIT płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10. Wpłata podatku następuje do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zryczałtowany podatek.

W myśl art. 42 ust. la ustawy o PIT w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41 ustawy o PIT, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. lb stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 38 ust. la ustawy o PIT w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru (deklaracja PIT-4R).

Odnosząc powyższe przepisy dotyczące obowiązku płatnika do złożenia rocznych deklaracji w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-8AR) oraz deklaracji rocznej o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-4R) do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż w przypadku, gdy wypłaty (świadczenia) lub postawianie do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z określonych tytułów następuje przed Dniem Podziału (włącznie), a w konsekwencji obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych powstał do dnia Podziału (włącznie) lub zaliczki zostały pobrane do końca dnia Podziału (włącznie), zdarzenia te (obowiązki) stają się stanami zamkniętymi, tzn. nie będą one podlegały sukcesji, zgodnie z treścią art. 93c Ordynacji podatkowej. Potwierdzeniem, że dane zdarzenie należy traktować jako tzw. stan zamknięty jest również fakt, że Bank Dzielony dokonał / dokona do dnia Podziału (włącznie) poboru zryczałtowanego podatku dochodowego lub zaliczek na podatek dochodowy zgodnie ze stosownymi przepisami. Na Banku Przejmującym nie będą ciążyły obowiązki płatnika w tym zakresie.

W omawianej sytuacji termin przesłania do odpowiedniego naczelnika urzędu deklaracji rocznej PIT-8AR o wysokości pobranego podatku oraz deklaracji rocznej PIT-4R o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy, przypadający na okres do końca pierwszego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym powstał obowiązek zapłaty podatku (tj. do dnia 31 stycznia 2017 r.) jest terminem technicznym określającym jedynie termin, do którego najpóźniej płatnik jest zobowiązany do wypełnienia obowiązku o charakterze informacyjnym w zakresie już pobranego podatku powstałego za okres zamknięty.

W konsekwencji Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, w zakresie Części Wydzielonej Bank Dzielony powinien:

  1. ująć w deklaracji PIT-8AR składanej za rok w którym nastąpi Podział informację o kwotach zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, w przypadku, gdy podatek zryczałtowany został/zostanie pobrany przez Bank Dzielony w okresie od pierwszego dnia roku, w którym przypada Dzień Podziału, do końca Dnia Podziału.
    W konsekwencji, Bank Przejmujący nie będzie zobowiązany do ujęcia w deklaracji PIT-8AR składanej za rok w którym nastąpi Podział, informacji o kwotach zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, pobranych przez Bank Dzielony w okresie od pierwszego dnia roku, w którym przypada Dzień Podziału, do końca Dnia Podziału.
  2. ująć w deklaracji PIT-4R składanej za rok w którym nastąpi Podział, informację o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy w odniesieniu do pracowników, którzy zostaną alokowani do Banku Przejmującego w trybie art. 231 Kodeksu pracy, lub związanych z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu Części Wydzielonej, z którymi stosunek pracy został lub zostanie rozwiązany w trakcie roku, w którym nastąpi Podział, oraz w odniesieniu do rent zagranicznych, w przypadku, gdy zaliczka została/zostanie pobrana przez Bank Dzielony w okresie od pierwszego dnia roku, w którym przypada Dzień Podziału, do końca Dnia Podziału.

W konsekwencji, Bank Przejmujący nie będzie zobowiązany do ujęcia w deklaracji PIT-4R składanej za rok w którym nastąpi Podział, informacji o zaliczkach, pobranych przez Bank Dzielony w okresie od pierwszego dnia roku, w którym przypada Dzień Podziału, do końca Dnia Podziału, w odniesieniu do pracowników, którzy zostaną alokowani do Banku Przejmującego w trybie art. 231 Kodeksu pracy, lub związanych z działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu Części Wydzielonej, z którymi stosunek pracy został lub zostanie rozwiązany w trakcie roku, w którym nastąpi Podział, oraz w odniesieniu do rent zagranicznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 528 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1578 z późn. zm.) spółkę kapitałową można podzielić na dwie albo więcej spółek kapitałowych. Nie jest dopuszczalny podział spółki akcyjnej, jeżeli kapitał zakładowy nie został pokryty w całości. Sposoby dokonywania takiego podziału reguluje art. 529 § 1 ww. ustawy.

Jednym z nich jest podział przez wydzielenie, polegający na przeniesieniu części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych). Jest to podział, który nie skutkuje rozwiązaniem spółki dzielonej. Wydzielenie nowej spółki następuje w dniu jej wpisu do rejestru. W przypadku przeniesienia części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę, wydzielenie następuje w dniu wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej (dzień wydzielenia) (art. 530 Kodeksu spółek handlowych).

Dla dokonania podziału konieczne jest uprzednie sporządzenie tzw. planu podziału. Jednym z koniecznych elementów tego dokumentu jest dokładny opis i podział składników majątku (aktywów i pasywów) oraz zezwoleń, koncesji lub ulg przypadających spółkom przejmującym lub spółkom nowo zawiązanym (art. 534 § 1 pkt 7 Kodeksu spółek handlowych). Zgodnie z art. 531 § 5 Kodeksu spółek handlowych z dniem wydzielenia lub podziału wspólnicy spółki dzielonej stają się wspólnikami spółki przejmującej wskazanej w planie podziału.

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie regulują natomiast przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.). W przepisach tych ustawodawca zawarł katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Przejście praw i obowiązków podatkowych w sytuacji podziału przez wydzielenie reguluje natomiast art. 93c ustawy. Zgodnie z § 1 tego artykułu osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem podziału lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami majątku. Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej).

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Bank Przejmujący będzie następcą prawnym Banku Dzielonego w zakresie praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego, a więc również obowiązków nałożonych przepisami ustawy dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032).

W myśl art. 31 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie do treści art. 38 ust. 1 płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Z kolei ust. 1a tego artykułu stanowi, że w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33–35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru (PIT-4R).

W razie zaprzestania przez płatników, o których mowa w art. 31 i 33-35, prowadzenia działalności przed końcem stycznia roku następującego po roku podatkowym deklarację, o której mowa w ust. 1a, płatnik przekazuje w terminie do dnia zaprzestania tej działalności (art. 38 ust. 1b ww. ustawy).

Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

W myśl art. 42 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Zgodnie z art. 42 ust. 1a ww. ustawy w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio. (PIT-8AR).

Odwołując się ponadto do treści powołanego we wniosku art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r., poz. 1666), z którego wynika, że w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem przepisów § 5, wywieść należy, że artykuł ten przyjmuje konstrukcję automatycznego wejścia w stosunek pracy po stronie jednego zakładu pracy w miejsce drugiego, czyli wprowadza swoistą sukcesję uniwersalną na płaszczyźnie stosunków pracy. Opiera się ona przy tym na założeniu, że stosunek pracy w ogóle nie zostaje rozwiązany mimo przekształceń podmiotowych.

Z powyższego wynika, że obowiązki płatnika nałożone przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym obowiązek sporządzenia stosownych deklaracji i informacji nie ustają lecz przechodzą na nowego płatnika, który przejmując pracowników w oparciu o przepis art. 231 § 1 ustawy Kodeks pracy jak również przejmując wszelkie prawa i obowiązki, a także wierzytelności i zobowiązania związane z byłymi pracownikami oraz osobami współpracującymi na podstawie umów cywilnoprawnych przejmuje także obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wszelkie inne obowiązki z tym związane. Okoliczności powyższe powodują, że przejmujący winien kontynuować obowiązki płatnika nałożone m.in. przepisami art. 31, 38, 41 i 42 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Obowiązki informacyjne obejmują cały rok podatkowy, w którym ma miejsce przejęcie.

Mając na uwadze opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że roczne deklaracje PIT-4R, PIT-8AR obejmujące dane za cały rok podatkowy, w którym nastąpi podział, dotyczące Części Wydzielonej, powinien sporządzić i przesłać właściwemu organowi podatkowemu Bank Przejmujący.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016, poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.