0115-KDIT2-2.4011.10.2018.1.BK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie diet wypłacanych delegatom z tytułu udziału w zebraniu przedstawicieli banku.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 stycznia 2018 r. (data wpływu 10 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania diet wypłacanych delegatom z tytułu udziału w zebraniu przedstawicieli banku – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania diet wypłacanych delegatom z tytułu udziału w zebraniu przedstawicieli banku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej zwany Bankiem) jest spółdzielnią. Raz do roku odbywa się zebranie przedstawicieli, którego uczestnicy (delegaci) wybierani są spośród członków banku na zebraniach grup członkowskich. W banku na zebranie przedstawicieli wybieranych jest nie mniej niż 25 przedstawicieli.

Delegaci mogą być wybierani z trzech grup członków:

  1. osób zatrudnionych u Wnioskodawcy na umowach o pracę (pracowników banku),
  2. członków Rady Nadzorczej Wnioskodawcy,
  3. oraz z osób, z którymi Wnioskodawcy nie łączy żaden stosunek prawny (emeryci, renciści, inni członkowie banku).

Zgodnie z § 20 ust. 1 statutu Wnioskodawcy, Zebranie przedstawicieli jest najwyższym organem Banku Spółdzielczego.

Na mocy uchwały, która zostanie podjęta przez Zarząd Banku, każdy z delegatów za udział w zebraniach przedstawicieli poczynając od roku 2018 będzie mógł otrzymywać każdorazowo dietę w wysokości nie wyższej niż 200 zł brutto, niezależnie od czasu trwania danego zebrania przedstawicieli.

Powyższa dieta będzie mieć charakter wypłaty jednorazowej/ryczałtowej - każdorazowo w związku z uczestnictwem w konkretnych zebraniach przedstawicieli Banku. Należność powyższa nie ma charakteru należności ustalanej w stawce miesięcznej.

Wnioskodawcy z delegatami nie łączą żadne stosunki prawne z tytułu pełnienia przez nich funkcji na zebraniu przedstawicieli. Delegaci otrzymują wynagrodzenie od banku dlatego, że łączą go z bankiem zależności w związku z pełnioną funkcją w organie banku i świadczenie to otrzymywane jest tylko i wyłącznie na podstawie uchwały zarządu (nie ma żadnej umowy), właśnie w związku z wykonywaną funkcją delegata na zebraniu przedstawicieli.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy od diet wypłacanych delegatom za udział w zebraniu przedstawicieli Wnioskodawca powinien pobrać 18% zryczałtowany podatek dochodowy na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też zaliczkę na podatek dochodowy na ogólnych zasadach (art. 41 ust. 1 ww. ustawy) po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodu 111,25 zł (art. 22 ust. 9 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) ?
  2. Czy osobom tym Wnioskodawca powinien wystawić PIT -11?

Zdaniem Wnioskodawcy, odnosząc się do wszystkich delegatów, niezależnie od tego, czy dany delegat jest pracownikiem Wnioskodawcy, Członkiem Rady Nadzorczej Wnioskodawcy, czy nie łączy go z Wnioskodawcą żaden stosunek prawny, bank powinien, na zasadach ogólnych, pobrać 18 % zaliczkę na podatek dochodowy, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po odliczeniu zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu w wysokości wskazanej w art. 22 ust. 9 pkt 5 ustawy o PIT, czyli 111,25 zł.

Bank powinien też wystawić wszystkim delegatom PIT -11.

Powyższe w ocenie Wnioskodawcy wynika z tego, iż stosownie do treści art. 13 pkt 7 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się przychody otrzymane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Mając na uwadze ww. przepisy, w ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenia delegatów uzyskiwane za udział w zebraniu przedstawicieli należy uznać za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Argumentem przemawiającym za powyższym stanowiskiem jest fakt, że delegat otrzymuje wynagrodzenie od banku tylko dlatego, że łączy go z bankiem zależność w związku z pełnioną funkcją w organie banku i świadczenie to otrzymywane jest właśnie w związku z wykonywaną funkcją. Zatem przychód z tego tytułu należy zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Konsekwencją powyższego jest obowiązek Wnioskodawcy wynikający z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc pobranie zaliczki w wysokości 18% po odliczeniu zryczałtowanego kosztu uzyskania przychodu.

W ocenie Wnioskodawcy, również do delegatów niebędących pracownikami Wnioskodawcy, nie może mieć zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, iż dokonanie wykładni przedmiotowego przepisu prowadzi do wniosku, że zastosowanie art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy może mieć miejsce tylko wtedy, gdy łącznie spełnione są następujące przesłanki:

  1. przychody są osiągane na podstawie art. 13 pkt 2 lub 5-9,
  2. suma należności określona w umowie zawartej ze świadczeniobiorcą nie przekracza 200 zł oraz
  3. umowa lub umowy zawarte są z osobą niebędącą pracownikiem płatnika.

Z uwagi na fakt, iż delegata na zebraniu przedstawicieli nie wiąże żaden stosunek prawny z Wnioskodawcą (żadna umowa o świadczenie usług delegata, umowa zlecenie etc.), w ocenie banku nie ma możliwości zastosowania cytowanego przepisu, ani do delegatów niebędących pracownikami Wnioskodawcy (z uwagi właśnie na brak jakiejkolwiek umowy), ani z oczywistych względów z pracownikami Wnioskodawcy, gdyż art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy tylko osób, niebędących pracownikami płatnika.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, zarówno do delegatów będących pracownikami Wnioskodawcy, jak i delegatów będących członkami Rady Nadzorczej Wnioskodawcy, jak i delegatów nie związanych żadnym odrębnym stosunkiem zobowiązanym z Wnioskodawcą, w przedstawionym stanie faktycznym, zastosowanie będą miały przepisy art. 41 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 9 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z tego też powodu, bank powinien również wystawić wszystkim delegatom PIT -11.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, identyfikuje jako osobne źródło przychodu działalność wykonywaną osobiście.

Stosownie do art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca (dalej zwany Bankiem) jest spółdzielnią. Raz do roku odbywa się zebranie przedstawicieli, którego uczestnicy (delegaci) wybierani są spośród członków banku na zebraniach grup członkowskich. W banku na zebranie przedstawicieli wybieranych jest nie mniej niż 25 przedstawicieli.

Delegaci mogą być wybierani z trzech grup członków:

  1. osób zatrudnionych u Wnioskodawcy na umowach o pracę (pracowników banku),
  2. członków Rady Nadzorczej Wnioskodawcy,
  3. oraz z osób, z którymi Wnioskodawcy nie łączy żaden stosunek prawny (emeryci, renciści, inni członkowie banku).

Zgodnie z § 20 ust. 1 statutu Wnioskodawcy, Zebranie przedstawicieli jest najwyższym organem Banku Spółdzielczego.

Na mocy uchwały, która zostanie podjęta przez Zarząd Banku, każdy z delegatów za udział w zebraniach przedstawicieli poczynając od roku 2018 będzie mógł otrzymywać każdorazowo dietę w wysokości nie wyższej niż 200 zł brutto, niezależnie od czasu trwania danego zebrania przedstawicieli.

Powyższa dieta będzie mieć charakter wypłaty jednorazowej/ryczałtowej - każdorazowo w związku z uczestnictwem w konkretnych zebraniach przedstawicieli Banku. Należność powyższa nie ma charakteru należności ustalanej w stawce miesięcznej.

Wnioskodawcy z delegatami nie łączą żadne stosunki prawne z tytułu pełnienia przez nich funkcji na zebraniu przedstawicieli. Delegaci otrzymują wynagrodzenie od banku dlatego, że łączą go z bankiem zależności w związku z pełnioną funkcją w organie banku i świadczenie to otrzymywane jest tylko i wyłącznie na podstawie uchwały zarządu (nie ma żadnej umowy), w związku z wykonywaną funkcją delegata na zebraniu przedstawicieli.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. − Prawo bankowe (Dz.U. z 2017 r., poz. 1876, z późn. zm.) bankiem spółdzielczym jest bank w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających (Dz. U. z 2016 r. poz. 1826 z późn. zm.), przez bank spółdzielczy należy rozumieć bank będący spółdzielnią, do którego w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie oraz w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm.) zwaną dalej "ustawą - Prawo bankowe", stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2016 r. poz. 21, 996 i 1250) zwaną dalej "ustawą - Prawo spółdzielcze".

W myśl art. 35 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz.U. z 2017 r., poz. 1560 z późn. zm.) organem spółdzielni − w spółdzielniach, w których walne zgromadzenie jest zastąpione przez zebranie przedstawicieli – są zebrania grup członkowskich (art. 59).

Zgodnie z art. 59 § 1 ww. ustawy w spółdzielniach, w których walne zgromadzenie zostaje zastąpione przez zebranie przedstawicieli, z zastrzeżeniem art. 83 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, organami tych spółdzielni są także zebrania grup członkowskich. Zasady podziału członków na grupy członkowskie i zasady działania tych zebrań określa statut.

W świetle powyższego, wynagrodzenia delegatów uzyskiwane za udział w zebraniu przedstawicieli należy uznać za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Koszty uzyskania przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 5, 7 i 9 ustala się w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1, a jeżeli podatnik tego samego rodzaju przychody uzyskuje od więcej niż jednego podmiotu albo od tego samego podmiotu, ale z tytułu kilku stosunków prawnych, w wysokości określonej w ust. 2 pkt 2 (art. 22 ust. 9 pkt 5 ustawy).

Stosownie do art. 42 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku, gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru (art. 42 ust. 2 pkt 1 ustawy).

Należy jednak zauważyć, że ustawodawca ukonstytuował w art. 30 ust. 1 pkt 5a ww. ustawy odmienne zasady opodatkowania dla przychodów z działalności wykonywanej osobiście spełniających określone w nim warunki. Zgodnie z tym przepisem, od dochodów (przychodów) z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 i 5-9, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% przychodu.

Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-4b, 5a oraz 13-16 pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania (art. 30 ust. 3 ww. ustawy).

Dodatkowo, dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 (art. 30 ust. 8 cyt. ustawy).

Analiza normy wyrażonej w powołanym przepisie art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy wskazuje, że opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma miejsce, gdy:

  • przychody są osiągane z tytułów określonych w art. 13 pkt 2 lub 5-9,
  • suma należności określona w umowie zawartej ze świadczeniobiorcą nie przekracza kwoty 200 zł,
  • umowa jest zawarta z osobą niebędącą pracownikiem płatnika.

Uregulowania zawarte w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą mieć zatem zastosowanie w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie przesłanki przewidziane w tym przepisie.

Odnosząc powyższe do okoliczności przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji stwierdzić należy, iż pomimo tego, że wysokość diety wypłacanej delegatom za udział w zebraniu przedstawicieli nie przekroczy kwoty 200 zł, nie ma możliwości zastosowania do niej art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca jako płatnik nie będzie zawierał bowiem z delegatami żadnych umów cywilnoprawnych, wysokość diety wynikać będzie z podjętej przez zarząd uchwały.

Zatem w przedmiotowej sprawie – niezależnie od tego, czy dany delegat jest pracownikiem Wnioskodawcy, Członkiem Rady Nadzorczej Wnioskodawcy, czy nie łączy go z Wnioskodawcą żaden stosunek prawny – od wypłacanych delegatom diet Wnioskodawca winien pobrać zaliczki na podatek dochodowy według stawki 18% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodu w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 pkt 5 ustawy i po zakończeniu roku wystawić tym osobom PIT-11.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała.