0114-KDIP2-3.4010.14.2017.1.PS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy Bank jako mały podatnik, jest uprawniony do stosowania,w rozumieniu cytowanych przepisów podatku 15%?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2017 r. (data wpływu 1 marca2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 maja 2017 r. (data wpływu 10 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie stawki podatku – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie stawki podatku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Bank w 2016 r. osiągnął przychody ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego VAT) w wysokości 3 722 707,71 zł. Zgodnie z Ustawą o podatku dochodowymod osób prawnych art. 4a pkt 10) mały podatnik – oznacza podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyław poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości1 200 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.

Kwota 1.200.000 euro przeliczona zgodnie w/w zasadami wynosi 5.157.000,00 zł.

Zgodnie z Ustawą zmiana ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawyo podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U.2016.1550) w art. 19a ust. 2) lit. a podatek wynosi 15% podstawy opodatkowania w przypadku małych podatników. Banku nie dotyczą ograniczenia stosowania stawki CIT 15% określone w art. 7; 14 i 19 ust. 1a i 1b cyt. Ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Bank jako mały podatnik, jest uprawniony do stosowania,w rozumieniu cytowanych przepisów podatku 15%?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z Ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych art. 4a pkt 10) Bank z uwagi na osiągnięty w 2016 r. dochód jest małym podatnikiem i w związku z art. 19a ust. 2) lit a Ustawy zmiana ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych winien płacić podatek CIT w wysokości 15%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „updop”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 updop).

Na mocy art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1550, dalej: „ustawa nowelizująca”), art. 19 ust. 1 updop od 1 stycznia 2017 r. otrzymał nowe brzmienie. I tak, w myśl tego przepisu, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22 i art. 24a, wynosi:

  1. 19% podstawy opodatkowania;
  2. 15% podstawy opodatkowania – w przypadku:
    1. małych podatników,
    2. podatników rozpoczynających działalność – w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

Jednocześnie, ustawa nowelizująca nie wprowadziła żadnych zmian w definicji pojęcia „małego podatnika”, w związku z czym ustalenie statusu podatnika powinno być dokonywane na takich samych zasadach, jakie obowiązywały do wprowadzenia ustawy nowelizującej.

Zgodnie z art. 4a pkt 10 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.

W dniu 3 października 2016 r. ogłoszony kurs euro był równy 4,2976 zł (tabela kursów średnich NBP nr 191/A/NBP/2016). Wyliczenie przedstawia się następująco: 1.200.000 euro x 4,2976 zł = 5.157.120 zł, czyli po zaokrągleniu 5.157.000 zł.

Z treści wniosku wynika, że Podatnik w 2016 r. osiągnął przychód ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) w wysokości 3 722 707,71 zł. Wnioskodawcynie dotyczą wyłączenia stosowania stawki CIT w wysokości 15% określone w art. 19 ust. 1ai 1b updop.

W rezultacie nalaży stwierdzić, że Wnioskodawca jest małym podatnikiem w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop. Wobec tego Wnioskodawca będzie miał prawo do opłacania podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 15%.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcęi stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie,w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.