ITPP1/443-609/08/DM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Czy w przypadku realizacji zadania naukowego, będącego przedmiotem postępowania przetargowego na „Opracowanie technologii dynamicznej demagnetyzacji okrętów”, należy zastosować 0%, czy 22% stawkę podatku od towarów i usług?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2008 r. (data wpływu 11 lipca 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych w ramach realizacji zadania naukowego - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykonywanych w ramach realizacji zadania naukowego.

W przedmiotowym wniosku oraz piśmie stanowiącym jego uzupełnienie przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem umowy pomiędzy Politechniką jako Wykonawcą a Ministerstwem Obrony Narodowej (Departament Nauki i Szkolnictwa) jako Zamawiającym jest naukowe opracowanie technologii dynamicznej demagnetyzacji okrętów, a w tym:

  • opracowanie nowej metody dynamicznej demagnetyzacji,
  • zaprojektowanie i budowa demonstratora technologii dynamicznej demagnetyzacji,
  • wykonanie badań demonstratora technologii dynamicznej demagnetyzacji,
  • opracowanie wniosków dotyczących skuteczności dynamicznej demagnetyzacji,
  • w przypadku pozytywnych wyników badań naukowych – opracowanie założeń taktyczno-technicznych do budowy stacji dynamicznej demagnetyzacji.

Celem pracy jest opracowanie metodologii dynamicznej demagnetyzacji. Jest to więc typowa praca naukowo-badawcza. Naukowe badania w zakresie techniki zaliczane są najczęściej do tzw. nauk stosowanych. Wyniki naukowych badań stosowanych mogą, ale nie zawsze są, wykorzystane w praktyce. Wyniki badań dotyczących opracowania technologii dynamicznej demagnetyzacji okrętów mogą okazać się zarówno pozytywne, jak i negatywne. Jeżeli wyniki będą pozytywne, to mogą być wykorzystane przez Zamawiającego jako założenia do ogłoszenia przetargu na wykonanie projektu i budowę stacji dynamicznej demagnetyzacji okrętów wojennych. Demonstrator technologii jest stanowiskiem badawczym, które w odpowiedniej skali demonstruje przebieg i właściwości danego procesu. W przypadku, jeżeli wyniki badań okażą się negatywne, to mogą być wykorzystane do dalszych badań naukowych prowadzonych przez Wnioskodawcę. W tym sensie jest to typowa praca naukowa, której wyniki mogą, ale nie muszą, być wykorzystane w praktyce. Przeprowadzony zakres badań jest analogiczny do badań przeprowadzanych w ramach projektów badawczych (grantów) zgłaszanych do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Wnioskodawca wskazuje, iż świadczenie będzie realizowane na rzecz Zamawiającego i Zamawiający będzie odbiorcą wyników badań naukowych. Ponadto podnosi, iż § 15 ust. 1 standardowej umowy przygotowanej przez Zamawiającego ma następującą treść: „Prawo do dysponowania wynikami badań w postaci dokumentacji, demonstratorów technologii, modeli, prototypów, wzorów użytkowych i przemysłowych, oprogramowania użytkowego wraz z kodem źródłowych, metod diagnostycznych, leczniczych, profilaktycznych i orzeczniczych, instrukcji użytkowych ukierunkowanych na zastosowanie w praktyce oraz pozostałych wyników badań przysługuje wyłącznie zamawiającemu i stanowi jego własność. Oznacza to prawo wyłącznego korzystania i rozporządzania, w granicach obowiązującego prawa: dokumentacją, demonstratorami technologii, modelami, prototypami, wzorami użytkowymi i przemysłowymi, oprogramowaniem użytkowym wraz z kodem źródłowym, metodami diagnostycznymi, leczniczymi, profilaktycznymi i orzeczniczymi, instrukcjami użytkowymi ukierunkowanymi na zastosowanie w praktyce oraz pozostałych wyników badań”. Z kolei z § 15 ust. 5 ww. umowy wynika, iż: „prawo do uzyskania patentów na wynalazki i świadectw ochronnych na wzory użytkowe, uzyskane w związku z wykonaniem badań objętych niniejszą umową przysługuje Wykonawcy, przy czym w odniesieniu do wynalazków i wzorów użytkowych dotyczących obronności lub bezpieczeństwa Państwa – Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Zamawiającego, bez dodatkowego odszkodowania dla Wykonawcy”. W tym przypadku na obecnym etapie, Wnioskodawca nie przewiduje komercyjnego wykorzystania patentów i świadectw ochrony.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku realizacji zadania naukowego, będącego przedmiotem postępowania przetargowego na „Opracowanie technologii dynamicznej demagnetyzacji okrętów”, należy zastosować 0%, czy 22% stawkę podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy zadanie naukowe będące przedmiotem pytania jest analogiczne do grantów badawczych realizowanych przez Politechnikę na rzecz Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, gdzie zastosowanie ma 0% stawka podatku. W związku z tym, również w tym przypadku należałoby zastosować stawkę podatku w wysokości 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez pojęcie świadczenia, zdefiniowane w art. 8 ust. 1 wskazanej ustawy, należy więc rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Świadczenie, o którym mowa powyżej zakłada istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą, konsumentem). Zatem w pojęciu świadczenia na rzecz, mieszczą się świadczenia na rzecz podmiotów i osób trzecich.

Jeśli zatem z zawartej umowy wspólnego wykonania projektu badawczego wynika, że nie jest dokonywane żadne świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wówczas nie występuje w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 1 ustawy świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W sytuacji natomiast, gdy usługa naukowo-badawcza jest realizowana na zlecenie, na rzecz zamawiającego, który będzie jej odbiorcą, dysponentem czy zarządzającym prawami do wykorzysywania efektów prac naukowo-badawczych, wówczas czynność taką należy uznać za świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. O rozstrzygnięciu, czy określona usługa naukowo-badawcza podlega opodatkowaniu bądź też nie, decydują zatem warunki umowy zawartej pomiędzy zleceniodawcą a jednostką badawczą.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca będzie realizował na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej zadanie naukowe pt. „Opracowanie technologii dynamicznej demagnetyzacji okrętów”. Ponadto prawo do dysponowania wynikami badań uzyskanymi w czasie realizacji projektu przysługuje wyłącznie zamawiającemu i stanowi jego własność. Taka konstrukcja zawartej umowy sprawia, że w opisanej sytuacji Wnioskodawca świadczy usługę, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Reasumując, wykonywane przez Wnioskodawcę czynności w ramach realizacji zadania naukowego na rzecz zamawiającego stanowią usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym w świetle obowiązujących w tym zakresie regulacji, jako nie korzystające z preferencyjnych stawek podatku, podlegają opodatkowaniu według podstawowej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 22%.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.