IBPBII/1/415-827/14/AŻ | Interpretacja indywidualna

Obowiązki płatnika związane z oddelegowaniem do pracy w Polsce rezydenta Austrii
IBPBII/1/415-827/14/AŻinterpretacja indywidualna
  1. Austria
  2. nierezydent
  3. ograniczony obowiązek podatkowy
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Przedmiot i podmiot opodatkowania -> Ograniczony obowiązek podatkowy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 września 2014 r. (data wpływu do Biura – 06 października 2014 r.), uzupełnionym w dniu 18 grudnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie pełnienia obowiązków płatnika związanych z oddelegowaniem do pracy w Polsce rezydenta Austrii – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie obowiązków płatnika związanych z oddelegowaniem do pracy w Polsce rezydenta Austrii.

Ponieważ wniosek nie spełniał wymagań formalnych, w piśmie z 15 grudnia 2014 r. znak: IBPB II/1/415-826/14/AŻ oraz IBPB II/1/415-827/14/AŻ wezwano do jego uzupełnienia.

Uzupełnienia dokonano 18 grudnia 2014 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej. Na podstawie uchwały wspólników Spółki do zarządu tej Spółki został powołany nowy członek zarządu - rezydent Austrii w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. Jednocześnie osoba ta, na podstawie umowy oddelegowania zawartej między będącą jego pracodawcą spółką z siedzibą w Austrii a Wnioskodawcą, została oddelegowana do świadczenia pracy na rzecz Wnioskodawcy w charakterze dyrektora zarządzającego. W ramach pracy świadczonej na rzecz Wnioskodawcy pracownik będzie wykonywał pracę na terenie Polski, przy czym planowany pobyt tej osoby w Polsce ma nie przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego. W trakcie świadczenia pracy na rzecz Wnioskodawcy pracownik nie będzie wykonywał zadań i obowiązków na rzecz swego formalnego pracodawcy - spółki z siedzibą w Austrii. Pracownik jest wynagradzany przez swego pracodawcę. Zgodnie z umową oddelegowania wszystkie koszty i wydatki powstające po stronie cywilnoprawnego pracodawcy, spółki austriackiej, w związku z oddelegowaniem pracownika będą ponoszone przez Wnioskodawcę. Rozliczenie wynagrodzenia następuje kwartalnie.

Umowa zawarta jest na czas nieokreślony z możliwością jej wypowiedzenia przez każdą ze stron. Co istotne, z umowy wynika, że przedmiotem uzgodnienia jest udostępnienie osoby a nie świadczenie konkretnej usługi będącej przedmiotem działalności spółki austriackiej. Umowa nie zawiera żadnych zapisów o charakterze sankcyjnym - za niezadowalające wyniki pracy oddelegowanego pracownika nie przewidziano dla spółki austriackiej żadnej kary.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, iż oddelegowany do pracy w Polsce w charakterze dyrektora zarządzającego pracownik otrzymuje - z tytułu świadczonej pracy, jako dyrektor zarządzający polskiej spółki - przychody od swojego pracodawcy, tj. spółki z siedzibą w Austrii. Pracownik nie otrzymuje przychodów ze stosunku pracy od Wnioskodawcy - wynagrodzenie wypłacane jest przez spółkę austriacką, z którą łączy pracownika stosunek pracy. Spółka polska, do której pracownik jest oddelegowany, ponosi finalnie koszt jego wynagrodzenia z tytułu świadczonej pracy na podstawie kwartalnych obciążeń, zgodnie z zawartą pomiędzy spółką polską a spółką austriacką umową o oddelegowanie.

Jednocześnie pracownik ten został na podstawie uchwały wspólników Spółki (Wnioskodawcy) powołany na członka jej zarządu. Z tego tytułu wypłacane jest mu przez Spółkę, w której wspomniane funkcje członka zarządu pełni, stosowne wynagrodzenie.

Nadto Spółka pragnie wskazać, że pełnienie funkcji członka zarządu jak i świadczenie pracy jako dyrektor zarządzający to dwa odmienne tytuły, których nie należy ze sobą utożsamiać. W ramach świadczenia pracy - jako dyrektor zarządzający - oddelegowana do Polski osoba, pozostająca w stosunku pracy ze swoim austriackim pracodawcą, zajmować się może obszarami takimi jak: bieżące zarządzanie finansami i controlling, zarządzanie jakością, procesami IT, środkami trwałymi itp. Natomiast jako członek zarządu Spółki osoba ta prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę, o czym stanowi art. 201 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych.

Końcowo Wnioskodawca wskazał, że jego zamiarem było i w dalszym ciągu pozostaje ustalenie, czy - osiągane przez oddelegowanego do Polski w charakterze dyrektora zarządzającego pracownika - przychody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, i jeśli tak - jakie obowiązki ciążą w związku z tym na Spółce. Nie jest zatem przedmiotem zapytania opodatkowanie przychodów z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy na Wnioskodawcy będą ciążyć obowiązki związane z pełnieniem funkcji płatnika w odniesieniu do oddelegowanego pracownika...

Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, przekazują, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek właściwego urzędu skarbowego. W myśl z kolei art. 38 ust. 1a ww. ustawy w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, są obowiązani przesłać do właściwego urzędu skarbowego, roczną deklarację, według ustalonego wzoru. Jednocześnie na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i właściwemu urzędowi skarbowemu - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru.

Zgodnie natomiast z art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Mając na względzie fakt, iż Wnioskodawcę nie łączy z oddelegowanym pracownikiem żadna umowa - a tym bardziej umowa o pracę, a oddelegowany do pracy w Polsce rezydent Austrii nie otrzymuje od Wnioskodawcy przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, o których mowa jest w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nie jest w przedmiotowej sprawie płatnikiem. Tym samym nie ciążą na nim obowiązki płatnika, o których mowa w powołanych wyżej przepisach art. 31, 38 i 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym obowiązki związane ze sporządzaniem i wystawianiem informacji o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych. Oddelegowany do pracy na rzecz Wnioskodawcy pracownik zobowiązany będzie do samodzielnego wpłacania w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy.

Jak bowiem stanowi art. 44 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników:

  1. ze stosunku pracy z zagranicy,
  2. z emerytur i rent z zagranicy,
  3. z tytułów określonych w art. 13 pkt 2,4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust, 1 pkt 1

-są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

W świetle całokształtu przytoczonych przepisów Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wprawdzie osiągane przez oddelegowanego do pracy w Polsce rezydenta Austrii podlegać będą opodatkowaniu w Polsce już od pierwszego dnia jego pracy z uwagi na niespełnienie warunków zawartych w art. 15 ust. 2 umowy polsko-austriackiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, to na Wnioskodawcy nie będą ciążyć obowiązki płatnika, zarówno w zakresie obliczania, poboru i wpłacania zaliczek na podatek, jak i obowiązki informacyjne wobec oddelegowanego pracownika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie ciążących na nim obowiązków płatnika związanych z oddelegowaniem do pracy w Polsce rezydenta Austrii. W pozostałym zakresie wniosku, tj. dotyczącym wskazania miejsca opodatkowania dochodów osiąganych przez rezydenta Austrii oddelegowanego do pracy w Polsce wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) – płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Ustawa Ordynacja podatkowa ukształtowała rolę płatnika, jako pośrednika pomiędzy podatnikiem i organem podatkowym. Czynności podejmowane przez płatnika, polegające na obliczeniu, pobraniu i wpłaceniu należności mają charakter czynności materialno-technicznych. Obowiązek podatkowy ciąży ostatecznie na podatniku. Płatnik natomiast, przekazuje organowi podatkowemu pieniądze podatnika. Z chwilą pobrania podatku i przekazania jego równowartości na rachunek właściwego urzędu skarbowego obowiązek płatnika wygasa.

Konkretyzację obowiązków płatników w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zawierają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.).

Przepis art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi, że osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Zgodnie z art. 38 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru (PIT-4R) – art. 38 ust. 1a ww. ustawy.

W myśl art. 39 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11), z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Z kolei zgodnie z art. 44 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników:

  1. ze stosunku pracy z zagranicy,
  2. z emerytur i rent z zagranicy,
  3. z tytułów określonych w art. 13 pkt 2,4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1

-są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż rezydent Austrii został oddelegowany do świadczenia pracy w Polsce na rzecz Wnioskodawcy. Z tytułu świadczonej pracy, jako dyrektor zarządzający polskiej spółki otrzymuje on przychody od swojego pracodawcy, tj. spółki z siedzibą w Austrii. Pracownik nie otrzymuje przychodów ze stosunku pracy od Wnioskodawcy - wynagrodzenie wypłacane jest przez spółkę austriacką, z którą łączy pracownika stosunek pracy. Spółka polska, do której pracownik jest oddelegowany, ponosi finalnie koszt jego wynagrodzenia z tytułu świadczonej pracy na podstawie kwartalnych obciążeń, zgodnie z zawartą pomiędzy spółką polską a spółką austriacką umową o oddelegowanie.

Skoro zatem – jak wskazuje Wnioskodawca - nie łączy go z oddelegowanym pracownikiem żadna umowa (w tym umowa o pracę), jak również z tytułu świadczonej pracy nie wypłaca oddelegowanemu pracownikowi wynagrodzenia (gdyż wynagrodzenie wypłacane jest przez spółkę austriacką) to stwierdzić należy, iż z tego tytułu (czyli z tytułu świadczonej na jego rzecz pracy) na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika. Stwierdzenia tego nie zmienia fakt, że finalny koszt wynagrodzenia (zgodnie z zawartą umową miedzy Wnioskodawcą a spółką austriacką) ponosi Wnioskodawca. Jak wskazano we wniosku – Wnioskodawca nie wypłaca rezydentowi wynagrodzenia – zatem nie ma świadczenia, z którego mógłby pobrać a następnie wpłacić do urzędu skarbowego zaliczkę na podatek.

Tym samym nie ciążą na nim obowiązki płatnika, o których mowa w powołanych wyżej przepisach art. 31, 38 i 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym obowiązki związane ze sporządzaniem i wystawianiem informacji o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Jeżeli zatem istotnie dochody rezydenta Austrii podlegają opodatkowaniu w Polsce – co jak wskazano nie stanowi przedmiotu niniejszej interpretacji – to osoba ta zobowiązana jest do samodzielnego wpłacania w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy zgodnie z powołanym wyżej art. 44 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższej argumentacji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice; po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.