IBPBI/2/423-1149/11/PC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
W przypadku potwierdzenia przez organ podatkowy, że przedmiotowa umowa stanowi umowę leasingu finansowego w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, wartość początkowa przedmiotu leasingu wykazana dla celów amortyzacji podatkowej w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy powinna zostać ustalona w wysokości ceny netto wykazanej w umowie i na fakturach wystawianych przez Nową Spółkę, a więc w konsekwencji w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej znaków towarowych ustalonej na podstawie wyceny przygotowanej przez niezależny podmiot, po której Nowa Spółka nabędzie znaki towarowe od Wnioskodawcy w ramach aportu Działu w zamian za wydane udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 07 września 2011r. (data wpływu do tut. BKIP 09 września 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej praw ochronnych na znaki towarowe będących przedmiotem leasingu finansowego i dokonywania od tak ustalonej wartości początkowej odpisów amortyzacyjnych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 09 września 2011r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej praw ochronnych na znaki towarowe będących przedmiotem leasingu finansowego i dokonywania od tak ustalonej wartości początkowej odpisów amortyzacyjnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest jednostką dominującą w grupie kapitałowej. Podstawowa działalność Spółki obejmuje przede wszystkim produkcję i sprzedaż armatury sanitarnej i instalacyjnej. W ramach obecnej struktury organizacyjnej odpowiedzialność za strategię funkcjonowania grupy kapitałowej oraz działalność marketingową spoczywa na Spółce.

W ramach Spółki funkcjonuje wyodrębniony stosowną uchwałą zarządu Spółki Dział Marketingu (uchwała formalizuje faktyczną niezależność Działu poprzez nadanie mu nazwy, doprecyzowanie przedmiotu działalności, formalne przypisanie pracowników oraz potwierdzenie odrębności finansowej - własny majątek, rachunek, oddzielne konta księgowe, wykaz umów gospodarczych, który podlega bezpośrednio zarządowi Spółki. Dział ten stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej „ZCP”) w rozumieniu Ustawy CIT. Działalność Działu skupiona jest na prowadzeniu akcji marketingowych, strony wizerunkowej, PR, tworzeniu i realizacji strategii reklamowej, formułowaniu strategii produktu, monitorowaniu działań konkurencji, zarządzanie prawami własności intelektualnej.

W związku z planowanym dalszym rozwojem działalności gospodarczej Spółki, w celu poprawienia jej efektywności, podjęta została decyzja o przeprowadzeniu reorganizacji działalności Spółki.

W ramach restrukturyzacji, wyodrębniony Dział (ZCP) zostanie wniesiony w formie wkładu niepieniężnego na pokrycie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym do innej spółki kapitałowej (dalej jako: „Nowa Spółka”). W konsekwencji, Nowa Spółka przejmie wszystkie zadania Działu, m.in. z zakresu marketingu oraz zarządzania znakami towarowymi. Spółka natomiast będzie mogła skupić swe działania wyłącznie na produkcji i sprzedaży oferowanych przez nią produktów.

W skład Działu, który zostanie wniesiony do Nowej Spółki, będą wchodzić należące obecnie do Wnioskodawcy zarejestrowane lub zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Patentowym RP prawa do znaków towarowych. Znaki te używane są obecnie przez Wnioskodawcę w jego działalności i stanowią wartości niematerialne i prawne Wnioskodawcy.

Ze względu na przypisane do Działu prawa do znaków towarowych, po wniesieniu Działu w formie aportu do Nowej Spółki, Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Nową Spółką umowę nienazwaną używania znaków towarowych (dalej jako „umowa używania”) celem odpłatnego ich używania.

Umowa używania zostanie zawarta na czas określony. Planowany okres trwania umowy to minimum 5 lat. Dodatkowo, umowa używania będzie przewidywać, że odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych od wartości początkowej znaków towarowych dokonuje Wnioskodawca. W związku z tym, Nowa Spółka nie wykaże otrzymanych aportem znaków towarowych w swojej ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych dla celów podatkowych.

Umowa używania będzie zawierać także opcję wykupu znaków towarowych przez Wnioskodawcę po zakończeniu umowy używania. Jednocześnie suma netto opłat należnych za używanie przez okres obowiązywania umowy, tj. pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, oraz ceny, po której Spółka będzie mogła nabyć przedmiot używania po zakończeniu umowy, odpowiadać będzie co najmniej wartości początkowej znaków towarowych u korzystającego odpowiadającej wartości wskazanej w umowie używania (Wnioskodawcy). Wartość początkowa znaków towarowych zostanie ustalona w wartości ceny netto wykazanej w umowie i na fakturach wystawianych przez Nową Spółkę i będzie odpowiadać wartości rynkowej znaków towarowych ustalonej na podstawie wyceny przygotowanej przez niezależny podmiot, po której Nowa Spółka nabędzie znaki towarowe od Wnioskodawcy w ramach aportu Działu w zamian za wydane udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki. Tak skalkulowana suma opłat nie będzie uwzględniać ewentualnych płatności za dodatkowe świadczenia na rzecz Nowej Spółki czy kaucji, które ewentualnie naliczane będą odrębnie.

Umowa również zgodnie z art. 17f ust. 2 Ustawy CIT będzie przewidywać również harmonogram spłat z podziałem na cześć kapitałową i odsetkową. Planowane jest by zgodnie z harmonogramem większość części kapitałowej została spłacana w ostatnich okresach obowiązywania umowy używania.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

W przypadku potwierdzenia przez organ podatkowy, że przedmiotowa umowa stanowi umowę leasingu finansowego w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, wartość początkowa przedmiotu leasingu wykazana dla celów amortyzacji podatkowej w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy powinna zostać ustalona w wysokości ceny netto wykazanej w umowie i na fakturach wystawianych przez Nową Spółkę, a więc w konsekwencji w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej znaków towarowych ustalonej na podstawie wyceny przygotowanej przez niezależny podmiot, po której Nowa Spółka nabędzie znaki towarowe od Wnioskodawcy w ramach aportu Działu w zamian za wydane udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki...

(pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku potwierdzenia przez organ podatkowy, że przedmiotowa umowa stanowi leasing finansowy w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, wartość początkowa znaków towarowych wykazana dla celów amortyzacji podatkowej w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy powinna zostać ustalona w wysokości ceny netto wykazanej w umowie i na fakturach wystawianych przez Nową Spółkę, a więc w konsekwencji w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej znaków towarowych ustalonej na podstawie wyceny przygotowanej przez niezależny podmiot, po której Nowa Spółka nabędzie znaki towarowe od Wnioskodawcy w ramach aportu Działu w zamian za wydane udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki.

Uzasadnienie stanowiska Spółki.

Zgodnie z art. 17f ust. 1 Ustawy CIT do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat ustalonych w umowie leasingu, ponoszonych przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

  1. umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony,
  2. suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
  3. umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy leasingu dokonuje korzystający.

Cytowany wyżej przepis wskazuje, w jaki sposób należy rozliczać umowę leasingu finansowego dla celów podatkowych. Nie zawiera jednak żadnych dyspozycji odnośnie sposobu ustalenia wartości początkowej przedmiotu leasingu w księgach korzystającego.

Sposób ustalenia wartości początkowej przedmiotu leasingu wynika jednak pośrednio z definicji pojęcia „spłaty wartości początkowej” określonym w art. 17a ust. 1 pkt 7 Ustawy CIT. Zgodnie z tą definicją, wartość początkowa przedmiotu leasingu powinna zostać ustalona zgodnie z art. 16g Ustawy CIT.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny (winno być „zdarzeniu przyszłym”), wartością początkową znaków towarowych dla celów amortyzacji podatkowej w księgach Wnioskodawcy będzie określona zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT cena nabycia, czyli cena netto znaków towarowych wykazana w umowie i na fakturach wystawianych przez Nową Spółkę. Należy przy tym podkreślić, że cena netto znaków towarowych odpowiadać będzie cenie nabycia tych znaków przez Nową Spółkę, ponieważ będzie ona równa wartości rynkowej znaków towarowych nabytych przez Nową Spółkę od Wnioskodawcy w ramach aportu Działu w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Nowej Spółki.

Reasumując, stanowisko Spółki w zakresie ustalenia wartości początkowej w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przedmiotu leasingu dla celów amortyzacji podatkowej należy uznać za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ustalenie czy umowa użytkowania praw ochronnych do znaków towarowych będzie stanowiła umowę leasingu finansowego. W interpretacji indywidualnej z dnia 09 grudnia 2011r. znak IBPBI/2/423-1148/11/PC Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym umowa o oddaniu do używania praw ochronnych do znaków towarowych będzie stanowić w istocie umowę leasingu finansowego, o której mowa w art. 17f ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „updop”).

Zgodnie z art. 16b ust. 2 pkt 4 updop, amortyzacji podlegają niezależnie od przewidywanego okresu używania składniki majątku, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawy umowy określonej w art. 17a pkt 1 updop, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielem albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.

Podatkowo, umowa leasingu finansowego zdefiniowana w art. 17f ust. 1 updop charakteryzuje się m.in. tym, że z jej zapisów wynika, że odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będących jej przedmiotem dokonuje korzystający. Prawo dokonywania odpisów amortyzacyjnych nakłada na podatnika wymóg określenia w prawidłowej wysokości wartości początkowej podlegających amortyzacji środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Przepisy rozdziału 4a ustawy - opodatkowanie stron umowy leasingu - nie określają szczególnych zasad ustalania przez korzystającego wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem podatkowej umowy leasingu finansowego, lecz odsyłają w tym zakresie do zasad ogólnych wyrażonych w art. 16g updop.

Artykuł 16g updop wskazuje zróżnicowane zasady ustalania przez podatników wartości początkowej składników majątku trwałego w zależności od sposobu ich nabycia.

W razie odpłatnego nabycia wartością początkową środków trwałych w jest cena ich nabycia (art. 16g ust. 1 pkt 1 updop), którą zgodnie z art. 16g ust. 3 updop stanowi kwota należna zbywcy powiększona o koszty zawiązane z zakupem, naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, pomniejszona o podatek od towarów i usług.

W przypadku umowy leasingu kwota należna powinna wynikać z faktury VAT wystawionej przez finansującego.

Należy zwrócić uwagę, iż w przypadku zawarcia umowy leasingu finansowego korzystający uiszcza ratę leasingową składająca się z części kapitałowej (stanowiącej spłatę wartości początkowej przedmiotu leasingu) oraz części odsetkowej (stanowiącej wynagrodzenie leasingodawcy). Przy ustaleniu wartości początkowej przedmiotu leasingu finansowego dla celów naliczania odpisów amortyzacyjnych należy wziąć pod uwagę, wyłącznie sumę kapitałowych części rat leasingowych, powiększoną o kwotę wynikającą z opcji wykupu po zakończeniu umowy oraz o ewentualne inne koszty związane z zawarciem umowy leasingu poniesione do dnia przekazania środka trwałego czy wartości niematerialnych i prawnych do używania.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawianego przez Spółkę wynika, iż w ramach restrukturyzacji, wyodrębniony Dział (ZCP) zostanie wniesiony w formie wkładu niepieniężnego na pokrycie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym do Nowej Spółki. W konsekwencji, Nowa Spółka przejmie wszystkie zadania Działu, m.in. z zakresu marketingu oraz zarządzania znakami towarowymi. W skład Działu, który zostanie wniesiony do Nowej Spółki, będą wchodzić należące obecnie do Wnioskodawcy zarejestrowane lub zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Patentowym RP prawa do znaków towarowych. Znaki te używane są obecnie przez Wnioskodawcę w jego działalności i stanowią wartości niematerialne i prawne Wnioskodawcy. Ze względu na przypisane do Działu prawa do znaków towarowych, po wniesieniu Działu w formie aportu do Nowej Spółki, Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Nową Spółką umowę nienazwaną używania znaków towarowych celem odpłatnego ich używania. Umowa używania zostanie zawarta na czas określony. Planowany okres trwania umowy to minimum 5 lat. Dodatkowo, umowa używania będzie przewidywać, że odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych od wartości początkowej znaków towarowych dokonuje Wnioskodawca. W związku z tym, Nowa Spółka nie wykaże otrzymanych aportem znaków towarowych w swojej ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych dla celów podatkowych.

Odnosząc powyższe przepisy do przedmiotowej sprawy, Spółka winna ustalić wartość początkową wartości niematerialnych o prawnych będących przedmiotem leasingu w wysokości wartości netto przedmiotu leasingu (rozumianej jako suma kapitałowych części rat leasingowych) powiększonej o kwotę wynikającą z opcji wykupu oraz o opłaty związane z zawarciem umowy poniesione do dnia przekazania wartości niematerialnej i prawnej do używania.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.