0112-KDIL2-1.4012.445.2018.1.MK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Prawo do odliczenia całości podatku VAT w związku z aportem nieruchomości (stadion wniesiony aportem do Klubu Sportowego).

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2018 r. (data wpływu 22 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia całości podatku VAT w związku z aportem nieruchomości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia całości podatku VAT w związku z aportem nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

X Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”), funkcjonuje od dnia 13 grudnia 2016 r. i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. X Sp. z o.o. została założona jako kontynuacja klubów sportowych. Cel jaki przyświecał władzom miasta przy powoływaniu X w formie spółki to ratowanie sportu, reaktywacja systemu szkolenia sportowego dzieci i młodzieży, zapewnienie przejrzystości i uczciwości finansowania i działania w sferze sportu.

Planowane jest dokonanie aportu wytworzonego przez Gminę kompleksu sportowo-rekreacyjnego, budynków i budowli, a także urządzeń technicznych związanych kompleksem do Spółki, tak aby Spółka mogła wykorzystywać przedmioty aportu do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT. W zamian za aport Spółka wyda wspólnikowi udziały w podniesionym kapitale zakładowym. Wartość podniesionego kapitału zakładowego będzie odpowiadać wartości rynkowej przedmiotu aportu z dnia podniesienia kapitału zakładowego (z zastrzeżeniem, że niewielka część wartości aportu zostanie przekazana na kapitał zapasowy – reszta z ilorazu wartości przedmiotów aportu i wartości nominalnej udziału w Spółce). Przedmioty aportu będą przez Spółkę wykorzystywane jedynie do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (nie do czynności zwolnionych, ani czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT).

Aport zostanie przez Gminę potraktowany jako odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzystająca ze zwolnienia od podatku. W związku z powyższym, aport będzie udokumentowany przez Gminę fakturą VAT (w której jako nabywca będzie wskazana Spółka), na której to fakturze będzie widniał podatek VAT. Spółka ureguluje fakturę z tytułu otrzymania aportu w ten sposób, że kwota nominalna zostanie zapłacona nowopowstałymi udziałami w kapitale zakładowym, zaś podatek VAT zostanie zapłacony środkami pieniężnymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, gdy przedmioty aportu będą przez Spółkę wykorzystywane do działalności w całości opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to czy faktura otrzymana przez Spółkę z tytułu aportu od Gminy Świdnik, uprawnia Spółkę do odliczenia 100% podatku VAT z tej faktury?

Zdaniem Wnioskodawcy, faktura otrzymana przez Spółkę z tytułu aportu od Gminy uprawnia Spółkę do odliczenia 100% podatku VAT z tej faktury.

UZASADNIENIE.

Zgodnie z przepisami art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikającego z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy – bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Spółce, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, będzie przysługiwało prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego z wydatku dotyczącego nabycia infrastruktury oraz środków ruchomych w formie aportu, gdyż wydatki te związane są z czynnościami opodatkowanymi – Spółka przy pomocy tej infrastruktury będzie świadczyła usługi na rzecz mieszkańców – a związek dokonywanych zakupów z działalnością Spółki ma charakter bezpośredni.

W konsekwencji, z uwagi na spełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Spółka jest uprawniona do odliczenia kwot VAT naliczonego od wydatków w związku z nabyciem infrastruktury oraz środków ruchomych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca funkcjonuje od dnia 13 grudnia 2016 r. i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka została założona jako kontynuacja klubów sportowych. Planowane jest dokonanie aportu wytworzonego przez Gminę kompleksu sportowo-rekreacyjnego, budynków i budowli, a także urządzeń technicznych związanych kompleksem do Spółki, tak aby Spółka mogła wykorzystywać przedmioty aportu do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT. W zamian za aport Spółka wyda wspólnikowi udziały w podniesionym kapitale zakładowym. Przedmioty aportu będą przez Spółkę wykorzystywane jedynie do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (nie do czynności zwolnionych ani czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT). Aport zostanie przez Gminę potraktowany jako odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzystająca ze zwolnienia od podatku. W związku z powyższym, aport będzie udokumentowany przez Gminę fakturą VAT (w której jako nabywca będzie wskazana Spółka), na której to fakturze będzie widniał podatek VAT. Spółka ureguluje fakturę z tytułu otrzymania aportu w ten sposób, że kwota nominalna zostanie zapłacona nowopowstałymi udziałami w kapitale zakładowym zaś podatek VAT zostanie zapłacony środkami pieniężnymi.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą kwestii czy w przypadku, gdy przedmioty aportu będą przez Spółkę wykorzystywane do działalności w całości opodatkowanej podatkiem od towarów i usług to, czy faktura otrzymana przez Spółkę z tytułu aportu od Gminy, uprawnia Spółkę do odliczenia 100% podatku VAT z tej faktury.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia będą spełnione, gdyż Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte poprzez aport towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, w przypadku, gdy przedmioty aportu będą przez Spółkę wykorzystywane do działalności w całości opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to Spółka uprawniona jest do odliczenia 100% podatku VAT z faktury dokumentującej tę transakcję, z uwzględnieniem zapisów art. 88 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Wskazać należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego lub w stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności opodatkowania podatkiem od towarów i usług aportu kompleksu sportowo-rekreacyjnego, budynków i budowli.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.