ITPB2/4511-302/16/TJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Zwolnienie z opodatkowania alimentów.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2016 r. (data wpływu 25 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania alimentów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania alimentów.

We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Obecny stan cywilny Wnioskodawczyni to rozwiedziona, jednak w niedalekiej przyszłości planuje (prawdopodobnie w 2016 r.) wstąpić ponownie w związek małżeński z tym samym mężczyzną, z którym była zamężna od 1999 r. do 2003 r. Wnioskodawczyni przed zawarciem związku małżeńskiego planuje podpisać umowę ustanawiającą rozdzielność majątkową, a następnie zawrzeć małżeństwo. W trakcie poprzedniego małżeństwa w związku Wnioskodawczyni również obowiązywała analogiczna umowa o rozdzielności majątkowej i również była ona zawarta przed poprzednim wstąpieniem w związek małżeński. Wnioskodawczyni ma z poprzednim mężem, za którego zamierza ponownie wyjść za mąż, wspólne dziecko w wieku 16 lat, które po rozwodzie w 2003 r. pozostało z Nią. Wyrokiem sądu ustalone zostało świadczenie alimentacyjne na rzecz córki w kwocie 500 zł miesięcznie. Dodatkowo Wnioskodawczyni zawarła z byłym mężem umowę notarialną, w której były mąż zobowiązał się do świadczenia alimentacyjnego w kwocie 3200 zł miesięcznie, zamiast zasądzonych 500 zł. Po ponownym zawarciu związku małżeńskiego, ojciec córki Wnioskodawczyni, w celu zaspokojenia potrzeb córki, w dalszym ciągu chce przekazywać na jej rzecz alimenty w kwocie ustalonej wcześniej w umowie notarialnej. Alimenty przekazywane będą za pośrednictwem banku na rachunek bankowy Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy alimenty płacone przelewem bankowym na konto bankowe Wnioskodawczyni na rzecz córki, która nie ukończyła 25 roku życia i nie otrzymuje zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego ani renty socjalnej, przez jej ojca, z którym Wnioskodawczyni rozwiodła się i planuje ponownie zawrzeć związek małżeński, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. a)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ani ponowne zawarcie związku małżeńskiego z ojcem Jej córki, ani fakt podpisania umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową, nie powoduje braku możliwości zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych alimentów przekazywanych na córkę. W opinii Wnioskodawczyni przemawia za tym konstrukcja art. 21 ust. 1 pkt 127 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku są alimenty na rzecz dzieci, które nie ukończyły 25 roku życia oraz dzieci bez względu na wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną. Definicję alimentów na rzecz dzieci zawiera art. 133 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, zgodnie z którym rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. W ocenie Wnioskodawczyni przytoczony powyżej przepis jednoznacznie obciąża obowiązkiem alimentacyjnym względem dziecka oboje rodziców, nie określając w żadnym stopniu relacji rodziców względem siebie. Zarówno Kodeks rodzinny i opiekuńczy jak i ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyłącza ani nie zmienia warunków obowiązku alimentacyjnego wobec dziecka w zależności od tego czy rodzice dziecka są małżeństwem czy też nie. Nie uzależnia również tego obowiązku od zawarcia lub nie umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową. Tym samym, zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanej powyżej sytuacji otrzymane alimenty będą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni zamierza ponownie zawrzeć związek małżeński z ojcem swojej szesnastoletniej córki. Przed zawarciem związku małżeńskiego planuje podpisać umowę ustanawiającą rozdzielność majątkową. Na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego były mąż Wnioskodawczyni zobowiązał się do świadczenia alimentacyjnego w kwocie 3200 zł miesięcznie na rzecz córki. Po ponownym zawarciu związku małżeńskiego, ojciec córki Wnioskodawczyni, w celu zaspokojenia potrzeb córki, w dalszym ciągu chce przekazywać na jej rzecz alimenty w kwocie ustalonej wcześniej w umowie notarialnej. Alimenty przekazywane będą za pośrednictwem banku na rachunek bankowy Wnioskodawczyni.

W związku z tak przedstawionym opisem wyjaśnić należy, że katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych został wymieniony w art. 10 ust. 1 ustawy. W pkt 9 tego przepisu wymieniono jako źródło przychodu – „inne źródła”.

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Z powyższego wynika więc, że alimenty co do zasady stanowią przychód w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 127 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są alimenty:

  1. na rzecz dzieci, które nie ukończyły 25 roku życia, oraz dzieci bez względu na wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
  2. na rzecz innych osób niż wymienione w lit. a, otrzymane na podstawie wyroku sądu lub ugody sądowej, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 700 zł;

Użyty w zacytowanym przepisie zwrot „alimenty” nie podlega dalszemu doprecyzowaniu w treści wskazanego przepisu. Oznacza to, że pojęcie to powinno być rozumiane przez pryzmat świadczeń alimentacyjnych o których mowa w art. 128 i nast. ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, jako ustawy mającej zasadnicze znaczenie dla relacji prawnorodzinnych.

Stosownie do art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r. poz. 583 z późn. zm.) obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

Z art. 133 ww. Kodeksu wynika, że na rodzicach ciąży obowiązek alimentacyjny względem dziecka, jeżeli nie jest ono w stanie utrzymać się samodzielnie, a dochody z majątku dziecka nie wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania lub dziecko jest wprawdzie w stanie utrzymać się samodzielnie, ale znajduje się w niedostatku.

Z zacytowanych przepisów wynika, że zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 127 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęte są uzyskane alimenty – rozumiane jako świadczenia służące zaspokojeniu określonych potrzeb osoby do nich uprawnionej – wypłacane (przekazywane) m.in. na rzecz dzieci, które nie ukończyły 25 roku życia. Ustawa, w przypadku dzieci niepełnoletnich, nie zawiera żadnych dodatkowych warunków koniecznych do spełnienia w celu skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.

W związku z powyższym uznać należy, że alimenty na rzecz córki, które na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego zamierza przekazywać jej ojciec w celu zabezpieczenia jej potrzeb, korzystać będą ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie zacytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 127 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.