DD3.8222.2.1.2015.KDJ | Interpretacja indywidualna

Opodatkowanie świadczeń alimentacyjnych.
DD3.8222.2.1.2015.KDJinterpretacja indywidualna
  1. alimenty
  2. czynsz
  3. świadczenie
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 i 699) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 08 października 2014 r. Nr ILPB2/415-798/14-2/WS wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko przedstawione we wniosku złożonym w dniu 10 lipca 2014 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego, jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

Dnia 08 października 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając – na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Interpretacja wydana została na wniosek złożony w dniu 10 lipca 2014 r., w którym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sąd rodzinny, w swoim wyroku, nałożył na ojca Wnioskodawcy (dalej: dłużnik alimentacyjny) obowiązek alimentacyjny względem Wnioskodawcy. Ze swojego obowiązku dłużnik alimentacyjny przestał się wywiązywać.

Na tej podstawie Wnioskodawca złożył wniosek o wszczęcie egzekucji sądowej przeciwko dłużnikowi alimentacyjnemu, która okazała się skuteczna tylko w części - ojciec Wnioskodawcy posiada kamienicę czynszową, z której czerpie pożytki. Jest to jego jedyne udokumentowane źródło dochodów. Zajęte przez komornika dochody z najmu, osiągane przez dłużnika alimentacyjnego pokrywają jedynie małą część należności alimentacyjnych.

Następnie Wnioskodawca zażądał przymusowej sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji. Niestety komornik, po dwukrotnej próbie sprzedaży, umorzył postępowanie w tej części, gdyż nie znalazła się osoba zainteresowana kupnem nieruchomości.

W nieruchomości dłużnika alimentacyjnego znajduje się kilka wolnych lokali (obecnie nieużytkowanych).

Wnioskodawca pragnie, poza zajęciami komorniczymi, zamienić formę otrzymywania części alimentów na prawo do pobierania pożytków z tytułu najmu jednego lub kilku lokali znajdujących się w nieruchomości należących do dłużnika alimentacyjnego w taki sposób, że to on byłby bezpośrednim odbiorcą płatności czynszów uiszczanych przez wynajmujących lokale, a to wszystko za zgodą i upoważnieniem dłużnika alimentacyjnego. W konstrukcji prawnej Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do dysponowania lokalami dłużnika alimentacyjnego i prawo do pobierania z tego tytułu pożytków, jak również obowiązek pokrywania kosztów związanych z odpowiednim utrzymaniem nieruchomości. Różnica tych kwot będzie stanowiła podstawę zapłaty należnych alimentów.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie:

Czy kwoty otrzymane w ramach świadczenia zamiennego w stosunku do alimentów należnych na podstawie wyroku sądu są dochodami zwolnionymi w myśl art. 21 ust. 1 pkt 127 lit.b u.p.d.o.f., czy podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych...

Zdaniem Wnioskodawcy, takie świadczenia nadal korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. b) u.p.d.o.f. w takim zakresie, w jakim pozostają one w związku z przedmiotem zasądzonych alimentów. Nie ma znaczenia forma, w jakiej dłużnik alimentacyjny przekazuje wierzycielowi środki na pokrycie zobowiązania alimentacyjnego, a jedynie sam fakt ich przekazywania, z zastrzeżeniami ustawowymi odnośnie ograniczeń zwolnienia (kryterium wieku, kwoty, nakazu sądowego itp.).

Przy odmiennym założeniu, uprawniony do otrzymania alimentów, które wypłacane w formie bezpośredniej nie stanowiłyby podstawy do naliczania podatku dochodowego od osób fizycznych, aktywnie poszukując zamiennych form do spełnienia świadczenia alimentacyjnego na dobro własne, ale także i na dobro dłużnika alimentacyjnego, obarczony zostałby dodatkowym obowiązkiem podatkowym. Konstrukcja i założenia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 127 lit.b) u.p.d.o.f mają na celu zwolnienie od opodatkowania alimentów, z enumeratywnie określonymi wyjątkami. Skoro zatem w wyjątkach tych ustawodawca nie przewidział dopuszczalnego prawnie świadczenia zamiennego, uznać należy, że takie świadczenie alimentacyjne nadal korzysta ze zwolnienia podatkowego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, uznał za prawidłowe.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, Minister Finansów stwierdza co następuje.

Stosownie do postanowień art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa w art. 10 ust. 1 rozróżnia źródła przychodów, zaliczając do nich odrębnie m.in. najem, podnajem, dzierżawę, poddzierżawę oraz inne umowy o podobnym charakterze (pkt 6) oraz inne źródła (pkt 9).

Przychód z alimentów kwalifikowany jest do innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 127 wolne od podatku dochodowego są alimenty:

  1. na rzecz dzieci, które nie ukończyły 25 roku życia, oraz dzieci bez względu na wiek które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną;
  2. na rzecz innych osób niż wymienione w lit.a otrzymane na podstawie wyroku sądu lub ugody sądowej, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 700 zł.

Jak wynika z wniosku, z uwagi na niemożność wyegzekwowania w postępowaniu egzekucyjnym całości alimentów należnych Wnioskodawcy od dłużnika alimentacyjnego, Wnioskodawca pragnie zamienić formę otrzymywania części alimentów na prawo do pobierania pożytków z tytułu najmu jednego lub kilku lokali znajdujących się w nieruchomości należących do dłużnika alimentacyjnego. Sposobem na to byłoby bezpośrednie pobieranie czynszów od wynajmujących lokale, za zgodą i upoważnieniem dłużnika alimentacyjnego. Ponadto Wnioskodawcy przysługiwałoby prawo do dysponowania lokalami dłużnika alimentacyjnego i prawo do pobierania z tego tytułu pożytków, jak również ciążyłby obowiązek pokrywania kosztów związanych z odpowiednim utrzymaniem nieruchomości. Różnica tych kwot stanowiłaby podstawę zapłaty należnych alimentów.

Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, iż tryb postępowania przy egzekucji świadczeń pieniężnych, w tym sposoby egzekucji, został określony w art. 844-1040 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.) – dalej „k.p.c.”. Ustawodawca nie przyznał w żadnym z w/w przepisów wierzycielowi prowadzącemu egzekucję z majątku dłużnika prawa do rozporządzania jego nieruchomością i pobierania z niej pożytków. Takie uprawnienie zostało w art. 935 § 1 k.p.c. zastrzeżone wyłącznie dla zarządcy ustanowionego przez sąd w toku postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. Jeżeli wierzyciel, w ramach przymusowego realizowania obowiązku alimentacyjnego, zamierza dochodzić zaspokojenia swoich roszczeń z czynszów uiszczanych w związku z zawarciem umów najmu lokali znajdujących się w nieruchomości dłużnika, może, zgodnie z art. 895 i następnym k.p.c., skierować egzekucję do wierzytelności należnych dłużnikowi z tego tytułu.

W zakresie dopuszczalności uznania uiszczanych przez osoby trzecie czynszów najmu za świadczenia alimentacyjne należne wierzycielowi od dłużnika wskazać należy, iż zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121, z późn. zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Stąd uzyskiwany od najemcy przez wynajmującego czynsz jest świadczeniem ekwiwalentnym za możliwość używania danej rzeczy, w rozpatrywanym przypadku lokalu. Czynsz z najmu, z uwagi na odmienną podstawę prawną świadczenia oraz dodatkowo brak tożsamości po stronie dłużników, nie może więc stanowić jednocześnie świadczenia alimentacyjnego.

W tej sytuacji uznać należy, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami zawarcie przez Wnioskodawcę umowy z dłużnikiem alimentacyjnym, na mocy której Wnioskodawca ramach odzyskiwania wierzytelności od tego dłużnika miałby pobierać czynsz z lokali mieszkalnych należących do dłużnika alimentacyjnego, nie oznacza zmiany charakteru tego świadczenia z czynszu na alimenty.

W tej sytuacji pobieranie przez Wnioskodawcę pożytków z tytułu czynszu z najmu lokali będących w dyspozycji Wnioskodawcy, za zgodą właściciela, będzie równoznaczne z osiąganiem przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy, tj. z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innej umowy o podobnym charakterze.

Tym samym, uzyskane z tego tytułu przychody nie mogą równocześnie stanowić alimentów kwalifikowanych do przychodów z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy. W konsekwencji, nie może mieć również zastosowania zwolnienie przedmiotowe dotyczące alimentów, określone w art. 21 ust. 1 pkt 127 ustawy.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należy uznać za nieprawidłowe.

Z tych względów należało zmienić z urzędu interpretację indywidualną z dnia 08 października 2014 r. Nr ILPB2/415-798/14-2/WS, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji indywidualnej przez dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą”). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.