IPPB2/436-227/08-2/AS | Interpretacja indywidualna

Przedstawiony we wniosku stan faktyczny dotyczy nabycia lokalu mieszkalnego tytułem spadku i dla sporządzenia aktu notarialnego dokumentującego umowę sprzedaży powyższego lokalu konieczne jest uzyskanie zaświadczenia wydanego przez naczelnika urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
IPPB2/436-227/08-2/ASinterpretacja indywidualna
  1. akt notarialny
  2. lokal mieszkalny
  3. spadek
  1. Podatek od spadków i darowizn (SD) -> Przedmiot opodatkowania -> Przedmiot podatku
  2. Podatek od spadków i darowizn (SD) -> Płatnicy -> Zgoda urzędu skarbowego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. Z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 10.06.2008 r. (data wpływu 12.06.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie umowy darowizny - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12.06.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków darowizn w zakresie umowy darowizny.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

U notariusza stawili się rodzice oraz dziecko z małżonkiem. Chcą jednym aktem notarialnym dokonać dwóch czynności – rodzice chcą darować nieruchomość dziecku a dziecko chce darować swojemu małżonkowi udział w otrzymanej od rodziców nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy notariusz może zawrzeć w jednym akcie notarialnym dwie czynności – umowę darowizny nieruchomości przez rodziców na rzecz dziecka oraz umowę darowizny udziału w nieruchomości, nabytej w drodze darowizny od rodziców, przez dziecko na rzecz małżonka – czy do sporządzenia drugiej czynności w tym samym akcie notarialnym potrzebne jest za świadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego, potwierdzające, że nabycie na podstawie darowizny od rodziców jest zwolnione z podatku...

Zdaniem wnioskodawcy:

Art. 19 ust. 9 ustawy o podatku od spadków i darowizn wymaga uprzedniej pisemnej zgody lub zaświadczenia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, przed sporządzeniem aktu notarialnego, przedmiotem którego ma być zbycie lub obciążenie rzeczy lub praw majątkowych uzyskanych tytułem, określonym w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W ustawie jest mowa o akcie notarialnym przedmiotem którego ma być zbycie lub obciążenie rzeczy lub praw majątkowych uzyskanych tytułem, określonym w art. 1. Ustawa nie precyzuje czy zaświadczenie jest konieczne do sporządzenia każdej kolejnej czynności mającej za przedmiot rozporządzenie majątkiem nabytym tytułem określonym w art. 1 ustawy na podstawie czynności zawartych w tym samym akcie notarialnym.

Zdaniem Wnioskodawczyni nie należy interpretować przepisów ustawy rozszerzająco – ustawa mówi o akcie notarialnym, nie o każdej czynności zawartej w jednym akcie notarialnym – w związku z tym nie jest konieczne kolejne zaświadczenie, dotyczące pierwszej czynności, do zawarcia w jednym akcie notarialnym dwóch czynności mających za przedmiot majątek zyskany na podstawie tytułu określonego w art. 1 ustawy, pomimo tego że druga czynność dotyczy przedmiotu uzyskanego na podstawie pierwszej czynności, określonej w art. 1 ustawy, zawartej w tym samym akcie notarialnym.

Obowiązek uzyskania zaświadczenia lub zgody powodowałby że nie można by zawrzeć tych czynności w jednym akcie, naczelnik urzędu skarbowego dwukrotnie dokonywałby kontroli obrotu tą samą masa majątkową, między osobami wymienionymi w art. 4a ustawy podczas gdy celem ustawy jest zniesienie opodatkowania czynności na podstawie tytułów określonych w art. 1 ustawy, dokonanych między osobami oraz ułatwienie dokonywania tych czynności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W opisanym stanie faktycznym mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia umowy darowizny.

W myśl art. 1 ust. 1 ww. ustawy podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

  1. dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
  2. darowizny, polecenia darczyńcy;
  3. zasiedzenia;
  4. nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
  5. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
  6. nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Stosownie do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny rozumie się zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Oświadczenie darczyńcy, zgodnie z art. 890 Kodeksu cywilnego, powinno być złożone w formie aktu notarialnego, przy czym umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy, prawa i inne świadczenia. Należy jednak zaznaczyć, iż podatkowi od spadków i darowizn podlega wyłącznie nabycie w drodze darowizny własności rzeczy lub praw majątkowych.

Zgodnie z art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn jeżeli przedmiotem aktu notarialnego, który ma być sporządzony, lub dokumentu, co do którego notariusz ma uwierzytelnić podpis, ma być zbycie praw do spadku albo zbycie lub obciążenie rzeczy lub praw majątkowych uzyskanych tytułem, określonym w art. 1, notariusz może dokonać tych czynności tylko za uprzednią pisemną zgodą naczelnika urzędu skarbowego albo po przedstawieniu zaświadczenia wydanego przez naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że nabycie jest zwolnione od podatku, że należny podatek został zapłacony albo zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek przedawnienia.

Adresatem normy zawartej w tym przepisie jest notariusz, do którego osoby na których ciąży obowiązek podatkowy zwróciły się o sporządzenie aktu notarialnego lub o uwierzytelnienie podpisu, celem zbycia lub obciążenia składników majątkowych nabytych w drodze spadkobrania (lub zasiedzenia). Na notariuszu ciąży obowiązek uzależnienia dokonania określonych w przepisie czynności notarialnych od stwierdzenia, że należny od nabycia własności rzeczy i praw podatek został uiszczony lub (w przypadku nieuiszczenia podatku) od uprzedniej zgody właściwego urzędu skarbowego.

Art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie zawiera zakazu zbywania i obciążania rzeczy lub praw majątkowych nabytych w drodze spadkobrania, a jedynie ustanawia formalny wymóg przedstawienia notariuszowi dokonującemu czynności notarialnej dokumentu stwierdzającego uregulowanie sytuacji prawnopodatkowej zbywcy, a więc wykazania, że właściciel korzystając z podstawowego atrybutu prawa własności, jakim jest rozporządzanie nim, spełnił podstawowe obowiązki z nim związane, albo realizacja tych obowiązków została należycie zabezpieczona.

Kwestionowany przepis ma przede wszystkim charakter proceduralny w tym znaczeniu, iż nie skutkuje bezwzględną niemożnością dokonania czynności w przewidzianej przez prawo formie, ale formułuje formalne przesłanki możliwości jej realizacji.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę

Reasumując, stwierdza się, iż przedstawiony we wniosku stan faktyczny dotyczy nabycia lokalu mieszkalnego tytułem spadku i dla sporządzenia aktu notarialnego dokumentującego umowę sprzedaży powyższego lokalu konieczne jest uzyskanie zaświadczenia wydanego przez naczelnika urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.