1462-IPPB6.4510.25.2017.1.AG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Ustalaj1c zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o ponif nadwy?ke sumy aktywów ponad wartooa aktywów woln1 od opodatkowania, sumowaniem nale?y obj1a wszystkich podatników, o których mowa w art. 4 pkt 5-8 ww. ustawy nale?1cych do „grupy podmiotów powi1zanych ze sob1”, tj. Z., U., T., A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 – a po po31czeniu T. i U.: Z., U., A. Oddzia3 (do czasu jego wykreolenia z KRS) oraz I. Oddzia3.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 7 pkt 1 rozporz1dzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upowa?nienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie dzia3aj1cy w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, ?e stanowisko – przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 11 stycznia 2017 r. (data wp3ywu 26 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotycz1cej podatku od niektórych instytucji finansowych w zakresie ustalenia kwoty wolnej od podatku – jest nieprawid3owe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 stycznia 2017 r. zosta3 z3o?ony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotycz1cej podatku od niektórych instytucji finansowych w zakresie ustalenia kwoty wolnej od podatku.

We wniosku przedstawiono nastepuj1cy stan faktyczny i zdarzenie przysz3e.

Z. S.A. (dalej: „Z.” lub „Wnioskodawca”), T. S.A. (dalej: „T.”), U. S.A. (dalej: „U.”), A. S.A. Oddzia3 w Polsce (dalej: „A. Oddzia3”) oraz I. S.A. Oddzia3 w Polsce (dalej: „I. Oddzia3”) s1 podmiotami nale?1cymi do globalnej Grupy X. Z. jest krajowym zak3adem ubezpieczen, prowadz1cym na podstawie ustawy z dnia 11 wrzeonia 2015 r. o dzia3alnooci ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z dnia 10 listopada 2015 r. (dalej: „ustawa o dzia3alnooci ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej”) dzia3alnooa polegaj1c1 na oferowaniu ubezpieczen ?yciowych. Wiekszoociowym akcjonariuszem Z. jest spó3ka prawa francuskiego S. S.A. z siedzib1 we Francji (dalej: „S.”) (posiadaj1ca na chwile obecn1 udzia3 w wysokooci 93,42%). Pozosta3ym mniejszoociowym akcjonariuszem Z. jest spó3ka prawa francuskiego X. S.A., która jest równie? g3ównym akcjonariuszem S. (posiadaj1cym na chwile obecn1 udzia3 w wysokooci 99,99%).

T. oraz U. s1 krajowymi zak3adami ubezpieczen, prowadz1cymi na podstawie ustawy o dzia3alnooci ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej dzia3alnooa w zakresie ubezpieczen maj1tkowych. Jedynym akcjonariuszem zarówno T. jak i U. jest S.

A. Oddzia3 jest oddzia3em zagranicznego zak3adu ubezpieczen – spó3ki A. S.A. z siedzib1 we Francji, prowadz1cej dzia3alnooa ubezpieczeniow1 w zakresie pozosta3ych ubezpieczen osobowych oraz ubezpieczen maj1tkowych. G3ównym akcjonariuszem A. S.A. jest X. France A... S.A. (posiadaj1ca na chwile obecn1 udzia3 w wysokooci 99,99%), której z kolei jedynym akcjonariuszem jest X. S.A.

I. Oddzia3 jest oddzia3em zagranicznego zak3adu ubezpieczen – spó3ki I. S.A. z siedzib1 w Belgii. I. Oddzia3 oprócz owiadczenia us3ug polegaj1cych na zapewnieniu wsparcia ubezpieczonemu w przypadku zaistnienia zdarzenia losowego objetego ubezpieczeniem, owiadczy równie? us3ugi reasekuracji (wystepuj1c jako tzw. reasekurator) na rzecz zak3adów ubezpieczen dzia3aj1cych w Polsce, w tym z Grupy X.. Jedynym akcjonariuszem I. S.A. jest X. A... S.A. z siedzib1 we Francji, której wy31cznym akcjonariuszem jest X. S.A.

Obecnie Grupa X. przechodzi restrukturyzacje, w ramach której planowane jest miedzy innymi po31czenie T. z U. jako spó3k1 przejmuj1c1, w wyniku którego, z dniem po31czenia, zgodnie z art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej U. wst1pi we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowi1zki T.. W ramach restrukturyzacji Grupy X., planowana jest równie? likwidacja i wykreolenie z Krajowego Rejestru S1dowego A. Oddzia3.

W 2016 r. Z., U., T., A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 oblicza3y kwote woln1 od podatku od niektórych instytucji finansowych, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o ponif, 31cznie, jako kwote dla wszystkich podatników zale?nych lub wspó3zale?nych poorednio lub bezpoorednio od jednego podmiotu lub grupy podmiotów powi1zanych ze sob1.

Z., U., T., A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 sporz1dzaj1 swoje sprawozdania finansowe zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 wrzeonia 1994 r. o rachunkowooci (dalej: „UoR”).

W zwi1zku z powy?szym opisem zadano nastepuj1ce pytanie.

Czy na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o ponif: Z., U., T., A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 – a po po31czeniu T. i U.: Z., U., A. Oddzia3 (do czasu jego wykreolenia z KRS) oraz I. Oddzia3 – powinny odrebnie od siebie ustalaa kwote woln1 od podatku, jako podmioty niebed1ce podatnikami zale?nymi (wspó3zale?nymi) od jednego podmiotu lub grupy podmiotów powi1zanych ze sob1 w rozumieniu tego przepisu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w owietle przepisów art. 5 ust. 2 ustawy o ponif, w zwi1zku z art. 3 ust. 1 pkt 39 UoR, Wnioskodawca i podmioty zainteresowane s1 zdania, ?e nie stanowi1 podmiotów zale?nych lub wspó3zale?nych poorednio lub bezpoorednio od jednego podmiotu lub grupy podmiotów powi1zanych ze sob1, a zatem Z., U., T., A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 – a po po31czeniu T. i U., Z., U., A. Oddzia3 (do czasu jego wykreolenia z KRS) oraz I. Oddzia3 – powinny odrebnie od siebie ustalaa kwote woln1 od podatku.

Zgodnie z art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 15 stycznia 2016 r. o podatku od niektórych instytucji finansowych (Dz. U. z dnia 15 stycznia 2016 r., dalej: „ustawa o ponif”), podatnikami podatku od niektórych instytucji finansowych s1 krajowe zak3ady ubezpieczen w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 18 ustawy o dzia3alnooci ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Jednoczeonie, zgodnie z art. 4 pkt 7 ustawy o ponif, podatnikami podatku od niektórych instytucji finansowych s1 tak?e oddzia3y zagranicznych zak3adów ubezpieczen i zagranicznych zak3adów reasekuracji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 11 wrzeonia 2015 r. o dzia3alnooci ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

W owietle powy?szych przepisów Z., U. i T. jako krajowe zak3ady ubezpieczen oraz A. Oddzia3 i I. Oddzia3 jako oddzia3y zagranicznych zak3adów ubezpieczen, s1 podatnikami podatku od niektórych instytucji finansowych.

Podatnicy, bed1cy zak3adami ubezpieczen oraz oddzia3ami zagranicznych zak3adów ubezpieczen ustalaj1 podstawe opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o ponif. Zgodnie z tym przepisem „w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 5-8, podstaw1 opodatkowania jest nadwy?ka sumy wartooci aktywów podatnika, wynikaj1ca z zestawienia obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzien miesi1ca na podstawie zapisów na kontach ksiegi g3ównej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 wrzeonia 1994 r. o rachunkowooci lub standardami rachunkowooci stosowanymi przez podatnika na podstawie art. 2 ust. 3 tej ustawy – ponad kwote 2 mld z3. Wartooa te oblicza sie 31cznie dla wszystkich podatników zale?nych lub wspó3zale?nych poorednio lub bezpoorednio od jednego podmiotu lub grupy podmiotów powi1zanych ze sob1”.

Zgodnie z powy?szym przepisem, dla podatników bed1cych krajowymi zak3adami ubezpieczen oraz oddzia3ami zagranicznych zak3adów ubezpieczen, kwota wolna od podatku wynosz1ca 2 mld z3 powinna zostaa ustalona 31cznie dla podatników powi1zanych w sposób wskazany w tym przepisie, tj. wszystkich podatników zale?nych lub wspó3zale?nych poorednio lub bezpoorednio od jednego podmiotu lub grupy podmiotów powi1zanych ze sob1.

Status Z., U. i T.

W tym kontekocie nale?y wskazaa, ?e ka?da ze spó3ek wystepuj1cych z niniejszym wspólnym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, tj. Z., U. i T., posiada wiekszoociowego akcjonariusza. W przypadku ?adnej ze spó3ek nie wystepuje zatem sytuacja wspó3zale?nooci podatnika od grupy podmiotów. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 pkt 40 UoR, jednostk1 wspó3zale?n1 jest jednostka, która jest wspó3kontrolowana przez wspólników na podstawie zawartej pomiedzy nimi umowy, umowy spó3ki lub statutu.

Kluczowe znaczenie bedzie miea zatem ustalenie znaczenia pojecia „podatników zale?nych od jednego podmiotu”, u?ytego w art. 5 ust. 2 ustawy o ponif. Pojecie „podatnika zale?nego od jednego podmiotu” nie zosta3o zdefiniowane w ustawie o ponif. W tym zakresie nale?y oprzea sie na definicjach jednostki zale?nej zawartej w UoR lub MSR, w zale?nooci od stosowanych przez danego podatnika standardów rachunkowooci, zgodnie z wyk3adni1 dokonan1 przez Ministra Finansów w interpretacji ogólnej z dnia 3 marca 2016 r., sygn. PK1.8201.1.2016 (dalej: „interpretacja ogólna”).

W swojej interpretacji, dokonuj1c wyk3adni art. 5 ust. 2 ustawy o ponif, Minister Finansów stwierdzi3, ?e „w1tpliwooa interpretacyjn1 mog1 budzia okreolenia, podatnik zale?ny, wspó3zale?ny poorednio lub bezpoorednio oraz jak okreolaa powi1zania miedzy nimi oraz jakie kryterium nale?y przyj1a by dany podatnik móg3 prawid3owo okreolia podstawe opodatkowania. W przedmiotowym zakresie zasadne jest odwo3anie sie do ustawy z dnia 29 wrzeonia 1994 r. o rachunkowooci lub Miedzynarodowych Standardów Rachunkowooci – w zale?nooci od tego jak1 polityke rachunkowooci oraz zasady ewidencji ksiegowej przyj13 dany podatnik. Wyk3adnia ww. przepisu powinna bazowaa wiec na definicjach zawartych w ustawie z dnia 29 wrzeonia 1994 r. o rachunkowooci lub standardach rachunkowooci stosowanych przez podatnika na podstawie art. 2 ust. 3 tej ustawy, w kwestiach dotycz1cych jednostek powi1zanych, zale?nych, wspó3zale?nych”. Maj1c powy?sze na uwadze, kwestia zastosowania, na gruncie ustawy o ponif, definicji zawartych w UoR lub MSR, jako rozstrzygnieta przez Ministra Finansów w interpretacji ogólnej, nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Maj1c na uwadze treoa ogólnej interpretacji, nale?y przyj1a, i? z perspektywy podatnika sporz1dzaj1cego sprawozdanie finansowe zgodnie z UoR, „podatnikiem zale?nym”, o którym mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o ponif jest jednostka zale?na, zdefiniowana w art. 3 ust. 1 pkt 39 UoR. Zgodnie z tym przepisem pod pojeciem „jednostki zale?nej” nale?y rozumiea „jednostke bed1c1 spó3k1 handlow1 lub podmiotem utworzonym i dzia3aj1cym zgodnie z przepisami obcego prawa handlowego, kontrolowan1 przez jednostke dominuj1c1”. Powy?sza definicja wskazuje, ?e na gruncie UoR ustawodawca wyraYnie rozró?nia pojecie „spó3ki handlowej” i pojecie „podmiotu utworzonego i dzia3aj1cego zgodnie z przepisami obcego prawa handlowego”. Rozró?nienie to implikuje, i? przez „spó3ke handlow1” nale?y rozumiea polskie spó3ki osobowe i kapita3owe (a wiec inne ni? podmioty zagraniczne), utworzone i dzia3aj1ce zgodnie z przepisami Kodeksu Spó3ek Handlowych, co potwierdza tak?e treoa art. 2 ust. 1 pkt 1 UoR. Jednostk1 zale?n1 zgodnie z przepisami UoR bedzie zatem polska lub zagraniczna spó3ka handlowa, która jest kontrolowana przez jednostke dominuj1c1.

W celu zidentyfikowania podmiotu bed1cego jednostk1 zale?n1 konieczne jest zatem ustalenie:

  1. czy dana jednostka jest spó3k1 handlow1 lub podmiotem utworzonym i dzia3aj1cym zgodnie z przepisami obcego prawa handlowego, oraz
  2. czy jednostka ta jest kontrolowana przez jednostke dominuj1c1.

Z., U. i T. nie stanowi1 podmiotów utworzonych i dzia3aj1cych zgodnie z przepisami obcego prawa handlowego. Pojecie spó3ki handlowej z kolei nie zosta3o zdefiniowane w UoR, definicja spó3ki handlowej zosta3a jednak zawarta w art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 wrzeonia 2000 r. – Kodeks spó3ek handlowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1578, dalej: „KSH”). Zgodnie z tym przepisem „spó3kami handlowymi s1: spó3ka jawna, spó3ka partnerska, spó3ka komandytowa, spó3ka komandytowo-akcyjna, spó3ka z ograniczon1 odpowiedzialnooci1 i spó3ka akcyjna”.

Pojecie kontroli zosta3o zdefiniowane w pkt 34 UoR, natomiast pojecie jednostki dominuj1cej w pkt 37 art. 3 ust. 1 UoR. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 34 UoR „sprawowanie kontroli nad inn1 jednostk1” oznacza „zdolnooa jednostki do kierowania polityk1 finansow1 i operacyjn1 innej jednostki, w celu osi1gania korzyoci ekonomicznych z jej dzia3alnooci”. Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 1 pkt 37 UoR pod pojeciem „jednostki dominuj1cej” rozumie sie „jednostke bed1c1 spó3k1 handlow1 lub przedsiebiorstwem panstwowym, sprawuj1c1 kontrole nad jednostk1 zale?n1”.

Z powy?szej definicji wynika, ?e zakres pojecia „jednostki dominuj1cej” – w przeciwienstwie do pojecia „jednostki zale?nej” – nie obejmuje jednostek bed1cych „podmiotem utworzonym i dzia3aj1cym zgodnie z przepisami obcego prawa handlowego” (a jedynie spó3ki handlowe oraz przedsiebiorstwa panstwowe). Innymi s3owy, pojecie „jednostki dominuj1cej” na gruncie UoR nie obejmuje podmiotów zagranicznych, co jest zwi1zane z faktem, i? UoR nak3ada na jednostki dominuj1ce obowi1zki zwi1zane m.in. z konsolidacj1 sprawozdan finansowych, a nak3adanie takich obowi1zków na podmioty zagraniczne, które nie podlegaj1 regulacjom UoR, by3oby dzia3aniem nieracjonalnym. Maj1c to na uwadze, nale?y przyj1a, i? definicja „jednostki dominuj1cej” zawarta w UoR odwo3uje sie wy31cznie do jednostki bed1cej polsk1 spó3k1 handlow1 lub polskim przedsiebiorstwem panstwowym, nie obejmuje natomiast podmiotów zagranicznych.

W konsekwencji, z perspektywy Z., U., T., jako podmiotów sporz1dzaj1cych sprawozdania finansowe zgodnie z UoR, nie bed1 one uznane za jednostki zale?ne, poniewa? nie posiadaj1 one jednostki dominuj1cej w rozumieniu UoR. G3ównym akcjonariuszem zarówno Z., U. jak i T. jest bowiem spó3ka utworzona i dzia3aj1c1 zgodnie z przepisami obcego prawa handlowego, nie jest ona zatem jednostk1 dominuj1c1 w rozumieniu UoR.

W rezultacie Z., U. jak i T. nie spe3niaj1 te? definicji „jednostek powi1zanych” okreolonej w art. 3 ust. 1 pkt 43 UoR. Zgodnie z tym przepisem „jednostkami powi1zanymi s1 dwie lub wiecej jednostek wchodz1cych w sk3ad danej grupy kapita3owej”. Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 1 pkt 44 UoR „grup1 kapita3ow1 jest jednostka dominuj1ca wraz z jednostkami zale?nymi”.

Status A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3

Równie? z perspektywy A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 nie mo?na uznaa ich za jednostki zale?ne, poniewa? nie stanowi1 one ani spó3ki handlowej ani podmiotu utworzonego i dzia3aj1cego zgodnie z przepisami obcego prawa handlowego, a zatem nie spe3niaj1 definicji jednostki zale?nej okreolonej w art. 3 ust. 1 pkt 39 UoR. W rezultacie A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 nie spe3niaj1 te? definicji „jednostek powi1zanych” okreolonej w art. 3 ust. 1 pkt 43 UoR.

Podatnicy ci spe3niaj1 natomiast definicje jednostki, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 UoR.

Ustalenie kwoty wolnej

Maj1c na uwadze fakt, i? zgodnie z art. 5 ust. 2 zdanie drugie ustawy o ponif, kwote woln1 od podatku oblicza sie 31cznie dla wszystkich podatników zale?nych poorednio lub bezpoorednio od jednego podmiotu, Z., U., T., A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3, jako niebed1ce podatnikami zale?nymi poorednio lub bezpoorednio od jednego podmiotu ani podmiotami zale?nymi, powinny ustalia kwote woln1 niezale?nie od siebie, a wiec ka?demu z powy?szych podatników indywidualnie, niezale?nie od pozosta3ych przys3uguje prawo do rozpoznania kwoty wolnej w wysokooci okreolonej w art. 5 ust. 2 ustawy o ponif.

Powy?sze stanowisko jest oparte na wyk3adni jezykowej przepisów ustawy o ponif i UoR, która jest jednoznaczna i nie daje podstaw do przyjecia jakiejkolwiek odmiennej interpretacji. Definicja „jednostki zale?nej” odwo3uje sie bowiem wprost to definicji „jednostki dominuj1cej”, która z kolei jednoznacznie wskazuje, ?e mog1 ni1 bya jedynie polskie spó3ki handlowe lub przedsiebiorstwa panstwowe. Powy?sze uniemo?liwia uznanie zagranicznej spó3ki S. za jednostke dominuj1c1 Z., U., T., a w rezultacie, uznania tych podmiotów za jednostki zale?ne od tego samego podmiotu. Przyjecie odmiennego rozumienia pojecia „jednostki zale?nej” nie jest prawid3owe na gruncie UoR. Równie? A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 nie mo?na uznaa za jednostki zale?ne. Kwestia natomiast zastosowania na gruncie ustawy o ponif definicji jednostki zale?nej zawartej w UoR zosta3a rozstrzygnieta przez Ministra Finansów w interpretacji ogólnej, a zatem nie budzi w1tpliwooci i nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Nale?y jednoczeonie zaznaczya, ?e przedmiot opodatkowania powinien bya okreolony w sposób jednoznaczny w przepisach ustaw, co wynika bezpoorednio z art. 217 Konstytucji RP. Je?eli z jezykowej wyk3adni wskazanych powy?ej przepisów ustaw wynika, ?e spó3ki nie powinny ustalaa wspólnie kwoty wolnej od opodatkowania, to nie mo?na takiego obowi1zku domniemywaa lub wywodzia wbrew ich wyk3adni jezykowej. W orzecznictwie Naczelnego S1du Administracyjnego wypracowano kryteria stosowania ró?nych dyrektyw wyk3adni, przyznaj1c pierwszenstwo zasadzie wyk3adni jezykowej i traktuj1c pozosta3e zasady wyk3adni, w tym wyk3adnie systemow1 i funkcjonaln1, a tak?e historyczn1, jako subsydiarne (por. np. uchwa3a siedmiu sedziów NSA z 17 stycznia 2011 r., sygn. akt II FPS 2/10).

Dodatkowo, nale?y miea na uwadze, ?e od 1 stycznia 2016 r. ewentualne w1tpliwooci w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego musz1 bya rozstrzygane przez organy podatkowe na korzyoa podatnika. Obowi1zek taki wynika z treoci art. 2a ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym „niedaj1ce sie usun1a w1tpliwooci co do treoci przepisów prawa podatkowego rozstrzyga sie na korzyoa podatnika”. Powy?sza norma ma zastosowanie tak?e w postepowaniu o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Je?eli zatem zasz3aby sytuacja, w której ró?ne metody wyk3adni przepisów dawa3yby sprzeczne rezultaty, organ podatkowy zobowi1zany jest zastosowaa wyk3adnie korzystniejsz1 dla podatnika, w przeciwnym wypadku dosz3oby bowiem do naruszenia podstawowej zasady postepowania podatkowego, jak1 jest obecnie zasada rozstrzygania w1tpliwooci na korzyoa podatnika.

Podsumowuj1c, Z., U., T., A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 – a po przejeciu T. przez U., Z. U., A. Oddzia3 (do czasu jego wykreolenia z KRS) oraz I. Oddzia3 – powinny odrebnie, niezale?nie od siebie ustalaa kwote woln1 od podatku, jako podmioty niebed1ce podatnikami zale?nymi od jednego podmiotu lub grupy podmiotów powi1zanych ze sob1.

W owietle obowi1zuj1cego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przysz3ego jest nieprawid3owe.

Zgodnie z art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 15 stycznia 2016 r. o podatku od niektórych instytucji finansowych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 68, dalej: „ustawa o ponif”), podatnikami podatku s1 krajowe zak3ady ubezpieczen w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 wrzeonia 2015 r. o dzia3alnooci ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz.U. poz. 1844 ze zm.).

Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o ponif, w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 5-8, podstaw1 opodatkowania jest nadwy?ka sumy wartooci aktywów podatnika, wynikaj1ca z zestawienia obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzien miesi1ca na podstawie zapisów na kontach ksiegi g3ównej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 wrzeonia 1994 r. o rachunkowooci lub standardami rachunkowooci stosowanymi przez podatnika na podstawie art. 2 ust. 3 tej ustawy – ponad kwote 2 mld z3. Wartooa te oblicza sie 31cznie dla wszystkich podatników zale?nych lub wspó3zale?nych poorednio lub bezpoorednio od jednego podmiotu lub grupy podmiotów powi1zanych ze sob1.

W1tpliwooa interpretacyjn1 mog1 budzia okreolenia: podatnik zale?ny, wspó3zale?ny poorednio lub bezpoorednio oraz jak okreolia powi1zania miedzy nimi oraz jakie kryterium nale?y przyj1a by dany podatnik prawid3owo móg3 okreolia podstawe opodatkowania.

Podstawow1 kategori1, do której odnosi sie ustawa z dnia 29 wrzeonia 1994 r. o rachunkowooci (Dz.U. z 2013 r., poz. 330, z póYn. zm.), w tym definiuj1c poszczególnych cz3onków struktur kapita3owych, jest jednostka. W poszczególnych przepisach z tzw. s3owniczka ustawowego (art. 3 ust. 1 pkt 37-44 ustawy o rachunkowooci) s1 wiec zdefiniowane m.in. jednostka dominuj1ca, jednostka zale?na, jednostka wspó3zale?na, jednostki powi1zane czy grupa kapita3owa, któr1 tworz1 wy31cznie jednostki.

Akcjonariusze Wnioskodawcy, spó3ki prawa francuskiego X. S.A. oraz S. nie posiadaj1 statusu jednostki dominuj1cej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowooci, któr1 mo?e bya wy31cznie spó3ka handlowa albo przedsiebiorstwo panstwowe. Przepisy zawarte w ustawie o rachunkowooci skierowane s1 bowiem do tych podmiotów, w stosunku do których obowi1zuje jurysdykcja polskiej ustawy. Wyjaoniaj1c natomiast konstrukcje definicji jednostki zale?nej (art. 3 ust. 1 pkt 39 ustawy o rachunkowooci), która obejmuje równie? podmioty utworzone i dzia3aj1ce zgodnie z przepisami obcego prawa handlowego, nale?y zauwa?ya ?e odnosi sie ona wy31cznie do jednostek kontrolowanych przez jednostke dominuj1c1 (w rozumieniu ustawy o rachunkowooci) i ma na celu zapewnienie objecia konsolidacj1 wszystkich jednostek tworz1cych grupe kapita3ow1, w której jednostka dominuj1ca stosuje polskie standardy rachunkowooci.

Niezale?nie od powy?szego nale?y wskazaa, ?e ustawa o rachunkowooci, ustalaj1c znaczenie pojecia „strony powi1zane”, odsy3a w ust. 5 pkt 2 Dodatkowych informacji i objaonien zawartych w Za31czniku nr 1 do tej ustawy wprost do definicji zawartych w Miedzynarodowych Standardach Sprawozdawczooci Finansowej (MSR/MSSF). Analogiczne odes3anie znajduje sie w § 2 ust. 1 pkt 29 rozporz1dzenia Ministra Finansów z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowooci zak3adów ubezpieczen i zak3adów reasekuracji (Dz.U. z 2016 r. poz. 562). Jednostki stosuj1ce ustawe o rachunkowooci, w tym stosuj1ce polskie standardy rachunkowooci zak3ady ubezpieczen i zak3ady reasekuracji, maj1 obowi1zek identyfikowaa podmioty powi1zane (jako strony powi1zane) w rozumieniu MSR/MSSF i raportowaa informacje o istotnych transakcjach (wraz z ich kwotami) zawartych przez zak3ad ubezpieczen albo zak3ad reasekuracji na innych warunkach ni? rynkowe ze stronami powi1zanymi (czyli podmiotami powi1zanymi) – wraz z informacjami okreolaj1cymi charakter tych transakcji.

Zgodnie z § 9 lit. b ppkt (i) MSR 24 Ujawnianie informacji na temat podmiotów powi1zanych podmiot uznaje sie za powi1zany z jednostk1, je?eli podmiot, bezpoorednio lub poprzez jednego lub wiecej pooredników sprawuje kontrole, podlega kontroli lub znajduje sie pod wspóln1 kontrol1 jednostki (dotyczy to jednostek dominuj1cych, jednostek zale?nych i jednostek zale?nych w ramach tej samej grupy kapita3owej).

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przysz3ego, Z., T., U., A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 s1 podmiotami nale?1cymi do globalnej Grupy X.. Wiekszoociowym akcjonariuszem Z. jest spó3ka prawa francuskiego S.. Pozosta3ym mniejszoociowym akcjonariuszem Z. jest spó3ka prawa francuskiego X. S.A., która jest równie? g3ównym akcjonariuszem S.. Jedynym akcjonariuszem zarówno T. jak i U. jest S.. G3ównym akcjonariuszem A. S.A. jest X. France A... S.A. Jedynym akcjonariuszem I. S.A. jest X. A... S.A. z siedzib1 we Francji, której wy31cznym akcjonariuszem jest X. S.A. Obecnie Grupa X. przechodzi restrukturyzacje, w ramach której planowane jest miedzy innymi po31czenie T. z U. jako spó3k1 przejmuj1c1, w wyniku którego, z dniem po31czenia, zgodnie z art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej U. wst1pi we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowi1zki T.. W ramach restrukturyzacji Grupy X., planowana jest równie? likwidacja i wykreolenie z KRS A. Oddzia3.

W owietle powy?szego nie budzi w1tpliwooci, ?e spó3ka prawa francuskiego X. S.A. sprawuje kontrole nad: Z., T., U., A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3. X. S.A. równie? po po31czeniu T. i U. bedzie sprawowa3a kontrole nad: Z., U., A. Oddzia3 (do czasu jego wykreolenia z KRS) oraz I. Oddzia3. W konsekwencji, wskazane powy?ej podmioty stanowi1 podmioty powi1zane w rozumieniu § 9 lit. b ppkt (i) MSR 24.

Maj1c powy?sze na uwadze nale?y stwierdzia, ?e ustalaj1c zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o ponif nadwy?ke sumy aktywów ponad wartooa aktywów woln1 od opodatkowania, sumowaniem nale?y obj1a wszystkich podatników, o których mowa w art. 4 pkt 5-8 ww. ustawy nale?1cych do „grupy podmiotów powi1zanych ze sob1”, tj. Z., U., T., A. Oddzia3 oraz I. Oddzia3 – a po po31czeniu T. i U.: Z., U., A. Oddzia3 (do czasu jego wykreolenia z KRS) oraz I. Oddzia3.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia kwoty wolnej od podatku od niektórych instytucji finansowych nale?y uznaa za nieprawid3owe.

Interpretacja dotyczy zaistnia3ego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawce i stanu prawnego obowi1zuj1cego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz dotyczy zdarzenia przysz3ego przedstawionego przez Wnioskodawce i stanu prawnego obowi1zuj1cego w dniu wydania interpretacji.

Stronie oraz Zainteresowanemu niebed1cemu Stron1 przys3uguje prawo do wniesienia skargi na niniejsz1 interpretacje przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodnooci z prawem. Skarge wnosi sie do Wojewódzkiego S1du Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piomie organu, który wyda3 interpretacje w terminie 14 dni od dnia, w którym skar?1cy dowiedzia3 sie lub móg3 sie dowiedziea o jej wydaniu – do usuniecia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed s1dami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z póYn. zm.). Skarge do WSA wnosi sie (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doreczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usuniecia naruszenia prawa, a je?eli organ nie udzieli3 odpowiedzi na wezwanie, w terminie szeoadziesieciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarge wnosi sie za poorednictwem organu, którego dzia3anie lub bezczynnooa s1 przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P3ocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 P3ock.